{"id":948,"date":"2006-05-25T11:34:05","date_gmt":"2006-05-25T09:34:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2006\/05\/25\/mjr-jozef-kuras-ogien-1915-1947-czesc-1\/"},"modified":"2006-05-25T11:34:05","modified_gmt":"2006-05-25T09:34:05","slug":"mjr-jozef-kuras-ogien-1915-1947-czesc-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=948","title":{"rendered":"Mjr J\u00f3zef Kura\u015b "Ogie\u0144" (1915 – 1947) – cz\u0119\u015b\u0107 1"},"content":{"rendered":"

Mjr J\u00f3zef Kura\u015b „Ogie\u0144” i Zgrupowanie Partyzanckie „B\u0142yskawica”<\/font><\/p>\n

„Walczyli\u015bmy o Or\u0142a, teraz – o koron\u0119 dla Niego, has\u0142em naszym B\u00f3g, Ojczyzna, Honor”<\/font><\/p>\n

tekst ulotki rozwieszanej przez \u017co\u0142nierzy mjr. J\u00f3zefa Kurasia „Ognia” na prze\u0142omie kwietnia i maja 1945 r. m.in. w Szaflarach i Nowym Targu.<\/font><\/div>\n

Podobnie jak Lubelszczyzna, Podhale sta\u0142o si\u0119 w latach okupacji niemieckiej, a p\u00f3\u017aniej sowieckiej, terenem zaci\u0119tych walk partyzanckich o du\u017cym rozmachu i z zaanga\u017cowaniem powa\u017cnych si\u0142 po obu stronach. Jednym z najwi\u0119kszych w Polsce zgrupowaniem partyzanckim, po wkroczeniu Sowiet\u00f3w dowodzi\u0142 na Podhalu mjr J\u00f3zef Kura\u015b ”Ogie\u0144”. Jego oddzia\u0142y tylko w powiecie nowotarskim rozbroi\u0142y wszystkie posterunki MO opr\u00f3cz Zakopanego i Szczawnicy. Niekt\u00f3re kilkakrotnie. Strach przed nim parali\u017cowa\u0142 komitety PPR. Nak\u0142ada\u0142 kontrybucje, na funkcjach so\u0142tys\u00f3w obsadza\u0142 swoich ludzi, likwidowa\u0142 konfident\u00f3w, funkcjonariuszy UB i NKWD oraz najgorliwszych s\u0142ugus\u00f3w nowego okupanta. <\/span>Publicystyka peerelowska nie pozostawi\u0142a na nim i jego \u017co\u0142nierzach suchej nitki. Zrobiono z nich zwyk\u0142\u0105 band\u0119 rabunkow\u0105, a ich dow\u00f3dc\u0119 czarnym charakterem o r\u0119kach splamionych krwi\u0105 niewinnych ludzi, w ich liczbie r\u00f3wnie\u017c \u017byd\u00f3w, co sta\u0142o si\u0119 pretekstem do obwo\u0142ania go antysemit\u0105. Wielu historyk\u00f3w uwa\u017ca, i\u017c "skrzywienie" \u017cyciorysu "Ognia" to majstersztyk komunistycznej propagandy. Ale mimo tego, pami\u0119\u0107 i legenda mjr. „Ognia” trwa do dzi\u015b, nie tylko na Podhalu, ale i w ca\u0142ej Polsce.
\"\"<\/span>
Major J\u00f3zef Kura\u015b "Ogie\u0144"<\/p>\n

<\/span><\/font>J\u00f3zef Kura\u015b urodzi\u0142 si\u0119 w Waksmundzie k. Nowego Targu 23 pa\u017adziernika 1915 roku. By\u0142 najm\u0142odszym synem J\u00f3zefa i Antoniny z d. Lig\u0119za. Mia\u0142 braci W\u0142adys\u0142awa, Wojciecha, Jana i Micha\u0142a oraz m\u0142odsz\u0105 siostr\u0119 Mari\u0119.
W latach 1921 – 1926 chodzi\u0142 do szko\u0142y w Waksmundzie, a w latach 1928 – 1933 do gimnazjum w Nowym Targu. W 1936 r. zosta\u0142 powo\u0142any do wojska. S\u0142u\u017cb\u0119 odby\u0142 w 2 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Podhala\u0144skich (2 PSP) w Sanoku, a nast\u0119pnie skierowany zosta\u0142 do szko\u0142y podoficerskiej Korpusu Ochrony Pogranicza (KOP) w G\u0142\u0119bokiem, gdzie po jej uko\u0144czeniu awansowano go do stopnia kaprala. Po kursie pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 w S\u0142obodce ko\u0142o Wilna. Po powrocie z wojska, Kura\u015b ponownie zaj\u0105\u0142 si\u0119 prac\u0105 na roli i w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w nurt polityki ludowej. Pragn\u0105\u0142 w ten spos\u00f3b kroczy\u0107 \u015bladami ojca J\u00f3zefa, kt\u00f3ry w 1923 roku zorganizowa\u0142 ko\u0142o PSL „Piast”, kt\u00f3re w po\u0142owie lat 30 – tych jako ko\u0142o SL licz\u0105ce oko\u0142o 50 cz\u0142onk\u00f3w, w powiecie zajmowa\u0142o trzecie miejsce po Nowym Targu i Maruszynie. P\u00f3\u017an\u0105 wiosn\u0105 1939 roku Kura\u015b zosta\u0142 wezwany na kilkutygodniowe \u0107wiczenia w szeregach 1 PSP w Nowym S\u0105czu. 24 sierpnia uleg\u0142 zmobilizowaniu.
\"\"
Rok 1936. J\u00f3zef Kura\u015b w mundurze 2 Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Podhala\u0144skich. <\/span><\/font><\/p>\n

Walczy\u0142 w szeregach 8 kompanii pod dow\u00f3dztwem kpt. Lucjana \u015awierczewskiego. Kompania tak jak i ca\u0142y pu\u0142k pozostawa\u0142a w ci\u0105g\u0142ej walce z atakuj\u0105cymi Niemcami. Jej szlak bojowy wi\u00f3d\u0142 od Limanowej przez Nowy S\u0105cz, Bobow\u0105, Szymbark, Jas\u0142o, Krosno, Dyn\u00f3w, Bircze, Mo\u015bciska i Las Janowski.
18 wrze\u015bnia, na drugi dzie\u0144 po przekroczeniu polskiej granicy przez wojska sowieckie, dow\u00f3dztwo 1 PSP postanowi\u0142o si\u0119 podda\u0107 Niemcom. J\u00f3zef Kura\u015b nie wybra\u0142 jednak niewoli i z kilkoma innymi oficerami i \u017co\u0142nierzami zamierza\u0142 przedosta\u0107 si\u0119 do Francji. Plan ich jednak si\u0119 nie powi\u00f3d\u0142 i po tu\u0142aczce, 14 pa\u017adziernika 1939 roku Kura\u015b wr\u00f3ci\u0142 do Waksmundu. Nadszed\u0142 czas okupacji niemieckiej. Na Podhalu rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 akcja wdra\u017cania niemieckiej polityki narodowo\u015bciowej: propaganda przekonywa\u0142a g\u00f3rali, \u017ce s\u0105 ludno\u015bci\u0105 odr\u0119bn\u0105, niepolsk\u0105, maj\u0105c\u0105 przodk\u00f3w w skandynawskich Gotach. Akcja „Goralenvolku” obejmowa\u0142a szko\u0142y, w kt\u00f3rych zacz\u0119to naucza\u0107 j\u0119zyka g\u00f3ralskiego, oferowa\u0142a lepsze warunki \u017cycia dla ludzi przyznaj\u0105cych si\u0119 do pochodzenia g\u00f3ralskiego, namawia\u0142a do wyjazdu do pracy do Rzeszy.
Trud zwalczania „Goralenvolku” podj\u0119\u0142y organizacje Zwi\u0105zek Walki Zbrojnej – Armia Krajowa, Powiatowa Delegatura Rz\u0105du, SL Roch. By\u0142y to dzia\u0142ania w rzeczy samej o podobnej idei, lecz dzia\u0142aj\u0105ce osobno, co nie wr\u00f3\u017cy\u0142o powodzenia w wysi\u0142kach. Dopiero w maju 1941 roku za spraw\u0105 Augustyna Suskiego – absolwenta Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego, wyk\u0142adowcy i wychowawcy m\u0142odzie\u017cy wiejskiej w uniwersytetach ludowych – nast\u0105pi\u0142a konsolidacja si\u0142 poprzez stworzenie organizacji konspiracyjnej pod nazw\u0105 Konfederacja Tatrza\u0144ska. G\u0142\u00f3wnym jej celem by\u0142a walka z okupantem o Polsk\u0119 woln\u0105, niepodleg\u0142\u0105, ale te\u017c demokratyczn\u0105. Cz\u0142onkami Konfederacji by\u0142y osoby zwi\u0105zane przed wojn\u0105 z ruchem ludowym istniej\u0105cym na Podhalu; do tego kr\u0119gu zalicza\u0142 si\u0119 te\u017c J\u00f3zef Kura\u015b „Orze\u0142” przewodnicz\u0105cy plac\u00f3wce KT w Waksmundzie.
W\u0142a\u015bnie za jego spraw\u0105 plac\u00f3wka ta, istniej\u0105ca od czerwca 1941 roku, wykaza\u0142a du\u017c\u0105 aktywno\u015b\u0107 w zwalczaniu „Gorallenvolku”, przeciwdzia\u0142aniu na rzecz wyjazdu do Rzeszy, przeciw wyw\u00f3zce drzewa do tartaku dla cel\u00f3w wojennych, przeciw kontyngentom itp. W\u015br\u00f3d tych ludzi zrodzi\u0142a si\u0119 my\u015bl zorganizowania grupy wypadowej przeciw instytucjom pracuj\u0105cym na rzecz wroga.
Kura\u015b od chwili utworzenia oddzia\u0142u, w obawie przed aresztowaniem w domu bywa\u0142 tylko po kryjomu, a nocami organizowa\u0142 akcje przeciw urz\u0119dom administracyjnym i plac\u00f3wkom gospodarczym w \u0141opusznej, Szaflarach i Odrow\u0105\u017cu. Grupa niszczy\u0142a spisy ludno\u015bci, inwentarze, wykazy kontyngent\u00f3w, zabiera\u0142a pieni\u0105dze oraz towary ze sklep\u00f3w.
Rok 1942 przyni\u00f3s\u0142 rozbicie Konfederacji Tatrza\u0144skiej wskutek inwigilacji wewn\u0119trznej prowadzonej przez niemieckiego agenta Stanis\u0142awa Wegner – Romanowskiego.
\"\"
J\u00f3zef Kura\u015b w otoczeniu wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w oddzia\u0142u.<\/p>\n

<\/span><\/font>Z organizacji pozosta\u0142 czynny jedynie oddzia\u0142 Kurasia, kt\u00f3rego cz\u0142onkowie od tej chwili ograniczyli kontakt z ludno\u015bci\u0105 okolicznych wiosek do minimum.
W 1943 na Kurasia spad\u0142 ogromny cios; w odwecie za zamordowanie na Turbaczu dw\u00f3ch policjant\u00f3w granatowych – agent\u00f3w gestapo i w skutek denuncjacji, Niemcy 29 czerwca otoczyli dom Kurasi\u00f3w w Waksmundzie, zamordowali 73 – letniego ojca, \u017con\u0119 El\u017cbiet\u0119 i 2,5-rocznego synka Zbigniewa, a dom spalili.
Od czerwcowej tragedii Kura\u015b zmieni\u0142 pseudonim z „Or\u0142a” na „Ogie\u0144”, co by\u0142o wynikiem b\u00f3lu po stracie najbli\u017cszych, jak r\u00f3wnie\u017c znakiem rozpocz\u0119cia nowego rozdzia\u0142u w walce z wrogiem.
Po likwidacji KT istotnym problemem dla grupy Kurasia sta\u0142o si\u0119 zaplecze organizacyjne. Nie widz\u0105c perspektyw na odwo\u0142anie si\u0119 do ludowc\u00f3w, kt\u00f3rzy w powiecie nowotarskim nie dysponowali w\u0142asn\u0105 sil\u0105 zbrojn\u0105, „Ogie\u0144” zdecydowa\u0142 si\u0119 na kontakt z AK. 10 lipca 1943 roku na Turbaczu spotka\u0142 si\u0119 z ppor . W\u0142adys\u0142awem Szczypk\u0105 „Lechem” z Mszany Dolnej i jego zast\u0119pc\u0105 ppor. Janem Stachur\u0105 „Adamem” gdzie osi\u0105gni\u0119to porozumienie, na mocy kt\u00f3rego oba oddzia\u0142y utworzy\u0142y ob\u00f3z, zachowa\u0142y wobec siebie autonomi\u0119, kierownictwo nad grupami obj\u0105\u0142 „Lech”, za\u015b Kura\u015b otrzyma\u0142 funkcj\u0119 szefa gospodarczego. Ob\u00f3z o kryptonimie „Wilk” istnia\u0142 do stycznia 1944 roku.
Pomimo wsp\u00f3\u0142pracy z Arm
\ni\u0105 Krajow\u0105 Kura\u015b wyra\u017anie oddziela\u0142 si\u0119 od polityki londy\u0144skiej, opieraj\u0105c si\u0119 na pogl\u0105dach ludowych. Niemal bezpo\u015brednio po likwidacji „Wilka”, ludowcy nowotarscy uznaj\u0105c, za ludowy oddzia\u0142 „Ognia” – wiosn\u0105 1944 roku – w\u0142\u0105czyli go za jego przyzwoleniem do Ludowej Stra\u017cy Bezpiecze\u0144stwa (LSB), kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 odr\u0119bn\u0105 si\u0142\u0105 zbrojn\u0105 na tym obszarze. Pomimo upomnie\u0144 o podporz\u0105dkowaniu si\u0119 dow\u00f3dztwu AK – Kura\u015b nie zdecydowa\u0142 si\u0119 na zmian\u0119 organizacji.
Latem 1944 roku dosz\u0142o do spotkania z pojedynczymi oddzia\u0142ami sowieckimi. „Ogie\u0144” za zgod\u0105 nowotarskiego Powiatowego Kierownictwa Ruchu Ludowego (PKRL) nawi\u0105za\u0142 kontakt z grup\u0105 Ludmi\u0142y Gordijenko „Tania”. Chocia\u017c Kura\u015b nie nale\u017ca\u0142 do sympatyk\u00f3w Sowiet\u00f3w, to wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0142 z nimi z powodu wsp\u00f3lnoty interes\u00f3w – walki z Niemcami.
Nowotarska Powiatowa Delegatura Rz\u0105du (PDR), bezpo\u015brednio po wybuchu powstania warszawskiego podj\u0119\u0142a decyzj\u0119 o usuni\u0119ciu niemieckich konfident\u00f3w z terenu Podhala. Na wykonawc\u0119 rozkazu przeznaczy\u0142a Kurasia wraz z jego lud\u017ami; tak powsta\u0142 Oddzia\u0142 Specjalny maj\u0105cy za zadanie wykonywanie podziemnych wyrok\u00f3w.
Najwa\u017cniejsze walki Kura\u015b toczy\u0142 w styczniu 1945. 20 stycznia wsp\u00f3lnie z AL rozbi\u0142 kolumn\u0119 niemieckich samochod\u00f3w ci\u0119\u017carowych pod Klikuszow\u0105. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z regularn\u0105 Armi\u0105 Czerwon\u0105, prowadz\u0105c Rosjan sobie znanymi szlakami g\u00f3rskimi. Dzi\u0119ki szybkiemu opanowaniu okolic Nowego Targu, Niemcy opu\u015bcili miasto pozostawiaj\u0105c je nienaruszone. 30 stycznia 1945 roku „Ogie\u0144” ze swym oddzia\u0142em i grup\u0105 partyzant\u00f3w sowieckich wkroczy\u0142 do Nowego Targu. Wojna z Niemcami dla J\u00f3zefa Kurasia zako\u0144czy\u0142a si\u0119. Niebawem jednak mia\u0142a si\u0119 rozpocz\u0105\u0107 kolejna.
Podhale po wojnie wkroczy\u0142o w nowy etap stosunk\u00f3w spo\u0142eczno – politycznych. Usuwanie niemieckiego okupanta trwa\u0142o dosy\u0107 d\u0142ugo, w dodatku musiano rozprawi\u0107 si\u0119 z przer\u00f3\u017cnymi kolaborantami hitlerowskimi. Nast\u0105pi\u0142 wzmo\u017cony ruch ludno\u015bci i to we wszystkich mo\u017cliwych kierunkach: wyje\u017cd\u017cali mieszka\u0144cy Wielkopolski, Warszawy i innych region\u00f3w wysiedleni stamt\u0105d przez w\u0142adze okupacyjne; opuszczali przeludnione wsie m\u0142odzi g\u00f3rale udaj\u0105c si\u0119 na \u015al\u0105sk i ziemie zachodnie w poszukiwaniu pracy – ale tylko nieliczni tam zostawali – wi\u0119kszo\u015b\u0107 rych\u0142o wraca\u0142a z powodu nieprzystosowania do nowych reali\u00f3w \u017cycia i t\u0119sknoty za rodzinnymi stronami.
W Nowotarskie przybywali te\u017c inni: jedni dla zrobienia interes\u00f3w, gdy\u017c wabi\u0142a ich blisko\u015b\u0107 granicy; ci zwi\u0105zani z w\u0142adz\u0105, obejmowali r\u00f3\u017cne stanowiska najcz\u0119\u015bciej nie zwa\u017caj\u0105c na miejscowe sympatie polityczne. Przyje\u017cd\u017cali tutaj r\u00f3wnie\u017c ci, kt\u00f3rzy chcieli opu\u015bci\u0107 kraj ze wzgl\u0119d\u00f3w politycznych, albowiem w pierwszych miesi\u0105cach wolno\u015bci przekroczenie granicy z Czechos\u0142owacj\u0105 nie stanowi\u0142o trudno\u015bci.
Sama wojna i okupacja pozostawi\u0142a nieciekaw\u0105 moralnie spu\u015bcizn\u0119: powszechne nielegalne p\u0119dzenie w\u00f3dki i spowodowane tym pija\u0144stwo, z\u0142odziejstwo po\u0142\u0105czone z bandytyzmem, kt\u00f3remu sprzyja\u0142a powszechna dost\u0119pno\u015b\u0107 broni. Wykorzystywali to ludzie nie posiadaj\u0105cy zawodu, zatrudnienia, wykolejeni przez wojn\u0119. Proceder ten uprawiali te\u017c przybysze, i to ci kt\u00f3rzy zawodowo mieli z tym zjawiskiem walczy\u0107; milicjanci i \u017co\u0142nierze Ludowego Wojska Polskiego, od szeregowc\u00f3w poczynaj\u0105c na oficerach ko\u0144cz\u0105c.
Wreszcie nadej\u015bcie nowej w\u0142adzy spowodowa\u0142o niepokoje i niepewno\u015b\u0107 ludno\u015bci, kt\u00f3ra z pog\u0142osek nap\u0142ywaj\u0105cych sukcesywnie na Podhale, pocz\u0119\u0142a wyrabia\u0107 sobie w\u0142asny punkt widzenia na nowe rz\u0105dy i formy ich sprawowania. Najpierw jedyna w\u0142adz\u0105 by\u0142a rosyjska komenda wojenna sk\u0142adaj\u0105ca si\u0119 z si\u0142 NKWD pod rozkazami majora Leonida Mas\u0142owa. Rz\u0105dy komendy wojennej trwa\u0142y do czasu wycofania g\u0142\u00f3wnych sil Armii Czerwonej z terytorium Niemiec w lipcu 1945 roku – ju\u017c po powo\u0142aniu Tymczasowego Rz\u0105du Jedno\u015bci Narodowej. W ten spos\u00f3b stworzono warunki do zainstalowania si\u0119 pierwszych w\u0142adz w powiecie, w kt\u00f3rym nie by\u0142o komunistycznej tradycji. Organizator\u00f3w trzeba by\u0142o przys\u0142a\u0107 z zewn\u0105trz i jak si\u0119 okaza\u0142o, r\u00f3wnie\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 funkcjonariuszy Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego (UBP), poniewa\u017c miejscowi partyzanci spod znaku BCh czy AK nie nadawali si\u0119 do wykonywania nowych zada\u0144. Powiatowy UBP (PUBP) nadal pracowa\u0142 pod dyktando „doradcy” z NKWD, kt\u00f3ry uczy\u0142 polskich funkcjonariuszy „nowych” sposob\u00f3w dzia\u0142ania, aby umocni\u0107 w\u0142adz\u0119 PPR.
Jak przedstawia\u0142y si\u0119 losy Kurasia w tym okresie? Bezpo\u015brednio po zdaniu broni i rozwi\u0105zaniu oddzia\u0142u, za aprobat\u0105 Mas\u0142owa, wsp\u00f3lnie z ppor. Zygmuntem Sieleckim z AL przyst\u0105pili do organizacji odpowiednich s\u0142u\u017cb tworz\u0105c zal\u0105\u017cki przysz\u0142ej Komendy Powiatowej MO. Z racji tego „Ogie\u0144” i jego ludzie zostali uznani za funkcjonariuszy MO; samego Kurasia zacz\u0119to okre\u015bla\u0107 mianem komendanta powiatowego. Trzeba przyzna\u0107, \u017ce z powierzonego im zadania „ogniowcy” wywi\u0105zali si\u0119 poprawnie, traktuj\u0105c ca\u0142\u0105 akcj\u0119 jako uwie\u0144czenie walki z wrogiem.
Na pocz\u0105tku lutego 1945 roku przyby\u0142a z Krakowa ekipa dla zorganizowania Komitetu Powiatowego Polskiej Partii Robotniczej (KP PPR), KP MO i PUBP. PPR organizowa\u0142 W\u0142adys\u0142aw Machejek jako sekretarz, komendantem powiatowym MO zosta\u0142 mianowany ppor. Aleksander Kara\u015b, a szefem PUBP – ppor. Stanis\u0142aw Strza\u0142ka. Dosz\u0142o do pierwszego spotkania Kurasia z nominatami. Z pewno\u015bci\u0105 rozmowa nie nale\u017ca\u0142a do \u0142atwych, jednak\u017ce obie strony musia\u0142y doj\u015b\u0107 do porozumienia, gdy\u017c 8 lutego „Ogie\u0144” uda\u0142 si\u0119 wraz z Janem Kolas\u0105 „Powichrem” do Lublina do rz\u0105du. Wg Kolasy „pojechali\u015bmy tam bo tam by\u0142 wed\u0142ug nas, nasz partyzancki sztab, nasz rz\u0105d”. <\/span>
Z Lublina udali si\u0119 do Warszawy (Rz\u0105d Tymczasowy i Komitet Centralny PPR przeniesione zosta\u0142y wcze\u015bniej do stolicy) gdzie w Departamencie Kadr MBP Kura\u015b otrzyma\u0142 skierowanie do pracy w PUBP w Nowym Targu, kt\u00f3re r\u00f3wna\u0142o si\u0119 nominacji na stanowisko kierownika. Z tym dokumentem zameldowa\u0142 si\u0119 w po\u0142owie marca w Wojew\u00f3dzkim UBP w Krakowie, tym samym otrzymuj\u0105c formalny anga\u017c na wymienione wy\u017cej stanowisko.
Nominaci w Nowym Targu poczuli si\u0119 zagro\u017ceni. Przecie\u017c bezpo\u015brednio po wyje\u017adzie Kurasia rozpocz\u0119li weryfikacj\u0119 cz\u0142onk\u00f3w UBP i MO zwalniaj\u0105c ludzi nie zwi\u0105zanych z PPR, obsadzaj\u0105c stanowiska swoimi lud\u017ami z zewn\u0105trz. Jednocze\u015bnie trwa\u0142o dochodzenie na temat przesz\u0142o\u015bci okupacyjnej Kurasia, potrzebne do sporz\u0105dzenia wniosku o zwolnienie go ze s\u0142u\u017cby w trybie natychmiastowym.
Kura\u015b po powrocie zasta\u0142 swoje stanowisko obsadzone przez nieznan\u0105 osob\u0119, uda\u0142 si\u0119 wi\u0119c do Zakopanego by obj\u0105\u0107 funkcj\u0119 zast\u0119pcy szefa UBP. Wed\u0142ug „Powichra”: „pojechali\u015bmy tam, ale nic nam si\u0119 nie spodoba\u0142o”. <\/span>
Tymczasem WUBP na wniosek nades\u0142any z Nowego Targu, wszcz\u0105\u0142 \u015bledztwo przeciw Kurasiowi. Opr\u00f3cz zarzut\u00f3w z czasu okupacji, dosz\u0142y nowe, a mianowicie pija\u0144stwo na posterunkach MO oraz „znikanie broni”. Nale\u017cy liczy\u0107 si\u0119 z faktem, \u017ce Kura\u015b dysponuj\u0105c swoimi lud\u017ami zar\u00f3wno w Urz\u0119dach nowotarskim jak te\u017c krakowskim, m\u00f3g\u0142 mie\u0107 informacje dotycz\u0105ce post\u0119powania przeciwko niemu. 11 kwietnia 1945 r . zosta\u0142 wezwany do WUBP – prawdopodobnie w celu z\u0142o\u017cenia wyja\u015bnie\u0144, jednak licz\u0105c si\u0119 z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 aresztowania nie stawi\u0142 si\u0119 tam i wraz z grup\u0105 swoich podkomendnych, ponownie ruszy\u0142 w g\u00f3ry…
\"\"
J\u00f3zef Kura\u015b "Ogie\u0144" (w bia\u0142ej koszuli, w \u015brodku) w otoczeniu g\u00f3rali – \u017co\u0142nierzy i wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w jego oddzia\u0142\u00f3w (drugi z prawej – zast\u0119pca "Ognia" – Jan Kolasa "Powicher")<\/p>\n

<\/span>Cz\u0119\u015b\u0107 2 ><\/span><\/a>
Strona g\u0142\u00f3wna – wprowadzenie ><\/span><\/a>
<\/span><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[8],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/948"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=948"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/948\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=948"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=948"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=948"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}