{"id":945,"date":"2006-06-06T09:21:25","date_gmt":"2006-06-06T07:21:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2006\/06\/06\/ostatni-lesni-mazowsze-i-podlasie-w-ogniu-1948-1953-czesc-5\/"},"modified":"2006-06-06T09:21:25","modified_gmt":"2006-06-06T07:21:25","slug":"ostatni-lesni-mazowsze-i-podlasie-w-ogniu-1948-1953-czesc-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=945","title":{"rendered":"OSTATNI LE\u015aNI – Mazowsze i Podlasie w ogniu 1948-1953 – cz\u0119\u015b\u0107 5"},"content":{"rendered":"

<\/span> <\/span>Rok 1952 r. przyni\u00f3s\u0142 pododdzia\u0142om kpt. "Huzara" kolejne straty. Dnia 22 sierpnia otoczony przez UB w \u0141apach-Witach pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo "Krakus". Wydarzenia tak wspomina\u0142a w\u0142a\u015bcicielka gospodarstwa, w kt\u00f3rym si\u0119 ukrywa\u0142: "Ju\u017c dnia\u0142o, jak prowadzili mnie do domu. Dooko\u0142a zabudowa\u0144 karabiny maszynowe ponastawiali. Podesz\u0142am pod chlew i m\u00f3wi\u0119: – Panie Lutku, prosz\u0119 wyj\u015b\u0107, bo wojsko wie, \u017ce pan u nas jest. Po chwili us\u0142ysza\u0142am szelest s\u0142omy. Schodzi\u0142 na d\u00f3\u0142. Odsun\u0119\u0142am si\u0119 wi\u0119c na bok od drzwi. Nagle pad\u0142 strza\u0142. Podbieg\u0142am do chlewa, otworzy\u0142am drzwi. Na ziemi le\u017ca\u0142 "Krakus" – jeszcze drga\u0142. By\u0142 ubrany w wojskowe spodnie i bia\u0142\u0105 koszul\u0119. Obok odrzuconej na bok r\u0119ki le\u017ca\u0142 pistolet. Strzeli\u0142 sobie w usta. Nie chcia\u0142 odda\u0107 si\u0119 w ich r\u0119ce, bo wiedzia\u0142, co go czeka. Opowiada\u0142 nam kiedy\u015b, \u017ce ju\u017c po ujawnieniu [w 1947 roku] by\u0142 aresztowany i tak bity, ze w stawie go cucili. Potem uciek\u0142 z tego aresztu. Teraz wola\u0142 odebra\u0107 sobie \u017cycie ni\u017c pozwoli\u0107 drugi raz si\u0119 z\u0142apa\u0107. Mia\u0142 mo\u017ce trzydzie\u015bci lat".<\/span>
Dnia 10 maja 1952 r. na lewobrze\u017cnym Podlasiu otoczony zosta\u0142 przez KBW trzyosobowy patrol Kazimierza Jakubiaka "Tygrysa". By\u0142a to jedna z niewielu operacji, w trakcie kt\u00f3rej \u017co\u0142nierze KBW (\u0142\u0105cznie 112) wyra\u017anie starali si\u0119 pojma\u0107 \u017cywcem partyzant\u00f3w. W efekcie tych dzia\u0142a\u0144 zatrzymani zostali: Henryk Ostapski "Poleszuk" oraz W\u0142adys\u0142aw Kap\u0142on "Krakowiak". Ci\u0119\u017cko ranny "Tygrys", nie widz\u0105c mo\u017cliwo\u015bci ucieczki, pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo. Zatrzymani pod Ch\u0142opkowem "Krakowiak" oraz "Poleszuk" poddani na miejscu intensywnemu \u015bledztwu dostarczyli resortowi bezpiecze\u0144stwa wielu cennych informacji na temat siatki terenowej oddzia\u0142u st.sier\u017c. Adama Raty\u0144ca "Lamparta" na lewobrze\u017cnym Podlasiu. Ju\u017c nast\u0119pnego dnia wskazali te\u017c resortowi bezpiecze\u0144stwa miejsce stacjonowania reszty grupy. Spowodowa\u0142o to uruchomienie 11 maja 1952 r. ob\u0142awy z udzia\u0142em 2 batalionu 8 pu\u0142ku KBW, pododdzia\u0142\u00f3w 1 batalionu 2 pu\u0142ku KBW, 1 batalionu III Brygady KBW oraz kompanii 4 i 10 pu\u0142ku KBW. Las Sokole, w kt\u00f3rym obozowali partyzanci zosta\u0142 ca\u0142kowicie okr\u0105\u017cony. Pocz\u0105tkow\u0105 faz\u0119 walki tak przedstawia\u0142 jeden z jej uczestnik\u00f3w Witold Bias\u0142ow\u0105s "Litwin":
"Jedenastego maja, gdy spa\u0142em w sza\u0142asie, zbudzi\u0142 mnie "Lampart", ka\u017c\u0105c si\u0119 natychmiast ubiera\u0107, m\u00f3wi\u0105c \u017ce w lesie podobno jest wojsko. Natychmiast to miejsce, w kt\u00f3rym mieli\u015bmy sza\u0142asy, opu\u015bcili\u015bmy kieruj\u0105c si\u0119 bardziej w g\u0142\u0105b lasu. Przeszli\u015bmy […] oko\u0142o p\u00f3\u0142 kilometra, przechodz\u0105c jak\u0105\u015b dukt\u0119, zbli\u017cyli\u015bmy si\u0119 do jakiej\u015b \u015bcie\u017cki, nagle "Sok\u00f3\u0142" odskoczy\u0142, ja r\u00f3wnie\u017c, ale nic nie zauwa\u017cy\u0142em i w tym czasie otrzyma\u0142em postrza\u0142 w \u0142opatk\u0119, poprzez rami\u0119, "Sok\u00f3\u0142" pad\u0142 na miejscu, nie wiem czy ranny, a reszta wszyscy my wr\u00f3cili\u015bmy z powrotem, biegiem tej \u015bcie\u017cki, niekt\u00f3rzy ostrzeliwuj\u0105c si\u0119. Od ramienia po kt\u00f3rym kula posz\u0142a do \u0142opatki, palce lewej r\u0119ki zacz\u0119\u0142y mi momentalnie dr\u0119twie\u0107. Zrozumieli\u015bmy, \u017ce jeste\u015bmy otoczeni. Wojsko nast\u0119pnie nas zacz\u0119\u0142o zachodzi\u0107 z r\u00f3\u017cnych stron i w czasie strzelaniny "Ry\u015b" zosta\u0142 zabity otrzymuj\u0105c postrza\u0142 w g\u0142ow\u0119. Wojsko wzywa\u0142o nas do poddania si\u0119. Gdy zacz\u0119li\u015bmy si\u0119 cofa\u0107 do lasu, wtedy zosta\u0142em ranny w miednic\u0119 i r\u0119k\u0119. Od razu pad\u0142em, "Romek" to widz\u0105c zawr\u00f3ci\u0142 i zabra\u0142 ode mnie pepech\u0119, i wszyscy trzej, to jest "Lampart", "Ryszard" i "Roman" zostawili mnie, nie robi\u0105c nawet opatrunku dla mnie i straci\u0142em ich z oczu".<\/span><\/p>\n

W trakcie walki ca\u0142y patrol zosta\u0142 rozbity. http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2006\/05\/St-sierz-Adam-Ratyniec-8222Lampart8221-1926-8211-1.html<\/font><\/a><\/div>\n

Polegli: st.sier\u017c. Adam Ratyniec "Lampart", por. Konstanty Maksymow "Ryszard", Andrzej Jakubiak "Ry\u015b" oraz NN "Romek". W r\u0119ce UB wpad\u0142 ci\u0119\u017cko ranny Witold Bia\u0142ow\u0105s "Litwin". Z okr\u0105\u017cenia uda\u0142o si\u0119 przebi\u0107 jedynie Kazimierzowi Ilczukowi "S\u0119powi".
R\u00f3wnolegle do dzia\u0142a\u0144 pacyfikacyjnych MBP podj\u0119\u0142o jeszcze w 1951 r. przeciw kpt. Kazimierzowi Kamie\u0144skiemu gr\u0119 operacyjn\u0105, w ramach fikcyjnej – utworzonej przez resort V Komendy WiN. Jej najwa\u017cniejszymi elementami by\u0142o dotarcie do oddzia\u0142u "Huzara", podporz\u0105dkowanie go V Komendzie, "namierzenie" ludzi zwi\u0105zanych z oddzia\u0142em i w efekcie likwidacja ca\u0142ej struktury konspiracyjnej. Do pierwszego kontaktu Jana Terlikowskiego – jednego z agent\u00f3w UB graj\u0105cych rol\u0119 cz\u0142onka sztabu WiN -z kpt. Kazimierzem Kamie\u0144skim dosz\u0142o w pa\u017adzierniku 1951 r. Kilka tygodni p\u00f3\u017aniej otrzyma\u0142 on z "centrali" nominacje na Komendanta Okr\u0119gu Bia\u0142ostockiego WiN kryptonim "Bursa" oraz rozkazy rozbudowy struktur terenowych i obj\u0119cia dow\u00f3dztwa nad dzia\u0142aj\u0105cymi jeszcze oddzia\u0142ami NZW (w tym Kazimierza Krasowskiego "G\u0142uszca"). Jednocze\u015bnie stale zwi\u0119kszano nacisk grup operacyjnych w terenie, staraj\u0105c si\u0119 w ten spos\u00f3b nak\u0142oni\u0107 "Huzara" i jego ludzi do przyj\u0119cia oferty przerzutu na zach\u00f3d. Po likwidacji "Krakusa" i "Ponurego", w pa\u017adzierniku 1952 r. Kazimierz Kamie\u0144ski podj\u0105\u0142 wreszcie decyzj\u0119 wyjazdu wraz ze swoimi o\u015bmioma podkomendnymi do Warszawy, gdzie mia\u0142 oczekiwa\u0107 na dalsz\u0105 drog\u0119. Od tej chwili wszyscy partyzanci pozostawali ju\u017c pod ca\u0142kowit\u0105 kontrol\u0105 MBP. Aresztowano ich 29 pa\u017adziernika 1952 r. – ze wzgl\u0119d\u00f3w propagandowych – tu\u017c przed wyborami do Sejmu.
Bilans blisko 6 lat walk 6 Brygady Wile\u0144skiej – to oko\u0142o: 250 akcji, w tym m.in. 50 walk i potyczek z si\u0142ami bezpiecze\u0144stwa, 35 r\u00f3\u017cnego rodzaju zasadzek, 26 rozbitych posterunk\u00f3w MO i plac\u00f3wek UBP, 6 akcji na poci\u0105gi, 15 akcji na urz\u0119dy gminne, 55 akcji na sp\u00f3\u0142dzielnie, 10 akcji "rozbrojeniowych", blisko 20 akcji "przeciwbandyckich", ponad 80 zlikwidowanych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w "resortu bezpiecze\u0144stwa" i oko\u0142o 20 bandyt\u00f3w. Podczas walk z oddzia\u0142ami 6 Brygady zgin\u0119\u0142o tak\u017ce oko\u0142o 70 funkcjonariuszy UBP i MO, kilkudziesi\u0119ciu funkcjonariuszy NKWD, a tak\u017ce blisko 100 \u017co\u0142nierzy KBW. W toku sze\u015bciu lat walk, a tak\u017ce w "katowniach" UB zgin\u0119\u0142o i zosta\u0142o zamordowanych oko\u0142o 120 partyzant\u00f3w ze zgrupowania ppor. "Wiktora", kpt. "M\u0142ota", kpt. "Huzara".<\/p>\n

MAZOWSZE – 16 Okr\u0119g NZW<\/span>
W 1945 r. na terenie P\u00f3\u0142nocnego Mazowsza utworzony zosta\u0142 na bazie struktur NOW, NSZ oraz lokalnych struktur poakowskich Okr\u0119g Warszawski NZW oznaczony kryptonimem "Mazowsze", "Orze\u0142". Sk\u0142ada\u0142 si\u0119 on z siedmiu komend powiatowych, kt\u00f3re obejmowa\u0142y swoim zasi\u0119giem obszar powiat\u00f3w: przasnyskiego, ciechanowskiego, ostro\u0142\u0119ckiego, makowskiego oraz cz\u0119\u015bci \u0142om\u017cy\u0144skiego i szczytnie\u0144skiego. Do amnestii lutowej 1947 r. okr\u0119g skupia\u0142 w swoich szeregach kilka tysi\u0119cy konspirator\u00f3w, w nast\u0119pnych latach za\u015b prawdopodobnie nie wi\u0119cej ni\u017c oko\u0142o tysi\u0105ca. Komendantem Okr\u0119gu przez pierwsze dwa lata pozostawa\u0142 kpt. Zbigniew Kulesza "M\u0142ot II", p\u00f3\u017aniej za\u015b – do czerwca 1948 r. por. Jan Koz\u0142owski "Las", "Vis", w ko\u0144cowym za\u015b okresie – do lata 1949 r. – chor. Witold Borucki "Babinicz", "D\u0105b". Okr\u0119gowi podlega\u0142y licz\u0105ce w r\u00f3\u017cnych latach, w sumie od 200 do 50 \u017co\u0142nierzy patrole Pogotowia Akcji Specjalnej dowodzone przez: Mieczys\u0142awa Dziemiszkiewicza "Roja", Witolda Bo
\nruckiego "D\u0119ba", Henryka Skoniecznego "Romana", Henryka Pyska "D\u0119ba II", Edwarda Dobrzy\u0144skiego "Orzyca", Eugeniusza Lipi\u0144skiego "Mr\u00f3wki", W\u0142adys\u0142awa Grudzi\u0144skiego "Pilota", Stanis\u0142awa Suchotniaka "Szarego" i Wac\u0142awa M\u00f3wi\u0144skiego "Szczyg\u0142a". Prowadzi\u0142y one sta\u0142\u0105 walk\u0119 z komunistycznym re\u017cimem, likwiduj\u0105c szczeg\u00f3lnie szkodliwych dla miejscowego spo\u0142ecze\u0144stwa funkcjonariuszy UB i MO oraz stanowi\u0105cych podstawowe zagro\u017cenie dla dzia\u0142alno\u015bci niepodleg\u0142o\u015bciowej agent\u00f3w "resortu". Pomimo decyzji o ujawnieniu si\u0119 – w ramach amnestii 1947 r. – pierwszego Komendanta Okr\u0119gu kpt. Z. Kuleszy, wi\u0119kszo\u015b\u0107 jego podkomendnych nie zdecydowa\u0142a si\u0119 na podobny krok, podejmuj\u0105c decyzj\u0119 o pozostaniu w konspiracji. Jako sp\u00f3jna struktura Okr\u0119g "Orze\u0142" przetrwa\u0142 do czerwca 1948 r. Dnia 25 tego miesi\u0105ca UB uda\u0142o si\u0119 zlokalizowa\u0107 bunkry grupy sztabowej Okr\u0119gu Warszawskiego NZW kryptonim "Mazowsze" dowodzonej przez por. J\u00f3zefa Koz\u0142owskiego "Lasa". W akcji przeciwko 15 osobowemu oddzia\u0142owi os\u0142onowemu wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 ponad 50 pluton\u00f3w 1 i 2 Brygady KBW – tj. oko\u0142o 1500 \u017co\u0142nierzy. W trakcie trwaj\u0105cej kilka godzin walce polegli: "Tur", "Bohun", "Das"? i "Wiatr". W r\u0119ce resortu bezpiecze\u0144stwa wpadli: Komendant Okr\u0119gu: por. J. Koz\u0142owski "Las", jego zast\u0119pca st.sier\u017c. Piotr Macuk "S\u0119p", szef sztabu sier\u017c. Boles\u0142aw Szyszko "Klon" oraz szef pionu propagandy ppor. Czes\u0142aw Kania "Witold", sekretarz KO Henryk Tkaczyk "S\u0119k", stanowi\u0105cy os\u0142on\u0119 KO "Buber", "Ster", "Sok\u00f3\u0142", "Lew" oraz \u017cony "Lasa" i "Klona". W odkrytych bunkrach poza ca\u0142ym archiwum okr\u0119gu, w\u0142adze bezpiecze\u0144stwa skonfiskowa\u0142y ponad 100 jednostek broni oraz du\u017ce zapasy amunicji.
Po rozbiciu przez KBW i UB komendy, dalsz\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 w ramach Okr\u0119gu o kryptonimie "T\u0119cza" stara\u0142 si\u0119 kontynuowa\u0107 W. Borucki "Babinicz". Rok p\u00f3\u017aniej (19 sierpnia 1949 r.) poleg\u0142 on w walce z grup\u0105 operacyjn\u0105 KBW, UB pod wsi\u0105 Amelino w powiecie Mak\u00f3w Mazowiecki. Dnia 2 marca 1949 r. w rejonie miejscowo\u015bci Gostkowo w powiecie przasnyskim osaczony zosta\u0142 przez KBW oddzia\u0142 Edwarda Dobrzy\u0144skiego "Orzyca". W wyniku trwaj\u0105cej blisko cztery godziny walki, licz\u0105cej blisko 1000 \u017co\u0142nierzy grupie operacyjnej uda\u0142o si\u0119 w ca\u0142o\u015bci zlikwidowa\u0107 o\u015bmioosobowy patrol NZW. O zaci\u0119to\u015bci i determinacji broni\u0105cych si\u0119 partyzant\u00f3w \u015bwiadczy fakt i czterech spo\u015br\u00f3d nich wola\u0142o \u015bmier\u0107 w p\u0142omieniach ni\u017c poddanie si\u0119 resortowi bezpiecze\u0144stwa.
\"\"
Sier\u017c. Mieczys\u0142aw Dziemieszkiewicz "R\u00f3j". M\u0142odszy brat Romana – por. "Adama", "Pogody".\u017bo\u0142nierz PAS Okr\u0119gu P\u00f3\u0142nocne Mazowsze NZW. Uczestnik rozbicia aresztu PUBP w Krasnosielcu. Od 1947 d-ca oddzia\u0142u PAS w Okr. P\u00f3\u0142nocne Mazowsze. Po rozbiciu Sztabu K-dy Okr. [w czasie boju 25 czerwca 1948 pod m. Kadzid\u0142o] "R\u00f3j" podj\u0105\u0142 pr\u00f3b\u0119 odbudowania struktur NZW na szczeblu K-dy Okr. Podporz\u0105dkowa\u0142 sobie kilka patroli PAS licz\u0105cych w sumie ok. 40 \u017co\u0142nierzy. Patrole te – cz\u0119\u015bciowo rozbite przez ob\u0142awy KBW – prowadzi\u0142y aktywn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 bojow\u0105 – g\u0142\u00f3wnie akcje likwidacyjne.Sier\u017c. "R\u00f3j" zgin\u0105\u0142 w walce z 264-osobow\u0105 grup\u0105 operacyjn\u0105 KBW 13 kwietnia 1951 w okolicach wsi Szyszki.<\/span><\/font>
Ostatnie, ocala\u0142e struktury NZW z powiat\u00f3w: Ciechan\u00f3w, Pu\u0142tusk, Mak\u00f3w Mazowiecki, Przasnysz skupi\u0142 pod swoim dow\u00f3dztwem Mieczys\u0142aw Dziemiszkiewicz "R\u00f3j". Jeszcze w 1948 – 1949 r. podlega\u0142o mu kilka samodzielnych patroli bojowych dowodzonych m.in. przez: Ildefonsa \u017bbikowskiego "Tygrysa", W\u0142adys\u0142awa Grudzi\u0144skiego "Pilota", czy Stanis\u0142awa Kakowskiego "Kazimierczaka", licz\u0105cych w sumie oko\u0142o 40 partyzant\u00f3w. Pierwsze straty ponios\u0142y one ju\u017c w ramach operacji "P" w 1948 r. Dnia 12 lipca w walce z UB polegli NN "Orze\u0142" i NN "Lew", w sierpniu oraz listopadzie tego roku dosz\u0142o do kolejnych walk. W ich wyniku, otoczeni przez wojsko zgin\u0119li \u015bmierci\u0105 samob\u00f3jcz\u0105: NN "Kmicic" oraz J\u00f3zef Maruszewski "S\u0119p". Determinacja w walce z komunistycznym re\u017cimem, jaka towarzyszy\u0142a cz\u0142onkom patroli "Roja" widoczna by\u0142a tak\u017ce i w nast\u0119pnych potyczkach. Dnia 25 lutego 1950 r., na skutek donosu, otoczony zosta\u0142 przez UB i KBW patrol "Tygrysa". W nier\u00f3wnej walce zgin\u0119li: Ildefons \u017bbikowski "Tygrys", J\u00f3zef Niski "Brzoza", Henryk Niedzia\u0142kowski "Huragan" oraz W\u0142adys\u0142aw Bukowski "Zapora". Cztery miesi\u0105ce d\u0142u\u017cej przetrwa\u0142 w terenie kolejny pododdzia\u0142 podleg\u0142y "Rojowi" dowodzony przez W\u0142adys\u0142awa Grudzi\u0144skiego "Pilota". Otoczony 23 czerwca 1950 r. przez ob\u0142aw\u0119 w miejscowo\u015bci Popowo Borowe w powiecie pu\u0142tuskim poleg\u0142 on wraz z trzema swoimi podkomendnymi: Czes\u0142awem Wilskim "Brzoz\u0105", Hieronimem \u017bbikowskim "Gwiazd\u0105" oraz Kazimierzem Chrzanowskim "Wilkiem" (w akcji tej, obok 500 \u017co\u0142nierzy wyposa\u017conych w 25 samochod\u00f3w i 9 ps\u00f3w tropi\u0105cych u\u017cyto tak\u017ce kilku samolot\u00f3w). Samego "Roja" UB uda\u0142o si\u0119 zlokalizowa\u0107 i osaczy\u0107 dopiero 14 kwietnia 1951 r. na kolonii Szyszki w powiecie przasnyskim.
W trakcie akcji, w kt\u00f3rej wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 266 \u017co\u0142nierzy dwuosobowy patrol M. Dziemiszkiewicza zosta\u0142 ca\u0142kowicie "wystrzelany". Najd\u0142u\u017cej w terenie utrzyma\u0142 si\u0119 trzyosobowy pododdzia\u0142 Stanis\u0142awa Kakowskiego "Kazimierczaka". Zosta\u0142 rozbity ju\u017c po \u015bmierci "Roja" 14 pa\u017adziernika 1951 r. we wsi Kadzielnia w powiecie przasnyskim. "W wyniku przeprowadzonych dzia\u0142a\u0144 operacyjnych w dniu 14.10.51 r. 3-ci pluton 1-ej kompanii Specjalnego Baonu por. Ciukszo zlikwidowa\u0142 \/…\/ 3-ch bandyt\u00f3w, t.j. dow\u00f3dc\u0119 bandy ps. "Ka\u017amierczuk, syna "Ka\u017amierczuka" ps. Henryk i "Bohuna". Dow\u00f3dca bandy "Ka\u017amierczuk" raniony przez \u017co\u0142nierza podpali\u0142 stodo\u0142\u0119, a nast\u0119pnie pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo".
\"\"
\u017bo\u0142nierze PAS powiatu Kolno NZW, Okr\u0119g Mazowsze – prawdopodobnie 1950. Od lewej:Marian Borys "Czarny", od kwietnia 1952 dow\u00f3dca oddzia\u0142u PAS NZW, zgin\u0105\u0142 w walce w 1954; Hieronim Rogi\u0144ski "R\u00f3g", Komendant Powiatu Kolno NZW, jednocze\u015bnie d-ca 15-osobowego oddzia\u0142u PAS, zgin\u0105\u0142 w walce 17 kwietnia 1952;Stanis\u0142aw \u015aledzik "Huragan".<\/span><\/font><\/p>\n

Nie by\u0142 to jednak koniec walki. Blisko rok d\u0142u\u017cej przetrwa\u0142 patrol Komendanta Powiatu NZW Kolno Hieronima Rogi\u0144skiego "Roga" (zosta\u0142 zlikwidowany przez UB i KBW 17 kwietnia 1952 r.). Ocaleli z ob\u0142awy cz\u0142onkowie jego grupy w dalszym ci\u0105gu prowadzili dzia\u0142alno\u015b\u0107 w kilkuosobowych zespo\u0142ach. Dnia 11 listopada 1953 r. w miejscowo\u015bci Dudy Puszcza\u0144skie resortowi bezpiecze\u0144stwa uda\u0142o si\u0119 osaczy\u0107 patrol Stanis\u0142awa Grajko "Mazura", ponad p\u00f3\u0142tora roku p\u00f3\u017aniej (15 sierpnia 1955 r.) zniszczy\u0107 za\u015b ostatni\u0105 ju\u017c grup\u0119 zbrojn\u0105 wywodz\u0105c\u0105 si\u0119 z 16 Okr\u0119gu NZW (poleg\u0142 w\u00f3wczas Jan Rogi\u0144ski).
\"\"
\u017bo\u0142nierze PAS powiatu Kolno NZW, Okr\u0119g Mazowsze – prawdopodobnie 1950.
Stoj\u0105 od lewej:Stanis\u0142aw Waszkiewicz "Piskorz", szef PAS Powiatu, ci\u0119\u017cko ranny w g\u0142ow\u0119, wyleczony dzi\u0119ki uporowi i wytrwa\u0142o\u015bci Komendanta Powiatu "Roga", kt\u00f3ry przez ca\u0142y czas opiekowa\u0142 si\u0119 nim. Nie odzyska\u0142 pe\u0142nej sprawno\u015bci fizycznej. W kwietniu 1952 opu\u015bci\u0142 kryj\u00f3wk\u0119 i wyda\u0142 UB schronienie "Roga"… W\u0142adys\u0142aw Sad\u0142owski "Twardy"
\n, "Franek", zgin\u0105\u0142 11 listopada 1953;w drugim rz\u0119dzie od lewej:Marian Borys "Czarny";Stanis\u0142aw \u015aledzik "Huragan"; w dolnym rz\u0119dzie od lewej siedz\u0105:Hieronim Rogi\u0144ski "R\u00f3g", Komendant Powiatu<\/font>, Stanis\u0142aw Grajek "Mazur"<\/span><\/font>.<\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/945"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=945"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/945\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=945"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=945"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=945"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}