{"id":943,"date":"2006-06-06T09:57:54","date_gmt":"2006-06-06T07:57:54","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2006\/06\/06\/ostatni-lesni-mazowsze-i-podlasie-w-ogniu-1948-1953-czesc-2\/"},"modified":"2019-03-22T20:43:32","modified_gmt":"2019-03-22T19:43:32","slug":"ostatni-lesni-mazowsze-i-podlasie-w-ogniu-1948-1953-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=943","title":{"rendered":"OSTATNI LE\u015aNI – Mazowsze i Podlasie w ogniu 1948-1953 – cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"

Ppor. Lucjan Minkiewicz otrzyma\u0142 r\u00f3wnie\u017c pozwolenie wys\u0142ania do MBP pisma zawieraj\u0105cego warunki na jakich dow\u00f3dztwo partyzantki wile\u0144skiej gotowe by\u0142o zaprzesta\u0107 dalszej dzia\u0142alno\u015bci bojowej.
\n„Do Ministra Bezpiecze\u0144stwa Publicznego. Na propozycj\u0119 Pana z dn. \/fragment nieczytelny – od aut.\/ 1946 r. odpowiadam, \u017ce jestem sk\u0142onny ujawni\u0107 oddzia\u0142y Brygad Wile\u0144skich o ile Ministerstwo Bezpiecze\u0144stwa Publicznego zagwarantuje: <\/span>
* Zwolnienie wszystkich uwi\u0119zionych \u017co\u0142nierzy Brygad Wile\u0144skich<\/span>
* Zabezpieczy zaopatrzenie rodzin po poleg\u0142ych \u017co\u0142nierzach Brygad Wile\u0144skich na r\u00f3wni z rodzinami po poleg\u0142ych \u017co\u0142nierzach WP<\/span>
* Uznanie stopni i odznacze\u0144<\/span>
* Bezwzgl\u0119dne bezpiecze\u0144stwo dow\u00f3dcom i \u017co\u0142nierzom i wsp\u00f3\u0142pracownikom Brygad Wile\u0144skich<\/span>
* Zabezpieczenie dostatecznych warunk\u00f3w pracy \u017co\u0142nierzy Brygad Wile\u0144skich<\/span>
* Uznanie ci\u0119\u017cko rannych na prawach inwalid\u00f3w wojennych<\/span><\/p>\n

Na propozycje te nie otrzymano \u017cadnej odpowiedzi.
\nDecyduj\u0105c si\u0119 na dalsze prowadzenie dzia\u0142alno\u015bci niepodleg\u0142o\u015bciowej dow\u00f3dca 6 Brygady Wile\u0144skiej kpt. „M\u0142ot” stara\u0142 si\u0119 maksymalnie poszerzy\u0107 rejon dzia\u0142ania swojego oddzia\u0142u, przejmuj\u0105c nieujawnione struktury WiN m.in. na prawy brzegu Bugu. W ten spos\u00f3b w sk\u0142ad brygady weszli:
\n* por. Ludwik Ma\u0142czuk „Brzask” – jako dow\u00f3dca rezerw w Obwodzie Soko\u0142\u00f3w Podlaski (wraz z patrolami dywersyjnymi dowodzonymi przez Kazimierza Wyroz\u0119bskiego „Sokolika”)
\n* plut. Eugeniusz Korzeniewski „Ryg” – jako dow\u00f3dca rezerw w Obwodzie Bielsk Podlaski
\n* ppor. Czes\u0142aw Skup „Szpieg” – jako dow\u00f3dca rezerw w powiecie Siedlce
\n* ppor. Janusz Kotowski „M\u015bciciel” jako dow\u00f3dca rezerw w pow. W\u0119gr\u00f3w i Mi\u0144sk Mazowiecki
\n* „resztki” oddzia\u0142u partyzanckiego WiN por.\/kpt. Kazimierza Kamie\u0144skiego „Huzara” z Obwodu Wysokie Mazowieckie.<\/p>\n

Zmianie uleg\u0142a r\u00f3wnie\u017c obsada stanowisk dow\u00f3dczych w zasadniczych pododdzia\u0142ach brygady. Po \u015bmierci st. sier\u017c. „\u017bwirki” – 17 lutego 1947 r. w Kie\u0142pi\u0144cu, dow\u00f3dztwo 3 szwadronu przej\u0105\u0142 sier\u017c.\/ppor. Antoni Borowik „Lech”, patrolu \u017candarmerii natomiast ppor. Antoni Wody\u0144ski „Odyniec”.
\nW 1948 r. w sk\u0142ad 2 szwadronu 6 Brygady Wile\u0144skiej wchodzili: ppor. Walerian Nowacki „Bartosz”, dow\u00f3dcy dru\u017cyn: 1 – st. sier\u017c. Witold Goldzisz „Radio” (przeszed\u0142 do 3 szwadronu), 2 – sier\u017c. Mieczys\u0142aw Magadzia „Wilan”, sier\u017c. J\u00f3zef Adamowicz „Szpak”, plutonowi: NN „M\u015bciciel”, Rejtan Mickiewicz „Wichura”, J\u00f3zef Oksiuta „Pomidor”, NN Marian „Pogrom” vel „Maniu\u015b”, kaprale: Adam Ratyniec „Lampart”, Kazimierz Ilczuk „S\u0119p”, Franciszek Biercewicz „Franek Wile\u0144szczak”, Stanis\u0142aw Bo\u015b „Skoczek” vel „M\u0142ody”, Stanis\u0142aw Kobyli\u0144ski „Migda\u0142”, Marian Giere\u0142o „Puszkin” vel „Pszcz\u00f3\u0142ka”, Jan Czajka „Znicz”, Aleksander NN „Marynarz”, NN „Anto\u015b”, NN „Akacja”, NN „Adam”, NN „Brzoza”, NN „B\u0142yskawica”, NN „Micha\u0142”, NN „Wilja”, NN „\u017bubr”, st. strzelcy i strzelcy: Zygmunt Szmur\u0142o „Kogut”, NN „Jasio”, NN „Kazio”, NN „Jele\u0144”, NN „Badyl”.
\nW 3 szwadronie s\u0142u\u017cyli: ppor. Antoni Borowik „Lech”, kpr. pchor. Stanis\u0142aw Bogdaniuk „Ostoja”, kpr. pchor. Eugeniusz Daniluk „D\u0105bek”, sier\u017c. Kazimierz Szuligowski „Tygrys”, plut. Stanis\u0142aw NN „Wilk”, plut. Rajmund Drozd „Mikrus”, kpr. Jerzy Ostaszewski „Szarak”, kpr. Antoni Plewko vel Stanis\u0142aw Karpi\u0144ski „W\u0119gorz” (zdrajca), strzelcy – J\u00f3zef Klimiuk „Kuba”, NN „Orze\u0142ek”, NN „\u015amia\u0142y”, od marca 1948 r. st. sier\u017c. Witold Goldzisz „Radio” i Czes\u0142aw Pilecki „Jask\u00f3\u0142ka”, a tak\u017ce NN „Fredek” z oddzia\u0142u „Huzara”. W grupie „sztabowej” znajdowali si\u0119 kpt. W\u0142adys\u0142aw \u0141ukasiuk „M\u0142ot”, ppor. Witold Buczak „Wujo”, „Ponury” (z oddzia\u0142u „Huzara”), ppor. Henryk Wieliczko „Lufa”, ppor. Antoni Wody\u0144ski „Odyniec”. Do 2 szwadronu do\u0142\u0105czali okresowo por. J\u00f3zef Ludwik Ma\u0142czuk „Brzask” oraz plut. Kazimierz Wyroz\u0119bski „Sokolik” z kilkoma \u017co\u0142nierzami patroli soko\u0142owskich.
\nW sk\u0142adzie tym 6 Brygada Wile\u0144ska dotrwa\u0142a do, zorganizowanej wiosn\u0105 1948 r. przez dow\u00f3dztwo KBW i kierownictwo MBP, Operacji „Z”. W terenie pojawi\u0142y si\u0119 liczne grupy operacyjne KBW z 1, 2 i 3 Brygady poszukuj\u0105ce \u015blad\u00f3w obecno\u015bci partyzant\u00f3w. Atmosfer\u0119 grozy tamtych dni doskonale ilustruj\u0105 zapiski z dziennika prowadzonego przez dow\u00f3dc\u0119 3 szwadronu ppor. „Lecha”:
\nPoniedzia\u0142ek, 1.03.1948 r. Kolonia Dworaki – Sta\u015bki – alarm, wycofanie si\u0119 oddzia\u0142u \/…\/, Wtorek, 2.03.1948 r., Ryzdzie?- Wojty\u0142y – dzie\u0144 przeszed\u0142 bardzo spokojnie. Pi\u0105tek, 5.03.1948 r. Kolonia Radziszewo – Sieniawa – z samego rana wojsko wlaz\u0142o na nasz\u0105 kwater\u0119, wartownik z rkm-u ostrzela\u0142. Kolonia Spieszyn – alarm po rozej\u015bciu. Sobota, 6.03.1948 r. Kolonia Pucha\u0142y – o godzinie 2:00 alarm, 2-ch wojskowych przysz\u0142o na s\u0105siedni\u0105 kwater\u0119, postanowili\u015bmy ich rozbroi\u0107 i czekali\u015bmy na kwaterze. Niedziela, 7.03.1948 r. Kolonia Siekluki – alarm wojsko przejecha\u0142o tuz ko\u0142o nas – nie zauwa\u017cyli”.<\/span><\/p>\n

Wzrastaj\u0105cy nacisk si\u0142 resortu bezpiecze\u0144stwa ju\u017c zim\u0105 1948 r. potwierdza\u0142 r\u00f3wnie\u017c w swoich listach kpt. „M\u0142ot”:
\n„Kochany Antosiu \/pisa\u0142 do ppor. Antoniego Borowika „Lecha” 15 marca 1948 r.\/ Tak dawno\u015bmy si\u0119 nie widzieli, my\u015bla\u0142em, \u017ce teraz si\u0119 spotkamy, lecz jest to niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 obecnie i prawdopodobnie niepr\u0119dko si\u0119 spotkamy. W tych dniach znowu wyje\u017cd\u017cam i nie wiem kiedy tu wr\u00f3c\u0119, prawdopodobnie po \u015bwi\u0119tach. […] Bug obecnie obsadzili, prawdopodobnie po twoich robotach ko\u0142o Siemiatycz, \u017ce dla mnie po prostu jest niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 go przekroczy\u0107 w tych miejscach gdzie mnie potrzeba, bardziej ze wzgl\u0119du na r\u00f3\u017cnych znajomych ani\u017celi na wojsko. Za Bugiem w rejonie M\u0119\u017cenina i Tokar jest bardzo \u017ale, ludno\u015b\u0107 sterroryzowana w okropny spos\u00f3b, wszystkie nasze poruszenia przed rozstaniem si\u0119 z Waldkiem [ppor. „Bartoszem”] s\u0105 rozpoznane. <\/span>
Tam, gdzie mieli\u015bmy \u015bwi\u0119tami si\u0119 spotka\u0107, spotkania nie b\u0119dzie. \u015awi\u0119ta b\u0119dziesz musia\u0142 sam urz\u0105dzi\u0107 i sp\u0119dzi\u0107. Staraj si\u0119 wybra\u0107 jakie\u015b spokojne miejsce, kartek do Drohiczyna nie posy\u0142aj, gdy\u017c powsypujesz ludzi. Jak najwi\u0119cej z lud\u017ami za\u0142atwiaj sam i w najwi\u0119kszej tajemnicy. Pos\u0142ugiwanie si\u0119 lud\u017ami prowadzi do wsyp, a ludzi do wi\u0119zienia. Za Bugiem prawie wszyscy ludzie przez to posy\u0142anie powsypywali si\u0119 i obecnie nie ma prawie cz\u0142owieka, kt\u00f3rym by mo\u017cna by\u0142o pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119. Naszym zadaniem obecnie jest przechowa\u0107 si\u0119 i pom\u00f3c innym przeczeka\u0107 ten trudny okres, a nie dawanie powod\u00f3w do maltretowania i aresztowania ludzi. Dlatego te\u017c, wed\u0142ug rozkazu Komendy [Wile\u0144skiej] nie mo\u017cna nam obecnie, ani te\u017c w razie rozpocz\u0119cia si\u0119 dzia\u0142a\u0144 wojennych, prowadzenia jakichkolwiek akcji dywersyjnych. Nasza „robota” si\u0119 rozpocznie, gdy dzia\u0142ania wojenne b\u0119d\u0105 na uko\u0144czeniu. W razie og\u0142oszenia mobilizacj
\ni nie mo\u017cemy nawo\u0142ywa\u0107 do niestawienia si\u0119 i wci\u0105ganie ich w swoje szeregi, lecz swoim ludziom mo\u017cna radzi\u0107, by jak tylko mog\u0105 przechowywali si\u0119 w\u0142asnymi mo\u017cliwo\u015bciami i do wojska nie stawiali si\u0119.<\/span>
Obecnie jest najwi\u0119ksze nat\u0119\u017cenie ob\u0142aw i dlatego nale\u017cy zachowa\u0107 si\u0119 jak najspokojniej, by nie dawa\u0107 im powod\u00f3w do represji i nie dawa\u0107 im \u015bladu, gdy\u017c to bardzo im na r\u0119k\u0119”. <\/span>
\nPo udanej akcji ekspropriacyjnej na wagon pocztowy k\/ mostu we Frono\u0142owie 24 kwietnia 1948 r. 3 szwadron ukry\u0142 si\u0119 w lasach pomi\u0119dzy Siemiatyczami i Mielnikiem. Nacisk si\u0142 resortu bezpiecze\u0144stwa w terenie by\u0142 jednak tak silny, \u017ce ppor. Antoni Borowik „Lech” 1 maja podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o wycofaniu si\u0119 na lewy brzeg Bugu – na teren powiatu Soko\u0142\u00f3w Podlaski. Decyzja ta okaza\u0142a si\u0119 niestety fatalna w skutkach. Obszar lewobrze\u017cnego Podlasia by\u0142 bowiem jeszcze bardziej „nasycony” wojskiem ni\u017c cz\u0119\u015b\u0107 bia\u0142ostocka. Sytuacje t\u0119 tak wspomina\u0142 jeden z partyzant\u00f3w Rajmund Drozd „Mikrus”: „Teren powiatu Soko\u0142\u00f3w Podlaski zapchany wojskiem. W nocy zasadzki, w dzie\u0144 penetracja wsi. Dochodz\u0105c do wsi Sabnie natkn\u0119li\u015bmy si\u0119 na zasadzk\u0119. Kr\u00f3tka wymiana ognia szperaczy z KBW i odskok szwadronu w podmok\u0142y lasek przy torach kolejowych, gdzie przesiedzieli\u015bmy do zmierzchu. Potem kieruj\u0105c si\u0119 na Wrotn\u00f3w, dotarli\u015bmy na koloni\u0119 w lesie, gdzie posilili\u015bmy si\u0119 za jednym zamachem \u015bniadaniem, obiadem i kolacj\u0105. Po opuszczeniu tej kolonii w odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o kilometra natkn\u0119li\u015bmy si\u0119 po raz wt\u00f3ry na okopuj\u0105c\u0105 si\u0119 zasadzk\u0119. By\u0142a wielka i chaotyczna strzelanina. Starcia z kolejnymi zasadzkami sprawi\u0142y, \u017ce ppor. „Lech” zdecydowa\u0142 si\u0119 na podzia\u0142 3 szwadronu na szereg kilkuosobowych patroli, kt\u00f3re samodzielnie mia\u0142y przebija\u0107 si\u0119 w rejon miejscowo\u015bci Stoczek, gdzie zarz\u0105dzono najbli\u017csz\u0105 koncentracj\u0119. Sam Antoni Borowik pod\u0105\u017cy\u0142 na ni\u0105 w towarzystwie NN „Orze\u0142ka” oraz Kazimierza Szuligowskiego „Tygrysa”. W tym samym czasie w\u0142a\u015bnie ze Stoczka wyjecha\u0142o jednak w teren kilka grup rajdowych KBW, kt\u00f3re zorganizowa\u0142y w okolicznych lasach sie\u0107 zasadzek. Na jedn\u0105 z nich 7 maja 1948 r. natkn\u0105\u0142 si\u0119 patrol ppor. „Lecha”. On sam b\u0119d\u0105c okr\u0105\u017cony zdecydowa\u0142 si\u0119 na pope\u0142nienie samob\u00f3jstwa – rozrywaj\u0105c si\u0119 granatem. Rozbitk\u00f3w z 3 szwadronu stara\u0142 si\u0119 zorganizowa\u0107 na powr\u00f3t zast\u0119pca ppor. Antoniego Borowika kpr. pchor. Stanis\u0142aw Bogdaniuk „Ostoja”. Ju\u017c 27 maja 1948 r. jego sze\u015bcioosobowa grupa zosta\u0142a jednak wykryta przez oddzia\u0142y KBW w rejonie miejscowo\u015bci Ho\u0142owczyce i rozproszona (sam „Ostoja” wed\u0142ug jednej z wersji – kilka dni potem pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo na jednej z wysp na Bugu).
\nSzwadronowi ppor. Waleriana Nowackiego „Bartosza” uda\u0142o si\u0119 przetrwa\u0107 pierwsze dwa pierwsze miesi\u0105ce Operacji „Z” prawie bez strat. Ukrywa\u0142 si\u0119 on w\u00f3wczas g\u0142\u00f3wnie na terenach nadbu\u017ca\u0144skich (w rejonie M\u0119\u017cenina). Do pierwszego z szeregu star\u0107 z grupami operacyjnymi KBW i UB dosz\u0142o dopiero w drugiej po\u0142owie czerwca 1948 r. – przede wszystkim za spraw\u0105 zdrady jednego z partyzant\u00f3w – Stanis\u0142awa Kobyli\u0144skiego „Migda\u0142a”, kt\u00f3ry dobrowolnie zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do dow\u00f3dcy KBW w Sarnakach – oferuj\u0105c pomoc w osaczeniu grupy wile\u0144skiej. „Pokaza\u0142em majorowi miejsce postoju bandy na mapie <\/span>– relacjonowa\u0142 on p\u00f3\u017aniej w specjalnym raporcie – Major wys\u0142a\u0142 por[ucznika] ze mn\u0105 i 35-ciu ludzi na miejsce kwaterunku bandy, a sam uda\u0142 si\u0119 z reszt\u0105 wojska obstawi\u0107 [las] od strony Rudy Instytutowej. Po doj\u015bciu na miejsce wskaza\u0142em porucznikowi gdzie to jest i porucznik poszed\u0142 ze mn\u0105 na zwiady, a wojsko sz\u0142o za nami. Dochodz\u0105c do miejsca kwaterunku bandy, zauwa\u017cyli\u015bmy jak jeden z bandy w koszuli i z pistoletem przy pasie bra\u0142 wod\u0119 z rowu. My\u015bmy si\u0119 cofn\u0119li, czekaj\u0105c a\u017c on odejdzie do bandy. Porucznik pocz\u0105\u0142 rozstawia\u0107 wojsko, 3\/4 miejsca zosta\u0142o obstawione, a [w] nie obstawione miejsce od strony p\u00f3\u0142nocnej pos\u0142a\u0142 porucznika i 6 \u017co\u0142nierzy w celu obstawy. \/…\/ Oficer z wojskiem wycofa\u0142 si\u0119 biegiem do porucznika d[ow\u00f3d]cy ca\u0142o\u015bci, a ten wraz ze mn\u0105 i jednym \u017co\u0142nierzem uda\u0142 si\u0119 do Rudy Instytutowej – do majora. Odchodz\u0105c wyda\u0142 rozkaz do oficera, a\u017ceby uwa\u017ca\u0107 na band\u0119 i stara\u0107 si\u0119 [jej] nie przepu\u015bci\u0107. Major po przybyciu nas zarz\u0105dzi\u0142 okr\u0105\u017cenie i ruszyli\u015bmy w stron\u0119 bandy. Po przybyciu na miejsce postoju bandy, bandy ju\u017c nie by\u0142o”
\n. <\/span>
\nPomimo wyrwania si\u0119 z okr\u0105\u017cenia 2 szwadronowi nie uda\u0142o si\u0119 ju\u017c oderwa\u0107 od \u015bcigaj\u0105cych go – coraz wi\u0119kszych si\u0142 KBW. Do akcji przeciw niemu wesz\u0142o w sumie 30 pluton\u00f3w wojska (tj. 900 \u017co\u0142nierzy). Po kolejnej potyczce – 22 czerwca 1948 r. na terenie gminy \u0141osice kpt. „M\u0142ot” i ppor. „Bartosz” podj\u0119li decyzj\u0119 o tymczasowym podziale szwadronu na kilka patroli, kt\u00f3re mia\u0142y samodzielnie przedziera\u0107 si\u0119 za Bug. Jednym z nich w sk\u0142adzie: „M\u015bciciel”, „Pogrom” vel „”Marian” oraz NN dowodzi\u0142 osobi\u015bcie ppor. Walerian Nowacki. Dnia 3 lipca 1948 r. zosta\u0142 on zlokalizowany przez resort bezpiecze\u0144stwa dzi\u0119ki donosowi Kazimierza K\/…\/ we wsi Krawce. „Dnia 3.7.1948 r. Sztab GO „A – A-1” otrzyma\u0142 wiadomo\u015b\u0107 od mieszkanki wsi Krawce, \u017ce w w\/w miejscowo\u015bci (kw. 70-80) kwateruje banda uzbrojona w pistolety w nieznanej ilo\u015bci. Zorganizowano natychmiast akcj\u0119, polegaj\u0105c\u0105 na okr\u0105\u017ceniu m. Krawce w czasie czego grupa zosta\u0142a zauwa\u017cona przez bandyt\u00f3w, kt\u00f3rzy rzucili si\u0119 do ucieczki, lecz dzi\u0119ki nale\u017cytemu okr\u0105\u017ceniu \u017caden z nich nie wydosta\u0142 si\u0119 na zewn\u0105trz. Po kr\u00f3tkotrwa\u0142ej walce, kt\u00f3r\u0105 przyj\u0119li bandyci, wszyscy zostali zabici, kt\u00f3rymi okazali si\u0119: „Bartosz”, „M\u015bciciel”, „Marian” z bandy „M\u0142ota”. W czasie akcji zdobyto: 3 pistolety, 1 granat i torb\u0119 polow\u0105 z dokumentami i fotografiami bandy, oraz uj\u0119to 1-go bandyt\u0119 o nieustalonym nazwisku i pseudonimie”. <\/span><\/p>\n

Przydzielony w ostatnim czasie do 2 szwadronu ppor. Henryk Wieliczko „Lufa” r\u00f3wnie\u017c nie przetrwa\u0142 operacji „Z”. Dnia 23 czerwca 1948 r. zosta\u0142 aresztowany na dworcu w Siedlcach podczas powrotu z wizyty u \u015bmiertelnie chorego ojca w Lublinie. UB nie mia\u0142o problemu z jego identyfikacj\u0105. Dok\u0142adny opis jego wygl\u0105du dostarczy\u0142 resortowi zdrajca z oddzia\u0142u ppor. „Bartosza”, Stanis\u0142aw Kobyli\u0144ski „Migda\u0142”. Nie by\u0142 to niestety jedyny przyk\u0142ad zdrady partyzant\u00f3w 6 Brygady. Ju\u017c na samym pocz\u0105tku operacji do posterunku MO w Platerowie zg\u0142osi\u0142 si\u0119 dobrowolnie kpr. Antoni Plewko vel Stanis\u0142aw Karpi\u0144ski „W\u0119gorz”. W zamian za „cen\u0119 \u017cycia” dostarczy\u0142 on resortowi bezpiecze\u0144stwa wielu cennych informacji o siatce terenowej 6 Brygady. W p\u00f3\u017aniejszym okresie, ju\u017c jako funkcjonariusz UB bra\u0142 udzia\u0142 w dzia\u0142aniach operacyjnych przeciw \u017co\u0142nierzom 6 Brygady, m.in. 16 czerwca 1948 r. w zamordowaniu na kolonii Oleksin Marii Ryczkowskiej oraz plut. Eugeniusza Korzeniewskiego „Ryga”.<\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ppor. Lucjan Minkiewicz …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/943"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=943"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/943\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1058,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/943\/revisions\/1058"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=943"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=943"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=943"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}