{"id":933,"date":"2006-06-30T09:31:58","date_gmt":"2006-06-30T07:31:58","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2006\/06\/30\/kpt-jan-dubaniowski-8222salwa8221-1912-8211-1947-czesc-2\/"},"modified":"2019-09-10T19:35:27","modified_gmt":"2019-09-10T17:35:27","slug":"kpt-jan-dubaniowski-8222salwa8221-1912-8211-1947-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=933","title":{"rendered":"Kpt. Jan Dubaniowski „Salwa” (1912-1947) – cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"
W pewnym sensie konsekwencj\u0105 tego wydarzenia by\u0142a jedna z najg\u0142o\u015bniejszych akcji podziemia w wojew\u00f3dztwie. Na niedziel\u0119 31 III 1946 r. \u201eSalwa\u201d zam\u00f3wi\u0142 msz\u0119 \u017ca\u0142obn\u0105 za dusz\u0119 zabitego J\u00f3zefa Trutego, w ko\u015bciele parafialnym w \u0141apanowie. Na ten sam dzie\u0144 PPR-owcy zaplanowali przedreferendalny wiec propagandowy przed budynkiem szko\u0142y powszechnej w \u0141apanowie. Jednym z g\u0142\u00f3wnych prelegent\u00f3w by\u0142 na nim Jan Chlebowski, kierownik Wydzia\u0142u Propagandy KW PPR w Krakowie. Uczestniczyli w nim m.in. przedstawiciele boche\u0144skiej milicji i PUBP (razem ok. 20 ludzi) oraz I sekretarz KP PPR w Bochni Wac\u0142aw Rybicki, II sekretarz KP PPR Stanis\u0142aw Smajda, przedstawiciel SD z Krakowa Kwiatkowski i przedstawiciel SL D\u017awigaj, wicestarosta Andrzej Burda. Odm\u00f3wi\u0142 udzia\u0142u prezes Zarz\u0105du Powiatowego PSL W\u0142adys\u0142aw Ryncarz.
\nPo wiecu ca\u0142a delegacja wraca\u0142a z \u0141apanowa do Bochni. Zasadzk\u0119 \u201esalwowcy\u201d urz\u0105dzili w miejscu sprzyjaj\u0105cym do tego rodzaju akcji. Nieca\u0142e dwa kilometry za \u0141apanowem, na wysoko\u015bci wsi Kobylec i Brzozowa drog\u0119 przecina rzeczka Stradomka, na kt\u00f3rej zbudowany by\u0142 drewniany most. Za mostem droga wpada\u0142a w wysoki jar wy\u017c\u0142obiony w wapiennej skale. Jako pierwsza jecha\u0142a ci\u0119\u017car\u00f3wka studebacker z powiatowym komendantem MO w Bochni Stanis\u0142awem Gruszk\u0105 i 11 lud\u017ami z plutonu operacyjnego KP MO. Drugi w kolejno\u015bci by\u0142 opel z funkcjonariuszami partyjnymi. Na ko\u0144cu jecha\u0142 dodge z pracownikami UBP.
\n\"\"
\nOdcinek drogi z \u0141apanowa do Bochni, na kt\u00f3rym \u017co\u0142nierze „Salwy” urz\u0105dzili udan\u0105 zasadzk\u0119 na wracaj\u0105cych z wiecu w \u0141apanowie komunistycznych aparatczyk\u00f3w i funkcjonariuszy UB i MO.<\/span><\/p>\n

Pierwszy samoch\u00f3d zosta\u0142 zatrzymany wi\u0105zkami granat\u00f3w rzuconych ze ska\u0142. Jednocze\u015bnie rozpocz\u0119to krzy\u017cowy ostrza\u0142 wszystkich aut, przy czym samoch\u00f3d z ubowcami zdo\u0142a\u0142 zatrzyma\u0107 si\u0119 najdalej od miejsca walki. Strzelanina trwa\u0142a oko\u0142o 20 minut i \u2013 mimo rannych \u2013 zako\u0144czy\u0142a sie pe\u0142nym sukcesem partyzant\u00f3w.
\nZ punktu widzenia UB straty by\u0142y bardzo du\u017ce. Wed\u0142ug r\u00f3\u017cnych relacji i dokument\u00f3w zgin\u0119\u0142o od 7 do 10 ludzi. W\u015br\u00f3d nich powiatowy komendant milicji z Bochni Stanis\u0142aw Gruszka, funkcjonariusze boche\u0144skiego PUBP: Leon Piegza, Micha\u0142 Stryjski, Franciszek Mia\u0142szygrosz, funkcjonariusze KP MO: W\u0142adys\u0142aw Kurczab, Antoni Korta, Mieczys\u0142aw Cha\u0142uda, Fryderyk Migda\u0142 (ci\u0119\u017cko ranny, zmar\u0142 wkr\u00f3tce potem). Wed\u0142ug meldunku PUBP, opr\u00f3cz tego ci\u0119\u017cko rannych by\u0142o jeszcze 10 innych os\u00f3b.<\/p>\n

Zgodnie z cz\u0119sto stosowan\u0105 przez UB zasad\u0105 odpowiedzialno\u015bci zbiorowej za poniesione straty \u201ebezpieka\u201d zem\u015bci\u0142a si\u0119 na okolicznej ludno\u015bci, g\u0142\u00f3wnie na dzia\u0142aczach PSL. Funkcjonariusze bezpiecze\u0144stwa do \u0141apanowa powr\u00f3cili ju\u017c nast\u0119pnego dnia, w poniedzia\u0142ek 1 IV 1946 r. Zaraz po przybyciu oblali benzyn\u0105 i spalili dom, stajni\u0119, stodo\u0142\u0119 i wozowni\u0119 Wojciecha Soto\u0142y, cz\u0142onka Komisji Rewizyjnej powiatowego PSL, ojca Fryderyka Soto\u0142y ps. \u201eJastrzyk\u201d. Nast\u0119pnie aresztowano w\u00f3jta \u0141apanowa Jana Jarotka, kt\u00f3rego po przewiezieniu do boche\u0144skiego UB poddano torturom i zam\u0119czono na \u015bmier\u0107. 2 IV 1946 r. jego zw\u0142oki zagrzebano na podw\u00f3rku PUBP, a do Krakowa przes\u0142ano informacj\u0119, \u017ce zosta\u0142 zastrzelony podczas pr\u00f3by ucieczki z UB.
\nTego samego dnia aresztowano jeszcze 6 cz\u0142onk\u00f3w PSL. Dzia\u0142ania te kontynuowano tak\u017ce w nast\u0119pnych tygodniach.
\nBy\u0107 mo\u017ce ze wzgl\u0119du na te wydarzenia, latem 1946 r. na okres mniej wi\u0119cej czterech miesi\u0119cy trzon oddzia\u0142u \u201eSalwy\u201d przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 na tereny powiatu nowos\u0105deckiego, gdzie przeprowadza\u0142 wsp\u00f3lne akcje z oddzia\u0142em Andrzeja Szczypty \u201eZenita\u201d, kt\u00f3ry na ten czas operacyjnie podporz\u0105dkowa\u0142 si\u0119 \u201eSalwie\u201d. Jeszcze w czerwcu 1946 r. oddzia\u0142 Dubaniowskiego zdoby\u0142 i spali\u0142 posterunek MO w Kamionce Ma\u0142ej, na p\u00f3\u0142noc od Limanowej. Dokonano te\u017c ataku na posterunek MO w \u0141ukowicy.
\nJesieni\u0105 1946 r. \u201eSalwa\u201d powr\u00f3ci\u0142 w dawny rejon stacjonowania, ale wydzieli\u0142 z szereg\u00f3w oddzia\u0142 W\u0142adys\u0142awa Morajki ps. \u201eB\u0142ysk\u201d, kt\u00f3ry w \u015bcis\u0142ym kontakcie z dow\u00f3dc\u0105, rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 na terenie pow. limanowskiego, jednak w grudniu 1946 r. oddzia\u0142 zosta\u0142 rozbity przez UB, a jego \u017co\u0142nierze wraz z dow\u00f3dc\u0105 \u2013 aresztowani.
\nW\u015br\u00f3d akcji w\u00f3wczas przeprowadzonych wymieni\u0107 mo\u017cna kolejne rozbicie posterunku w MO w \u0141apanowie \u2013 8 X 1946 r. oraz posterunku MO w Iwkowej 22 X 46 r. i rozbrojenie \u2013 niejako przy okazji – czterech \u017co\u0142nierzy WP z ochrony linii telefonicznej.<\/p>\n

Coraz wi\u0119ksza przewaga si\u0142 komunistycznych po sfa\u0142szowanych wyborach do Sejmu w 1947 r. i po rozbiciu szeregu du\u017cych zgrupowa\u0144 partyzanckich w kraju wp\u0142yn\u0119\u0142a na decyzj\u0119 \u201eSalwy\u201d o ujawnieniu wiosn\u0105 1947 r. Mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce uzna\u0142, i\u017c w coraz trudniejszej sytuacji podziemia mo\u017ce to by\u0107 jedyna szansa na uchronienie podkomendnych od ca\u0142kowitego wyniszczenia przez \u201ebezpiek\u0119\u201d. O wci\u0105\u017c du\u017cym i uzasadnionym braku zaufania do komunist\u00f3w \u015bwiadczy fakt, \u017ce ujawniaj\u0105c si\u0119 wraz z podkomendnymi nie oddali wszystkiej broni, cz\u0119\u015b\u0107 melinuj\u0105c na przysz\u0142o\u015b\u0107.
\n14 III 1947 r. Jan Dubaniowski wraz z kilkudziesi\u0119cioma podkomendnymi ujawni\u0142 si\u0119 w PUBP w Bochni. Zgodzi\u0142 si\u0119 te\u017c na podpisanie odezwy do pozosta\u0142ych w podziemiu podkomendnych wzywaj\u0105cej ich do ujawnienia si\u0119 i z\u0142o\u017cenia broni, co zaowocowa\u0142o ujawnieniem niemal wszystkich jego podw\u0142adnych.
\nRachuby ujawnionych partyzant\u00f3w na pozostawienie ich w spokoju przez \u201ebezpiek\u0119\u201d szybko okaza\u0142y si\u0119 z\u0142udne. Ujawnieni partyzanci juz po kilku miesi\u0105cach byli poddawani szykanom. Wielu zape\u0142ni\u0142o wi\u0119zienia i areszty. By\u0142ych dow\u00f3dc\u00f3w zacz\u0119to zmusza\u0107 do bli\u017cszej wsp\u00f3\u0142pracy z UB, w tym do tworzenia prowokacyjnych jednostek partyzanckich.<\/p>\n

Ju\u017c po kilku miesi\u0105cach okaza\u0142o si\u0119, \u017ce Jan Dubaniowski, kt\u00f3ry osiad\u0142 w Krakowie, znowu musi szuka\u0107 schronienia w oddzia\u0142ach le\u015bnych. W sierpniu 1947 r. w K\u0142aju (pow. boche\u0144ski) \u201eSalwa\u201d wraz z kilkoma dawnymi podkomendnymi stworzy\u0142 oddzia\u0142, kt\u00f3ry kontynuowa\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 zbrojn\u0105. Wed\u0142ug UB, w jego sk\u0142adzie opr\u00f3cz Dubaniowskiego , jako dow\u00f3dcy, znalaz\u0142o si\u0119 jeszcze sze\u015b\u0107 os\u00f3b: Eugeniusz Ga\u0142at \u201eS\u0119p\u201d (z-ca dow\u00f3dcy), W\u0142adys\u0142aw Migda\u0142 \u201eOrdon\u201d, J\u00f3zef Gar\u015bcia \u201eZryw\u201d, Zdzis\u0142aw Konieczny \u201eRyszard\u201d, Kazimierz Trzecki Ostoja\u201d, W\u0142adys\u0142aw Niemiec \u201eGrab\u201d.
\nW zmienionych warunkach politycznych i militarnych by\u0142a to raczej grupa przetrwania ni\u017c oddzia\u0142 partyzancki. Pierwszorz\u0119dn\u0105 potrzeb\u0105 oddzia\u0142u by\u0142o zgromadzenie zapas\u00f3w, kt\u00f3re pozwoli\u0142yby przetrwa\u0107 zim\u0119. Jak dotychczas prowadzono akcje rekwizycyjne przede wszystkim w sklepach i instytucjach pa\u0144stwowych. Jednak warunki dzia\u0142alno\u015bci by\u0142y o wiele trudniejsze ni\u017c przed rokiem 1947. Przede wszystkim UB by\u0142o ju\u017c struktur\u0105 siln\u0105, dysponuj\u0105c\u0105 o wiele liczniejsz\u0105 sieci\u0105 agent\u00f3w i informator\u00f3w oraz w pe\u0142ni kontrolowa\u0142o sytuacje w terenie. Standardowa taktyka partyzancka polegaj\u0105ca na nieustannych zmianach miejsca pobytu oddzia\u0142u okazywa\u0142a si\u0119 niewystarczaj\u0105ca. \u201eSalwa\u201d podj\u0105\u0142 wi\u0119c decyzj\u0119 przesuni\u0119cia grupy w bardziej sprzyjaj\u0105ce partyzantce g\u00f3rzyste tereny Beskidu S\u0105deckiego.
\nPrzemarsz w tamten rejon rozpocz\u0119to w ostatniej dekadzie wrze\u015bnia 1947 r. 26 wrze\u015bnia partyzanci zatrzymali si\u0119 na melinie w miejscowo\u015bci Ruda Kameralna ko\u0142o Czchowa, w gospodarstwie Jana Rysia. Partyzanci kwaterowali tam w porozumieniu z so\u0142tysem Franciszkiem Zabrza\u0144skim, z kt\u00f3rym dla ochrony gospodarzy przed konfidentami i represjami UB ustalono kiedy i w jaki spos\u00f3b zostanie z\u0142o\u017cony meldunek o partyzantach na milicji.
\nJednocze\u015bnie \u201eSalwa\u201d chcia\u0142 wykorzysta\u0107 pobyt w okolicach przelotowej drogi Brzesko \u2013 Nowy S\u0105cz dla dokonania kolejnych konfiskat. 27 IX 1947 r. dwaj jego podk
\nomendni ustawili na trasie posterunek, kt\u00f3ry kontrolowa\u0142 przeje\u017cd\u017caj\u0105ce pojazdy i ich pasa\u017cer\u00f3w. Osoby prywatne po kontroli puszczali wolno. Poszukiwali towar\u00f3w albo funduszy pa\u0144stwowych. Cel zrealizowali, kiedy zatrzymali ci\u0119\u017car\u00f3wk\u0119, kt\u00f3r\u0105 jecha\u0142 Stanis\u0142aw Fija\u0142ek, kierownik skupu owoc\u00f3w Sp\u00f3\u0142dzielni Rolniczo-Handlowej z Nowego S\u0105cza. Partyzanci skonfiskowali 286 tys. z\u0142. Pa\u0144stwowych pieni\u0119dzy, a kierownika i pasa\u017cer\u00f3w puszczono wolno.
\nJu\u017c sama akcja by\u0142a du\u017c\u0105 nieostro\u017cno\u015bci\u0105. Pope\u0142niono tak\u017ce kolejne b\u0142\u0119dy. Partyzanci zamiast szybko dokona\u0107 zmiany miejsca przebywania, wr\u00f3cili na kwater\u0119 oddzia\u0142u. W tym czasie Fija\u0142ek na posterunku MO w Zakliczynie z\u0142o\u017cy\u0142 doniesienie o stracie przewo\u017conej przez niego kwoty. Szybko zaalarmowane PUBP w Brzesku jeszcze tego samego dnia zorganizowa\u0142o akcj\u0119 po\u015bcigow\u0105 i z miejsca zdarzenia ubowcy dojechali do najbli\u017cszej wsi \u2013 Rudy Kameralnej. Tam \u0142atwo odnale\u017ali kwater\u0119 partyzant\u00f3w. Dosz\u0142o do starcia, w wyniku kt\u00f3rego poleg\u0142 dow\u00f3dca oddzia\u0142u Jan Dubaniowski \u201eSalwa\u201d. Pozostali zdo\u0142ali si\u0119 wycofa\u0107 pod ostrza\u0142em i powr\u00f3cili w okolice K\u0142aja.<\/p>\n

Kapitan Jan Dubaniowski jako jeden z nielicznych dow\u00f3dc\u00f3w antykomunistycznego podziemia posiada sw\u00f3j gr\u00f3b. Zosta\u0142 pochowany na cmentarzu parafialnym w Zakliczynie<\/span> (w powiecie tarnowskim, woj. ma\u0142opolskie)<\/a>. Jest to miejsce jak najbardziej godne tego dow\u00f3dcy… spoczywaj\u0105 na nim m.in. \u017co\u0142nierze z okresu I wojny (235 mogi\u0142 pojedynczych i 2 zbiorowe), \u017co\u0142nierze 38 pu\u0142ku piechoty WP z kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. oraz kapitan Kazimierz Bojarski „Kuba” z I pu\u0142ku piechoty Legion\u00f3w Polskich z 1914 r. (gr\u00f3b kpt. Dubaniowskiego „Salwy” mo\u017cna odnale\u017a\u0107 id\u0105c wzd\u0142u\u017c cmentarza wojennego od strony bocznego wej\u015bcia po prawej stronie na skrzy\u017cowaniu alejek. W lewo alejka prowadzi do kaplicy w prawo do grob\u00f3w si\u00f3str zakonnych). Mogi\u0142\u0105 kpt. „Salwy” opiekuje si\u0119 Pan Grzegorz Gawe\u0142, dzia\u0142aj\u0105cy w ramach Ma\u0142opolskiego Stowarzyszenia Mi\u0142o\u015bnik\u00f3w Historii „Rawelin”<\/a>.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n
\"\"<\/p>\n
Gr\u00f3b kpt. Jana Dubaniowskiego „Salwy” na cmentarzu w Zakliczynie.<\/span><\/span><\/div>\n<\/div>\n
<\/div>\n

Dow\u00f3dztwo nad grup\u0105 obj\u0105\u0142 zast\u0119pca \u201eSalwy\u201d Eugeniusz Ga\u0142at \u201eS\u0119p\u201d. Oddzia\u0142 pomniejszy\u0142 si\u0119 \u2013 dwie osoby postanowi\u0142y ukrywa\u0107 si\u0119 na w\u0142asna r\u0119k\u0119 u rodzin. Grupka dowodzona przez Ga\u0142ata nie mia\u0142a du\u017cych szans na przetrwanie. Tym bardziej, \u017ce zbli\u017caj\u0105ca si\u0119 zima nie sprzyja\u0142a kwaterowaniu w lesie, a UB coraz skuteczniej tropi\u0142o pozosta\u0142o\u015bci oddzia\u0142u \u201eSalwy\u201d. Ju\u017c 20 XI 1947 r. \u201ebezpieka\u201d przeprowadzi\u0142a zasadzk\u0119 na partyzant\u00f3w. W czasie strzelaniny zgin\u0105\u0142 Zdzis\u0142aw Konieczny, a ci\u0119\u017cko ranny dow\u00f3dca \u2013 Ga\u0142at \u2013 dosta\u0142 si\u0119 w r\u0119ce UB. Nieco dwa tygodnie p\u00f3\u017aniej, 7 XII 1947 r., podczas kolejnej akcji UB aresztowany zosta\u0142 przez UB W\u0142adys\u0142aw Migda\u0142 \u201eOrdon\u201d, a otoczony przez UB J\u00f3zef Gar\u015bcia \u201eZryw\u201d pope\u0142ni\u0142 samob\u00f3jstwo. Kolejny z ocalonych ze starcia w Rudzie Kameralnej, Stanis\u0142aw Trzecki \u201eOstoja\u201d, wytropiony zosta\u0142 przez UB w Krakowie ju\u017c 12 XII 1947 r.
\nB\u0142yskawicznie przeprowadzono wszystkie \u201eprocedury\u201d prokuratorskie i s\u0105dowe i 4 III 1948 r. WSR w Krakowie skaza\u0142 Ga\u0142ata i Migda\u0142a na kar\u0119 \u015bmierci (wyroki wykonano 11 V 48 r.) a Trzeckiego na do\u017cywocie, wkr\u00f3tce zamienione na 15 lat.
\n\"\"
\nJ\u00f3zef Mika ps. „Wrzos”, „Leszek” (pierwszy z prawej), jako \u017co\u0142nierz oddzia\u0142u Jana Dubaniowskiego „Salwy”.<\/span><\/p>\n

W tym czasie dzia\u0142alno\u015b\u0107 partyzanck\u0105 kontynuowa\u0142 inny zast\u0119pca \u201eSalwy\u201d – ppor. J\u00f3zef Mika \u201eWrzos\u201d, \u201eLeszek\u201d. Nie wszed\u0142 on do nowego oddzia\u0142u \u201eSalwy\u201d, ale zagro\u017cony aresztowaniem powr\u00f3ci\u0142 do lasu, obejmuj\u0105c dow\u00f3dztwo nad samodzielnym oddzia\u0142em zbrojnym, w kt\u00f3rego sk\u0142ad, w latach 1948 \u2013 1950, wchodzili m.in. Franciszek Mr\u00f3z \u201eB\u00f3br\u201d, Emil Przeciszewski \u201eWy\u015bcig\u201d i Tadeusz Lenart \u201eKancik\u201d. Oddzia\u0142 ws\u0142awi\u0142 si\u0119 wieloma brawurowymi i g\u0142o\u015bnymi akcjami, likwiduj\u0105c konfident\u00f3w, funkcjonariuszy UB i PPR-owc\u00f3w. Walczy\u0142 a\u017c do 6 X 1950 r.<\/p>\n

Koniec oddzia\u0142u Miki nast\u0105pi\u0142 wskutek prowokacyjnej akcji, w ramach kt\u00f3rej \u201ebezpieka\u201d wprowadzi\u0142a do sta\u0142ej wsp\u00f3\u0142pracy z partyzantami oficera UB, kt\u00f3ry wyst\u0119powa\u0142 jako oficer \u0142\u0105cznikowy z Zachodu o pseudonimie \u201eKarol\u201d. By\u0142 nim Marian Stru\u017cy\u0144ski, by\u0142y \u017co\u0142nierz AK i WiN na G\u00f3rnym \u015al\u0105sku, zwerbowany do wsp\u00f3\u0142pracy w 1947 r. Okaza\u0142 si\u0119 bardzo wydajnym agentem, kt\u00f3ry przyczyni\u0142 si\u0119 wcze\u015bniej do likwidacji postogniowego oddzia\u0142u \u201eWiarusy\u201d Stanis\u0142awa Ludzi \u201eHarnasia\u201d, nast\u0119pnie oddzia\u0142u Stanis\u0142awa Nowaka \u201eIskry\u201d, a po likwidacji oddzia\u0142u ppor. J\u00f3zefa Miki, bra\u0142 czynny udzia\u0142 w rozpracowaniu i likwidacji oddzia\u0142u kpt. Kazimierza Kamie\u0144skiego \u201eHuzara\u201d oraz najwi\u0119kszej grze operacyjnej MBP tzw. Operacji \u201eCezary\u201d. Jako TW u\u017cywa\u0142 m.in. pseudonim\u00f3w \u201eHenryk\u201d, \u201eKarol\u201d, \u201eZbigniew\u201d, \u201eKazimierz\u201d, \u201eTeodor\u201d, by\u0142 nast\u0119pnie kadrowym pracownikiem SB MSW. W PRL-u pod nazwiskiem Marian Reniak opublikowa\u0142 w zbeletryzowanej formie, wielokrotnie wznawiane wspomnienia, zebrane w tomie \u201eSam w\u015br\u00f3d obcych\u201d, w kt\u00f3rych w tendencyjny spos\u00f3b opisywa\u0142 swoje dzia\u0142ania przeciwko \u201eWiarusom\u201d, \u201eLeszkowi\u201d oraz misj\u0119 w Monachium, do Delegatury Zagranicznej WiN, w ramach operacji \u201eCezary\u201d.
\n\"\"
\nMarian Stru\u017cy\u0144ski vel Reniak. Renegat i zdrajca, agent UB, sprawca aresztowa\u0144 i \u015bmierci wielu wybitnych \u017co\u0142nierzy Niepodleg\u0142o\u015bciowego Podziemia.<\/span><\/p>\n

Aresztowany w pa\u017adzierniku 1950 r. ppor. J\u00f3zef Mika ps. \u201eWrzos\u201d, \u201eLeszek\u201d po szybkim procesie wraz z Franciszkiem Mrozem ps. \u201eB\u00f3br\u201d, \u201e\u017b\u00f3\u0142w\u201d zosta\u0142 \u2013 12 V 1951 r. – skazany na \u015bmier\u0107. Wyrok na obu wykonano 25 VI 1951 r. Dwaj pozostali \u017co\u0142nierze ppor. \u201eLeszka\u201d: Emil Przeciszowski \u201eWy\u015bcig\u201d i Tadeusz Lenart \u201eKancik\u201d zgin\u0119li w walce, podczas pr\u00f3by aresztowania, 23 pa\u017adziernika 1950 r.
\n\"\"
\nppor. J\u00f3zef Mika „Wrzos”, „Leszek”, stracony 25 VI 1951 r.<\/span>
\n\"\"
\nFranciszek Mr\u00f3z „B\u00f3br”, „\u017b\u00f3\u0142w”, stracony 25 VI 1951 r.<\/span>
\n\"\"
\nTadeusz Lenart „Kancik”, zgin\u0105\u0142 w walce podczas pr\u00f3by aresztowania 23 X 1950 r.<\/span><\/p>\n

Mimo tragicznego ko\u0144ca, nale\u017cy stwierdzi\u0107, \u017ce dokonany w aktach SB bilans walk UB z oddzia\u0142em kpt. Jana Dubaniowskiego \u201eSalwy\u201d, jednym z najliczniejszych i najaktywniejszych w wojew\u00f3dztwie krakowskim, pod k\u0105tem strat poniesionych w latach 1945 – 1947 by\u0142 w gruncie rzeczy negatywny dla komunist\u00f3w.<\/p>\n

Kpt. Jan Dubaniowski \u201eSalwa\u201d (1912-1947) \u2013 cz\u0119\u015b\u0107 1><\/span><\/span><\/a><\/span>
Strona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/a><\/span><\/p>\n

Opracowano na podstawie:<\/span><\/p>\n

Maciej Korku\u0107<\/span>, Oddzia\u0142 Partyzancki NSZ kpt. Jana Dubaniowskiego \u201eSalwy\u201d <\/span>[w:]<\/span> Zeszyty Historyczne Win-u,<\/span> nr 22, grudzie\u0144 2004 r.<\/span>,<\/span>
\nMaciej Korku\u0107<\/span>, Zosta\u0144cie wierni tylko Polsce… Niepodleg\u0142o\u015bciowe oddzia\u0142y partyzanckie w Krakowskiem (1944 \u2013 1947), <\/span>Krak\u00f3w 2002<\/span>,<\/span>
\nPraca zbiorowa,<\/span> \u017bo\u0142nierze wykl\u0119ci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 roku, <\/span>Warszawa 2002<\/span>,<\/span>
\nPraca zbiorowa pod red. K. Krajewskiego i T. \u0141abuszewskiego<\/span>, „Zwyczajny” resort. Studia o aparacie bezpiecze\u0144stwa 1944 \u2013 1956, <\/span>Warszawa 2005.<\/span><\/p>\n<\/div>\n