{"id":931,"date":"2006-07-31T09:51:35","date_gmt":"2006-07-31T07:51:35","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2006\/07\/31\/bitwa-w-miodusach-pokrzywnych-18-sierpien-1945-rok-czesc-2\/"},"modified":"2006-07-31T09:51:35","modified_gmt":"2006-07-31T07:51:35","slug":"bitwa-w-miodusach-pokrzywnych-18-sierpien-1945-rok-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=931","title":{"rendered":"Bitwa w Miodusach Pokrzywnych – 18 sierpie\u0144 1945 rok – cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"
\nPo dw\u00f3ch godzinach walka, maj\u0105ca bardzo zaci\u0119ty charakter, zosta\u0142a zako\u0144czona. Grupa operacyjna majora Gribko uleg\u0142a ca\u0142kowitemu zniszczeniu dopiero po wystrzeleniu amunicji i wyrzuceniu wszystkich granat\u00f3w (partyzanci nie zdobyli ani jednego). Sam major Gribko broni\u0142 si\u0119 do ko\u0144ca (martwy, \u015bciska\u0142 w zaci\u015bni\u0119tej r\u0119ce Waltera z wystrzelonym magazynkiem). Je\u0144c\u00f3w nie brano, ci kt\u00f3rzy wyszli z rowu z podniesionymi w g\u00f3r\u0119 r\u0119koma – zostali na miejscu rozstrzelani.
\"\"
Sowietnik PUBP w Bielsku Podlaskim mjr NKWD Wasilij Gribko, zgin\u0105\u0142 18 sierpnia 1945 r. w walce 1 szwadronu 5 Brygady Wile\u0144skiej w Miodusach Pokrzywnych.<\/span><\/font>
<\/span><\/font>
<\/span><\/font>Oko\u0142o godz. 16:00 ubezpieczenie od strony Ostro\u017can zameldowa\u0142o, \u017ce w polu widzenia pojawi\u0142 si\u0119 pojazd pancerny, okre\u015blany jako „pancerka” (samoch\u00f3d pancerny albo tankietka). Ostrzelany przez partyzant\u00f3w z dw\u00f3ch erkaem\u00f3w, wycofa\u0142 si\u0119. Powr\u00f3ci\u0142 p\u00f3\u017aniej pod os\u0142on\u0105 grupy piechoty (pododdzia\u0142 2 batalionu 267 p. strzel. WW NKWD) i ostrzela\u0142 przesuwaj\u0105cy si\u0119 polami miedzy Miodusami i Ostro\u017canami oddzia\u0142 NSZ. Grupa ta kwaterowa\u0142a w pobli\u017cu, jednak pomimo um\u00f3wionego sygna\u0142u alarmowego – wystrzelonych rakiet – nie przysz\u0142a z pomoc\u0105 1 szwadronowi.
Po zebraniu rannych i zabitych oraz zdobycznej broni oddzia\u0142 wycofa\u0142 si\u0119 w kierunku Perlejewa, gdzie pozostawi\u0142 poleg\u0142ych („siatka” pochowa\u0142a ich na cmentarzach w Perlejewie i \u015aledzianowie). Nast\u0119pnie odskoczy\u0142 w lasy rudzkie. Tam pod opiek\u0105 gospodarzy pozostawiono wi\u0119kszo\u015b\u0107 rannych, z kt\u00f3rych jeden wkr\u00f3tce zmar\u0142 w Radziszewie. Straty grupy operacyjnej oceniane s\u0105 r\u00f3\u017cnie w r\u00f3\u017cnych \u017ar\u00f3d\u0142ach. Por. „Zygmunt” podaje – by\u0107 mo\u017ce z tendencj\u0105 do zawy\u017cenia, \u017ce straci\u0142a ona 61 ludzi. Podobnie, na ponad 50 ludzi, ocenia\u0142 je wywiad NZW. Dow\u00f3dca 62 DS NKWD okre\u015bla\u0142 je na 27 zabitych i 8 rannych \u017co\u0142nierzy NKWD i LWP, pomijaj\u0105c pracownik\u00f3w UBP i „osoby towarzysz\u0105ce” (informator\u00f3w oraz s\u0119dziego i prokuratora), a dow\u00f3dztwo 1 pp – na 30 zabitych (17 NKWD, 9 LWP i 4 UBP). Goniec por. „Zygmunta”, kpr. Rajmund Drozd „Mikrus” podawa\u0142 w swych zeznaniach, \u017ce „po stronie Wojska Radzieckiego zgin\u0119\u0142o 30-35 os\u00f3b”. Wed\u0142ug naszych ocen nie mog\u0142y by\u0107 mniejsze ni\u017c 36 zabitych. Poleg\u0142o co najmniej 18 oficer\u00f3w i \u017co\u0142nierzy NKWD, 11 \u017co\u0142nierzy LWP i 3 pracownik\u00f3w UBP z Bielska Podlaskiego. Do tego nale\u017cy doda\u0107 pomijanych we wszystkich wyliczeniach dw\u00f3ch pracownik\u00f3w wymiaru sprawiedliwo\u015bci i dw\u00f3ch informator\u00f3w.
\"\"
Gr\u00f3b partyzant\u00f3w 1 szwadronu poleg\u0142ych w Miodusach Pokrzywnych na cmentarzu w Perlejewie.<\/span><\/font>
<\/span><\/font>
<\/span><\/font>Po walce w Modusach przez powiat bielski przetoczy\u0142a si\u0119 kolejna fala ob\u0142aw. Zast\u0119pca dow\u00f3dcy 62 DS WW NKWD p\u0142k. Riezinkin otrzyma\u0142 od gen. glejt. Niko\u0142aja N. Seliwanowskiego (sowieckiego doradcy przy MBP) rozkaz przeprowadzenia operacji, maj\u0105cej cel specjalny – ca\u0142kowite zniszczenie „bandy Zygmunta”, uznanej za szczeg\u00f3lnie gro\u017an\u0105. W rejon Ostro\u017can, Drohiczyna i Siemiatycz przyby\u0142a grupa operacyjna wydzielona z 267 p. strzel. WW NKWD. Grupa 1 pp dowodzona przez por. Dud\u0119, kt\u00f3ra przebywa\u0142a w tym czasie w rejonie Siemiatycz „na zadaniu specjalnym”, zosta\u0142a wzmocniona oddzia\u0142em por. Korobkowa, wydzielonym z II\/1 pp (\u0142\u0105cznie 152 \u017co\u0142nierzy). Pododdzia\u0142 Korobkowa wsp\u00f3lnie z jednostk\u0105 NKWD dowodzon\u0105 przez p\u0142k. Riezinkina wyruszy\u0142 20 sierpnia 1945 r. z Ciechanowca w kierunku Bugu, penetruj\u0105c wsie Wojtkowice – Glinna, Tworkowice i Dudy. Po osi\u0105gni\u0119ciu Bugu posuwa\u0142 si\u0119 do Grannego, gdzie ulokowane by\u0142y g\u0142\u00f3wne si\u0142y p\u0142k. Riezinkina. W tym czasie grupa por. Dudy operowa\u0142a w rejonie Siemiatycz.
W dniu 22 sierpnia 1945 r. z Bia\u0142egostoku zosta\u0142a wys\u0142ana w teren powiatu bielskiego grupa operacyjna 9 pu\u0142ku KBW w sile 144 \u017co\u0142nierzy pod dow\u00f3dztwem p\u0142k. Tas\u0142enki, wsparta plutonem mo\u017adzierzy, wyposa\u017cona w radiostacj\u0119. Mia\u0142a ona wsp\u00f3lnie z jednostk\u0105 NKWD z Bielska Podlaskiego (267 p. strzel.) przeprowadzi\u0107 operacje w gminach Ciechanowiec i Bra\u0144sk. G\u0142\u00f3wnym zadaniem tej akcji by\u0142o zlokalizowanie i zniszczenie 1 szwadronu 5 Brygady Wile\u0144skiej. Jednocze\u015bnie na ten sam teren wys\u0142ana zosta\u0142 grupa operacyjna 1 pp. Po\u0142\u0105czone si\u0142y NKWD, KBW i LWP przeprowadzi\u0142y 24 sierpnia 1945 r. akcje przeczesywania lasu Uroczyszcze-Rudka w rejonie Bra\u0144ska oraz las\u00f3w ko\u0142o Rudki. Dow\u00f3dca 9 pu\u0142ku KBW tak oceni\u0142 rezultaty tej operacji:<\/p>\n

[…] w wyniku operacji zatrzymano og\u00f3ln\u0105 si\u0142\u0105 oko\u0142o 300 ludzi, z nich 61 dezerter\u00f3w z WP i MO. Zatrzymano r\u00f3wnie\u017c 4 rannych bandyt\u00f3w, kt\u00f3rzy zeznali, \u017ce s\u0105 cz\u0142onkami bandy „Zygmunta” i \u017ce w tym rejonie dzia\u0142a ta banda, i lekarza, kt\u00f3ry leczy\u0142 tych rannych bandyt\u00f3w schowanych w stogu siana.[…]<\/span>

Znaczna cz\u0119\u015b\u0107 zatrzymanych byli to zupe\u0142nie przypadkowi ludzie. W Holonkach, Wid\u017agowie i s\u0105siednich wioskach aresztowano oko\u0142o 50 os\u00f3b, w tym cz\u0142onk\u00f3w NZW. Niestety, informacja o uj\u0119ciu rannych \u017co\u0142nierzy 1 szwadronu by\u0142a prawdziwa. Mo\u017cna ocenia\u0107, \u017ce siatka nie zapewni\u0142a im nale\u017cytej opieki. Wpadli w wyniku donosu. Byli bardzo okrutnie przes\u0142uchiwani w PUBP w Bielsku Podlaskim (strz. Stanis\u0142aw Roma\u0144czuk „Sta\u015b” straci\u0142 nog\u0119, zmasakrowanego NN „Brod\u0119” grupa UBP i KBW obwozi\u0142a po wioskach, \u017c\u0105daj\u0105c by wskaza\u0142 osoby wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105ce z partyzantk\u0105). Jeden z rannych – od „M\u0142ota” – zdo\u0142a\u0142 po dw\u00f3ch tygodniach uciec z aresztu PUBP.
Tymczasem 1 szwadron przeczeka\u0142 ob\u0142awy na terenie gminy Bo\u0107ki, kwateruj\u0105c m.in. na koloniach Osmoli. Wiadomo ju\u017c by\u0142o, \u017ce termin koncentracji zosta\u0142 przesuni\u0119ty o tydzie\u0144. Maszeruj\u0105c w wyznaczone miejsce spotkania z mjr. „\u0141upaszk\u0105” i pozosta\u0142ymi szwadronami, 6 wrze\u015bnia 1945 r. napotkano patrol MO z posterunku w Wyszkach. Jak informowa\u0142 meldunek PUBP w Bielsku Podlaskim:<\/p>\n

"Z pocz\u0105tku [milicjanci] chcieli uciec, ale im to nie uda\u0142o si\u0119 i zostali otoczeni przez band\u0119. Bandyci nie tkn\u0119li komendanta i jego wsp\u00f3\u0142towarzyszy, nie rozbroili ich, tylko wr\u0119czyli komendantowi pismo tre\u015bci nast\u0119puj\u0105cej:<\/span>
Komenda Milicji Obywatelskiej w Wyszkach.<\/span>
Wierzymy, \u017ce nowo zorganizowana Milicja ma na celu wy\u0142\u0105cznie i jedynie ukr\u00f3cenie samowoli bandytyzmu szerz\u0105cego si\u0119 w\u015br\u00f3d ludno\u015bci, nie chcemy jej w niczym przeszkadza\u0107 i utrudnia\u0107 jej tak ci\u0119\u017ckie zadanie. Stawiamy wi\u0119c nast\u0119puj\u0105ce warunki: 1\/ Stawanie i zatrzymywanie si\u0119 na „st\u00f3j” wartownika, lub innego \u017co\u0142nierza. 2\/ Podnoszenie r\u0105k. 3\/ Nieuciekanie i niekrycie si\u0119. 4\/ Niestrzelanie do \u017co\u0142nierzy le\u015bnych. 5\/ Niesk\u0142adanie meldunk\u00f3w o postojach oddzia\u0142\u00f3w le\u015bnych i ich ruchach. 6\/ Taktowne post\u0119powanie z ludno\u015bci\u0105 cywiln\u0105. W razie niedotrzymania jednego z tych warunk\u00f3w post[erunek] w Wyszkach zostanie zlikwidowany, jak zosta\u0142 zlikwidowany post[erunek] w Bo\u0107kach i inne. Cz\u0142onkom Milicji nie odbiera si\u0119 broni i amunicji, je\u015bli wype\u0142niaj\u0105 nasze warunki. „Wiktor” ppor. 5 Br[ygada] Wile\u0144ska."<\/span>

Jak wida\u0107 z tego listu, „Wiktor” pu\u015bci\u0142 wolno milicjant\u00f3w poniewa\u017c mieli dobr\u0105 opini\u0119. G\u0142\u00f3wna my\u015bl\u0105 tej korespondencji by\u0142a wiara w dobr\u0105 wol\u0119 milicjant\u00f3w z Wyszek i jednoczesne wysuni\u0119te \u017c
\n\u0105danie lojalnego zachowania wobec oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich i poprawnego stosunku do ludno\u015bci. Nie by\u0142 to przypadek odosobniony – z niekt\u00f3rymi posterunkami, cz\u0119\u015bciowo obsadzonymi przez ludzi wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych z AK-AKO , wiosn\u0105 i latem 1945 r. por. „Zygmunt” wymienia\u0142 nawet has\u0142a w celu bezkonfliktowego poruszania si\u0119 w terenie obu stron.
\"\"
1 szwadron 5 Brygady Wile\u0144skiej w marszu, lato 1945 r.<\/span><\/font>
<\/span><\/font>
<\/span><\/font>Ob\u0142awy, kt\u00f3re ogarn\u0119\u0142y powiat bielski po bitwie w Miodusach Pokrzywnych, a zapewne tak\u017ce i zw\u0142oka w nadej\u015bciu oczekiwanych rozkaz\u00f3w Komendy Okr\u0119gu, sprawi\u0142y, \u017ce termin zapowiedzianej koncentracji przesun\u0105\u0142 si\u0119 o tydzie\u0144. Zmieni\u0142o si\u0119 te\u017c jej miejsce. Mjr „\u0141upaszka” zarz\u0105dzi\u0142 spotkanie wszystkich szwadron\u00f3w 5 Brygady Wile\u0144skiej na dzie\u0144 7 wrze\u015bnia 1945 r. w gaj\u00f3wce Stoczek gm. Po\u015bwi\u0119tne, na wschodnim skraju powiatu Wysokie Mazowiecki. Miejsce koncentracji, kt\u00f3ra trwa\u0142a dwa dni (7-8.9.1945 r.) otoczone by\u0142o zewsz\u0105d lasami. Tu na wielkiej polanie po raz ostatni zebrali si\u0119 wszyscy \u017co\u0142nierze Brygady. Stawi\u0142a si\u0119 ca\u0142a kadra, wszyscy dow\u00f3dcy szwadron\u00f3w i ich zast\u0119pcy. Mjr „\u0141upaszka” poinformowa\u0142 swych podkomendnych, \u017ce otrzyma\u0142 rozkaz zdemobilizowania 5 Brygady Wile\u0144skiej. Dokonanie demobilizacji jako jednorazowego aktu by\u0142o po prostu niemo\u017cliwe i rozwi\u0105zanie oddzia\u0142u mia\u0142o jednak przebiega\u0107 stopniowo.
\"\"
Kadra 5 Brygady Wile\u0144skiej, sierpie\u0144 1945 r. Od lewej: NN, NN, ppor. Lucjan Minkiewicz "Wiktor", por. Marian Pluci\u0144ski "M\u015bcis\u0142aw", por. Zygmunt B\u0142a\u017cejewicz "Zygmunt", mjr Zygmunt Szendzielarz "\u0141upaszka", ppor. W\u0142adys\u0142aw \u0141ukasiuk "M\u0142ot", ppor. Jan Zaleski "Zaja", ppor. Romuald Rajs "Bury".<\/font><\/p>\n

Z czasem szwadrony zosta\u0142y rozformowane, jednak szybko znaczna cz\u0119\u015b\u0107 \u017co\u0142nierzy Brygady, zagro\u017cona ci\u0105g\u0142ymi ob\u0142awami NKWD, KBW, UBP i LWP, wr\u00f3ci\u0142a do lasu i podj\u0119\u0142a dalsz\u0105 walk\u0119, wzmacniana ci\u0105gle nowymi ochotnikami z obwodu bielskiego, „spalonymi” lub zagro\u017conymi aresztowaniem. 2 szwadron pod dow\u00f3dztwem ppor. Romualda Rajsa „Burego” nie uleg\u0142 rozformowaniu i wraz z dow\u00f3dc\u0105 przeszed\u0142 do Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (NZW), aby tam kontynuowa\u0107 walk\u0119.
\"\"
Ostatnia koncentracja 5 Brygady Wile\u0144skiej, 7 wrze\u015bnia 1945 r. – le\u015bnicz\u00f3wka Po\u015bwi\u0119tne. W \u015brodku mjr "\u0141upaszka", obok z prawej ppor. "M\u0142ot", pierwszy z prawej stoi ppor. "Bury", kl\u0119czy z prawej por. "M\u015bcis\u0142aw".<\/span><\/font>

Bitwa w Miodusach Pokrzywnych – cz\u0119\u015b\u0107 1><\/font><\/a>
<\/span><\/font><\/p>\n