{"id":869,"date":"2007-04-24T18:34:09","date_gmt":"2007-04-24T16:34:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2007\/04\/24\/poslancy-smierci-czesc-2\/"},"modified":"2007-04-24T18:34:09","modified_gmt":"2007-04-24T16:34:09","slug":"poslancy-smierci-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=869","title":{"rendered":"Pos\u0142a\u0144cy \u015bmierci – cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"

Kolejn\u0105 ofiar\u0105 Wac\u0142awa Snarskiego sta\u0142 si\u0119 oddzia\u0142 Czes\u0142awa Czy\u017ca „Dzika". Dow\u00f3dca by\u0142 ujawnionym \u017co\u0142nierzem Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. Przed amnesti\u0105 dowodzi\u0142 kilkunastoosobowym patrolem zbrojnym Pogotowia Akcji Specjalnej w oddziale Micha\u0142a Bierzy\u0144skiego „S\u0119pa". Przed „powrotem do lasu" odbywa\u0142 zasadnicz\u0105 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105, ale podczas przepustki dowiedzia\u0142 si\u0119 pono\u0107 o aresztowaniach swoich by\u0142ych towarzyszy broni, dlatego 9 wrze\u015bnia 1949 r. zdezerterowa\u0142 z wojska i zacz\u0105\u0142 si\u0119 ukrywa\u0107. W ci\u0105gu kilku miesi\u0119cy zorganizowa\u0142 grup\u0119 zbrojn\u0105 licz\u0105c\u0105 6 partyzant\u00f3w.
\"\"
Plut. Czes\u0142aw Czy\u017c "Dzik", do ujawnienia dow\u00f3dca patrolu PAS w IV batalionie "Biebrza", od ko\u0144ca 1949 r. dow\u00f3dca kilkuosobowego oddzia\u0142u zbrojnego. Uj\u0119ty 15 VIII 1950 r. Zdj\u0119cie wykonane przez UB w 1950 r.<\/font><\/p>\n

W czerwcu 1950 r. PUBP w \u0141om\u017cy rozpocz\u0105\u0142 jej rozpracowywanie, pocz\u0105tkowo informacje zbiera\u0142o 22 tajnych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, p\u00f3\u017aniej do\u0142\u0105czy\u0142o do nich jeszcze 13 agent\u00f3w bezpieki. Szansa na rozbicie grupy pojawi\u0142a si\u0119 na pocz\u0105tku lipca, kiedy jeden z by\u0142ych \u017co\u0142nierzy PAS NZW, wtedy tajny wsp\u00f3\u0142pracownik bezpieki o kryptonimie „O-10", ustali\u0142, \u017ce „Dzik" planuje przeprowadzenie akcji ekspropriacyjnej. UB i KBW przygotowa\u0142y zasadzk\u0119. Operacja zako\u0144czy\u0142a si\u0119 niepowodzeniem, gdy\u017c w ostatniej chwili tajny wsp\u00f3\u0142pracownik wyzna\u0142 „Dzikowi", jak\u0105 naprawd\u0119 odgrywa rol\u0119. Po kolejnym niepowodzeniu postanowiono wykorzysta\u0107 sprawdzonego ju\u017c agenta Wac\u0142awa Snarskiego „Ksi\u0119\u017cyca" – „Chabra". Funkcjonariusze UB odpowiednio uzbroili i przemie\u015bcili agenta w rejon dzia\u0142ania „Dzika" i jego wsp\u00f3\u0142towarzyszy. <\/p>\n

Ju\u017c 29 lipca 1950 r. Snarski przekaza\u0142 swoim mocodawcom z UB, \u017ce zosta\u0142 przyj\u0119ty do oddzia\u0142u. Wychodz\u0105c naprzeciw planom „Dzika", kt\u00f3ry chcia\u0142 powi\u0119kszy\u0107 stan osobowy oddzia\u0142u, agent oznajmi\u0142, \u017ce dwaj jego znajomi z grupy „Dzi\u0119cio\u0142a", kt\u00f3rzy dysponuj\u0105 w\u0142asnym uzbrojeniem, z ch\u0119ci\u0105 do nich do\u0142\u0105cz\u0105. Przeprowadzi\u0142 oddzia\u0142 w okolice swojej rodzinnej wioski Piaski. Nast\u0119pnego dnia, pod pretekstem poszukiwania swoich koleg\u00f3w, Snarski oddali\u0142 si\u0119. Jeszcze tego samego dnia powr\u00f3ci\u0142 wraz z nimi, przedstawiaj\u0105c ich jako „Kruka" i „Smutnego". Pod pseudonim „Kruk" kry\u0142 si\u0119 chor. Micha\u0142 \u017bukowski, a „Samotnym" by\u0142 plut. Aleksander Nowakowski. Pierwszy by\u0142 pracownikiem Wydzia\u0142u III WUBP w Bia\u0142ymstoku, drugi – Referatu III PUBP w Bielsku Podlaskim. Obaj byli dobrze zbudowani, co mia\u0142o im pom\u00f3c przy obezw\u0142adnianiu partyzant\u00f3w. Przyby\u0142a tr\u00f3jka przynios\u0142a ze sob\u0105 cztery butelki w\u00f3dki, dwie zawiera\u0142y \u015brodki nasenne. Po sprawdzeniu przybysz\u00f3w „Dzik" zaproponowa\u0142 uczt\u0119. Niedaleko od miejsca kwaterowania oddzia\u0142u ulokowano grup\u0119 operacyjn\u0105 z\u0142o\u017con\u0105 z 6 funkcjonariuszy UB i 14 \u017co\u0142nierzy KBW. Kiedy w nocy partyzanci zasn\u0119li, do akcji wkroczyli pracownicy operacyjni UB. Bez trudu obezw\u0142adnili „Dzika", uda\u0142o mu si\u0119 jednak krzykn\u0105\u0107: „Zdrada, UB!". To obudzi\u0142o pozosta\u0142ych partyzant\u00f3w, kt\u00f3rzy jednak nie mieli szans. Zostali wystrzelani przez ubowc\u00f3w i prowokatora. Poleg\u0142o pi\u0119ciu ludzi, „Dzik" zosta\u0142 uj\u0119ty. Skazano go na kar\u0119 \u015bmierci, ale Najwy\u017cszy S\u0105d Wojskowy zamieni\u0142 j\u0105 na 15 lat wi\u0119zienia. Wyszed\u0142 z wiezienia 23 grudnia 1963 r. Do niedawna mieszka\u0142 w Gdyni.
\"\"
Zdj\u0119cie partyzant\u00f3w z oddzia\u0142u Czes\u0142awa Czy\u017ca „Dzika", rozbitego 15 sierpnia 1950 r. Od g\u00f3ry le\u017c\u0105: Mieczys\u0142aw Gompert "S\u0142owik", Antoni My\u015bli\u0144ski, Jan Mieczkowski "Wolny" i J\u00f3zef (NN) "\u015amig\u0142y".<\/p>\n

<\/span><\/font>Prawie natychmiast po likwidacji oddzia\u0142u Czes\u0142awa Czy\u017ca „Dzika" WUBP w Bia\u0142ymstoku postanowi\u0142 wykorzysta\u0107 Snarskiego do rozpracowania czteroosobowej grupy Franciszka Kisielewskiego „Sosny", ukrywaj\u0105cej si\u0119 nad Narwi\u0105 niedaleko \u0141om\u017cy. Podobnie jak „Dzik" „Sosna" by\u0142 ujawnionym partyzantem NZW, a przed ujawnieniem dowodzi\u0142 kilkunastoosobowym patrolem zbrojnym Pogotowia Akcji Specjalnej w oddziale Micha\u0142a Bierzy\u0144skiego „S\u0119pa". Dla wzmocnienia wiarygodno\u015bci Snarskiego funkcjonariusze UB wraz z nim napadli na jedn\u0105 z miejscowych sp\u00f3\u0142dzielni. Nast\u0119pnie rozg\u0142aszano w okolicy, \u017ce dokona\u0142 tego „Dzik" i „Ksi\u0119\u017cyc", a ich \u0142upem pad\u0142o oko\u0142o 2 min z\u0142otych.<\/p>\n

Doskona\u0142a orientacja w terenie i szerokie kontakty sprawi\u0142y, \u017ce Snarskiemu szybko uda\u0142o si\u0119 przy\u0142\u0105czy\u0107 do oddzia\u0142u „Sosny". Po bli\u017cszym zapoznaniu si\u0119 z agentem „Sosna" zaproponowa\u0142 mu przeprowadzenie akcji ekspropriacyjnej w okolicy, w kt\u00f3rej si\u0119 ukrywali. „Ksi\u0119\u017cyc" uchyli\u0142 si\u0119 pod pretekstem silnej penetracji tego rejonu przez UB i wojsko, zaproponowa\u0142 natomiast akcj\u0119 blisko swoich rodzinnych okolic. „Sosna" przysta\u0142 na to. Oddzia\u0142 przeprawi\u0142 si\u0119 promem przez Biebrz\u0119, a nast\u0119pnie przeszed\u0142 przez trudno dost\u0119pne mokrad\u0142a i grz\u0119zawiska. Mia\u0142o to na celu zm\u0119czenie partyzant\u00f3w i u\u0142atwienie ich likwidacji. Kiedy grupa dotar\u0142a do wsi \u017buki, agent ulokowa\u0142 j\u0105 w pobliskich lasach, zaproponowa\u0142 odpoczynek i przeprowadzenie akcji nast\u0119pnego dnia wieczorem.
Z raportu zast\u0119pcy naczelnika Wydzia\u0142u III WUBP w Bia\u0142ymstoku ppor. Konstantego Janowskiego wynika, \u017ce 25 sierpnia 1950 r. wieczorem agent zaproponowa\u0142 „wsp\u00f3lne spo\u017cycie alkoholu"<\/span>. Potem chcia\u0142 opu\u015bci\u0107 oddzia\u0142 i skontaktowa\u0107 si\u0119 z pracownikami UB. „Sosna" nie zgodzi\u0142 si\u0119, t\u0142umacz\u0105c si\u0119 nieznajomo\u015bci\u0105 terenu. Noc\u0105, kiedy partyzanci spali, „Ksi\u0119\u017cyc" – „Chaber" sam zastrzeli\u0142 wszystkich czterech. Niewykluczone, \u017ce podobnie jak w przypadku oddzia\u0142u „Dzika" i tym razem poda\u0142 im alkohol ze \u015brodkami usypiaj\u0105cymi.<\/p>\n

Odnoszone w b\u0142yskawicznym tempie sukcesy sk\u0142oni\u0142y bia\u0142ostock\u0105 bezpiek\u0119 do podj\u0119cia decyzji o wykorzystaniu Snarskiego do likwidacji jednego z najwi\u0119kszych i najaktywniejszych w tym okresie oddzia\u0142\u00f3w podziemia dzia\u0142aj\u0105cych na Bia\u0142ostocczy\u017anie. By\u0142a to grupa dowodzona przez Stanis\u0142awa Grabowskiego „Wiarusa", kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c wywodzi\u0142 si\u0119 z NZW.
\"\"
Stanis\u0142aw Grabowski "Wiarus", do 1952 r. szef PAS w Kmendzie Powiatu NZW "Mazur" Wysokie Mazowieckie.<\/span><\/font><\/p>\n

Kluczem do nawi\u0105zania kontaktu by\u0142a osoba Fabiana Olszewskiego „Kniazia", ujawnionego dow\u00f3dcy oddzia\u0142u zbrojnego w batalionie Komendy Powiatu „Ba\u0142tyk" – Bia\u0142ystok-Powiat i tzw. grupy „Brzeziniak\u00f3w", kt\u00f3r\u0105 nale\u017cy traktowa\u0107 jako grup\u0119 rabunkow\u0105. „Brzeziniacy" nawi\u0105zali \u0142\u0105czno\u015b\u0107 z oddzia\u0142em „Wiarusa". Co prawda wej\u015bcie do grupy „Brzeziniak\u00f3w" przysz\u0142o Snarskiemu bardzo \u0142atwo, ale z up\u0142ywem czasu nie przynosi\u0142o to \u017cadnych korzy\u015bci dla UB. Bezpieka postanowi\u0142a zlikwidowa\u0107 „Brzeziniak\u00f3w" i samodzielnie szuka\u0107 kontaktu z „Wiarusem". Do pomocy Snarskiemu przydzielono funkcjonariuszy UB: Szymona Urbana i „Zemst\u0119" (NN). Operacja jednak nie dosz\u0142a do skutku, co wi\u0119cej, dalszy bieg wydarze\u0144 omal nie zako\u0144czy\u0142 si\u0119 tragicznie dla samego Snarskiego. Ot\u00f3\u017c na pocz\u0105tku pa\u017adziernika 1950 r., kiedy wspomniana tr\u00f3jka przygotowywa\u0142a si\u0119 do likwidacji „Brzeziniak\u00f3w", we wsi Brzeziny pojawi\u0142 si\u0119 oddzia\u0142 „Wiarusa". Snarski zosta\u0142 uj\u0119ty przez „Wiarusa", kt\u00f3ry by\u0142 przekonany, \u017ce oto pojma\u0142 sprawc\u0119 zag\u0142ady oddzia\u0142u „Dzi\u0119cio\u0142a"
\n. W trakcie przes\u0142uchania Snarski czuj\u0105c, \u017ce ziemia pali mu si\u0119 pod nogami, zagra\u0142 va banque i powiedzia\u0142, \u017ce posiada kilka tysi\u0119cy naboj\u00f3w do automatu, co w\u00f3wczas dla partyzant\u00f3w by\u0142o towarem wysoce deficytowym. Oddzia\u0142 wraz ze zwi\u0105zanym Snarskim uda\u0142 si\u0119 na wskazane miejsce. Ten jednak wykaza\u0142 si\u0119 wyj\u0105tkowym sprytem i mimo skr\u0119powanych r\u0105k i strzelaj\u0105cych partyzant\u00f3w zdo\u0142a\u0142 uciec.
\"\"
Patrol NZW Stanis\u0142awa Grabowskiego "Wiarusa" (pierwszy z lewej), ok. 1950 r.<\/font><\/p>\n

Kolejn\u0105 akcj\u0105, kt\u00f3r\u0105 przeprowadzi\u0142a grupa w sk\u0142adzie Snarski, Urban i „Zemsta" by\u0142o zamordowanie Fabiana Olszewskiego „Kniazia", kt\u00f3ry po aresztowaniu przez WUBP w Bia\u0142ymstoku zdo\u0142a\u0142 zbiec z aresztu. Tr\u00f3jka agent\u00f3w nawi\u0105za\u0142a z nim \u0142\u0105czno\u015b\u0107 i zaproponowa\u0142a mu przeprowadzenie akcji ekspropriacyjnej. Kiedy ten si\u0119 zgodzi\u0142, otrzyma\u0142 bro\u0144. 4 listopada 1950 r. podczas odpoczynku przed maj\u0105c\u0105 nast\u0105pi\u0107 akcj\u0105, "Zemsta" zastrzeli\u0142 Olszewskiego, gdy ten spa\u0142. Agenci ukryli zw\u0142oki i powiadomili o tym UB. Funkcjonariusze zabrali cia\u0142o do Bia\u0142egostoku, a szef powiatowej bia\u0142ostockiej bezpieki kpt. A. Pa\u0144kowski raportowa\u0142:
„Nadmienia si\u0119, \u017ce \u017cywcem nie zosta\u0142 wzi\u0119ty »Knia\u017a« z powodu tego, \u017ce powodowa\u0142oby [to] rozkonspirowanie ag[enta] »Ksi\u0119\u017cyca« po dalszym rozpracowaniu bandy »Wiarusa«.<\/p>\n

<\/span>Po przeprowadzonej akcji grupa spotka\u0142a si\u0119 z oficerami operacyjnymi UB, kt\u00f3rzy zalecili oczekiwanie na kolejne wytyczne, tym bardziej, \u017ce „Zemsta" poprosi\u0142 o przepustk\u0119, gdy\u017c chcia\u0142 za\u0142atwi\u0107 sprawy rodzinne. Jednak na pocz\u0105tku listopada 1950 r. \u0142\u0105czno\u015b\u0107 mi\u0119dzy Snarskim i Urbanem a UB zosta\u0142a zerwana. Dlaczego? By\u0107 mo\u017ce postanowili sami odnie\u015b\u0107 kolejny sukces. Wiadomo, \u017ce dotarli na Zaraniec, jeden z gr\u0105d\u00f3w po\u0142o\u017conych w\u015br\u00f3d rozlewisk Biebrzy, po prawej stronie jej biegu, w gminie Trzcianne (powiat bia\u0142ostocki). Na Za-ra\u0144cu od pocz\u0105tku maja 1950 r. ukrywali si\u0119 mjr Jan Tabortowski „Bruzda" i kpt. Stanis\u0142aw Cie\u015blewski „Lipiec". W przesz\u0142o\u015bci obaj pe\u0142nili kierownicze funkcje w podziemiu akowskim i
\npoakowskim w \u0141om\u017cy\u0144skiem. \u015acigani przez UB od wiosny 1950 r. zacz\u0119li
\nsi\u0119 ukrywa\u0107 na pograniczu powiat\u00f3w \u0142om\u017cy\u0144skiego i grajewskiego.
\"\"\"\"
Od lewej: mjr Jan Tabortowski „Bruzda", kpt. Stanis\u0142aw Cie\u015blewski „Lipiec" <\/span><\/font><\/p>\n

Urban i Snarski dotarli do gr\u0105du \u0142\u00f3dkami o zmierzchu. W trakcie spotkania z „Bruzd\u0105" przedstawili kilkakrotnie ju\u017c u\u017cywan\u0105 „legend\u0119". Tym razem jeden z nich poda\u0142 si\u0119 za „Dzika", dow\u00f3dc\u0119 rozbitego przez UB oddzia\u0142u, kt\u00f3ry wraz z ocala\u0142ym partyzantem chcia\u0142by do\u0142\u0105czy\u0107 do ukrywaj\u0105cych si\u0119 na gr\u0105dzie.
„Bruzda" podj\u0105\u0142 gr\u0119, lecz sk\u0142ama\u0142, \u017ce jest dow\u00f3dc\u0105 kilkunastoosobowego oddzia\u0142u i \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 partyzant\u00f3w \u015bpi po powrocie z akcji. Obu przybyszy zaprosi\u0142 do podziemnego bunkra, w kt\u00f3rym si\u0119 ukrywali. Snarski straci\u0142 przewag\u0119, kt\u00f3r\u0105 posiada\u0142 za ka\u017cdym razem. By\u0142o to spowodowane tym, \u017ce Tabortowski i Cie\u015blewski stworzyli \u015bwietnie funkcjonuj\u0105c\u0105 „siatk\u0119" wywiadowczo – ostrzegawcz\u0105 spo\u015br\u00f3d swoich dawnych podw\u0142adnych. To w\u0142a\u015bnie jej cz\u0142onkowie zaalarmowali ich ju\u017c wcze\u015bniej, \u017ce po okolicy kr\u0119c\u0105 si\u0119 nieznajomi, obserwuj\u0105cy teren i zadaj\u0105cy du\u017co pyta\u0144. Jeden z obcych mia\u0142 mie\u0107 szram\u0119 na policzku. W bunkrze przy \u015bwietle lamp naftowych Tabortowski spostrzeg\u0142 tak\u0105 w\u0142a\u015bnie szram\u0119 na twarzy przybysza. Dosz\u0142o do walki, w wyniku kt\u00f3rej obaj prowokatorzy zostali zabici, ich cia\u0142a obci\u0105\u017cono kamieniami i wrzucono do pobliskiego mokrad\u0142a.
Funkcjonariusze UB o przebiegu wydarze\u0144 na Zara\u0144cu dowiedzieli si\u0119 dopiero w sierpniu 1952 r., kiedy uj\u0119li ppor. J\u00f3zefa Ramotowskiego „Rawicza", ujawnionego by\u0142ego zast\u0119pc\u0119 prezesa Obwodu \u0141om\u017ca WIN. „Rawicz" by\u0142 zwi\u0105zany z oddzia\u0142em Tabortowskiego i pozna\u0142 t\u0119 histori\u0119 z opowiada\u0144 jej uczestnik\u00f3w.<\/p>\n

Z informacji zawartych w teczce personalnej Szymona Urbana wynika, \u017ce po uzyskaniu tej wiedzy WUBP w Bia\u0142ymstoku przeprowadzi\u0142 przeszukanie mokrade\u0142 wok\u00f3\u0142 Zara\u0144ca, w wyniku czego wydobyto zw\u0142oki Snarskiego i Urbana. Funkcjonariusze UB byli przekonani, \u017ce obaj prowokatorzy na Tabortowskiego i Cie\u015blewskiego natkn\u0119li si\u0119 przypadkowo, co wi\u0119cej – byli pewni, \u017ce spotkani nie znali Wac\u0142awa Snarskiego „Ksi\u0119\u017cyca" – „Chabra", a wi\u0119c nie mogli wiedzie\u0107, kim by\u0142. Nie docenili wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w oddzia\u0142u, kt\u00f3rzy spe\u0142niali w doskona\u0142y spos\u00f3b funkcje wywiadowcze.
Filarem opisanej grupy likwidacyjnej by\u0142 Wac\u0142aw Snarski, w czasie okupacji niemieckiej \u017co\u0142nierz AK, a po „wyzwoleniu" Armii Krajowej Obywatelskiej i Zrzeszenia „Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107". Za t\u0119 dzia\u0142alno\u015b\u0107 sp\u0119dzi\u0142 w wi\u0119zieniu ponad rok. Nieznane s\u0105 dok\u0142adne okoliczno\u015bci zwerbowania go do wsp\u00f3\u0142pracy przez PUBP w Bia\u0142ymstoku. Istotne jest, \u017ce to by\u0142y \u017co\u0142nierz podziemia sta\u0142 si\u0119 katem podobnych jemu, wci\u0105\u017c jeszcze walcz\u0105cych.
Grupa likwidacyjna przyczyni\u0142a si\u0119 do \u015bmierci 14 partyzant\u00f3w (12 zgin\u0119\u0142o w trakcie operacji, 2 uj\u0119tych stracono). Trudno poda\u0107 dok\u0142adn\u0105 liczb\u0119 aresztowanych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w zlikwidowanych oddzia\u0142\u00f3w, ale na pewno by\u0142a to liczba wielokrotnie wi\u0119ksza.<\/p>\n

Dr S\u0142awomir Poleszak<\/span><\/p>\n

Powy\u017cszy artyku\u0142, autorstwa dr S\u0142awomira Poleszaka – historyka, kierownika Referatu Bada\u0144 Naukowych Biura Edukacji Publicznej IPN Oddzia\u0142 w Lublinie, ukaza\u0142 si\u0119 w Niezale\u017cnej Gazecie Polskiej Nr 8(8)\/2006.
Tekst powsta\u0142 na podstawie artyku\u0142u napisanego wsp\u00f3lnie z Piotrem \u0141api\u0144skim, "Pos\u0142a\u0144cy \u015bmierci. Kombinacje operacyjne aparatu bezpiecze\u0144stwa na Bia\u0142ostocczy\u017anie 1949-1950", opublikowanego w periodyku Instytutu Pami\u0119ci Narodowej „Pami\u0119\u0107 i Sprawiedliwo\u015b\u0107", nr 1(3), w 2003 r. <\/a>(Plik w formacie PDF)<\/span>
Bardzo dzi\u0119kuj\u0119 autorowi za <\/font>wyra\u017cenie zgody na publikacj\u0119 artyku\u0142u.<\/p>\n

Pos\u0142a\u0144cy \u015bmierci – cz\u0119\u015b\u0107 1><\/span><\/a>
<\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kolejn\u0105 ofiar\u0105 Wac\u0142awa …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[17],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/869"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=869"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/869\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=869"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=869"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=869"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}