{"id":827,"date":"2007-09-18T18:09:39","date_gmt":"2007-09-18T16:09:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2007\/09\/18\/rozbicie-grupy-adama-kusza-garbatego-czesc-1\/"},"modified":"2007-09-18T18:09:39","modified_gmt":"2007-09-18T16:09:39","slug":"rozbicie-grupy-adama-kusza-garbatego-czesc-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=827","title":{"rendered":"Rozbicie grupy Adama Kusza "Garbatego" – cz\u0119\u015b\u0107 1"},"content":{"rendered":"

Rozpracowanie i likwidacja oddzia\u0142u NZW Adama Kusza ps. „Garbaty” – 19 VIII 1950<\/font><\/p>\n

\n
"Walka beznadziejna, walka o spraw\u0119 z g\u00f3ry przegran\u0105, bynajmniej nie jest poczynaniem bez sensu. […] <\/font><\/font>Warto\u015b\u0107 walki tkwi nie w szansach zwyci\u0119stwa sprawy, w imi\u0119 kt\u00f3rej si\u0119 j\u0105 podj\u0119\u0142o, ale w warto\u015bci tej sprawy".<\/font><\/font><\/div>\n
Prof. Henryk Elzenberg<\/span><\/p>\n

<\/font><\/font><\/div>\n<\/div>\n

Na pocz\u0105tku 1950 r. oddzia\u0142y partyzanckie polskiego podziemia niepodleg\u0142o\u015bciowego prawie ju\u017c nie istnia\u0142y. Amnestia z lutego 1947 r. doprowadzi\u0142a do ujawnienia si\u0119 wi\u0119kszo\u015bci konspirator\u00f3w. W terenie pozosta\u0142y tylko niewielkie grupy partyzant\u00f3w, kt\u00f3rzy nie uwierzyli w "dobrodziejstwa" amnestii lub, mimo ujawnienia, musieli nadal si\u0119 ukrywa\u0107.<\/font><\/p>\n

R\u00f3wnie\u017c w wojew\u00f3dztwie lubelskim – miejscu szczeg\u00f3lnej aktywno\u015bci niepodleg\u0142o\u015bciowego podziemia – dzia\u0142a\u0142y ju\u017c tylko nieliczne oddzia\u0142y, pod dow\u00f3dztwem najbardziej niez\u0142omnych dow\u00f3dc\u00f3w. By\u0142y to m.in.: oddzia\u0142 WiN ppor. Edwarda Taraszkiewicza ps. „\u017belazny”, z\u0142o\u017cony z 4 ludzi, dzia\u0142aj\u0105cy w powiecie W\u0142odawa, Che\u0142m, Radzy\u0144 i Lubart\u00f3w, oddzia\u0142 WiN N.N. „Ska\u0142ki” w sile 3 ludzi, w powiecie W\u0142odawa, oddzia\u0142 WiN por. Mieczys\u0142awa Pruszkiewicza ps. „K\u0119dziorek”, w sile 4 ludzi, w powiecie Lublin, Pu\u0142awy i Kra\u015bniki, oddzia\u0142 WiN Edwarda Bukowskiego ps. „Cichy”, „Gruby”, „Budzik”, „Piorun”, w sile 4-5 ludzi, w powiecie Lublin, Pu\u0142awy i Lubart\u00f3w, oraz oddzia\u0142y nie podporz\u0105dkowane WiN, takie jak: oddzia\u0142 Adama Kusza ps. „Garbaty” w sile 7 ludzi, w powiecie bi\u0142gorajskim i przechodz\u0105cy w Rzeszowskie (a tak\u017ce w powiecie Kra\u015bnik), oddzia\u0142 Jana Leonowicza ps. „Burta” w sile 5 ludzi, w powiecie Tomasz\u00f3w Lubelski i Bi\u0142goraj, oddzia\u0142 Tadeusza \u0141agody ps. „Barykada” w sile 5 ludzi, w powiecie Zamo\u015b\u0107, patrol Henryka Kazimierza Korzeniowskiego ps. „Wrona”, podporz\u0105dkowany oddzia\u0142owi Romana Dawickiego ps. „Lont” w sile 6 ludzi, przechodz\u0105cy z wojew\u00f3dztwa warszawskiego do powiat\u00f3w \u0141uk\u00f3w, Radzy\u0144 Podlaski, oddzia\u0142 Stanis\u0142awa Kuchcewicza ps. „Wiktor”, by\u0142ego d-cy patrolu w oddziale kpt. Zdzis\u0142awa Bro\u0144skiego „Uskoka”. Odzia\u0142 liczy\u0142 od 3 do 6 ludzi, dzia\u0142aj\u0105cych w powiatach Lublin, Lubart\u00f3w, Che\u0142m, W\u0142odawa. <\/p>\n

Grupy te funkcjonowa\u0142y we wsiach i miasteczkach w oparciu o lokaln\u0105 siatk\u0119 konspiracyjn\u0105, kt\u00f3ra w stosunku do oddzia\u0142\u00f3w wype\u0142nia\u0142a funkcje wywiadowcze i kwatermistrzowskie. Dzi\u0119ki sprawno\u015bci i lojalno\u015bci tych ludzi ukrywaj\u0105cy si\u0119 byli dla „bezpieki” nieuchwytni. Cz\u0142onkowie oddzia\u0142\u00f3w nie mieli mo\u017cliwo\u015bci podj\u0119cia „legalnego” \u017cycia. Niekt\u00f3rzy z nich pr\u00f3bowali ju\u017c tego, czasem niejednokrotnie, i na skutek prze\u015bladowa\u0144 zdecydowali si\u0119 nadal ukrywa\u0107. Ich jedyn\u0105 nadziej\u0105 by\u0142 wybuch nowej wojny, kt\u00f3ra pozwoli\u0142aby zmieni\u0107 uk\u0142ad si\u0142 w Europie. Wierzyli w to niezachwianie. Maj\u0105c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce w innym wypadku kresem ich walki b\u0119dzie \u015bmier\u0107, swoje \u017cycie powierzali Bogu, staj\u0105c si\u0119 w oczach ludno\u015bci cywilnej ostatnimi obro\u0144cami niepodleg\u0142o\u015bci, tradycji i wiary.
\"\"
Oddzia\u0142 Adama Kusza. W rz\u0119dzie g\u00f3rnym (od lewej): Adam Kusz "Garbaty", Kazimierz Zabiegli\u0144ski "Kuna", Tadeusz Haliniak "Opium" (z ty\u0142u), J\u00f3zef K\u0142y\u015b "Rejonowy" (z ty\u0142u), W\u0142adys\u0142aw O\u017cga "B\u00f3r", Stanis\u0142aw Bielecki "Orze\u0142". W \u015brodkowym: Stanis\u0142aw \u0141ukasz "Marciniak", Tadeusz Parylak "Czarny", Micha\u0142 Krupa "Wierzba". W dolnym: Andrzej Dziura "Stryj", Andrzej Kiszka "D\u0105b".<\/p>\n

<\/font>Jedn\u0105 z takich grup by\u0142 oddzia\u0142 Adama Kusza ps. "Adam", "Garbaty", "K\u0142os", kt\u00f3ry by\u0142 kontynuacj\u0105 najwi\u0119kszego oddzia\u0142u partyzanckiego dzia\u0142aj\u0105cego w rzeszowskim Okr\u0119gu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (Narodowej Organizacji Wojskowej) dowodzonego przez J\u00f3zefa Zadzierskiego ps. "Wo\u0142yniak". <\/a>
Adam Kusz urodzi\u0142 si\u0119 w rodzinie ch\u0142opskiej, 25 lipca 1922 r. w Sierakowie (pow. bi\u0142gorajski), jako syn J\u00f3zefa i Anny. Uko\u0144czy\u0142 siedmioklasow\u0105 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105. Do 1939 r. pracowa\u0142 w gospodarstwie rodzic\u00f3w w Sierakowie. W czasie okupacji niemieckiej Adam Kusz nale\u017ca\u0142 do oddzia\u0142u partyzanckiego NOW, stworzonego przez Franciszka Przysi\u0119\u017cniaka ps. „Jan”, „Ojciec Jan”. By\u0142 to pocz\u0105tkowo „oddzia\u0142 egzekucyjny powiatu”, kt\u00f3ry zajmowa\u0142 si\u0119 dywersj\u0105 oraz wydawaniem podziemnej prasy. W maju 1943 r., na mocy scalenia, oddzia\u0142 z\u0142o\u017cy\u0142 przysi\u0119g\u0119 wed\u0142ug roty Armii Krajowej i – po wahaniach na wy\u017cszym szczeblu – w ko\u0144cu 1943 r. wszed\u0142 w sk\u0142ad OP 9 AK. Bra\u0142 udzia\u0142 w operacji „Burza” jako OP 44 w sk\u0142adzie podokr\u0119gu Rzesz\u00f3w AK. W lipcu 1944 r. oddzia\u0142 zosta\u0142 rozwi\u0105zany, a jego dow\u00f3dca si\u0119 ukrywa\u0142. Po 30\/31 marca 1945 r., kiedy „bezpieka” zamordowa\u0142a brzemienn\u0105 \u017con\u0119 Przysi\u0119\u017cniaka Janin\u0119 Oleszkiewicz – Przysi\u0119\u017cniak, on sam wr\u00f3ci\u0142 do konspiracji i zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 Oddzia\u0142\u00f3w Le\u015bnych Okr\u0119gu San (Rzesz\u00f3w) NZW, przy kt\u00f3rych wraz ze sztabem przebywa\u0142, a\u017c do ich rozwi\u0105zania we wrze\u015bniu 1945 r. Wtedy wyjecha\u0142 z Lubelszczyzny.
\"\"
Por. Franciszek Przysi\u0119\u017cniak "Ojciec Jan" w\u015br\u00f3d partyzant\u00f3w ze swojego oddzia\u0142u.<\/font><\/p>\n

Po rozwi\u0105zaniu w lipcu 1944 r. oddzia\u0142u „Ojca Jana” i innych oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich NOW-AK, partyzanci – na rozkaz prze\u0142o\u017conych – podj\u0119li prac\u0119 w r\u00f3\u017cnych pekawuenowskich instytucjach. W ten spos\u00f3b komendantem Milicji Obywatelskiej w Le\u017cajsku zosta\u0142 J\u00f3zef Zadzierski ps. „Wo\u0142yniak”, od wiosny 1943 r. \u017co\u0142nierz „Ojca Jana", dow\u00f3dca dru\u017cyny dyspozycyjnej. W grudniu 1943 r., po rozbiciu oddzia\u0142u Przysi\u0119\u017cniaka przez Niemc\u00f3w, „Wo\u0142yniak” stworzy\u0142 w\u0142asny oddzia\u0142 partyzancki, kt\u00f3ry na pocz\u0105tku 1944 r. zosta\u0142 oddzia\u0142em dyspozycyjnym komendanta okr\u0119gu NOW Rzesz\u00f3w. Od lipca 1944 r., wraz ze swoim oddzia\u0142em wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w tworzeniu MO. Jednak we wrze\u015bniu 1944 r. opu\u015bci\u0142 stanowisko i na czele swoich ludzi wyruszy\u0142 na pomoc walcz\u0105cej Warszawie. Po drodze zosta\u0142 aresztowany i trafi\u0142 do wi\u0119zienia na zamku w Rzeszowie, sk\u0105d zosta\u0142 wys\u0142any do obozu w ZSRS. Uciek\u0142 z transportu i ju\u017c w grudniu 1944 r. organizowa\u0142 nowy oddzia\u0142 w Tamawcu. Poza dawnymi podkomendnymi trafiali do niego prze\u015bladowani \u017co\u0142nierze z innych rozwi\u0105zanych lub rozbitych oddzia\u0142\u00f3w, i dezerterzy. Zadzierski nawi\u0105za\u0142 kontakt z organizacj\u0105 i w marcu 1945 r. podporz\u0105dkowa\u0142 sw\u00f3j oddzia\u0142 Tadeuszowi Gryblewskiemu ps. „Ostoja”, komendantowi dywersji Okr\u0119gu \u0141a\u0144cut NOW, a nast\u0119pnie komendantowi Oddzia\u0142\u00f3w Le\u015bnych Okr\u0119gu Rzesz\u00f3w NZW, kt\u00f3rego w kwietniu 1945 r. na tym stanowisku zast\u0105pi\u0142 Franciszek Przysi\u0119\u017cniak, przyjmuj\u0105c pseudonim „Marek”. W czerwcu 1945 r. Przysi\u0119\u017cniak wyda\u0142 rozkaz demobilizacji oddzia\u0142\u00f3w le\u015bnych, a w sierpniu 1945 r. zosta\u0142a zlikwidowana ich komenda. „Wo\u0142yniak” nie podporz\u0105dkowa\u0142 si\u0119 rozkazom i pozosta\u0142 w lesie, przyjmuj\u0105c nowych cz\u0142onk\u00f3w. W grudniu 1946 r. oddzia\u0142 liczy\u0142 oko\u0142o 20 ludzi.<\/p>\n

Oddzia\u0142 "Wo\u0142yniaka", przez szeregi kt\u00f3rego pr
\nzewin\u0119\u0142o si\u0119, w r\u00f3\u017cnym charakterze, co najmniej 327 \u017co\u0142nierzy, walczy\u0142 z w\u0142adz\u0105 komunistyczn\u0105 i wojskami sowieckimi, chroni\u0142 polskie wsie na Zasaniu przed atakami UPA i organizowa\u0142 akcje odwetowe na wsie ukrai\u0144skie. Na swoim koncie oddzia\u0142 mia\u0142 mi\u0119dzy innymi udzia\u0142 w jednej z najwi\u0119kszych bitew, jakie stoczy\u0142y oddzia\u0142y zbrojne polskiego podziemia niepodleg\u0142o\u015bciowego z Armi\u0105 Czerwon\u0105 i NKWD, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce 7 maja 1945 r. pod Kury\u0142\u00f3wk\u0105.
Po samob\u00f3jczej \u015bmierci "Wo\u0142yniaka", kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce w nocy z 28 na 29 grudnia 1946 r., oddzia\u0142 podzieli\u0142 si\u0119 na dwie dzia\u0142aj\u0105ce niezale\u017cnie od siebie grupy. Dow\u00f3dztwo na jedn\u0105 z nich obj\u0105\u0142 dotychczasowy zast\u0119pca Zadzierskiego, Adam Kusz ps. "Garbaty", natomiast nad drug\u0105 Micha\u0142 Oleksak ps. "Jask\u00f3\u0142ka", jeden ze wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w "Wo\u0142yniaka". W lutym 1947 r., po nawi\u0105zaniu kontaktu z "g\u00f3r\u0105", "Garbaty" uda\u0142 si\u0119 na odpraw\u0119 do Le\u017cajska, gdzie zosta\u0142 zatwierdzony na stanowisku dow\u00f3dcy oddzia\u0142u. "Jask\u00f3\u0142ka" dowodzi\u0142 swoim oddzia\u0142em do sierpnia 1947 r., kiedy zgin\u0105\u0142 w potyczce z milicj\u0105 w \u0141\u0105\u017cku.
\"\"
Od lewej: Micha\u0142 Oleksak "Jask\u00f3\u0142ka", por. "D\u0105browa", Stanis\u0142aw Kotwica "W\u0105sik".<\/font><\/p>\n

Po amnestii liczebno\u015b\u0107 oddzia\u0142u spad\u0142a do 7 ludzi. Jednak w nied\u0142ugim czasie jego szeregi zacz\u0119\u0142y ponownie wzrasta\u0107, gdy\u017c oddzia\u0142 zacz\u0119li zasila\u0107 ujawnieni partyzanci, ponownie \u015bcigani przez aparat bezpiecze\u0144stwa, jak na przyk\u0142ad Andrzej Kiszka "D\u0105b". Ma\u0142a liczebno\u015b\u0107 grupy powodowa\u0142a, \u017ce partyzanci swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 ograniczali, poza dwoma akcjami z jesieni 1947 r., gdy wysadzono budynek przeznaczony na siedzib\u0119 milicji w Kury\u0142\u00f3wce oraz rozbito biura PGR w Cieplicach, do akcji ekspropriacyjnych, upominania bardziej aktywnych dzia\u0142aczy PPR i PZPR i likwidowania najbardziej niebezpiecznych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w "bezpieki". Wspomniany wy\u017cej A. Kiszka tak wspomina tamten czas:
„Mieli\u015bmy bunkry w lasach, r\u00f3\u017cne kryj\u00f3wki, bo wci\u0105\u017c nas tropiono. Nie by\u0142o si\u0119 ju\u017c jak bi\u0107. Tylko czasem porz\u0105dek robili\u015bmy z peperowcami daj\u0105c im w ty\u0142ek, albo z takimi co donosili. Bo donosicielstwo stawa\u0142o si\u0119 cz\u0119stsze, a komuni\u015bci za byle co zamykali w wi\u0119zieniu. Ludzie byli nam przychyli, ale si\u0119 ju\u017c bali, UB panoszy\u0142o si\u0119 i zape\u0142nia\u0142o wi\u0119zienia niewinnymi lud\u017ami, cz\u0119sto ich torturuj\u0105c. Za \u017cart albo wic mo\u017cna by\u0142o siedzie\u0107.”<\/span><\/p>\n

W pa\u017adzierniku 1947 r. przeciwko grupie „Garbatego”, licz\u0105cej kilkana\u015bcie os\u00f3b Sekcja 1 Referatu III PUBP w \u0141a\u0144cucie za\u0142o\u017cy\u0142a spraw\u0119 o kryptonimie „Kurzawa”. Na pocz\u0105tku listopada dysponowano sze\u015bcioma informatorami nastawionymi na zbieranie informacji o oddziale. Do rozpracowania od wewn\u0105trz wykorzystywano te\u017c by\u0142ego cz\u0142onka grupy o pseudonimie „Kawka”.
27 maja 1948 r. w Nisku odby\u0142a si\u0119 odprawa kierownictwa powiatowych urz\u0119d\u00f3w bezpiecze\u0144stwa i milicji z Niska, Bi\u0142goraja i \u0141a\u0144cuta, na kt\u00f3rej dyskutowano nad planem likwidacji oddzia\u0142u Kusza. Ustalono sk\u0142ad grupy operacyjnej sk\u0142adaj\u0105cej si\u0119 z sze\u015bciu pracownik\u00f3w UB (po dw\u00f3ch z ka\u017cdego powiatu). Jej zadaniem mia\u0142a by\u0107 praca w terenie (5-15 czerwca) zmierzaj\u0105ca do ustalenia miejsca kwaterowania oddzia\u0142u. Podstawowym \u017ar\u00f3d\u0142em informacji by\u0142y doniesienia sieci agenturalnej. W przypadku otrzymania wiadomo\u015bci mia\u0142 by\u0107 zawiadomiony najbli\u017cszy posterunek MO, a nast\u0119pnie pozosta\u0142e powiaty. W czasie trwania operacji wzmocniono posterunki MO w Kurzynie (pow. Nisko), Krzeszowie (pow. Bi\u0142goraj) i Kury\u0142\u00f3wce. Efektem zaplanowanych dzia\u0142a\u0144 by\u0142o zatrzymanie cz\u0142onka oddzia\u0142u Kusza, Antoniego Sokala „Gawrona”.
\"\"
Partyzanci "Wo\u0142yniaka". Od lewej: Adam Kusz "Adam"<\/span>, J\u00f3zef Krzysztanowicz "Hanys", Miko\u0142aj Pa\u015bnik "Jastrz\u0105b".
<\/font>
Mimo niewielkiej liczebno\u015bci i aktywno\u015bci oddzia\u0142u do jego zwalczania zaanga\u017cowano funkcjonariuszy a\u017c trzech Urz\u0119d\u00f3w Bezpiecze\u0144stwa, z Niska, Bi\u0142goraja i \u0141a\u0144cuta. Ich dzia\u0142ania operacyjne, a w\u015br\u00f3d nich pr\u00f3by wprowadzenia do oddzia\u0142u w\u0142asnego agenta, zawodzi\u0142y. Nie pomaga\u0142o rozbudowywanie sieci informator\u00f3w, werbowanych zazwyczaj przez szanta\u017c. W tej sytuacji latem 1949 r. na rozkaz p\u0142k. J\u00f3zefa Czaplickiego, dyrektora Departamentu III Ministerstwa Bezpiecze\u0144stwa Publicznego, powo\u0142ano w Nisku grup\u0119 operacyjn\u0105, kt\u00f3rej zadaniem mia\u0142a by\u0107 koordynacja dzia\u0142a\u0144 maj\u0105cych na celu likwidacj\u0119 grupy "Garbatego".
\"\"
Naczelnik Wydzia\u0142u III WUBP w Lublinie kpt. W\u0142odzimierz Kaliszczuk, ur. 1914 r. w Mo\u015bciskach, pow. W\u0142odawa, w UB\/SB w latach 1944-1963, 1944-1945 – kierownik PUBP we W\u0142odawie, 1946 – naczelnik Wydzia\u0142u „P" WUBP w Lublinie, 1946 – naczelnik Wydzia\u0142u V WUBP w Lublinie, 1947 – szef PUBP w Pu\u0142awach, 1947 – 1948 szef PUBP w Siedlcach, 1948-1949 – szef PUBP w Kra\u015bniku, 1949 – 1950 – naczelnik Wydzia\u0142u III WUBP w Lublinie, 1950-1953 – naczelnik Wydzia\u0142u III WUBP w Opolu, 1953 – 1955 – inspektor w kierownictwie WUBP w Opolu, 1955 – 1957 – starszy inspektor kierownictwa jednostek BP\/SB KW MO w Opolu, 1957 – 1962 – II zast\u0119pca komendanta wojew\u00f3dzkiego MO ds. SB w Opolu 1962 – odwo\u0142any ze stanowiska i przekazany do dyspozycji Departamentu Kadr MSW.<\/font><\/p>\n

W jej sk\u0142ad weszli funkcjonariusze z wojew\u00f3dzkich UBP z Lublina i Rzeszowa oraz urz\u0119d\u00f3w powiatowych z Niska, Bi\u0142goraja, Kra\u015bnika i \u0141a\u0144cuta. Kierownikami tej grupy zostali mianowani: naczelnik Wydzia\u0142u III WUBP w Lublinie kpt. W\u0142odzimierz Kaliszczuk i kierownik Sekcji 1 Wydzia\u0142u III WUBP w Rzeszowie por. Teofil Paluch. Z ramienia PUBP W \u0141a\u0144cucie w sk\u0142adzie sztabu znalaz\u0142 si\u0119 kierownik Referatu III sier\u017c. Micha\u0142 Fila. Mimo zakrojonych na tak szerok\u0105 skal\u0119 dzia\u0142a\u0144 operacyjnych, do ko\u0144ca 1949 r. nie przynios\u0142y one rezultat\u00f3w.
W grudniu 1949 r. aparat bezpiecze\u0144stwa postanowi\u0142 wykorzysta\u0107 w swoich dzia\u0142aniach agenta Wydzia\u0142u III WUBP w Lublinie o pseudonimie "Jele\u0144", prowadzonego przez kpt. Jana Gorli\u0144skiego.
\"\"
Funkcjonariusz Wydzia\u0142u III WUBP w Lublinie kpt. Jan Gorli\u0144ski, (w\u0142a\u015bc. Cezary Monderer – Lamensdorf), ur. 12 V 1912 r. w Trzcinicy, pow Jas\u0142o, w UB w latach 1944 – 1952, 1944 – 1945 – p.o. kierownika PUBP w Mielcu, 1945 – zast\u0119pca kierownika WUBP w Krakowie, 1945-1947 – zast\u0119pca kierownika WUBP w Koszalinie\/Szczecinie, 1947- 1951 – zast\u0119pca szefa WUBP w Lublinie, p.o. szefa WUBP (1950), 1951 – 1952 – zast\u0119pca szefa WUBP w \u0141odzi 1952 – zast\u0119pca szefa UBP na m. \u0141\u00f3d\u017a.<\/font><\/p>\n

Agentem tym zosta\u0142 by\u0142y \u017co\u0142nierz z oddzia\u0142u Tadeusza Kuncewicza "Podkowy", a nast\u0119pnie jednego z pododdzia\u0142\u00f3w zgrupowania mjr. Hieronima Dekutowskiego "Zapory" dowodzonego przez por. Micha\u0142a Szeremickiego ps. "Mi\u015b", plut. Tadeusz Miksza ps. "Wampir". "Jele\u0144" zna\u0142 W\u0142adys\u0142awa i Czes\u0142awa Or\u0142\u00f3w, przez kt\u00f3rych mo\u017cna by\u0142o trafi\u0107 do Adama Kusza. Podczas spotkania z nimi da\u0142 im niedwuznacznie do zrozumienia, \u017ce pracuje dla podziemia. By\u0142 to jeden z punkt\u00f3w planu pracy, opracowanego przez kpt. Jana Gorli\u0144skiego, zast\u0119pc\u0119 szefa WUBP w Lublinie, kt\u00f3ry mia\u0142 "przygotowa\u0107 teren" do dzia\u0142ania dla drugiego z agent\u00f3w, kt\u00f3ry mia\u0142 wyst\u0119powa\u0107 jako oficer przedwojennego wywiadu.
\"\"
Tadeusz Miksza "Wampir", agent UB o pseudonimie "Jele\u0144".<\/font><\nbr \/>
Rozbicie grupy Adama Kusza "Garbatego" – cz\u0119\u015b\u0107 2><\/span><\/font><\/a><\/p>\n

\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/827"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=827"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/827\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=827"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=827"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=827"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}