{"id":817,"date":"2007-10-06T00:13:01","date_gmt":"2007-10-05T22:13:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2007\/10\/06\/ostatnia-walka-ppor-zelaznego-czesc-1\/"},"modified":"2019-11-21T08:08:26","modified_gmt":"2019-11-21T07:08:26","slug":"ostatnia-walka-ppor-zelaznego-czesc-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=817","title":{"rendered":"Ostatnia walka ppor. „\u017belaznego” – cz\u0119\u015b\u0107 1"},"content":{"rendered":"

Ostatnia walka ppor. Edwarda Taraszkiewicza \u201e\u017belaznego\u201d – 6 X 1951 r. w Zbere\u017cu n\/Bugiem.<\/span>
\n<\/span><\/p>\n

\u201e…Przychodzi\u0142o mnie nieraz do g\u0142owy, \u017ce ta Rzeczpospolita zgin\u0105\u0107 musi. […] Ludzi nie masz! – my\u015bla\u0142em sobie – ludzi nie masz prawdziwie t\u0119 ojczyzn\u0119 mi\u0142uj\u0105cych! […] A\u017c razu pewnego […] gdym was w dwa tysi\u0105ce pos\u0142a\u0142 do ataku na dwadzie\u015bcia sze\u015b\u0107 tysi\u0119cy ordy, a wy\u015bcie na oczywist\u0105 \u015bmier\u0107, na pewne jatki lecieli z takim okrzykiem i ochot\u0105, jakoby na wesele, przysz\u0142o mi nagle na my\u015bl: \u201eA owi moi \u017co\u0142nierze?\u201d […] Ci – rzek\u0142em – z czystej mi\u0142o\u015bci dla matki tam gin\u0105; ci nie p\u00f3jd\u0105 do zwi\u0105zk\u00f3w ani do zdrajc\u00f3w; […], z nich utworz\u0119 szko\u0142\u0119, w kt\u00f3rej m\u0142ode pokolenia uczy\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105. Ich przyk\u0142ad, ich kompania podzia\u0142a; przez nich ten nar\u00f3d nieszcz\u0119sny si\u0119 odrodzi…\u201d.
\n<\/span>H. Sienkiewicz – \u201ePan Wo\u0142odyjowski\u201d<\/span><\/span><\/p>\n<\/div>\n

\"\"
\nCz\u0119\u015b\u0107 oddzia\u0142u Leona Taraszkiewicza „Jastrz\u0119bia” na kwaterze. Stoj\u0105 od lewej: <\/span>Eugeniusz Jarecki „Krogulec”, Stanis\u0142aw Paku\u0142a „Krzewina”, N.N. „Warszawiak”, N.N, Adam Mielniczuk „Fryc”, Feliks Prucnal „Grunwald”, Leon Taraszkiewicz „Jastrz\u0105b”. Kl\u0119cz\u0105 od lewej: Ryszard Jakubowski „Kruk”, Piotr Popielewicz „Tygrys”, Antoni Kowalczyk „Huragan” (zdrajca, rozstrzelany przez „\u017belaznego” w 1947 r.). Le\u017c\u0105 od lewej: Stanis\u0142aw D\u0119bi\u0144ski „B\u0105k”, Zdzis\u0142aw Kogut (Kogutowski) „Ry\u015b”.<\/span>
\n<\/span>
\nZbli\u017ca\u0142 si\u0119 koniec maja 1951 roku. Mija\u0142 w\u0142a\u015bnie sz\u00f3sty rok od czasu gdy Edward Taraszkiewicz \u201eGrot\u201d, \u201e\u017belazny\u201d (ur. 1921 r.), rozpocz\u0105\u0142 nieprzejednan\u0105 walk\u0119 z komunistycznym okupantem. Sw\u00f3j szlak bojowy rozpocz\u0105\u0142 w 1945 r., po powrocie z rob\u00f3t u bauera w Niemczech (Kwerfurt k\/Halle), gdzie zosta\u0142 wys\u0142any wraz z bratem W\u0142adys\u0142awem (ur. 1922 r.), w oddziale pod dow\u00f3dztwem swojego m\u0142odszego brata Leona Taraszkiewicza \u201eJastrz\u0119bia\u201d (ur. 1925 r.), gdzie zosta\u0142 jego zast\u0119pc\u0105 i gdzie obaj – urodzeni zago\u0144czycy \u2013 stali si\u0119 wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rcami najwi\u0119kszych sukces\u00f3w bojowych partyzant\u00f3w Obwodu WiN W\u0142odawa, m.in. opanowania Parczewa, rozbicia PUBP we W\u0142odawie i uwolnienia ok. 100 wi\u0119\u017ani\u00f3w oraz bezprecedensowej akcji uprowadzenia rodziny Boles\u0142awa Bieruta, kt\u00f3r\u0105 przeprowadzili wsp\u00f3lnie z oddzia\u0142em NSZ Stefana Brzuszka \u201eBoruty\u201d.<\/span>
\n\"\"
\nPor. Leon Taraszkiewicz „Jastrz\u0105b” z \u0142\u0105czniczk\u0105 Mielniczuk\u00f3wn\u0105 za Zb\u00f3jna. 1946 r.<\/span><\/span><\/p>\n

Po \u015bmierci \u201eJastrz\u0119bia\u201d 3 stycznia 1947 r. w Siemieniu, podczas ataku na grup\u0119 ochronno-propagandow\u0105, \u201e\u017belazny\u201d przej\u0105\u0142 dowodzenie oddzia\u0142em, nie skorzysta\u0142 z amnestii w lutym 1947 r. i na czele kilkunastu, podobnych jemu strace\u0144c\u00f3w, kontynuowa\u0142 dzie\u0142o brata, cho\u0107 z miesi\u0105ca na miesi\u0105c by\u0142a to walka coraz bardziej beznadziejna i w coraz mniejszym sk\u0142adzie. Walka ju\u017c tylko o ocalenie honoru i zachowanie prawa do godnej \u017co\u0142nierskiej \u015bmierci, z broni\u0105 w r\u0119ku, a nie w ubeckich kazamatach.
\n\"\"
\n1943 r. Na robotach w Niemczech, Kwerfurt (niem. Querfurt), na zach\u00f3d od miasta Halle. Od lewej stoj\u0105: N.N., Henryk Wybranowski, W\u0142adys\u0142aw Taraszkiewicz, Edward Taraszkiewicz, N.N., N.N. W tle widoczny zamek w Kwerfurcie (Burg Querfurt).<\/span><\/span>
\n\"\"
\nObecny widok na zamek w Kwerfurt k\/Halle. <\/span><\/p>\n

Z biegiem lat gin\u0119li kolejno najbardziej oddani przyjaciele, \u017co\u0142nierze i dow\u00f3dcy. 30 lipca 1947 r. ubecka ob\u0142awa osaczy\u0142a i po kr\u00f3tkiej walce zabi\u0142a dow\u00f3dc\u0119 boj\u00f3wki wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aj\u0105cej z \u201e\u017belaznym\u201d i jednocze\u015bnie jego przyjaciela, J\u00f3zefa Struga \u201eOrdona\u201d. 6 listopada 1948 r. otoczony w kolonii Macoszyn ginie d\u0142ugoletni przyjaciel i wsp\u00f3\u0142towarzysz \u201e\u017belaznego\u201d z rob\u00f3t w Niemczech, Henryk Wybranowski \u201eTarzan\u201d wraz z Janem Torbiczem \u201e\u0141osiem\u201d (brat Stanis\u0142awa ps. \u201eKazik\u201d), u kt\u00f3rego przebywa\u0142 na kwaterze. 21 maja 1949 r. w D\u0105br\u00f3wce ko\u0142o \u0141\u0119cznej, rozerwa\u0142 si\u0119 granatem, otoczony w swoim bunkrze przez UB, prze\u0142o\u017cony \u201e\u017belaznego i dow\u00f3dca oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich lubelskiego Okr\u0119gu WiN kpt. Zdzis\u0142aw Bro\u0144ski \u201eUskok\u201d. A jeszcze niespe\u0142na dwa miesi\u0105ce wcze\u015bniej, osaczeni na kol. \u0141uszcz\u00f3w w domu swoich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w Zarzyckich, razem ze Stanis\u0142awem Kuchcewiczem \u201eWiktorem\u201d i kpt. \u201eUskokiem\u201d, w brawurowej walce przebili si\u0119 przez ob\u0142aw\u0119 UB.
\n\"\"
\nCzerwiec 1947 r. Od lewej stoj\u0105: Henryk Wybranowski „Tarzan”, Edward Taraszkiewicz „\u017belazny”.<\/span><\/p>\n

Ale by\u0142o coraz gorzej… Teren coraz bardziej nasycony by\u0142 agentur\u0105, spo\u0142ecze\u0144stwo sterroryzowane represjami komunist\u00f3w, oddzia\u0142y niepodleg\u0142o\u015bciowego podziemia na Lubelszczy\u017anie praktycznie rozbite. Opr\u00f3cz patrolu \u201e\u017belaznego\u201d pozostawa\u0142a jeszcze, zapuszczaj\u0105ca si\u0119 cz\u0119sto na teren powiatu w\u0142odawskiego, grupa by\u0142ego dow\u00f3dcy patrolu w oddziale kpt. \u201eUskoka\u201d, Stanis\u0142awa Kuchcewicza \u201eWiktora\u201d.
\nMimo tak rozpaczliwej sytuacji, ci\u0105gle byli ludzie gotowi ryzykowa\u0107 nawet \u017cycie, by pomaga\u0107 \u201e\u017belaznemu\u201d i jego \u017co\u0142nierzom. To dzi\u0119ki nim m\u00f3g\u0142 przetrwa\u0107 w terenie a\u017c do pa\u017adziernika 1951 r. To w ich gospodarstwach zawsze znajdowa\u0142 schronienie i wszelk\u0105 pomoc. To oni stanowili najbardziej zaufan\u0105 grup\u0119, tworz\u0105c doskona\u0142\u0105 siatk\u0119 wywiadowcz\u0105, kt\u00f3ra zawsze na czas informowa\u0142a o wszelkich zagro\u017ceniach ze strony resortu i ich agentury, a \u201e\u017belaznemu\u201d pozwala\u0142a ci\u0105gle k\u0105sa\u0107 i bez szwanku wychodzi\u0107 z opresji. Niestety, wszystko do czasu…
\n\"\"
\nEdward Taraszkiewicz ps. „Grot”, „\u017belazny”<\/span><\/span><\/p>\n

Kropl\u0105, kt\u00f3ra przela\u0142a czar\u0119 okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 w\u0142a\u015bnie koniec maja 1951 r. Przypadek sprawi\u0142, \u017ce 29 maja 1951 roku, rankiem, spod Urz\u0119du Wojew\u00f3dzkiego w Lublinie wyruszy\u0142 samoch\u00f3d wioz\u0105cy do powiatu w\u0142odawskiego komisj\u0119 budowlan\u0105 Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej, w kt\u00f3rej znajdowali si\u0119: przewodnicz\u0105cy komisji WRN Ludwik Czuga\u0142a (w latach 1945\u20131950 przewodnicz\u0105cy Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej) oraz pracownicy WRN: Jan Zarosi\u0144ski, Feliks Stasiak, Stanis\u0142aw Soboli\u0144ski, J\u00f3zef Simbida, Zenon Stachurski i Janina Deneka. W tym samym czasie ppor. \u201e\u017belazny\u201d wraz ze swoimi dwoma \u017co\u0142nierzami, Stanis\u0142awem Torbiczem \u201eKazikiem\u201d i J\u00f3zefem Doma\u0144skim \u201e\u0141ukaszem\u201d ruszyli ze swojej kwatery ku szosie W\u0142odawa \u2013 Lublin. Ich celem by\u0142o zatrzymanie pierwszego lepszego samochodu i dokonanie akcji zaopatrzeniowych. Wypraw\u0119 przewidywali na ca\u0142y dzie\u0144. Pi\u0119\u0107dziesi\u0105t pi\u0119\u0107 lat temu szosa W\u0142odawa \u2013 Lublin nie by\u0142a najruchliwsza, na samoch\u00f3d mo\u017cna by\u0142o czeka\u0107 nawet kilka godzin. Ale oni mieli czas. Dzie\u0144 by\u0142 ciep\u0142y, wiosna w pe\u0142ni, le\u015bne kwiaty w pe\u0142ni rozkwitu…
\nZ minutowego harmonogramu tamtych wydarze\u0144, ustalonego na podstawie zezna\u0144 \u015bwiadk\u00f3w, wynika – paradoksalnie – \u017ce, Czuga\u0142\u0119 zgubi\u0142o w\u0142a\u015bnie to, i\u017c na kilka minut zatrzymali si\u0119, b\u0119d\u0105c ju\u017c w dro
\ndze powrotnej do Lublina, aby nazrywa\u0107 tych przydro\u017cnych kwiat\u00f3w. Gdyby nie te dziesi\u0119\u0107 minut, obydwa samochody nie mia\u0142y szansy spotka\u0107 si\u0119 w tym miejscu, zatem spotka\u0107 si\u0119 w og\u00f3le.
\nAle tego dnia, r\u00f3wnie\u017c na teren powiatu w\u0142odawskiego, wyruszy\u0142 samoch\u00f3d osobowy marki skoda, prowadzony przez Jana Zarosi\u0144skiego, cz\u0142onka PZPR i TPRR. Jego pasa\u017cerem by\u0142 r\u00f3wnie\u017c cz\u0142onek PZPR Bronis\u0142aw Kozak, cz\u0142onek Okr\u0119gowego Zarz\u0105du Bojownik\u00f3w o Wolno\u015b\u0107 i Demokracj\u0119. Z kolei samoch\u00f3d marki \u201eDodge\u201d, kt\u00f3ry wi\u00f3z\u0142 komisj\u0119 budowlan\u0105, wczesnym rankiem wyruszy\u0142 z Lublina, i przez Jab\u0142onn\u0105 i Praczew dojecha\u0142 do Opola, gdzie wysiad\u0142y dwie osoby. Nast\u0119pnie przez Ho\u0142owno dotarli do Kode\u0144ca i Sosnowicy, gdzie ogl\u0105dali zaniedbany pa\u0142ac, pod k\u0105tem jego przystosowania na siedzib\u0119 sp\u00f3\u0142dzielni produkcyjnej. Stamt\u0105d udali si\u0119 do W\u0142odawy, sk\u0105d wyjechali o godzinie 17:00, kieruj\u0105c si\u0119 do Lublina.
\n\"\"
\nPpor. cz.w. Edward Taraszkiewicz „\u017belazny”.<\/span><\/p>\n

Po przejechaniu oko\u0142o pi\u0119ciu kilometr\u00f3w, a wi\u0119c ju\u017c w \u015brodku w\u0142odawskich las\u00f3w, jedyna w tym gronie kobieta – Janina Deneka, zwr\u00f3ci\u0142a uwag\u0119 na istn\u0105 pow\u00f3d\u017a przydro\u017cnych kwiat\u00f3w. W odpowiedzi na te zachwyty, Ludwik Czuga\u0142a kaza\u0142 zatrzyma\u0107 samoch\u00f3d. Pop\u0142yn\u0119\u0142y minuty…
\nW pewnym momencie trzymaj\u0105cy si\u0119 najbli\u017cej szosy kierowca \u201eDodge’a\u201d dostrzeg\u0142 wyprzedzaj\u0105cy ich samoch\u00f3d marki \u201eSkoda\u201d, w nim za kierownic\u0105 znajomego mu Janusza Zarosi\u0144skiego oraz siedz\u0105cego obok niego pasa\u017cera. \u201eSkoda\u201d pojecha\u0142a dalej nie zatrzymuj\u0105c si\u0119, za\u015b pasa\u017cerowie p\u00f3\u0142ci\u0119\u017car\u00f3wki zaj\u0119li swoje miejsca i samoch\u00f3d ruszy\u0142 w dalsz\u0105 drog\u0119 do Lublina.
\nPo ujechaniu oko\u0142o 10 kilometr\u00f3w, kierowca \u201eDodge’a\u201d dostrzeg\u0142 w lusterku wstecznym dop\u0119dzaj\u0105c\u0105 ich z du\u017c\u0105 szybko\u015bci\u0105 \u201eSkod\u0119\u201d. Samoch\u00f3d wyprzedzi\u0142 ich, ale w momencie gdy r\u00f3\u017cnica odleg\u0142o\u015bci pomi\u0119dzy obydwoma pojazdami wynosi\u0142a ok. 100 metr\u00f3w, raptownie wytraci\u0142 szybko\u015b\u0107 i zatrzyma\u0142 si\u0119 w poprzek jezdni. Wyskoczy\u0142o z niej dw\u00f3ch m\u0119\u017cczyzn i zacz\u0119li dawa\u0107 znaki do zatrzymania si\u0119.
\n\u201eDodge\u201d znieruchomia\u0142 w odleg\u0142o\u015bci kilku metr\u00f3w od \u201eSkody\u201d. Jeden z m\u0119\u017cczyzn, wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cy si\u0119 spo\u015br\u00f3d pozosta\u0142ych wzrostem i kr\u0119p\u0105 budow\u0105, zbli\u017cy\u0142 si\u0119 i dono\u015bnie zapyta\u0142, kim s\u0105 pasa\u017cerowie. W odpowiedzi us\u0142ysza\u0142, \u017ce ma przed sob\u0105 cz\u0142onk\u00f3w komisji budowlanej. W\u00f3wczas m\u0119\u017cczyzna ods\u0142oni\u0142 pistolet maszynowy i g\u0142osem nie znosz\u0105cym sprzeciwu poleci\u0142 kierowcy jecha\u0107 za nimi.
\nObydwa pojazdy przeby\u0142y nieca\u0142e p\u00f3\u0142 kilometra, nast\u0119pnie skr\u0119ci\u0142y i zatrzyma\u0142y si\u0119 w lesie niedaleko wsi Dominiczyn (ok. 25 km. od W\u0142odawy). W \u201eSkodzie\u201d nie by\u0142o ju\u017c pasa\u017cera – Bronis\u0142awa Kozaka. Po zatrzymaniu samochodu, zosta\u0142 on odprowadzony do lasu, gdzie zakneblowano mu usta i przywi\u0105zano go do drzewa, po czym \u201eSkoda\u201d odjecha\u0142a. Kozak po pewnym czasie sam poluzowa\u0142 wi\u0119zy, uwolni\u0142 si\u0119, dotar\u0142 do pobliskiego sanatorium w Adampolu, a stamt\u0105d zaalarmowano KP MO we W\u0142odawie.<\/p>\n

\u201e\u017belazny\u201d, kt\u00f3ry jeszcze na szosie poleci\u0142 kierowcy \u201eDodge’a\u201d jecha\u0107 za \u201eSkod\u0105\u201d, po zatrzymaniu, wyda\u0142 pasa\u017cerom polecenie, aby zeszli z samochodu, a gdy to uczynili, rozkaza\u0142 im zdj\u0105\u0107 p\u0142aszcze i po\u0142o\u017cy\u0107 je na ziemi. Kiedy to zrobili, po sprawdzeniu dokument\u00f3w, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do Czuga\u0142y z pytaniem, czy nale\u017cy on do partii.
\n– Nie nale\u017c\u0119<\/span> – us\u0142yszeli w odpowiedzi.
\n– Jak to mo\u017cliwe <\/span>– ironicznie zdziwi\u0142 si\u0119 jego rozm\u00f3wca – \u017ceby dyrektor nie nale\u017ca\u0142 do partii?<\/span>
\nLudwik Czuga\u0142a nic na to nie odpowiedzia\u0142. W\u00f3wczas \u201e\u017belazny\u201d cofn\u0105\u0142 si\u0119 p\u00f3\u0142 kroku, wydoby\u0142 pistolet i strzeli\u0142 mu w g\u0142ow\u0119. Gdy przewodnicz\u0105cy pad\u0142 na plecy, odda\u0142 do niego jeszcze jeden strza\u0142.
\nJedyna w tym gronie kobieta Janina Deneka, zacz\u0119\u0142a histerycznie krzycze\u0107.
\n– Cicho, cicho! Nic, nic! <\/span>– ucisza\u0142 j\u0105 jeden z napastnik\u00f3w. \u201e\u017belazny\u201d zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do kt\u00f3rego\u015b z cz\u0142onk\u00f3w komisji:
\n– Ile procent normy wyrabiasz?<\/span>
\nTen odpowiedzia\u0142, \u017ce wyrabia siedemset procent normy.
\n– Gdyby\u015b mia\u0142 wykszta\u0142cenie jak ten<\/span> – \u201e\u017belazny\u201d wskaza\u0142 na zw\u0142oki Czuga\u0142y – to zrobi\u0142bym to samo tobie. Wam, ciemniakom, daruj\u0119, ale ten cho\u0107 mia\u0142 wykszta\u0142cenie, to by\u0142 wariatem!<\/span>
\nPo tych s\u0142owach poleci\u0142 jednemu z koleg\u00f3w pozbiera\u0107 p\u0142aszcze i wsiad\u0142 do \u201eSkody\u201d. Zw\u0142oki Czuga\u0142y pozosta\u0142y na miejscu.
\n\"\"
\nBy\u0142y przewodnicz\u0105cy Wojew\u00f3dzkiej Rady Narodowej w Lublinie, Ludwik Czuga\u0142a, zastrzelony przez „\u017belaznego” 29 V 1951 r.<\/span>
<\/span>
\nNast\u0119pnie partyzanci odjechali w kierunku wsi Dominiczyn i rozpocz\u0119li rajd po powiecie w\u0142odawskim, kt\u00f3ry na d\u0142ugo pozosta\u0142 w pami\u0119ci komunist\u00f3w. Tam zlikwidowali sekretarza PPR Stanis\u0142awa Chudkowskiego, do kt\u00f3rego \u201e\u017belazny\u201d odda\u0142 dwa strza\u0142y. Jad\u0105c dalej skr\u0119cili w kierunku Woli Werszczy\u0144skiej. Zlikwidowali tam cz\u0142onka PZPR i GRN, a jednocze\u015bnie informatora PUBP W\u0142odawa o krypt. \u201ePromie\u0144\u201d, Hipolita Tomaszewskiego. Bra\u0142 on miedzy innymi udzia\u0142 w rozpracowaniu Janiny Korzeniowskiej, wsp\u00f3\u0142pracownicy \u201e\u017belaznego\u201d. Z relacji siostry Tomaszewskiego, wiadomo, \u017ce jeszcze w dniu zab\u00f3jstwa, do swojego agenta wybra\u0142 si\u0119 sam szef w\u0142odawskiego PUBP [sic!]. Nast\u0119pnie w Woli Wereszczy\u0144skiej wymierzyli ch\u0142ost\u0119 nauczycielkom Danucie Szulc i Krystynie Litwiniuk, za zbyt aktywne budowanie ustroju komunistycznego w Polsce. We wsi Lejno wykonali wyroki na so\u0142tysie Czes\u0142awie Skoczylasie, a we wsi Komar\u00f3wka na cz\u0142onku PZPR i agencie UB J\u00f3zefie Kosi\u0144skim. Po zastrzeleniu Kosi\u0144skiego grupa uda\u0142a si\u0119 w kierunku p\u00f3\u0142nocnym do las\u00f3w nadle\u015bnictwa Makoszka. Tam zwolniono komisj\u0119 oraz szofer\u00f3w obu samochod\u00f3w. Droga odwrotu patrolu \u201e\u017belaznego\u201d wiod\u0142a do Zag\u0142\u0119bocza. Tam zaszyli si\u0119 w stodole u Stanis\u0142awa Dobrowolskiego, kt\u00f3rego stryj Roman Dobrowolski, zamieszka\u0142y w\u00f3wczas w Urszulinie, by\u0142 najbardziej zaufanym i jednym z ostatnich \u201ekwatermistrz\u00f3w\u201d grupy ppor. \u201e\u017belaznego\u201d, za co po aresztowaniu i procesie zosta\u0142 skazany na \u015bmier\u0107 i stracony.
\nZ materia\u0142\u00f3w zgromadzonych przez Wydzia\u0142 III WUBP w Lublinie wynika, \u017ce \u201e\u017belazny\u201d strzela\u0142 do ludzi, co do kt\u00f3rych mia\u0142 uzasadnione przekonanie, \u017ce podj\u0119li wsp\u00f3\u0142prac\u0119 w\u0142adzami bezpiecze\u0144stwa lub odgrywaj\u0105 czynn\u0105 rol\u0119 w instalowaniu w\u0142adz komunistycznych. \u015awiadczy o tym m.in. doniesienie informatora ps. \u201eKomar\u201d – syna zabita J\u00f3zefa Kosi\u0144skiego, w kt\u00f3rym podaje on:
\n\u201e[…] przy zab\u00f3jstwie Kosi\u0144skiego J\u00f3zefa we wsi Komar\u00f3wka gm. Wola Wereszczy\u0144ska by\u0142 rozpoznany sam \u201e\u017belazny\u201d. Przyczyny rozpoznania nast\u0105pi\u0142y na wskutek tego, \u017ce Kosi\u0144ski J\u00f3zef uprzednio wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z band\u0105 \u201e\u017belaznego\u201d, a p\u00f3\u017aniej zmieni\u0142 swoje zdanie, poszed\u0142 na wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z grup\u0105 operacyjn\u0105 K.B, przy kt\u00f3rej byli pracownicy UB, gdy wszed\u0142 do mieszkania \u201e\u017belazny\u201d zdj\u0105\u0142 automat z plec\u00f3w wymierzy\u0142 do w\/w i powiedzia\u0142 giniesz krew za krew za naszego ch\u0142opaka Zieli\u0144skiego Bogus\u0142awa. Zieli\u0144ski zosta\u0142 zabity w bunkrze, kt\u00f3ry wyda\u0142 w\/w.\u201d <\/span><\/span><\/p>\n

Poza tym, o doskona\u0142ym rozpoznaniu agentury w terenie niech \u015bwiadczy fakt, \u017ce po \u015bmierci \u201e\u017belaznego\u201d, w jego notatniku, przej\u0119tym przez UB na kwaterze u Romana Dobrowo
\nlskiego, znaleziono list\u0119 z 31 nazwiskami os\u00f3b podejrzewanych o wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z aparatem bezpiecze\u0144stwa. Po sprawdzeniu w kartotece WUBP w Lublinie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce spo\u015br\u00f3d nich 14 rzeczywi\u015bcie figuruje w charakterze informator\u00f3w.<\/p>\n

Ostatnia walka ppor. „\u017belaznego” – cz\u0119\u015b\u0107 2><\/span><\/span><\/a><\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[7],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/817"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=817"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/817\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1934,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/817\/revisions\/1934"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=817"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=817"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=817"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}