{"id":810,"date":"2007-11-11T21:15:47","date_gmt":"2007-11-11T20:15:47","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2007\/11\/11\/przywracanie-pamieci\/"},"modified":"2007-11-11T21:15:47","modified_gmt":"2007-11-11T20:15:47","slug":"przywracanie-pamieci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=810","title":{"rendered":"Przywracanie Pami\u0119ci"},"content":{"rendered":"
11 Listopad 2007 r.
Prezydent RP Lech Kaczy\u0144ski odznaczy\u0142 "\u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych"<\/span><\/font><\/div>\n

<\/p>\n

"Dop\u00f3ki b\u0119d\u0119 Prezydentem tego pa\u0144stwa, to b\u0119d\u0119 ze swoich uprawnie\u0144 do przywracania pami\u0119ci korzysta\u0142."
<\/span>Prezydent RP Lech Kaczy\u0144ski<\/p>\n

<\/span><\/span><\/font><\/div>\n

\"\"<\/p>\n

Prezydent Lech Kaczy\u0144ski odznaczy\u0142 w \u015awi\u0119to Niepodleg\u0142o\u015bci, przyw\u00f3dc\u00f3w i \u017co\u0142nierzy niepodleg\u0142o\u015bciowych, antykomunistycznych oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich. Po\u015bmiertnie Krzy\u017cem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali kpt. Kazimierz KAMIE\u0143SKI „Huzar”, kpt. W\u0142adys\u0142aw \u0141UKASIUK „M\u0142ot” i mjr Zygmunt SZENDZIELARZ „\u0141upaszka”.<\/span><\/p>\n

Podczas uroczysto\u015bci Prezydent RP zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do zebranych:<\/p>\n

„My dzisiaj dokonali\u015bmy aktu, kt\u00f3ry jest aktem kontynuacji – kontynuacji polityki, kt\u00f3r\u0105 podj\u0105\u0142em przed dwoma laty. To jest przywracanie pami\u0119ci, to jest oddawanie honoru tym, kt\u00f3rzy walczyli w tym, co nazywam pierwsz\u0105 – czyli w czasie II wojny \u015bwiatowej – drug\u0105 – czyli przede wszystkim w pierwszych latach po tej wojnie – i w ko\u0144cu trzeci\u0105 – od roku 1976 a\u017c po zwyci\u0119stwo w roku 1989 – konspiracj\u0105. Oczywi\u015bcie, te pierwsze dwie walczy\u0142y z broni\u0105 w r\u0119ku. Tysi\u0105ce, wiele, wiele tysi\u0119cy uczestnik\u00f3w tych konspiracji poleg\u0142o lub zosta\u0142o zamordowanych. Trzecia konspiracja ma te\u017c swoje ofiary, ale jednak niepor\u00f3wnanie mniej liczne. Jedn\u0105 z nich po\u015bmiertnie mia\u0142em zaszczyt odznaczy\u0107. To, mo\u017cna powiedzie\u0107, sprawa rachunku – rachunku, jaki mamy wobec historii, jaki moje pokolenie ma wobec matek i ojc\u00f3w, a czasami tak\u017ce dziadk\u00f3w, jakie mamy tak\u017ce wobec siebie, jako pokolenie trzeciej konspiracji.[…] B\u0119dziemy kontynuowa\u0107 polityk\u0119 pami\u0119ci, polityk\u0119 budowania prawdziwych autorytet\u00f3w, b\u0119dziemy te\u017c pami\u0119ta\u0107 o tych, kt\u00f3rzy odznaczaj\u0105 si\u0119 w \u017cyciu dzisiejszej Polski.<\/span>

Szanowni Pa\u0144stwo,<\/span>

Dzi\u015b w\u015br\u00f3d tych, kt\u00f3rzy uzyskali najwy\u017csze odznaczenia czy zostali odznaczeni najwy\u017cszymi odznaczeniami, jest wielu „\u017co\u0142nierzy wykl\u0119tych” – \u017co\u0142nierzy drugiej konspiracji. Tych, kt\u00f3rzy w warunkach beznadziejnych toczyli walk\u0119 po roku 1945, cz\u0119sto po lata 50. Byli oni zapomniani w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny – o \u017co\u0142nierzach pierwszej konspiracji, cho\u0107 cz\u0119sto fa\u0142szywie, ale m\u00f3wi\u0107 by\u0142o wolno. Druga konspiracja by\u0142a, a\u017c w istocie po kres Polski Ludowej, w sensie pami\u0119ci, zapomniana – raz mo\u017ce pad\u0142o stwierdzenie, \u017ce to te\u017c byli Polacy, i to wszystko. I tak przez ponad czterdzie\u015bci lat. Dlatego te\u017c musimy dzi\u015b na nich skupi\u0107 uwag\u0119 szczeg\u00f3lnie, tak\u017ce i dlatego, \u017ce pierwsze lata III Rzeczypospolitej tak\u017ce dziwnie omija\u0142y ten okres. Omija\u0142y w imi\u0119 nies\u0142usznych interes\u00f3w, pojednania z tymi, kt\u00f3rzy w tamtych czasach walczyli, cz\u0119sto aktywnie, po drugiej stronie. Pojednanie narodowe jest rzecz\u0105 s\u0142uszn\u0105, ale musi by\u0107 oparte o sprawiedliwo\u015b\u0107, o sprawiedliwe wymierzenie tego, kto ma zas\u0142ugi a kto ma winy, za kt\u00f3re co najmniej powinien przeprosi\u0107, je\u015bli nie odpokutowa\u0107. Ten okres si\u0119 sko\u0144czy\u0142 i zapewniam – dop\u00f3ki b\u0119d\u0119 Prezydentem tego pa\u0144stwa, to b\u0119d\u0119 ze swoich uprawnie\u0144 do przywracania pami\u0119ci korzysta\u0142. B\u0119d\u0119 pami\u0119ta\u0142 o konspiracji pierwszej, drugiej i trzeciej, ale b\u0119d\u0119 te\u017c pami\u0119ta\u0142 o tych, kt\u00f3rzy dzisiaj reprezentuj\u0105 nasz kraj, cz\u0119sto niestety z broni\u0105 w r\u0119ku, w najtrudniejszych okoliczno\u015bciach.<\/span>
<\/font>\"\"

ODZNACZENI ZOSTALI:

<\/span><\/font>Krzy\u017cem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski<\/span><\/p>\n

Po\u015bmiertnie: <\/p>\n

<\/span>Kamie\u0144ski Kazimierz, pseud. „Huzar”<\/span>
Absolwent Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Kawalerii w Grudzi\u0105dzu. W czasie kampanii wrze\u015bniowej s\u0142u\u017cy\u0142 w 9. Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Konnych im. Kazimierza Pu\u0142askiego w Grajewie. Przeszed\u0142 szlak bojowy od granicy pruskiej do bitwy pod Kockiem. Dosta\u0142 si\u0119 do niewoli niemieckiej, z kt\u00f3rej zdo\u0142a\u0142 uciec. Od listopada 1939 r. by\u0142 w konspiracji w ZWZ-AK na terenie powiatu Wysokie Mazowieckie. Po wej\u015bciu sowiet\u00f3w ukrywa\u0142 si\u0119, a w grudniu 1944 r. uciek\u0142 podczas pr\u00f3by aresztowania go przez UB. Zosta\u0142 szefem Kedywu, a potem dow\u00f3dc\u0105 oddzia\u0142u samoobrony w Obwodzie Wysokie Mazowieckie Ruchu Oporu Armii Krajowej. Przeprowadzi\u0142 wiele akcji bojowych przeciwko oddzia\u0142om UB i MO, a tak\u017ce likwidowa\u0142 sowieckich kolaborant\u00f3w oraz oficer\u00f3w i \u017co\u0142nierzy sowieckich. W grudniu 1947 r. stoczy\u0142 w \u0141apach zwyci\u0119sk\u0105 walk\u0119 z ob\u0142aw\u0105 KBW. Po \u015bmierci „M\u0142ota” zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 6 Brygady Wile\u0144skiej. W marcu 1952 r. w wyniku prowokacji UB zosta\u0142 zwabiony do Warszawy i aresztowany. Po ci\u0119\u017ckim \u015bledztwie skazany zosta\u0142 na 6-krotn\u0105 kar\u0119 \u015bmierci. Stracono go w Bia\u0142ymstoku 11 pa\u017adziernika 1953 r.<\/font><\/p>\n

\u0141ukasiuk W\u0142adys\u0142aw, pseud. „M\u0142ot”<\/span>
Od lutego 1940 r. by\u0142 w ZWZ dow\u00f3dc\u0105 dru\u017cyny M\u0119\u017cenin w sk\u0142adzie IX O\u015brodka Sarnaki-G\u00f3rki Obwodu ZWZ-AK Siedlce. Jego dru\u017cyna pod okupacj\u0105 niemieck\u0105 uczestniczy\u0142a w kilku akcjach bojowych, m.in. w „Akcji V” i przekazaniu rakiety V2 do Londynu. Po wkroczeniu wojsk sowieckich zorganizowa\u0142 patrol, a nast\u0119pnie pluton z\u0142o\u017cony z \u017co\u0142nierzy zagro\u017conych przez NKWD i UB. Jego oddzia\u0142 bra\u0142 udzia\u0142 w akcjach bojowych przeciwko sowieckiemu okupantowi, odbijaj\u0105c aresztowanych Polak\u00f3w, likwiduj\u0105c \u017co\u0142nierzy NKWD, funkcjonariuszy NKWD i PPR oraz konfident\u00f3w. Od sierpnia 1945 r. dzia\u0142a\u0142 w sk\u0142adzie 1 szwadronu 5 Brygady Wile\u0144skiej AK mjr Zygmunta Szendzielarza „\u0141upaszki”. W pa\u017adzierniku 1946 r. zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 6 Brygady Wile\u0144skiej AK. Do ko\u0144ca 1948 r. przeprowadzi\u0142 blisko 250 akcji bojowych skierowanych przeciwko NKWD, UB, MO, PPR, KBW i jednostkom Ludowego Wojska Polskiego. Zgin\u0105\u0142 27 czerwca 1949 r. we wci\u0105\u017c nie wyja\u015bnionych do ko\u0144ca okoliczno\u015bciach.<\/font><\/p>\n

Szendzielarz Zygmunt, pseud. „\u0141upaszka”
<\/span>Absolwent Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej oraz Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Kawalerii w Grudzi\u0105dzu Uczestnik kampanii wrze\u015bniowej 1939, a nast\u0119pnie w ZWZ-AK. Zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 5 Wile\u0144skiej Brygady AK. Prowadzi\u0142 walki z oddzia\u0142ami niemieckimi oraz partyzantk\u0105 litewsk\u0105 i radzieck\u0105. Po zaj\u0119ciu Wile\u0144szczyzny przez Armi\u0119 Czerwon\u0105 zdecydowa\u0142 si\u0119 rozwi\u0105za\u0107 brygad\u0119 i przej\u015b\u0107 w rejon Bia\u0142egostoku. Tam odtworzy\u0142 5 Wile\u0144sk\u0105 Brygad\u0119 AK, Zosta\u0142 aresztowany w 1948 r., w listopadzie 1950 skazano go na kar\u0119 \u015bmierci i stracono 8 lutego 1951 r. w wi\u0119zieniu mokotowskim w Warszawie.<\/font><\/p>\n

Krzy\u017cem Komandorskim z Gwiazd\u0105 Orderu Odrodzenia Polski <\/span>

Po\u015bmiertnie:

<\/span>J\u00f3zef Ma\u0142czuk, pseud. „Brzask&#82
\n21;.<\/span>
\u017bo\u0142nierz ZWZ-AK, dow\u00f3dca szwadronu 6 Brygady Wile\u0144skiej AK. Poleg\u0142 7 kwietnia 1950 r.<\/font>

Minkiewicz Lucjan Jan, pseud. „Wiktor”
<\/span>W czasie kampanii wrze\u015bniowej 1939 r., jako ochotnik s\u0142u\u017cy\u0142 w 20 pp w sk\u0142adzie SGO „Polesie”. Bra\u0142 udzia\u0142 w bitwach pod Kobryniem i Kockiem. Od listopada 1940 r. by\u0142 w ZWZ w Wilnie, a od jesieni nast\u0119pnego roku s\u0142u\u017cy\u0142 w oddziale partyzanckim Adama Boryczki „To\u0144cia”, przekszta\u0142conym p\u00f3\u017aniej w VI Brygad\u0119 Wile\u0144sk\u0105 AK. Uczestniczy\u0142 w wielu akcjach przeciwko Niemcom. Po wej\u015bciu wojsk sowieckich na Litw\u0119 przedar\u0142 si\u0119 przez front w okolice Siemiatycz. Zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 1 szwadronu w odtworzonej 5 Brygadzie Wile\u0144skiej AK mjr Zygmunta Szendzielarza „\u0141upaszki”. Przeprowadzi\u0142 wiele akcji bojowych skierowanych przeciwko NKWD, UB, MO, KBW i oddzia\u0142om Ludowego Wojska Polskiego. W pa\u017adzierniku 1946 r. ze wzgl\u0119du na z\u0142y stan zdrowia, zosta\u0142 urlopowany przez „\u0141upaszk\u0119”. Ukrywa\u0142 si\u0119 w Zakopanem i we Wroc\u0142awiu. Aresztowano go 1 lipca 1948 r. Skazany zosta\u0142 na kar\u0119 \u015bmierci. Zamordowano go na Mokotowie 8 lutego 1951 r. <\/font><\/p>\n

Lucjan Niemyjski ps. "Krakus"<\/span>
\u017co\u0142nierz AK. dow\u00f3dca pododdzia\u0142u 6 Brygady Wile\u0144skiej AK Kazimierza Kamie\u0144skiego „Huzara”. Zgin\u0105\u0142 22 sierpnia 1952 r.<\/font><\/p>\n

Walerian Nowacki ps. "Bartosz"<\/span>
\u017co\u0142nierz. AK. dow\u00f3dca pododdzia\u0142u w 6 Brygadzie Wile\u0144skiej AK W\u0142adys\u0142awa \u0141ukasiuka „M\u0142ota”. Poleg\u0142 3 lipca 1948 r. w walce z grup\u0105 operacyjn\u0105 KBW.<\/font><\/p>\n

Roman Ostrowski, pseud. „Wicher”<\/span>
Uczestnik kampanii wrze\u015bniowej 1939 r., a nast\u0119pnie dow\u00f3dca oddzia\u0142u ZWZ-AK. Podlega\u0142 kpt. Kazimierzowi Kamie\u0144skiemu „Huzarowi”. Zgin\u0105\u0142 17 wrze\u015bnia 1946.<\/font><\/p>\n

Kazimierz Parzonko, pseud. „Wichura”<\/span>
\u017bo\u0142nierz ZWZ-AK Od 1946 r. w 5 Brygadzie Wile\u0144skiej Zygmunta Szendzielarza „\u0141upaszki” Aresztowany przez UB, skazany na kar\u0119 \u015bmierci i stracony.
<\/font>
Marian Pluci\u0144ski, pseud. „M\u015bcis\u0142aw”<\/span>
Uczestnik kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. Nast\u0119pnie w ZWZ-AK. Dow\u00f3dca plutonu w 5 Brygadzie Wile\u0144skiej AK Zygmunta Szendzielarza „\u0141upaszki”. Zosta\u0142 aresztowany przez UB i skazany na \u015bmier\u0107.
<\/font>
Adam Ratyniec, pseud. „Lampart”<\/span>
\u017bo\u0142nierz AK,.podoficer i dow\u00f3dca patrolu 6 Brygady Wile\u0144skiej AK. „M\u0142ota” i „Huzara”. Poleg\u0142 11 maja 1952 r.<\/font><\/p>\n

Teodor \u015amia\u0142owski, pseud. „Szumny”<\/span>
\u017bo\u0142nierz ZWZ-AK. Po wojnie dow\u00f3dca oddzia\u0142u partyzanckiego ROAK w rejonie Drohiczyna i Siemiatycz. Poleg\u0142 25 lipca 1945 r.
<\/font>
Eugeniusz Tymi\u0144ski, pseud. „Ry\u015b”<\/span>
\u017bo\u0142nierz ZWZ-AK. Od 1945 r. s\u0142u\u017cy\u0142 w oddziale pod dow\u00f3dztwem Kazimierza Kamie\u0144skiego „Huzara”. Zgin\u0105\u0142 30 maja 1945 r.<\/font>

Henryk Wieliczko, pseud. „Lufa”<\/span>
Dow\u00f3dca szwadronu 5 Brygady Wile\u0144skiej mjr Zygmunta Szedzielarza „\u0141upaszki”. Aresztowany 23 czerwca 1948 r, skazany na kar\u0119 \u015bmierci i zamordowany na Zamku Lubelskim 14 marca 1949 r.
<\/font>
Kazimierz Wyroz\u0119bski ps. "Sokolik"<\/span>
\u017co\u0142nierz AK Podkomendny W\u0142adys\u0142awa \u0141ukasiuka „M\u0142ota”. Poleg\u0142 5 lipca 1948 r. w starciu z patrolem MO.<\/font>

Krzy\u017cem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski<\/span><\/p>\n

Irena Ma\u0142czuk<\/span>
ma\u0142\u017conka J\u00f3zefa Ma\u0142czuka ps. „Brzask”. Aresztowana przez UB. Skazana na 10 lat wi\u0119zienia. W 1955 r. wysz\u0142a na wolno\u015b\u0107.<\/font><\/p>\n

Aleksander Rusin ps. "Rusal"<\/span>
oficer ZWZ-AK, po wojnie dow\u00f3dca oddzia\u0142u partyzanckiego WiN w Rzeszowskiem.<\/font>

Jan W\u00f3jcik<\/span>
\u017co\u0142nierz AK, a po wojnie w WiN. Aresztowany przez UB i skazany na 15 lat wi\u0119zienia. Zwolniony w 1957 r.<\/font><\/p>\n

Po\u015bmiertnie:<\/p>\n

<\/span>Antoni Borowik, pseud. „Lech”<\/span>
\u017bo\u0142nierz 6 Brygady Wile\u0144skiej AK. Poleg\u0142 8 maja 1948 r. po wsi\u0105 Ogrodniki ko\u0142o Siemiatycz w walce z ob\u0142aw\u0105 UB i KBW.<\/font><\/p>\n

Marian Borychowski<\/span>
\u017co\u0142nierz ZWZ-AK. Aresztowany przez UB w 1950 r. Zmar\u0142 w lutym 1951 r. w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.<\/font><\/p>\n

Eugeniusz Korzeniewski, pseud. „Ryg”<\/span>
Uczestnik kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. W czasie wojny i po wojnie dow\u00f3dca oddzia\u0142u partyzanckiego AK-ROAK w Obwodzie Wysokie Mazowieckie. Zamordowany w czerwcu 1948 r. na kolonii wsi Oleksin.<\/font>

Kazimierz Tkaczuk, pseud. „S\u0119p”<\/span>
uczestnik kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. \u017bo\u0142nierz ZWZ-AK, podoficer 6 Brygady Wile\u0144skiej AK. Poleg\u0142 7 kwietnia 1951 r.
<\/font>
Antoni Wody\u0144ski, pseud. „Odyniec”<\/span>
\u017bo\u0142nierz AK Oficer w 6 Brygadzie Wile\u0144skiej W\u0142adys\u0142awa \u0141ukasika „M\u0142ota”. Ci\u0119\u017cko ranny UB podczas pr\u00f3by aresztowania przez UB. Zmar\u0142 8 lipca 1948 r.<\/font><\/p>\n

Krzy\u017cem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski <\/span>

Po\u015bmiertnie:<\/p>\n

<\/span>J\u00f3zef Wierzbicki, pseud. „Szczygie\u0142”<\/span>
\u017bo\u0142nierz ZWZ-AK \u017bo\u0142nierz oddzia\u0142u Kazimierza Kamie\u0144skiego „Huzara”.<\/font><\/p>\n

Tadeusz Wojno, pseud. „Raszyn”<\/span>
\u017bo\u0142nierzem AK. S\u0142u\u017cy\u0142 w oddziale Kazimierza Kamie\u0144skiego „Huzara”. Aresztowany przez UB i w 1950 r., skazany na 12 lat wi\u0119zienia. Na wolno\u015b\u0107 wyszed\u0142 w 1957 r.<\/p>\n

<\/font><\/p>\n

"O niczym nie b\u0119dziemy zapomina\u0107. B\u0119dziemy kontynuowa\u0107 polityk\u0119 pami\u0119ci, polityk\u0119 budowania prawdziwych autorytet\u00f3w, b\u0119dziemy te\u017c pami\u0119ta\u0107 o tych, kt\u00f3rzy odznaczaj\u0105 si\u0119 w \u017cyciu dzisiejszej Polski." <\/span>
<\/font>Prezydent RP Lech Kaczy\u0144ski<\/font>
<\/font><\/font><\/div>\n
\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"