{"id":800,"date":"2007-12-06T12:10:29","date_gmt":"2007-12-06T11:10:29","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2007\/12\/06\/kresowi-stracency-czesc-5\/"},"modified":"2019-03-22T23:01:06","modified_gmt":"2019-03-22T22:01:06","slug":"kresowi-stracency-czesc-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=800","title":{"rendered":"KRESOWI STRACE\u0143CY – cz\u0119\u015b\u0107 5"},"content":{"rendered":"

Wiosn\u0105 1945 na rozkaz Komendy Wile\u0144skiej rtm. „Boryna”, a nast\u0119pnie ppor. „Miedzianka” przyst\u0105pili do demobilizacji struktur AK na Nowogr\u00f3dczy\u017anie oraz przerzutu \u017co\u0142nierzy AK za „lini\u0119 Curzona”. Przerzucanie AK-owc\u00f3w „do Polski” trwa\u0142o do ko\u0144ca listopada 1945. Na og\u00f3\u0142 do organizowania tej operacji wykorzystywano „wtyczki” AK ulokowane w Pa\u0144stwowym Urz\u0119dzie Repatriacyjnym. Rozwi\u0105zane zosta\u0142y oddzia\u0142y: „Puchacza”, „Pi\u0119tki”, „My\u015bliwego”, „Filara”, „Por\u0119by”, „Oczka”, „\u015amig\u0142a”, „Nagana”, „Skiby”, „Lwa” i „Obiego”, ich \u017co\u0142nierze za\u015b w wi\u0119kszo\u015bci wyjechali na zach\u00f3d w transportach repatriacyjnych. Kilka oddzia\u0142\u00f3w, skupiaj\u0105cych ludzi ca\u0142kowicie zdekonspirowanych i poszukiwanych przez NKWD, przechodzi\u0142o za „lini\u0119 Curzona” z broni\u0105 w r\u0119ku [by\u0142y to m.in. oddzia\u0142y „Lalusia”, „\u015amia\u0142ego”, „\u017buka” i cz\u0119\u015b\u0107 grupy „Nied\u017awiedzia”]. Przej\u015bcie po\u0142\u0105czonych oddzia\u0142\u00f3w „Lalusia”, „Maroczego”, „Jurka” i „Pioruna” zako\u0144czy\u0142o si\u0119 28 lipca 1945 bitw\u0105 pod Kra\u015bnianami – ju\u017c po „polskiej stronie” granicy [partyzanci stracili 12 zabitych i 4 je\u0144c\u00f3w]. Znaczna cz\u0119\u015b\u0107 nowogr\u00f3dzkich AK-owc\u00f3w, po przej\u015bciu na tereny „Polski lubelskiej” kontynuowa\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 w strukturach AK-WiN. Kresowi AK-owcy odegrali szczeg\u00f3lnie wa\u017cn\u0105 rol\u0119 na terenie Bia\u0142ostocczyzny.
\nW sierpniu 1945 wyjecha\u0142 na zach\u00f3d ppor. „Miedzianka”, a tak\u017ce pozosta\u0142o\u015bci kadry dow\u00f3dczej Nowogr\u00f3dzkiego Okr\u0119gu AK. W\u00f3wczas dzia\u0142alno\u015b\u0107 tego Okr\u0119gu zosta\u0142a zako\u0144czona.
\n\"\"
\nPpor. Ludwik Nienartowicz „Mazepa”, „Miedzianka”. Przedwojenny prawnik. W Nowogr\u00f3dzkim Okr\u0119gu AK pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje (Komendant Obwodu Nowogr\u00f3dek, szef \u017candarmerii IV batalionu 77 pp AK, oficer do zada\u0144 specjalnych). Po lipcu 1944 r. oficer w sztabie por. Jana Borysewicza „Krysi”, po jego \u015bmierci Komendant Zgrupowania „P\u00f3\u0142noc” i Obwodu Lida. W okresie kwiecie\u0144 – sierpie\u0144 1945 r. ostatni p.o. Komendanta Nowogr\u00f3dzkiego Okr\u0119gu AK i organizator demobilizacji aktyw\u00f3w AK na Ziemi Nowogr\u00f3dzkiej. Z prawej strony: Ma\u0142gorzata Kawrygo „Ma\u0142gorzata”. Osadniczka wojskowa w pow. lidzkim (peowiaczka). Szefowa \u0142\u0105czniczek w IV batalionie 77 pp AK. Jej syn poleg\u0142 w walce z Niemcami jako \u017co\u0142nierz tego oddzia\u0142u w pa\u017adzierniku 1943 r. Po lipcu 1944 r. aresztowana przez NKWD, brak informacji o dalszych losach. <\/span><\/span><\/p>\n

Jednak na Nowogr\u00f3dczy\u017anie pozosta\u0142a nadal znaczna liczba \u017co\u0142nierzy Armii Krajowej, a tak\u017ce ca\u0142e fragmenty struktur terenowych [plac\u00f3wki] i grupy zbrojne. R\u00f3\u017cne by\u0142y powody, kt\u00f3re sprawi\u0142y, \u017ce ludzie ci pozostali na Ziemiach Utraconych. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich nadal wierzy\u0142a, \u017ce alianci nie pozwol\u0105, aby ZSSR anektowa\u0142 ziemie polskie i \u017ce zaistnia\u0142a sytuacja ma charakter przej\u015bciowy. Inni \u015bwiadomie podj\u0119li decyzj\u0119 pozostania na Kresach i prowadzenia dzia\u0142alno\u015bci niepodleg\u0142o\u015bciowej, jeszcze inni po prostu nie mieli mo\u017cliwo\u015bci wyjazdu w ramach akcji repatriacyjnej. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich wywodzi\u0142a si\u0119 z ludno\u015bci wiejskiej – ch\u0142op\u00f3w i drobnej szlachty za\u015bciankowej.<\/p>\n

Najpowa\u017cniejszym o\u015brodkiem koordynuj\u0105cym dzia\u0142alno\u015b\u0107 polskiego podziemia na Nowogr\u00f3dczy\u017anie w latach 1945-1949 by\u0142 Obw\u00f3d Szczuczyn-Lida [Obw\u00f3d 49\/76] dowodzony przez ppor. Anatola Radziwonika „Olecha”. Aczkolwiek pozbawiony \u0142\u0105czno\u015bci z centrami polskiej dzia\u0142alno\u015bci niepodleg\u0142o\u015bciowej w Polsce [WiN] utrzymywa\u0142 kontakt z poakowskimi strukturami w powiecie grodzie\u0144skim [zgrupowanie ppor. Mieczys\u0142awa Niedzi\u0144skiego „Niemna”, „Mena”, „Bena”] i w powiecie wo\u0142kowyskim [oddzia\u0142 Chwieduka „Cietrzewia”]. Ppor. „Olech” stworzy\u0142 siln\u0105 sie\u0107 plac\u00f3wek konspiracyjnych na terenie powiatu szczuczy\u0144skiego i lidzkiego. Jego zast\u0119pc\u0105 by\u0142 sier\u017c. Pawe\u0142 Klikowicz „Irena”.
\n\"\"
\nPpor. Anatol Radziwonik „Olech”, „Mruk”, „Stary”, „Ojciec”. Nauczyciel z Iszczo\u0142nian, harcerz. W okresie okupacji niemieckiej dow\u00f3dca plutonu w VII baonie 77. pp AK. Po lipcu 1944 Komendant po\u0142\u0105czonych obwod\u00f3w Szczuczyn i Lida [Obw\u00f3d nr 49\/67] oraz dow\u00f3dca silnego oddzia\u0142u partyzanckiego. Najwybitniejszy organizator polskiego powojennego podziemia na Ziemi Nowogr\u00f3dzkiej. Poleg\u0142 wraz z oddzia\u0142em przybocznym w walce z NKWD 12 maja 1949 pod Raczkowszczyzn\u0105. <\/span><\/span><\/p>\n

Opr\u00f3cz si\u0142 znajduj\u0105cych si\u0119 w konspiracji ppor. „Olechowi” podlega\u0142o kilka oddzia\u0142\u00f3w i grup partyzanckich [sier\u017c. „Ireny”, ppor. Witolda Male\u0144czyka „Cygana”, Wac\u0142awa Szwarobowicza „Kiepury”, NN „Petera”, Leona \u0141apota „Magika”]. Prowadzi\u0142y one dzia\u0142ania z zakresu samoobrony przed NKWD, likwidowa\u0142y konfident\u00f3w, funkcjonariuszy NKWD i szczeg\u00f3lnie szkodliwych przedstawicieli aparatu administracyjno-partyjnego, niszczy\u0142y dokumentacj\u0119 „sielsowiet\u00f3w”, zwalcza\u0142y pierwsze pr\u00f3by „kolektywizacji” wsi kresowych pal\u0105c ko\u0142chozy i rozbijaj\u0105c posterunki ochronne. Tak\u017ce poszczeg\u00f3lne plac\u00f3wki terenowe w miar\u0119 potrzeby mobilizowa\u0142y do akcji w\u0142asne patrole bojowe.<\/p>\n

Oddzia\u0142y ppor. „Olecha” cieszy\u0142y si\u0119 silnym poparciem ludno\u015bci kresowej. Dzi\u0119ki jej pomocy utrzyma\u0142y si\u0119 w terenie do 1949. W marcu 1949 poleg\u0142 w zasadzce ppor. „Cygan” i rozbita zosta\u0142a grupa „Petera”. Jeszcze w ko\u0144cu kwietnia ppor. „Olech” zdo\u0142a\u0142 przebi\u0107 si\u0119 przez ob\u0142aw\u0119 NKWD nad Lebiod\u0105 ko\u0142o Stankiewicz. Jednak ju\u017c 12 maja 1949 zgin\u0105\u0142 wraz z oddzia\u0142em przybocznym, okr\u0105\u017cony przez pu\u0142k NKWD pod Raczkowszczyzn\u0105. Grupa „Kiepury” zdo\u0142a\u0142a si\u0119 utrzyma\u0107 do 1951, jednak \u015bmier\u0107 ppor. „Olecha” zamyka okres zorganizowanego oporu na Nowogr\u00f3dczy\u017anie.
\n\"\"
\nKwiecie\u0144 1945 r. Od lewej: Witold Szalewicz „Szczur”, Kazimierz Kiedyk „Klin”, sier\u017c. W\u0142adys\u0142aw Janczewski „Lalu\u015b”, dow\u00f3dca oddzia\u0142u. <\/span><\/span><\/p>\n

Opr\u00f3cz oddzia\u0142u ppor. „Olecha” w powiecie lidzkim dzia\u0142a\u0142y w latach 1945-1948 g\u0142o\u015bne oddzia\u0142y partyzanckie Micha\u0142a Durysa i Jana Bukatki, za\u015b w rejonie Iwja i Wo\u0142o\u017cyna oddzia\u0142 Boles\u0142awa Jurgiela „Jelenia” [tzw. „Jurgielewcy”] oraz grupa Zenona Zabrodzkiego. Durys poleg\u0142 13 lipca 1947 w walce z NKWD w Wielkim Siole [pow. Lida], oddzia\u0142 Bukatki zosta\u0142 rozbity 28 marca 1948 w Domejkach [Bukatko poleg\u0142], Jurgiel zgin\u0105\u0142 w 1950 ko\u0142o Bakszt. Zabrodzki zosta\u0142 rozbity przez NKWD jeszcze w ko\u0144cu 1949. W latach 1949-51 utrzyma\u0142a si\u0119 w rejonie Wo\u0142o\u017cyna i Iwie\u0144ca grupa Radiuka i Szyd\u0142owskiego.<\/p>\n

Warto r\u00f3wnie\u017c wspomnie\u0107 o kolejnych, silnych lokalnych o\u015brodkach poakowskich, wsp\u00f3\u0142dzia\u0142aj\u0105cych z ppor. „Olechem”, jakie uformowa\u0142y si\u0119 w powiatach grodzie\u0144skim i wo\u0142kowyskim – aczkolwiek wcze\u015bniej zwi\u0105zane by\u0142y strukturalnie z Bia\u0142ostockim Okr\u0119giem AK. W 1945 operowa\u0142o tam kilka oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich, kt\u00f3re w wi\u0119kszo\u015bci zosta\u0142y rozbite przez NKWD [z broni\u0105 w r\u0119ku zdo\u0142a\u0142 si\u0119 przebi\u0107 do „Polski lubelskiej” jedynie oddzia\u0142 ppor. Stefana Pabisia „Stefana” – grupa BOA – „Bojowy Oddzia\u0142 Armii”].
\n\"\"
\nOddzia\u0142 partyzancki plut. Bronis\u0142awa Zab\u0142ockiego „Oczka” z tereniu Puszczy Nalibockiej, pa\u017adziernik 1945. Od lewej stoj\u0105: Pius \u017bo\u0142\u0119dziowski „Kmicic” [ranny pod Rowinami, aresztowany przez
\nNKWD], Leopold Mackiewicz „Konrad”, J\u00f3zef Bogucki „S\u0142owik”, Wojgienica „Jurek”, Micha\u0142 Terpi\u0142owski, Bronis\u0142aw Burzy\u0144ski, Kucharonek „Gruby” [zmar\u0142 w \u0142agrze], Franciszek Lewkowicz „K\u0142os”, W\u0142adys\u0142aw Kotkowski „Skowronek”.
\nKl\u0119cz\u0105 od lewej: Henryk Burzy\u0144ski „Soroka”, Pawe\u0142 Raubo, Leon Burzy\u0144ski „Olgierd”, Roman Kosicki „Traugutt”, Jan Kozakiewicz „Zaremba”, Chodarcewicz „Brzoza” [zgin\u0105\u0142 podczas pr\u00f3by aresztowania przez NKWD], \u0141odziato „\u0141uniniec”.
\nSiedz\u0105 od lewej: Eugeniusz Egierd „Butrym” [zamordowany w \u0142agrze], plut. Boles\u0142aw Zab\u0142ocki „Oczko” [dow\u00f3dca oddzia\u0142u], N.N. „Piorunek” [zgin\u0105\u0142 podczas pr\u00f3by aresztowania].
\nOddzia\u0142 sk\u0142ada\u0142 si\u0119 w wi\u0119kszo\u015bci z partyzant\u00f3w III i VI baonu 77. pp AK. Wykona\u0142 wiele akcji z zakresu samoobrony przed NKWD. W pa\u017adzierniku 1945 zosta\u0142 rozwi\u0105zany, a jego \u017co\u0142nierze w zorganizowany spos\u00f3b „przerzuceni” w transportach PUR „do Polski”. Dwie grupy ewakuowa\u0142y si\u0119 szcz\u0119\u015bliwie, trzecia wpad\u0142a w r\u0119ce NKWD i \u015blad po niej zagin\u0105\u0142. „Oczko”, „Soroka”, „Zar\u0119ba” zostali aresztowani przez UB. Zwolnieni w lipcu 1956 r. <\/span><\/p>\n

Latem i jesieni\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 aktyw\u00f3w organizacyjnych obj\u0119ta zosta\u0142a, podobnie jak w Okr\u0119gu „N\u00f3w”, ewakuacj\u0105 za „lini\u0119 Curzona”. Jedynym o\u015brodkiem oporu, jaki pozosta\u0142 w\u00f3wczas w powiecie Grodno, kierowa\u0142 \u00f3wczesny II zast\u0119pca Komendanta Obwodu ppor. Mieczys\u0142aw Niedzi\u0144ski „Men”, „Ren”, „Niemen” [pierwszy partyzant Grodzie\u0144szczyzny z lat okupacji niemieckiej, \u017co\u0142nierz I i VII\/77. pp AK]. Jego decyzja o nieopuszczaniu Grodzie\u0144szczyzny, by\u0142a \u015bwiadomym wyborem oficera, kt\u00f3ry jako jedyny z tego terenu opowiedzia\u0142 si\u0119 przeciwko koncepcji zako\u0144czenia dzia\u0142alno\u015bci organizacyjnej i ewakuacji na zach\u00f3d. Jesieni\u0105 1945 „Men” sformowa\u0142 nowy oddzia\u0142 partyzancki pod dow\u00f3dztwem plut. J\u00f3zefa Mik\u0142aszewicza „Fali”. Wiosn\u0105 1946 oddzia\u0142 osi\u0105gn\u0105\u0142 stan 70 ludzi. Ponadto na lewym brzegu Niemna, wzd\u0142u\u017c granicy litewskiej, operowa\u0142 kilkunastoosobowy oddzia\u0142 Bronis\u0142awa Maciukiewicza „Bawarskiego”. Oba oddzia\u0142y mia\u0142y charakter grup le\u015bnych i dysponowa\u0142y licznymi bunkrami ukrytymi w wi\u0119kszych kompleksach las\u00f3w.<\/p>\n

Straty poniesione w lecie 1946 spowodowa\u0142y, \u017ce „Men” zdecydowa\u0142 si\u0119 podzieli\u0107 oddzia\u0142 g\u0142\u00f3wny, operuj\u0105cy dotychczas w zwartej ca\u0142o\u015bci, na trzy pododdzia\u0142y. Dowodzili nimi J\u00f3zef Mik\u0142aszewicz „Fala”, Franciszek Talewicz „Komar” oraz Markisz [imi\u0119 nieznane] „Nied\u017awied\u017a”. Ci\u0119\u017car dzia\u0142a\u0144 dywersyjnych i samoobronnych spoczywa\u0142 w g\u0142\u00f3wnej mierze na grupie „Fali”, kt\u00f3ra wykona\u0142a szereg uderze\u0144 w sowiecki aparat policyjno-administracyjny i zlikwidowa\u0142a dziesi\u0105tki donosicieli i agent\u00f3w NKWD. Wszystkie pododdzia\u0142y zdo\u0142a\u0142y przetrwa\u0107 zim\u0119 1946\/47 i prawie ca\u0142y rok 1947. Jednak kolejna zima 1947\/48 przynios\u0142a zag\u0142ad\u0119 grup „Nied\u017awiedzia” i „Komara” osaczonych przez NKWD w le\u015bnych obozowiskach. Z rozbitk\u00f3w grupy „Nied\u017awiedzia” sformowano nowy pododdzia\u0142 dowodzony przez J\u00f3zefa Stasiewicza „Samotnego”. Natomiast wiosn\u0105 1948, w zwi\u0105zku z rozbudow\u0105 liczebn\u0105, oddzia\u0142 „B\u0105ka” zosta\u0142 podzielony na dwie grupy: pierwsz\u0105 dowodzi\u0142 sam „B\u0105k”, drug\u0105 Stanis\u0142aw Burba „Skoczek”. W maju tego roku grupa „Fali”, przy kt\u00f3rej przebywa\u0142 sam „Men”, przeprowadza\u0142a akcje oczyszczania terenu z agentury NKWD.<\/p>\n

Podczas tej operacji zosta\u0142a otoczona przez NKWD na koloniach wsi Czeszczewlany i ca\u0142kowicie zniszczona, polegli tak\u017ce obaj partyzanccy dow\u00f3dcy. \u015amier\u0107 „Mena” ko\u0144czy okres skoordynowanej dzia\u0142alno\u015bci polskich grup partyzanckich na Grodzie\u0144szczy\u017anie. Prowadzone bez przerwy przez NKWD aresztowania doprowadzi\u0142y w znacznym stopniu do rozbicia siatki terenowej w powiecie grodzie\u0144skim. Ci\u0119\u017car dzia\u0142a\u0144 zosta\u0142 w\u00f3wczas przeniesiony na tereny litewskie.
\n\"\"
\nWersoka ko\u0142o Kole\u015bnik, kwiecie\u0144 1945. O prawej: Stanis\u0142aw Krukowski „M\u0142ot” i Jan Grzywacz „Komar”. Obaj zgin\u0119li 7 maja w Wersoce pod Wojdagami w walce stoczonej przez oddzia\u0142 sier\u017c. Janczewskiego „Lalusia” z grup\u0105 operacyjn\u0105 NKWD.<\/span><\/span><\/p>\n

Nieco mniej rozbudowany o\u015brodek polskiej pracy konspiracyjnej powsta\u0142 we wschodnich gminach powiatu wo\u0142kowyskiego wiosn\u0105 1946. Wtedy to w\u0142a\u015bnie ks. Antoni Ba\u0144kowski z Krzemienicy Ko\u015bcielnej oraz AK-owcy Bronis\u0142aw Chwiediuk „Cietrzew” i Antoni Szot „Burza” zorganizowali sie\u0107 terenow\u0105 i oddzia\u0142 partyzancki, wyst\u0119puj\u0105cy pod nazw\u0105 „Reduta 2”. Jego liczebno\u015b\u0107 okresowo si\u0119ga\u0142a 30 ludzi. Oddzia\u0142 posiada\u0142 zaplecze w postaci czterech pluton\u00f3w [o\u015brodk\u00f3w] konspiracyjnych. Wiosn\u0105 1947 z „Reduty 2” wydzielono now\u0105 grup\u0119 partyzanck\u0105 dowodzon\u0105 przez J\u00f3zefa Karnacewicza „Kwiata” – o kryptonimie „\u017b\u0105d\u0142o” [kilkunastu ludzi]. Wkr\u00f3tce potem powsta\u0142 kolejny oddzia\u0142 dowodzony przez Micha\u0142a Cis\u0142owskiego „Go\u0142\u0119bia” [pocz\u0105tkowo 11, a wiosn\u0105 1948 ponad 20 ludzi]. Grupa „\u017b\u0105d\u0142o” do\u015b\u0107 szybko uleg\u0142a rozpadowi w wyniku kolejnych „wsyp” i aresztowa\u0144. Oddzia\u0142y wo\u0142kowyskie unika\u0142y walk z milicj\u0105 i NKWD, ograniczaj\u0105c swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 do niezb\u0119dnej samoobrony, przejawiaj\u0105cej si\u0119 przede wszystkim likwidowaniem agent\u00f3w i donosicieli. W czerwcu 1948 oddzia\u0142 „Go\u0142\u0119bia” uwik\u0142a\u0142 si\u0119 jednak w walki z grupami operacyjnymi NKWD, w wyniku kt\u00f3rych zosta\u0142 cz\u0119\u015bciowo rozbity. W polu utrzyma\u0142 si\u0119 jedynie niedu\u017cy patrol „Cietrzewia” – do czasu zlikwidowania przez NKWD 13 wrze\u015bnia 1948 we wsi Stanielewicze [ranny „Cietrzew” zosta\u0142 wzi\u0119ty do niewoli i skazany na 25 lat obozu]. Uj\u0119cie „Cietrzewia”, poprzedzone rozbiciem przez NKWD wi\u0119kszo\u015bci ogniw siatki konspiracyjnej, ko\u0144czy okres zorganizowanego polskiego oporu w powiecie wokowyskim.<\/p>\n

Ostatnim g\u0142o\u015bnym akordem na tym terenie by\u0142o zlikwidowanie 19 grudnia 1948 przez grup\u0119 NKWD ko\u0142o wsi D\u0105browniki 4-osobowego patrolu „Wilka”, sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z niedobitk\u00f3w oddzia\u0142u „Kwiata”.<\/p>\n

W latach 1949-1953 na Nowogr\u00f3dczy\u017anie dzia\u0142a\u0142y jeszcze ma\u0142e grupki partyzanckie oraz pojedynczy partyzanci walcz\u0105cy na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 z systemem komunistycznym. Najs\u0142ynniejszymi ostatnimi partyzantami Ziemi Nowogr\u00f3dzkiej byli Puchalski z Klukowicz i Hryniewicz „Bogdan” ze wsi Jodki [w okresie okupacji niemieckiej partyzant IV\/77. pp AK „Ragnera”]. „Bogdan” zas\u0142yn\u0105\u0142 z likwidacji wielu funkcjonariuszy NKWD i ich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. Jego s\u0142ynnym wyczynem by\u0142o wystrzelanie „zastawy” – zasadzki urz\u0105dzonej przez NKWD w sierpniu 1953 na drodze pod Berd\u00f3wk\u0105. Zgin\u0119\u0142o w\u00f3wczas 4 funkcjonariuszy NKWD – w tym kapitan. „Bogdan” wpad\u0142 w r\u0119ce Sowiet\u00f3w w wyniku zdrady jesieni\u0105 1953. Wywieziony do Grodna zagin\u0105\u0142 bez \u015bladu. Wraz z jego uj\u0119ciem wygas\u0142 zbrojny op\u00f3r polski wobec w\u0142adz ZSRR na Ziemi Nowogr\u00f3dzkiej…
\n\"\"
\n
Dr Kazimierz Krajewski<\/span><\/span><\/p>\n

Powy\u017cszy tekst, autorstwa dr Kazimierza Krajewskiego – kierownika Referatu Bada\u0144 Naukowych i Zbior\u00f3w Bibliotecznych, OBEP warszawskiego Oddzia\u0142u Instytutu Pami\u0119ci Narodowej pochodzi z pracy zbiorowej: „\u017bo\u0142nierze Wykl\u0119ci. Antykomunistyczne podziemie zbrojne po 1944 roku”, Warszawa 2002. Bardzo dzi\u0119kuj\u0119 autorowi za wyra\u017cenie zgody na publikacj\u0119.<\/span>
<\/span>
\n<\/a>Kresowi Strace\u0144cy – cz\u0119\u015b\u0107 1><\/span><\/a>
Strona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/a><\/span><\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wiosn\u0105 1945 na rozkaz …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[29],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/800"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=800"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/800\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1114,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/800\/revisions\/1114"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=800"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=800"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=800"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}