{"id":797,"date":"2007-12-06T12:12:18","date_gmt":"2007-12-06T11:12:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2007\/12\/06\/kresowi-stracency-czesc-2\/"},"modified":"2019-03-22T22:59:22","modified_gmt":"2019-03-22T21:59:22","slug":"kresowi-stracency-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=797","title":{"rendered":"KRESOWI STRACE\u0143CY – cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"

\"\"
\nMjr Stanis\u0142aw Heilman „Wile\u0144czyk”, Komendant Okr\u0119gu Wile\u0144skiego AK od stycznia do marca 1945.
\n\"\"
\nMjr „Wile\u0144czyk”. Zdj\u0119cie wykonane w siedzibie NKWD przy ul. Ofiarnej w Wilnie po aresztowaniu w kwietniu 1945. Skazany przez sowiecki s\u0105d wojskowy na 25 lat wi\u0119zienia. Zgin\u0105\u0142 na Wschodzie.<\/span><\/p>\n

Nowym Komendantem zosta\u0142 mjr Stanis\u0142aw Heilman „Wile\u0144czyk”. Stan\u0105\u0142 on przed wielkim dylematem, 8 lutego dotar\u0142 bowiem do Wilna dekret Prezydenta RP, odnosz\u0105cy si\u0119 do rozkazu Dow\u00f3dcy AK o rozwi\u0105zaniu organizacji [19.I.1945]. Dekret – og\u0142oszony przez radio – by\u0142 pierwszym sygna\u0142em o zmienionej sytuacji Okr\u0119gu, do tej chwili nie uda\u0142o si\u0119 bowiem nawi\u0105za\u0107 bezpo\u015bredniej \u0142\u0105czno\u015bci z KG AK i z Rz\u0105dem RP w Londynie. Rozkazy te by\u0142y wi\u0119c sp\u00f3\u017anione albo nie dociera\u0142y w og\u00f3le. O sytuacji politycznej sztab dowiadywa\u0142 si\u0119 z oficjalnej prasy i z nas\u0142uch\u00f3w radiowych. W zwi\u0105zku z tym Komendant Okr\u0119gu mjr „Wile\u0144czyk” wyda\u0142 18 lutego „Rozkaz nr 10”, dotycz\u0105cy rozwi\u0105zania Armii Krajowej. Wydrukowano go w 120 egzemplarzach i rozes\u0142ano w g\u0142\u0105b struktur organizacyjnych poprzez cz\u0119\u015bciowo ju\u017c odbudowan\u0105 sie\u0107 \u0142\u0105czno\u015bci. Rozkaz ten by\u0142 tylko formalno\u015bci\u0105. Nie posz\u0142y za nim \u017cadne konkretne wytyczne – zachowano istniej\u0105ce struktury. Sztab Komendy uzna\u0142, \u017ce w obliczu zbli\u017caj\u0105cej si\u0119 konieczno\u015bci opuszczenia Wile\u0144szczyzny, \u0142atwiej i bezpieczniej b\u0119dzie ewakuowa\u0107 zwart\u0105 organizacj\u0119 ni\u017c pozwoli\u0107 ludziom wyje\u017cd\u017ca\u0107 na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119.<\/p>\n

Jednocze\u015bnie wile\u0144skie NKWD, wykorzystuj\u0105c zamieszanie wywo\u0142ane zmienion\u0105 sytuacj\u0105 mi\u0119dzynarodow\u0105, wyst\u0105pi\u0142o z propozycj\u0105 rozm\u00f3w. Ich efektem mia\u0142o by\u0107 doprowadzenie do faktycznego rozwi\u0105zania AK, ujawnienie jej cz\u0142onk\u00f3w i obietnica zako\u0144czenia wszelkiej dzia\u0142alno\u015bci. W zamian Sowieci oferowali bezpieczny wyjazd do Polski centralnej. Rozmowy z NKWD nie przynios\u0142y jednak \u017cadnego efektu. Strona polska nie ufa\u0142a Sowietom, kt\u00f3rzy do tej pory z\u0142amali wszystkie swoje obietnice. 27 marca 1945 kolejny Komendant Okr\u0119gu, mjr Stanis\u0142aw Heilman „Wile\u0144czyk” zosta\u0142 aresztowany. Kierownictwo Okr\u0119gu Wile\u0144skiego przej\u0105\u0142 mjr Antoni Olechnowicz „Pohorecki” i za t\u0105 postaci\u0105 Okr\u0119g by\u0142 ju\u017c zwi\u0105zany do ko\u0144ca swego istnienia. Nowy Komendant natychmiast podj\u0105\u0142 rozpocz\u0119t\u0105 ju\u017c wcze\u015bniej akcj\u0119 przygotowania struktur Okr\u0119gu do ewakuacji na teren Polski centralnej.
\n\"\"
\nPp\u0142k Antoni Olechnowicz „Pohorecki”.<\/span><\/span> Doprowadzi\u0142 do udanej ewakuacji Okr\u0119gu na tereny Polski centralnej i w oparciu o \u017co\u0142nierzy i oficer\u00f3w wile\u0144skiej AK odbudowa\u0142 struktury Okr\u0119gu. Nawi\u0105zawszy bezpo\u015bredni kontakt ze sztabem Naczelnego Wodza podporz\u0105dkowa\u0142 mu podleg\u0142e sobie jednostki, omijaj\u0105c w ten spos\u00f3b rozkaz o rozwi\u0105zaniu AK. Podlegli mu \u017co\u0142nierze dzia\u0142ali do po\u0142owy 1948, kiedy to Okr\u0119g zosta\u0142 ostatecznie rozbity przez UB w ramach „Akcji X”.
\nW terenie dzia\u0142a\u0142y podleg\u0142e mu s\u0142ynne oddzia\u0142y partyzanckie: V Brygada Wile\u0144ska mjr. „\u0141upaszki”, i VI Brygada dowodzona przez por. „Wiktora”, a od pa\u017adziernika 1946 przez kpt. „M\u0142ota”; dzia\u0142a\u0142a te\u017c sie\u0107 wywiadowcza. Pp\u0142k „Pohorecki” zosta\u0142 aresztowany i skazany w pokazowym procesie na kar\u0119 \u015bmierci. Zamordowany 8 lutego 1951 w wi\u0119zieniu mokotowskim w Warszawie.<\/span><\/p>\n

W kwietniu 1945 uda\u0142o si\u0119 wreszcie nawi\u0105za\u0107 \u0142\u0105czno\u015b\u0107 z KG AK [a w\u0142a\u015bciwie z Delegatur\u0105 Si\u0142 Zbrojnych na Kraj]. Pierwszym otrzymanym stamt\u0105d rozkazem by\u0142o polecenie natychmiastowej ewakuacji ca\u0142o\u015bci Okr\u0119gu na tereny Polski centralnej.
\nKomenda Okr\u0119gu podj\u0119\u0142a nast\u0119puj\u0105ce dzia\u0142ania:<\/p>\n

a)<\/span> Kom\u00f3rka legalizacyjna Okr\u0119gu, jako najistotniejsza przy ewakuacji, podzieli\u0107 si\u0119 mia\u0142a na dwie cz\u0119\u015bci. Pierwsza, pod kierownictwem ppor. Micha\u0142a Warakomskiego „Piotra”, mia\u0142a wyjecha\u0107 do Polski centralnej w najbli\u017cszym mo\u017cliwym terminie celem znalezienia odpowiednich lokali i rozpocz\u0119cia dzia\u0142alno\u015bci u\u0142atwiaj\u0105cej zalegalizowanie si\u0119 \u017co\u0142nierzy AK w Polsce. Cz\u0119\u015b\u0107 druga, pod dow\u00f3dztwem Romualda Warakomskiego „Hilarego”, pozosta\u0107 mia\u0142a w Wilnie i dalej zabezpiecza\u0107 dzia\u0142alno\u015b\u0107 Okr\u0119gu.
\nb)<\/span> Kwatermistrz Okr\u0119gu por. Kazimierz Pietraszkiewicz „Konrad” mia\u0142 wed\u0142ug w\u0142asnego rozpoznania podzieli\u0107 ludzi z Oddzia\u0142u IV na grupki, kt\u00f3re zajm\u0105 si\u0119 przerzucaniem do Polski cz\u0119\u015bci skarbca Okr\u0119gu.
\nc)<\/span> W Wilnie pozosta\u0107 mieli a\u017c do odwo\u0142ania: szef sztabu Komendy Okr\u0119gu mjr Wincenty Chrz\u0105szczewski „Ksawery” jako p.o. Komendanta Okr\u0119gu, szef Oddzia\u0142u I por. Boles\u0142aw Nowak „Majewski” oraz szef Oddzia\u0142u II pp\u0142k NN „Cichy”, obydwaj wraz z podleg\u0142ymi im oficerami. Zesp\u00f3\u0142 ten stanowi\u0107 mia\u0142 trzon ewentualnej przysz\u0142ej konspiracji.
\nd)<\/span> W Wilnie pozosta\u0107 mia\u0142o g\u0142\u00f3wne archiwum Okr\u0119gu [liczono si\u0119 widocznie z mo\u017cliwo\u015bci\u0105 jego p\u00f3\u017aniejszego odzyskania].
\ne) <\/span>W Polsce centralnej miano utworzy\u0107 baz\u0119 dla przerzuconych \u017co\u0142nierzy z wydzielonych wy\u017cej kom\u00f3rek.<\/p>\n

Rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 skoordynowana akcja przerzutu ca\u0142o\u015bci sprz\u0119tu i ludzi Okr\u0119gu. Wytypowani do ewakuacji \u017co\u0142nierze przeje\u017cd\u017cali granic\u0119, korzystaj\u0105c najcz\u0119\u015bciej z fa\u0142szywych kart ewakuacyjnych, masowo wyrabianych przez wile\u0144sk\u0105 „legalizacj\u0119”. Cz\u0119sto zabierali ze sob\u0105 bro\u0144 kr\u00f3tk\u0105, a czasami inne materia\u0142y organizacyjne. Po przekroczeniu granicy byli przyjmowani przez kom\u00f3rk\u0119 odbiorcz\u0105 [najcz\u0119\u015bciej w Bia\u0142ymstoku], a nast\u0119pnie kierowani w g\u0142\u0105b Polski. Podawano im kontakty w terenie. Cz\u0119sto tak\u017ce zaopatrywano ich w nowe komplety dokument\u00f3w, kt\u00f3re umo\u017cliwia\u0142y im zmian\u0119 to\u017csamo\u015bci, co pozwala\u0142o im ukry\u0107 swoje dawne powi\u0105zania.
\n\"\"
\nPor. Witold Turonek „Tur”, „Tumry”, ur. 05 X 1916 Janopol, pow. Bras\u0142aw na Wile\u0144szczy\u017anie. Syn Stefana i Konstancji. W VI 1935 uko\u0144czy\u0142 w Drui gimnazjum uzyskuj\u0105c \u015bwiadectwo dojrza\u0142o\u015bci. Od 1 X 1935 do VIII 1938 w Szkole Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Ostrowi Maz. – Komorowie. Promowany na stopie\u0144 ppor. s\u0142. st. piechoty 1 X 1938 z przydzia\u0142em do 77 pp w Lidzie na stanowisko d-cy plutonu w 7 kompanii III baonu. W VIII 1939 skierowany z 77 pp do O\u015brodka Zapasowego 19 DP w Lidzie. Bra\u0142 udzia\u0142 w grupie pp\u0142k. Z. Blumskiego w walkach z sowieckim okupantem w rejonie Grodna i Sejn. 23 IX 1939 wraz z oddzia\u0142em przekracza granic\u0119 polsko-litewsk\u0105. Internowany w obozie Birstonas nad Niemnem, sk\u0105d w X 1939 uciek\u0142. Ukrywa\u0142 si\u0119 w maj\u0105tku rolnym Kukle pow. Utene, gdzie pracowa\u0142 jako robotnik rolny. W VI 1941 r. po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej prowadzi dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105 w\u015br\u00f3d Polak\u00f3w na Litwie. W VI 1942 skierowany na przymusowe roboty do Niemiec. Ucieka z transportu i przedostaje si\u0119 do Wilna. Po uzyskaniu kontakt\u00f3w konspiracyjnych z K.O. AK Wilno zostaje w VI 1942 skierowany na teren Obwodu AK Oszmiana w Inspektoracie \u201eF\u201d z zadaniem zorganizowania regularnych dru\u017cyn i pluton\u00f3w konspiracyjnych oraz zintensyfikowania akcji dywersyjnych. Oficjalnie zatrudniony jako administrator maj\u0105tku Bo\u0142tupie. Od IX 1942, komendant Wojskowego O\u015brodka Pogotowia Bojowego \u201eO\u201d \u2013 Oszmiana. Jednocze\u015bnie z-ca komendanta Obwodu AK Oszmiana. Od II 1943 do II 1944 komendant Obwodu \/O\u015brodka\/AK Oszmiana. Od II 1944 d-ca III Oddzia\u0142u Partyzanckiego AK przekszta\u0142conego w IV 1944 w 8 Brygad\u0119 Oszmia\u0144sk\u0105 AK. Od II 1944 do VIII 1944 dowod
\nzi\u0142 samodzielnymi dzia\u0142aniami zbrojnymi oraz uczestniczy na czele 8 Brygady AK w walce z Niemcami w sk\u0142adzie 3 Zgrupowania AK mjr. Cz. D\u0119bickiego \u201eJaremy\u201d. Bierze udzia\u0142 w operacji \u201eOstra Brama\u201d. Awansowany do stopnia por. s\u0142. st. 11 XI 1944. Po wej\u015bciu A. Cz. utworzy\u0142 oddzia\u0142 part. AK, z kt\u00f3rym w po\u0142owie XI 1944 wyrusza w pole. Walczy z wojskami sowieckimi. W II 1945 po ci\u0119\u017ckich bojach z NKWD pod R\u00f3winami oddzia\u0142 zostaje rozbity. W czasie walk zostaje ranny w twarz. Wydosta\u0142 si\u0119 z okr\u0105\u017cenia wyprowadzony przez swoich \u017co\u0142nierzy. Nast\u0119pnie przedostaje si\u0119 do Wilna. By\u0142 intensywnie poszukiwany przez NKWD. Przy pomocy kom\u00f3rki legalizacyjnej K.O. AK Wilno pod przybranym nazwiskiem Witold Wiltos w III 1945 wyjecha\u0142 transportem repatriacyjnym do Polski. Pocz\u0105tkowo zamieszkiwa\u0142 w Wyrzysku k\/Bydgoszczy, gdzie do VII 1945 pracowa\u0142 jako komisarz ziemski. W ko\u0144cu lipca 1945 wyjecha\u0142 do L\u0119borka k\/Gda\u0144ska i podj\u0105\u0142 pod rodowym nazwiskiem prac\u0119 jako kierownik m\u0142yna we wsi Nowa Wie\u015b k\/L\u0119borka. Utrzymywa\u0142 kontakty z mjr.\/pp\u0142k. A. Olechnowiczem „Pochoreckim”. Zatrzymany przez funkcj. Wydzia\u0142u III WUBP w Gda\u0144sku 06 XII 1948 i uwi\u0119ziony w areszcie WUBP w Gda\u0144sku. Postanowienie o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania wydaje z dat\u0105 08 XII 1948 WPR Gda\u0144sk. Po ci\u0119\u017ckim \u015bledztwie postawiony przed WSR Gda\u0144sk sygnatura akt Sr. 374\/49, kt\u00f3ry wyrokiem z dnia 30 XII 1949 skaza\u0142 go na kar\u0119 7 lat wi\u0119zienia z art. 86 \u00a7 2 KKWP. Po procesie wi\u0119ziony w ZK Gda\u0144sk, sk\u0105d zostaje przetransportowany do CWK we Wronkach i tu osadzony 23 IX 1950. Pocz\u0105tek wykonania kary 08 XII 1948, up\u0142yw kary 08 XII 1955. Zwolniony warunkowo z CWK Wronki w X 1954. Po odzyskaniu wolno\u015bci powraca do Nowej Wsi. Inwigilowany przez UB, wyjecha\u0142 do Szczecina, gdzie podejmuje prac\u0119 zawodow\u0105. Studiowa\u0142 zaocznie w Wy\u017cszej Szkole Handlowej w Poznaniu, uzyskuj\u0105c dyplom mgr-a ekonomii. W latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych mieszka\u0142 i pracowa\u0142 w Tarnowie, sk\u0105d wyjecha\u0142 do Rzeszowa i tu zamieszka\u0142 na sta\u0142e. Podejmuje prac\u0119 zawodow\u0105 na stanowisku kierownika dzia\u0142u ekonomicznego w Zak\u0142adach Lamp Wy\u0142adowczych \u201ePolam\u201d w Rzeszowie. W 1960 na jego wniosek przeprowadzono post\u0119powanie rehabilitacyjne. NSW w Warszawie wydaje postanowienie o uchyleniu wyroku wydanego przez b. WSR Gda\u0144sk 30 XII 1949, a skazanie uznano za nieby\u0142e. W pe\u0142ni zrehabilitowany. Zmar\u0142 w Rzeszowie 22 XII 1977 r.. Pochowany na miejscowym cmentarzu. \u017bonaty z Halin\u0105 z d. Bykowska. Odznaczony: VM kl. 5 nr leg. 12405, KW. Nale\u017ca\u0142 do grona najwybitniejszych dow\u00f3dc\u00f3w AK na Wile\u0144szczy\u017anie.<\/span><\/span><\/p>\n

W okresie tym oba s\u0105siaduj\u0105ce Okr\u0119gi – Nowogr\u00f3dzki i Wile\u0144ski – wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142y w akcji przerzucania ludzi na teren Polski centralnej, cho\u0107 cz\u0119sto wsp\u00f3\u0142praca ta polega\u0142a na organizowaniu transportu przez Wilno dla \u017co\u0142nierzy z Nowogr\u00f3dczyzny, kt\u00f3rzy takich mo\u017cliwo\u015bci logistycznych [jak cho\u0107by „legalizacja”] nie mieli. W okresie do czerwca 1945 ewakuowano przez granic\u0119 transportami repatriacyjnymi nowogr\u00f3dzkie oddzia\u0142y NN „Pi\u0119tki”, Ryszarda Kiersnowskiego „Puchacza” czy ppor. Jana Wi\u015bnicza „Lwa” z Obwodu Lida, a z powiat\u00f3w Baranowicze i Nie\u015bwie\u017c przerzucono co najmniej 300 ludzi. W maju, po zorganizowaniu plac\u00f3wek odbiorczych po drugiej stronie granicy, w obu Okr\u0119gach przerzut ruszy\u0142 pe\u0142n\u0105 par\u0105. W ka\u017cdym transporcie repatriacyjnym przerzucano co najmniej kilkudziesi\u0119ciu \u017co\u0142nierzy AK.<\/p>\n

Podj\u0119to tak\u017ce akcj\u0119 przerzucania przez „zielon\u0105 granic\u0119” ca\u0142ych uzbrojonych oddzia\u0142\u00f3w. Akcja ta, rozpocz\u0119ta jeszcze na pocz\u0105tku 1945, kontynuowana by\u0142a – z du\u017cym powodzeniem – do ko\u0144ca jesieni. Przetarty zosta\u0142 szlak przez Grodzie\u0144szczyzn\u0119, prowadz\u0105cy do Puszczy Bia\u0142owieskiej. Szlakiem tym zacz\u0119to przerzuca\u0107 poszczeg\u00f3lne oddzia\u0142y. Akcj\u0119 rozk\u0142adano zazwyczaj na kilka etap\u00f3w. Pierwszym by\u0142o skoncentrowanie w wyznaczonym punkcie kilku jednostek dot\u0105d dzia\u0142aj\u0105cych samodzielnie. W Komendzie Okr\u0119gu zapewne panowa\u0142o prze\u015bwiadczenie, \u017ce wi\u0119ksze ugrupowania bezpieczniej przejd\u0105 granic\u0119 ni\u017c niewielkie oddzia\u0142ki. Przy tym skracano okres najwi\u0119kszego ryzyka. Podporz\u0105dkowane „dzikie” oddzia\u0142y oraz jednostki Okr\u0119gu udawa\u0142y si\u0119 na miejsca koncentracji. Stamt\u0105d w\u0119drowa\u0142y prowadzone przez do\u015bwiadczonych przewodnik\u00f3w w kierunku granicy. Po jej przej\u015bciu by\u0142y przyjmowane przez plac\u00f3wki Okr\u0119gu Bia\u0142ostockiego lub przez oficer\u00f3w Okr\u0119gu Wile\u0144skiego z por. Adamem Boryczk\u0105 „To\u0144k\u0105” na czele.
\n\"\"
\n18 lipca 1944 r. kpt. Adam Boryczka „To\u0144ko” na czele VI Brygady Wile\u0144skiej zbli\u017ca si\u0119 do Puszczy Rudnickiej unikaj\u0105c sowieckiej ob\u0142awy.<\/span>
<\/span>
\nPierwszym znanym oddzia\u0142em, kt\u00f3ry wiosn\u0105 1945 przekroczy\u0142 „zielon\u0105 granic\u0119” by\u0142a 60-osobowa kompania NN „Chor\u0105\u017cego”. Pod koniec lipca t\u0105 sam\u0105 tras\u0105 przesz\u0142a m.in. grupa sk\u0142adaj\u0105ca si\u0119 z trzech oddzia\u0142\u00f3w: „Si\u00f3demka Wilhelma” dowodzona przez Aleksandra Alesionka „Pioruna”, z\u0142o\u017cona z \u017co\u0142nierzy VII Wile\u0144skiej Brygady AK, oddzia\u0142 sier\u017c. NN „Maroczego”, z\u0142o\u017cony z \u017co\u0142nierzy III Brygady oraz grupa sier\u017c. W\u0142adys\u0142awa Janczewskiego „Lalusia” – razem ok. 50 \u017co\u0142nierzy [wed\u0142ug innych danych ok. 160 ludzi]. Inna udana przeprawa nast\u0105pi\u0142a we wrze\u015bniu 1945. 20-osobowy oddzia\u0142 dowodzony przez sier\u017c. Wojnicza „\u017buka” dotar\u0142 bez przeszk\u00f3d na teren Obwodu Sok\u00f3\u0142ka, gdzie przej\u0119\u0142y go plac\u00f3wki terenowe Okr\u0119gu Bia\u0142ostockiego.<\/p>\n

Inne oddzia\u0142y nie mia\u0142y takiego szcz\u0119\u015bcia… Oddzia\u0142 Edwarda Czeszumskiego „Edka” pozostawa\u0142 bez \u0142\u0105czno\u015bci z KO od listopada 1944. Kiedy w ko\u0144cu nawi\u0105za\u0142 kontakt z Okr\u0119giem i przygotowa\u0142 si\u0119 do przerzutu, zosta\u0142 6 czerwca 1945 doszcz\u0119tnie rozbity przez jednostk\u0119 NKWD we wsi Nowosady. Co najmniej 30 \u017co\u0142nierzy zgin\u0119\u0142o [cz\u0119\u015b\u0107 z nich Sowieci rozstrzelali po schwytaniu].<\/p>\n

W czerwcu 1945 w Warszawie mjr Antoni Olechnowicz „Pohorecki” z\u0142o\u017cy\u0142 na pi\u015bmie raport z dzia\u0142alno\u015bci Okr\u0119gu. O nastawieniu oficer\u00f3w Komendy Okr\u0119gu do rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3ra zapanowa\u0142a w Europie pod koniec wojny, niech \u015bwiadczy taki oto fragment:
\n„Szli\u015bmy t\u0105 sam\u0105 drog\u0105, drog\u0105 ciernist\u0105, ale jedynie uczciw\u0105, nie wsiadali\u015bmy do mijaj\u0105cych nas ani czarnych, ani czerwonych aut; p. Miko\u0142ajczyk wsiad\u0142 do jednego z pierwszych czerwonych, wi\u0119c niech uwa\u017ca, je\u015bli go dogonimy”.<\/span><\/p>\n

Jasno z tego wynika niech\u0119\u0107 do w\u0142\u0105czenia si\u0119 w dialog z komunistami. Ta bezkompromisowa postawa zawa\u017cy\u0142a na decyzji o zachowaniu struktur Okr\u0119gu tak\u017ce po jego ewakuacji, w celu wykorzystania ich w przysz\u0142ej walce o Polsk\u0119. Jednocze\u015bnie raport okre\u015bla\u0142 si\u0142y Okr\u0119gu pod okupacj\u0105 sowieck\u0105:<\/p>\n

„dotychczas na terenie <\/span>[Wile\u0144szczyzny] pozosta\u0142o:<\/span>
a. oddzia\u0142y – oko\u0142o 400 ludzi – uzbrojeni<\/span>
b. siatka – oko\u0142o 1000 ludzi – uzbrojeni<\/span>
c. oko\u0142o 2 tys. ludzi spoza AK, nie mog\u0105cych legalnie opu\u015bci\u0107 terenu”.<\/span><\/p>\n

Kresowi Strace\u0144cy – cz\u0119\u015b\u0107 3><\/span><\/span><\/a><\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[29],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/797"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=797"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/797\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1111,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/797\/revisions\/1111"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=797"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=797"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=797"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}