{"id":700,"date":"2008-07-21T23:22:56","date_gmt":"2008-07-21T21:22:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2008\/07\/21\/gdzie-pochowano-ognia-czesc-13\/"},"modified":"2008-07-21T23:22:56","modified_gmt":"2008-07-21T21:22:56","slug":"gdzie-pochowano-ognia-czesc-13","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=700","title":{"rendered":"Gdzie pochowano "Ognia"? – cz\u0119\u015b\u0107 13"},"content":{"rendered":"

Czucie i wiara<\/span><\/font><\/p>\n

Wizja na cmentarzu Rakowickim w Krakowie z udzia\u0142em ksi\u0119dza jasnowidza.<\/span>

Proboszcz jednej z ma\u0142opolskich parafii, obdarzony przez natur\u0119 niezwyk\u0142ymi zdolno\u015bciami, podczas wizji lokalnej na cmentarzu Rakowickim wskaza\u0142 prawdopodobne miejsce poch\u00f3wku J\u00f3zefa Kurasia „Ognia”. Jego opinia jest potwierdzeniem tego, co ustalili\u015bmy, prowadz\u0105c od dw\u00f3ch miesi\u0119cy dziennikarskie \u015bledztwo na ten temat. \u00d3w proboszcz pom\u00f3g\u0142 historykom odnale\u017a\u0107 prawdziwy gr\u00f3b Ottona Schimka, \u017co\u0142nierza Wehrmachtu, kt\u00f3rego skazano na kar\u0119 \u015bmierci za to, \u017ce odm\u00f3wi\u0142 wykonania rozkazu strzelania do Polak\u00f3w.<\/span><\/font><\/p>\n

O istnieniu ksi\u0119dza, kt\u00f3rego biopole jest 900 razy silniejsze od wi\u0119kszo\u015bci z nas, dowiedzia\u0142am si\u0119 od jednego z parafian z miejscowo\u015bci K. Nasz czytelnik wyra\u017ca\u0142 si\u0119 o ksi\u0119dzu – nazwijmy go Jacek, bo ksi\u0105dz nie chce ujawnia\u0107 swojego nazwiska – w samych superlatywach.
– To niezwykle ujmuj\u0105cy i skromny cz\u0142owiek. Jego \u017cyciowym celem jest praca duszpasterska i dba\u0142o\u015b\u0107 o zabytkowy ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3rego jest opiekunem i gospodarzem<\/span> – opisywa\u0142 ksi\u0119dza Jacka nasz czytelnik. Poniewa\u017c z zainteresowaniem, jak twierdzi, czyta\u0142 publikacje na temat „Ognia”, a sam pochodzi z rodziny o patriotycznych tradycjach, postanowi\u0142 podsun\u0105\u0107 nam pomys\u0142, aby poszukuj\u0105c szcz\u0105tk\u00f3w majora Kurasia skorzysta\u0107 z pomocy, ksi\u0119dza, maj\u0105cego\u00a0 niezwyk\u0142e zdolno\u015bci. Ksi\u0105dz Jacek, wed\u0142ug naszego informatora, potrafi okre\u015bli\u0107, kt\u00f3ry organ niedomaga u danego cz\u0142owieka, a tak\u017ce wskaza\u0107, gdzie mo\u017ce si\u0119 znajdowa\u0107 poszukiwana osoba.
Od innego parafianina z K. uzyskali\u015bmy informacj\u0119, i\u017c ksi\u0105dz cieszy si\u0119 uznaniem nawet w kr\u0119gach profesor\u00f3w medycyny. Podobno jeden \u017ce znanych krakowskich lekarzy w trudnych przypadkach konsultuje si\u0119 z nim. Nasz informator opowiada\u0142, \u017ce gdy ks. Jacek przebywa\u0142 ostatnio w szpitalu, osoby le\u017c\u0105ce z nim na jednej sali odczu\u0142y wyra\u017an\u0105 popraw\u0119 stanu zdrowia.<\/p>\n

O ksi\u0119dzu Jacku dowiedzieli\u015bmy si\u0119 te\u017c, \u017ce z dziennikarzami rozmawia wy\u0142\u0105cznie na temat wiary i spraw zwi\u0105zanych z restauracj\u0105 wiekowego ko\u015bcio\u0142a, kt\u00f3rego jest gospodarzem. Mimo to, reporterka „Dziennika Polskiego” postanowi\u0142a spr\u00f3bowa\u0107 nam\u00f3wi\u0107 ksi\u0119dza do udzia\u0142u w wizji lokalnej na cmentarzu Rakowickim. Wymawia\u0142 si\u0119 brakiem czasu, ale w ko\u0144cu zgodzi\u0142 si\u0119, zaznaczaj\u0105c, aby zbyt wiele sobie nie obiecywa\u0107. Spotkanie z ksi\u0119dzem Jackiem odby\u0142o si\u0119 w ostatni poniedzia\u0142ek czerwca. Przyjecha\u0142 skod\u0105, model sprzed lat. Parafianie mieli racj\u0119. To skromny i ujmuj\u0105cy swoim zachowaniem cz\u0142owiek. Najch\u0119tniej rozmawia\u0142 o swojej parafii i zabytkowym ko\u015bciele, zafascynowany histori\u0105 tego zak\u0105tka, w kt\u00f3rym obecnie pe\u0142ni pos\u0142ug\u0119.
\u00a0
Ks. Jacek zna histori\u0119 oddzia\u0142u „Ognia” do\u015b\u0107 pobie\u017cnie. Przyzna\u0142, \u017ce raz lub dwa trafi\u0142 na publikacje, w kt\u00f3rych przedstawiali\u015bmy hipotezy, dotycz\u0105ce tego, co UB zrobi\u0142o z jego zw\u0142okami. Nigdy jednak nie zastanawia\u0142 si\u0119, kt\u00f3ra z tych hipotez jest prawdziwa. Pokaza\u0142am mu unikatowe zdj\u0119cie „Ognia” na noszach, kt\u00f3re przynios\u0142am ze sob\u0105 na to niezwyk\u0142e, jak si\u0119 p\u00f3\u017aniej okaza\u0142o, spotkanie. Twierdzi\u0142, \u017ce zdj\u0119cie nie jest potrzebne ale obejrza\u0142 je dok\u0142adnie. W jego opinii podpis – Ranny „Ogie\u0144" na noszach –<\/span> jest fa\u0142szywy. – Ten cz\u0142owiek ju\u017c w\u00f3wczas nie \u017cy\u0142 <\/span>– zawyrokowa\u0142 po chwili zastanowienia.<\/p>\n

Razem z ksi\u0119dzem i dwoma pracownikami Zarz\u0105du Cmentarzy Komunalnych w Krakowie poszli\u015bmy w kierunku opisanych w poprzednich odcinkach kwater, w kt\u00f3rych, jak wynika z dokumentacji cmentarnej, zakopano szcz\u0105tki czterech \u017co\u0142nierzy „Ognia” poleg\u0142ych w \u0141asku, ko\u0142o Nowego Targu.
Wiele wskazuje, \u017ce w jednej z dw\u00f3ch zakopanych tam skrzy\u0144 umieszczono r\u00f3wnie\u017c szcz\u0105tki majora Kurasia. Tak\u0105 hipotez\u0119 postawi\u0142 dr Andrzej \u015al\u0119zak, dyrektor Szpitala im. S. \u017beromskiego w Krakowie, kt\u00f3rego pasj\u0105 jest najnowsza historia Polski i dokumentowanie dzia\u0142a\u0144 „ogniowc\u00f3w”.<\/p>\n

Dzie\u0144 by\u0142 pogodny, ale id\u0105c alejkami cmentarza Rakowickiego i s\u0142uchaj\u0105c ksi\u0119dza Jacka, dostali\u015bmy g\u0119siej sk\u00f3rki – ja i dw\u00f3ch towarzysz\u0105cych mi pracownik\u00f3w Zarz\u0105du Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Ksi\u0105dz opowiada\u0142 o tym, jak pr\u00f3bowa\u0142 zlokalizowa\u0107 prawdziwe miejsce z\u0142o\u017cenia szcz\u0105tk\u00f3w Ottona Schimka, grenadiera z Wiednia, \u017co\u0142nierza Wehrmachtu, kt\u00f3ry odm\u00f3wi\u0142 wykonania rozkazu strzelania do Polak\u00f3w w niemieckiej niewoli.
– To d\u0142uga historia<\/span> – ostrzega ks. Jacek. Jej pocz\u0105tek bierze si\u0119 st\u0105d, \u017ce jeden z historyk\u00f3w austriackich chcia\u0142 pisa\u0107 rozpraw\u0119 naukow\u0105 na temat Ottona Schimka. Przy aprobacie austriackich dyplomat\u00f3w postanowi\u0142 odszuka\u0107 jego szcz\u0105tki. Do tamtej pory znano tylko hipotetyczne miejsce poch\u00f3wku. Gdy przekopano je, odnaleziono, owszem, szkielet, ale m\u0142odej dziewczyny, nie Ottona Schimka. Do ksi\u0119dza Jacka trafiono poprzez austriackich przyjaci\u00f3\u0142 proboszcza. Wzbrania\u0142 si\u0119, ale przekonano go do udzia\u0142u w eksperymencie, u\u017cywaj\u0105c argumentu, i\u017c dzi\u0119ki niemu b\u0119dzie mo\u017cna zweryfikowa\u0107 istotne dla historyk\u00f3w hipotezy.
– Zacz\u0105\u0142em od tego, \u017ce d\u0142ugo my\u015blami kr\u0105\u017cy\u0142em wok\u00f3\u0142 domu, obok kt\u00f3rego, wed\u0142ug historyk\u00f3w i \u015bwiadk\u00f3w, rozstrzelano tego austriackiego \u017co\u0142nierza. Moja sugestia by\u0142a taka, \u017ce on zgin\u0105\u0142 nie we wskazanym miejscu, ale po przeciwnej stronie drogi. Tam prawdopodobnie dosta\u0142 ciosy kolb\u0105 albo \u0142opat\u0105. Od tych cios\u00f3w zmar\u0142. Prosz\u0119 wierzy\u0107 albo nie, ale ja, siedz\u0105c na swojej plebanii, wiele kilometr\u00f3w od tego miejsca, przymkn\u0105wszy oczy, widzia\u0142em w wyobra\u017ani miejsce tego zdarzenia – tak, jak wygl\u0105da\u0142o 60 lat temu. Pag\u00f3rkowata, otwarta przestrze\u0144 i zagajnik m\u0142odych jeszcze drzew, si\u0119gaj\u0105cych na wysoko\u015b\u0107 3 metr\u00f3w. Widzia\u0142em \u017co\u0142nierzy z cia\u0142em na wozie, kt\u00f3rzy zastanawiali si\u0119, gdzie je pochowa\u0107. W tym miejscu przebiega\u0142a granica frontu. Mia\u0142em poczucie<\/span> du\u017cej przestrzeni. Widzia\u0142em drog\u0119, kt\u00f3ra jest pochylona w lewo. Z tym, \u017ce w jednym miejscu minimalnie w prawo, ale p\u00f3\u017aniej zn\u00f3w by\u0142 dominuj\u0105cy spadek w lewo. Czu\u0142em, \u017ce ci \u017co\u0142nierze skr\u0119cili w prawo, wioz\u0105c cia\u0142o. Tam musia\u0142o rosn\u0105\u0107 drzewo, pod kt\u00f3rym pogrzebali nieszcz\u0119\u015bnika<\/span> – tak\u0105 wizj\u0119 przedstawi\u0142 historykom ksi\u0105dz Jacek.<\/p>\n

Proboszcz pami\u0119ta, i\u017c szcz\u0105tk\u00f3w Ottona Schimka szukano w sobot\u0119, chocia\u017c nie pomni dok\u0142adnej daty. – W poniedzia\u0142ek przekopano to miejsce<\/span> – opowiada dalsze szczeg\u00f3\u0142y. – Niestety, nic nie znaleziono. Chocia\u017c ci, co kopali, zauwa\u017cyli, \u017ce ziemia pod wskazanym przeze mnie drzewem by\u0142a naruszona na szeroko\u015bci ok. 2 metr\u00f3w. Zrezygnowa\u0142em z dalszego udzia\u0142u w tym eksperymencie, dochodz\u0105c do wniosku, \u017ce nie mam racji, \u017ce wskaza\u0142em z\u0142e miejsce. P\u00f3\u017aniej dowiedzia\u0142em si\u0119, \u017ce historycy ustalili, i\u017c pierwotna decyzja dow\u00f3dcy plutonu egzekucyjnego, \u017ce Otto Schimek ma by\u0107 pochowany jak pies, zosta\u0142a jednak zmieniona. Okaza\u0142o si\u0119, i\u017c tego \u017co\u0142nierza istotnie pochowano jak psa, pod drzewem, ale po dw\u00f3ch dniach przyszed\u0142 rozkaz, \u017ceby zw\u0142oki ekshumowa\u0107 i z\u0142o\u017cy\u0107 na pobliskim cmentarzu.<\/span> Doszed\u0142em do wniosku, \u017ce moja wizja by\u0142a prawdziwa.<\/span>\u00a0 <\/p>\n

Ksi\u0105dz Jacek\u00a0\u00a0 pojecha\u0142 w okolice Machowej, gdzie zgin\u0105\u0142 Otton Schimek, z Austriakiem, kt\u00f3ry zamierza\u0142 pisa\u0107 rozpraw\u0119 naukow\u0105 o grenadierze z Wiednia. Poszli razem na miejscowy cmentarz.
– Chodzimy sobie po tym cmentarzu, na szcz\u0119\u015bcie
\nnie by\u0142 zbyt rozleg\u0142y, i w pewnym momencie w w\u0105skim przej\u015bciu pomi\u0119dzy grobami czuj\u0119, \u017ce to jest w\u0142a\u015bnie miejsce, kt\u00f3rego szukamy<\/span> – kontynuuje swoj\u0105 opowie\u015b\u0107 ksi\u0105dz Jacek.
– M\u00f3wi\u0119 temu Austriakowi, gdzie mo\u017ce by\u0107 g\u0142owa, gdzie nogi, \u017ce cia\u0142o w chwili grzebania by\u0142o lekko zwini\u0119te. Mia\u0142em racj\u0119, Znaleziono tam szkielet cz\u0142owieka – \u017co\u0142nierza. Jak mi p\u00f3\u017aniej m\u00f3wiono, przy szkielecie by\u0142y nitki sukna, z kt\u00f3rego uszyty by\u0142 mundur i guziki \u017co\u0142nierskie, jakich u\u017cywali \u017co\u0142nierze Wehrmachtu.<\/span>

Czy to by\u0142 Otton Schimek? Ksi\u0105dz Jacek m\u00f3wi, \u017ce wiele na to wskazywa\u0142o. Specjali\u015bci z Zak\u0142adu Medycyny S\u0105dowej w Lublinie wykonali stosowne badania, ustalaj\u0105c, \u017ce szkielet nale\u017ca\u0142 do cz\u0142owieka, kt\u00f3ry w chwili \u015bmierci m\u00f3g\u0142 mie\u0107 od 18 do 24 lat. Otton Schimek mia\u0142 niespe\u0142na 18. Na szkielecie stwierdzono niewielkie zmiany kostne, kt\u00f3re mog\u0142y wynika\u0107 z ci\u0119\u017ckiej pracy w dzieci\u0144stwie. Schimek pochodzi\u0142 z biednej rodziny, wi\u0119c to kolejny dow\u00f3d, \u017ce szkielet mo\u017ce nale\u017ce\u0107 do niego.
Specjalist\u00f3w zastanowi\u0142 dobry stan uz\u0119bienia cz\u0142owieka, do kt\u00f3rego nale\u017ca\u0142y szcz\u0105tki. W\u0105tpliwo\u015bci, czy rodzin\u0119 Schimka by\u0142oby sta\u0107 na to, aby zadbali o z\u0119by dzieci rozwia\u0142 jeden z profesor\u00f3w, interesuj\u0105cych si\u0119 t\u0105 spraw\u0105. Przypomnia\u0142 on, \u017ce Schimek by\u0142 w Wehrmachcie, a dow\u00f3dztwo tego wojska bardzo dba\u0142o o uz\u0119bienie \u017co\u0142nierzy. S\u0142uchaj\u0105c fascynuj\u0105cej historii poszukiwa\u0144 grobu Ottona Schimka, zadaj\u0119 sobie w my\u015bli pytanie, czy uda\u00a0 si\u0119 nam przy pomocy ksi\u0119dza Jacka\u00a0 zlokalizowa\u0107 szcz\u0105tki majora\u00a0 J\u00f3zefa Kurasia „Ognia”?
– Prosz\u0119 sobie wiele nie obiecywa\u0107. Nie zawsze si\u0119 udaje<\/span> – powiedzia\u0142 w tym momencie ksi\u0105dz, jakby czytaj\u0105c w moich my\u015blach.<\/p>\n

W nowej cz\u0119\u015bci cmentarza Rakowickiego pracownicy Zarz\u0105du Cmentarzy Komunalnych pomagaj\u0105 nam odnale\u017a\u0107 konkretn\u0105 kwater\u0119. Piotr Walczak, informatyk w ZCK, wyjmuje zapiski, jakie poczyni\u0142 przegl\u0105daj\u0105c archiwa z lat 40. i 50. Przypomnijmy, i\u017c odnalaz\u0142 tam dokumentacj\u0119, dzi\u0119ki kt\u00f3rej mogli\u015bmy oznaczy\u0107 miejsce, w kt\u00f3rym zakopano dwie skrzynie z ludzkimi szcz\u0105tkami,\u00a0 dostarczone na cmentarz Rakowicki z Zak\u0142adu Medycyny Opisowej w styczniu 1948 r.
W pierwszej by\u0142y szkielety czterech os\u00f3b, w\u015br\u00f3d nich \u017co\u0142nierza „Ognia” o pseudonimie „Zemsta”. Ustalili\u015bmy, \u017ce by\u0142 to Stanis\u0142aw Bochniak. W drugiej z\u0142o\u017cono ko\u015bci trzech innych „ogniowc\u00f3w” (pisali\u015bmy o nich w poprzednim odcinku), a tak\u017ce nikomu nieznanego m\u0119\u017cczyzny, figuruj\u0105cego w akcie zgonu pod nazwiskiem Kryszcza\u0142a. Innych danych na jego temat brak. Tylko przy tej jednej skrzyni jest adnotacja: „Nie ekshumowa\u0107”<\/span>. To jedna z przes\u0142anek ku temu aby wnioskowa\u0107, \u017ce do wspomnianej skrzyni z\u0142o\u017cono r\u00f3wnie\u017c szcz\u0105tki majora Kurasia „Ognia”, ukrywaj\u0105c je pod fikcyjnym nazwiskiem.<\/p>\n

Wizja lokalna z udzia\u0142em ksi\u0119dza Jacka na cmentarzu Rakowickim mia\u0142a podobny cel, jak ta w Machowej, gdzie przy pomocy ksi\u0119dza odnaleziono szcz\u0105tki \u017co\u0142nierza Wehrmachtu.
Ksi\u0105dz Jacek najpierw w skupieniu obchodzi\u0142 kilka razy wskazany przez nas gr\u00f3b, kt\u00f3ry zosta\u0142 w 1970 r. przekopany. Dokonano tam nowego poch\u00f3wku. Wraz z pracownikami ZCK zastanawiamy si\u0119, czy jeszcze \u017cyje grabarz lub grabarze, kt\u00f3rzy byli przy tym zatrudnieni. W cmentarnym archiwum me ma adnotacji, kto to by\u0142 i czy natrafi\u0142 na ludzkie szcz\u0105tki, dokonuj\u0105c przekopu.
W tym momencie ksi\u0105dz Jacek, zwracaj\u0105c si\u0119 do nas, zakre\u015bla r\u0119k\u0105 okr\u0105g, \u017ce czuje zmian\u0119 pola magnetycznego.
– Tu jest to miejsce<\/span> – wskazuje przestrze\u0144 pomi\u0119dzy dwoma grobami, w kt\u00f3rych zakopano opisane przez nas skrzynie. Upewniam si\u0119, \u017ce ksi\u0105dz Jacek my\u015bli wy\u0142\u0105cznie o jednej osobie – o majorze Kurasiu „Ogniu”.
– Tak, my\u015bl\u0119 wy\u0142\u0105cznie o tym cz\u0142owieku z fotografii<\/span> – odpowiada ksi\u0105dz. – Tutaj, od strony krzy\u017ca, zmiany pola s\u0105 jakby troszk\u0119 mocniejsze, poni\u017cej jest drugi taki punki i dalej trzeci. Jest\u00a0 to wyczuwalne w prostok\u0105cie ziemi o wymiarach 90 cm na 40 cm <\/span>– relacjonuje ksi\u0105dz. – Spr\u00f3bujmy jeszcze raz<\/span> – m\u00f3wi sam do siebie.
– O, tu jest wyra\u017ane\u00a0 wybrzuszenie i jeszcze tu. Tak, jakby w tych dw\u00f3ch miejscach by\u0142o wi\u0119cej biologicznego materia\u0142u. Wci\u0105\u017c mam na my\u015bli tylko jednego cz\u0142owieka. Innych eliminuj\u0119 – <\/span>zwraca si\u0119 tym razem do nas.
– Te trzy punkty mog\u0105 wskazywa\u0107 na u\u0142o\u017cenie szcz\u0105tk\u00f3w. Czy jest mo\u017cliwe, aby te skrzynie mia\u0142y podane przeze mnie wymiary?\u00a0<\/span>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0
Piotr Walczak z ZCK kiwa g\u0142ow\u0105 potakuj\u0105co. Wida\u0107 po nim, \u017ce tak samo jak ja jest poruszony przebiegiem wizji lokalnej. Jednak to nie koniec dywagacji ksi\u0119dza Jacka. Zastanawia si\u0119 na g\u0142os, na jakiej g\u0142\u0119boko\u015bci mog\u0105 le\u017ce\u0107 szcz\u0105tki.
– Nie wiem, czy si\u0119 nie pomyl\u0119, ale to mo\u017ce by\u0107 ok. 1 m 90 cm pod ziemi\u0105. W jednym miejscu ni\u017cej, nawet do 2 metr\u00f3w lub 2 metry 20 cm. W innym wy\u017cej.\u00a0 Wygl\u0105da na to, \u017ce szkielet z\u0142o\u017cono do skrzyni w kawa\u0142kach. Ca\u0142y czas my\u015bl\u0119 o tej konkretnej osobie. Mam to zakodowane. Prosz\u0119 jednak pami\u0119ta\u0107, \u017ce to tylko moje odczucie<\/span> – u\u015bmiecha si\u0119 do nas ksi\u0105dz Jacek.
\"\"
Gdzie\u015b po\u015br\u00f3d tych grob\u00f3w na Cmentarzu Rakowickim mo\u017ce znajdowa\u0107 si\u0119 miejsce poch\u00f3wku "Ognia".<\/span>
<\/font>
Piotr Walczak sugeruje, aby korzystaj\u0105c z obecno\u015bci ksi\u0119dza Jacka na cmentarzu Rakowickim, zaprowadzi\u0107 go w jeszcze jedno miejsce, gdzie zgodnie z dokumentacj\u0105, zakopano w czerwcu 1947 r. skrzyni\u0119 przywiezion\u0105 na Rakowice z wi\u0119zienia przy ul. Montelupich. W cmentarnym archiwum s\u0105 nazwiska sze\u015bciu wi\u0119\u017ani\u00f3w z tego transportu. Ta skrzynia, w przeciwie\u0144stwie do pozosta\u0142ych, zosta\u0142a zakopana w starej cz\u0119\u015bci cmentarza. Piotr Walczak twierdzi, \u017ce – teoretycznie – ubecy mogli podrzuci\u0107 szcz\u0105tki „Ognia” do wi\u0119zienia i pogrzeba\u0107 je w jednej skrzyni z cia\u0142ami zmar\u0142ych lub zastrzelonych wi\u0119\u017ani\u00f3w.\u00a0
Miejsce, gdzie si\u0119 udali\u015bmy, r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142o przekopane w latach 70. Pracownicy ZCK wyja\u015bniaj\u0105,\u00a0 \u017ce to normalna praktyka, i\u017c zaniedbane mogi\u0142y po 20 latach przeznacza si\u0119 pod nowe poch\u00f3wki.
Ksi\u0105dz Jacek zatrzymuje si\u0119 tu na kr\u00f3tko. Przeprasza, ale zacz\u0119\u0142a go bole\u0107 g\u0142owa. Twierdzi, \u017ce to miejsce nie ma nic wsp\u00f3lnego z „Ogniem”. Natomiast czuje bardzo siln\u0105 zmian\u0119 pola magnetycznego. Przypuszcza, \u017ce z powodu \u017cy\u0142 wodnych.
\u017begnaj\u0105c si\u0119 z nami, uprzedza, \u017ce mo\u017ce si\u0119 myli\u0107. Twierdzi, \u017ce nie zawsze udaje mu si\u0119 odnale\u017a\u0107 poszukiwanego cz\u0142owieka. – Nie jestem jasnowidzem<\/span> – zastrzega si\u0119. <\/p>\n

Historycy z Instytutu Pami\u0119ci Narodowej, z kt\u00f3rymi rozmawia\u0142am, m.in.\u00a0 dr Krzysztof Szwagrzyk z Wroc\u0142awia, ca\u0142kiem powa\u017cnie przyj\u0119li moj\u0105 relacj\u0119 z wizji lokalnej na cmentarzu Rakowickim.
– W takiej sprawie jak poszukiwanie szcz\u0105tk\u00f3w „Ognia” nie waha\u0142bym si\u0119 skorzysta\u0107 nawet z pomocy jasnowidza<\/span> – m\u00f3wi dr Szwagrzyk.\u00a0
Inny pracownik IPN, kt\u00f3ry chcia\u0142 pozosta\u0107 anonimowy, opowiada\u0142 mi, \u017ce na w\u0142asne oczy widzia\u0142, jak podczas poszukiwania szcz\u0105tk\u00f3w by\u0142ych \u017co\u0142nierzy AK w ma\u0142ej miejscowo\u015bci w po\u0142udniowo – wschodniej Polsce jeden z zatrudnionych w tej akcji specjalist\u00f3w z Zak\u0142adu Medycyny S\u0105dowej wskaza\u0142 zbiorowy gr\u00f3b za pomoc\u0105… wahade\u0142ka.<\/p>\n

GRA\u017bYNA STARZAK,<\/span> gstarzak@dziennik.krakow.pl<\/a> , tel: 606-28-58-79<\/font>
Dziennik Polski, Nr 165 (18281), 16.07.2004<\/span>

Gdzie pochowano „Ognia”? – 12 <<\/a> cz\u0119\u015b\u0107<\/span> > 1 (z 13)<\/a><\/span>

Strona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/a><\/font><\/p>\n

\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[32],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/700"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=700"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/700\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=700"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=700"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=700"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}