{"id":687,"date":"2008-08-21T07:55:08","date_gmt":"2008-08-21T05:55:08","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2008\/08\/21\/bezrukij-major-czesc-3\/"},"modified":"2019-03-22T23:10:52","modified_gmt":"2019-03-22T22:10:52","slug":"bezrukij-major-czesc-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=687","title":{"rendered":"„Bezrukij Major” – cz\u0119\u015b\u0107 3"},"content":{"rendered":"

Tymczasem w Surkontach panowa\u0142 spok\u00f3j. Kiedy w pi\u0105tek 18 sierpnia Helena Nikicicz ps. \u201eCzarna Magda\u201d wr\u00f3ci\u0142a tam po kilkudniowej nieobecno\u015bci, zasta\u0142a wszystkich w \u015bwietnym humorze:
\n– Wesz\u0142am do s\u0142onecznego pokoju. Irena pisa\u0142a. Major chodzi\u0142 na ukos  przez pok\u00f3j  i przywita\u0142 mnie weso\u0142o: – Pani Magdo, ju\u017c jestem zdr\u00f3w! R\u0119ka zupe\u0142nie si\u0119 zagoi\u0142a. Henryk by\u0142 na zasadzce, wr\u00f3ci\u0142 nazajutrz rano.<\/span>
W sobot\u0119 wieczorem udali\u015bmy si\u0119 we troje na odpraw\u0119 do Skirejek. Szli\u015bmy noc\u0105 przez ciemny las. Major powiedzia\u0142: – Henryk, podaj matce r\u0119k\u0119, bo obije bose nogi o karcze. Nad ranem przyby\u0142 do Skirejek kpt. \u201eBustromiak\u201d z ca\u0142ym oddzia\u0142em i opowiedzia\u0142,  co  si\u0119 dzia\u0142o w Poddubiczach. Ca\u0142\u0105 niedziel\u0119  trwa\u0142a  odprawa. Tymczasem zacz\u0119\u0142y nadchodzi\u0107 z\u0142e wiadomo\u015bci. Jaka\u015b kobieta z dzieckiem na r\u0119ku ostrzeg\u0142a, \u017ce w Pielasie by\u0142y sowieckie samochody. Major odprawy nie  przerwa\u0142.<\/span>
\n\"\"
\n1944. Mjr „Kotwicz” w gronie swoich \u017co\u0142nierzy.<\/span><\/span><\/p>\n

O zmroku ca\u0142a grupa ruszy\u0142a z le\u015bnicz\u00f3wki w Skirejkach w kierunku Surkont. Po drodze zatrzymano si\u0119 na kolonii, gdzie ju\u017c biwakowa\u0142 oddzia\u0142 os\u0142onowy, oko\u0142o 60 \u017co\u0142nierzy. Tu odby\u0142 si\u0119 dalszy ci\u0105g odprawy.
\nPchor. Henryk Nikicicz \u201eOrwid\u201d czyta\u0142 g\u0142o\u015bno opracowanie \u201eKotwicza\u201d pt. \u201eWyprawa wile\u0144ska i kryzys rudnicki\u201d<\/span>. Spalono p\u0119k \u0142uczywa, zakopcono chat\u0119. W podsumowaniu \u201eKotwicz\u201d doszed\u0142 do wniosku, \u017ce gdyby \u0142\u0105czno\u015b\u0107 AK dzia\u0142a\u0142a sprawniej i gdyby dow\u00f3dcy wszystkich oddzia\u0142\u00f3w zachowali si\u0119 karnie i na czas przybyli pod Wilno, operacja \u201eOstra Brama\u201d mog\u0142a si\u0119 uda\u0107. \u201eKotwicz\u201d nie m\u00f3g\u0142 przebole\u0107, \u017ce po zdradzie sowieckiej niekt\u00f3re oddzia\u0142y za\u0142ama\u0142y si\u0119 i da\u0142y rozbroi\u0107 bez strza\u0142u, \u017ce 13 brygad\u0119 z Mo\u0142odeczna wzi\u0105\u0142 do niewoli 20-osobowy patrol sowiecki, \u017ce przed wywiezieniem w g\u0142\u0105b Rosji nie uda\u0142o si\u0119 odbi\u0107 je\u0144c\u00f3w z obozu w Miednikach…<\/p>\n

Noc mia\u0142a si\u0119 ku ko\u0144cowi, kiedy odprawa przenios\u0142a si\u0119 do Surkont. Os\u0142ona te\u017c tam przesz\u0142a. Zrobiono to ostro\u017cnie i w ciemno\u015bciach, \u017ceby nie zwraca\u0107 uwagi ludno\u015bci. \u201eKotwicz\u201d poleci\u0142 z\u0142o\u017cy\u0107 rannych w zajmowanej przez niego chacie, otoczenie zaj\u0119\u0142o stodo\u0142\u0119. Kpt. \u201eBustromiak\u201d, jako dow\u00f3dca oddzia\u0142u, rozstawi\u0142 ubezpieczenia. \u201eKotwicz\u201d oczekiwa\u0142, \u017ce rano przyb\u0119dzie kpt. Stanis\u0142aw S\u0119dziak \u201eWarta\u201d z oficerami intendentury dla om\u00f3wienia  zimowego  zaopatrzenia oddzia\u0142\u00f3w,  a  tymczasem dyktowa\u0142 co\u015b \u201eOrwidowi\u201d w ogr\u00f3dku. Mundury ich wisia\u0142y na p\u0142ocie…<\/p>\n

*           *             *
\n<\/span><\/div>\n

By\u0142 poniedzia\u0142ek, 4 maja 1863 roku. Pi\u0119kny, pogodny dzie\u0144 wiosenny. Ale Narbutt czu\u0142 si\u0119 \u017ale, by\u0142 przem\u0119czony i przygn\u0119biony. Z\u0142ych my\u015bli nie rozproszy\u0142a nominacja na Naczelnego Wodza Wojsk Wielkiego Ksi\u0119stwa Litewskiego, ani otrzymany przed trzema dniami awans na pu\u0142kownika.
\nW partii mia\u0142 kilkuset ludzi, \u015bciga\u0142o go 3000 \u017co\u0142nierzy gen. Weljaminowa. Raz po raz usi\u0142owali Narbutta osaczy\u0107, ale powsta\u0144cy wymykali si\u0119 ob\u0142awom. Wreszcie ukryli si\u0119 w moczarach mi\u0119dzy Dubiczami a Romanowem.
\nKryj\u00f3wk\u0119 wyda\u0142 szlachcic skatowany przez Moskali, Adam Karpowicz. Poprowadzi\u0142 \u017co\u0142nierzy przebranych za wie\u015bniak\u00f3w. Narbutt nie podejrzewa\u0142 niczego, bo spodziewa\u0142 si\u0119 ch\u0142op\u00f3w z dostaw\u0105 chleba.
\nKarpowicz jak Judasz wskaza\u0142 palcem i \u201eOto Narbutt\u201d zawo\u0142a\u0142. Ods\u0142oni\u0142y si\u0119 \u015bwitki ch\u0142opskie, ukaza\u0142y si\u0119 karabiny. Ju\u017c w pierwszej salwie Narbutt zosta\u0142 ranny w nog\u0119, nie przesta\u0142  jednak   dowodzi\u0107. Powsta\u0144cy   bagnetami   otworzyli pier\u015bcie\u0144 moskiewski, ale inna kompania Rosjan odci\u0119\u0142a im odwr\u00f3t  i zepchn\u0119\u0142a w bagna.
\nNa rozkaz Narbutta partia rozsypa\u0142a si\u0119, ka\u017cdy na w\u0142asn\u0105 r\u0119k\u0119 szuka\u0142 ratunku. Narbutt cofa\u0142 si\u0119 ostatni. Trafiony w pier\u015b i szyj\u0119, osun\u0105\u0142 si\u0119 na ziemi\u0119.
\n– Zostawcie mnie, ju\u017c umieram – nakaza\u0142.
\nKlimontowicz i Jakubowski ukl\u0119kli, chc\u0105c opatrze\u0107. Us\u0142yszeli ostatnie jego s\u0142owa: \u201eDulce est pro patria mori\u201d. [S\u0142odko jest umrze\u0107 za ojczyzn\u0119<\/span>].
\nNast\u0119pnego dnia w\u0142o\u015bcianie pozbierali cia\u0142a 13 poleg\u0142ych, w ko\u015bciele dubickim odprawiono mod\u0142y, a potem pogrzebano wszystkich we wsp\u00f3lnej mogile.
\n<\/span><\/p>\n

W\u0142adys\u0142aw Karbowski, Ludwik Narbutt<\/span>, Grodno 1935<\/span><\/span><\/div>\n

\n

*          *          *<\/span><\/span><\/div>\n

Na skutek donosu naczelnik radu\u0144skiego rejonowego Oddzia\u0142u Ludowego Komisariatu Spraw Wewn\u0119trznych kapitan bezpiecze\u0144stwa pa\u0144stwowego Czikin skierowa\u0142 w okolice wsi Surkonty, celem likwidacji \u201ezgrupowania bandyckiego\u201d, Grup\u0119 Wywiadowczo-Poszukiwawcz\u0105 3. batalionu 32. Zmotoryzowanego Pu\u0142ku Strzelc\u00f3w Wojsk Wewn\u0119trznych NKWD pod komend\u0105 dow\u00f3dcy kompanii, starszego lejtnanta Korniejki, i zast\u0119pcy naczelnika rejonowego Oddzia\u0142u NKWD, m\u0142odszego lejtnanta Bleskina.<\/p>\n

By\u0142 poniedzia\u0142ek 21 sierpnia 1944 roku. Pi\u0119kny, pogodny dzie\u0144 letni. By\u0142o ko\u0142o drugiej po po\u0142udniu. Obiad – zsiad\u0142e mleko i kartofle – zjedzono ze smakiem. Warta i oficerowie – zaopatrzeniowcy ci\u0105gle nie nadchodzili. \u201eCzarna Magda\u201d zanios\u0142a do ogrodu kogel-mogel z dw\u00f3ch jajek. \u201eKotwicz\u201d podzi\u0119kowa\u0142, przytrzymywa\u0142 kubek kolanami i miesza\u0142 lew\u0105 r\u0119k\u0105. Ale nie zd\u0105\u017cy\u0142 zje\u015b\u0107 smako\u0142yku, kiedy nadbieg\u0142 ch\u0142opak.
\n– Sowieci!<\/span>
\n\u201eCzarna Magda\u201d podaje mundur, zapina. Wybiegaj\u0105. \u201eKotwicz\u201d, za nim \u201eOrwid\u201d z pepesz\u0105.
\nG\u0119sta strzelanina, przewa\u017cnie serie z broni maszynowej i automat\u00f3w. Teren niesprzyjaj\u0105cy, lekko falisty, ma\u0142o zaro\u015bli. Atak sowiecki idzie od Kamiennego Mostu, odcinaj\u0105c drog\u0119 przewidzian\u0105 na wycofanie. Rozpi\u0119to\u015b\u0107 frontu oko\u0142o p\u00f3\u0142 kilometra. Prawego skrzyd\u0142a broni rkm. Tu s\u0105 \u201eKotwicz\u201d, \u201eOstroga\u201d i \u201eOrwid\u201d. Lewego pilnuj\u0105 \u201eBustromiak\u201d, \u201eHatrak\u201d i por. Walenty Wasilewski \u201eJary\u201d , brat \u201eBustromiaka\u201d. Oddzia\u0142 AK liczy \u0142\u0105cznie z oficerami przyby\u0142ymi na odpraw\u0119 72 osoby, w tym 4 kobiety.<\/p>\n

Przybywaj\u0105ce 3 lub 4 ci\u0119\u017car\u00f3wki NKWD dostrze\u017cono w chwili, gdy zahamowa\u0142y i zacz\u0119li z nich wyskakiwa\u0107 bojcy. Cichy alarm w\u015br\u00f3d ch\u0142opc\u00f3w \u201eKotwicza\u201d, rozrzuconych po odleg\u0142ych gospodarstwach, spowodowa\u0142 sprawne zaj\u0119cie stanowisk przez obs\u0142ug\u0119 rkm. Spokojnie obserwowano przez lornetki Sowiet\u00f3w, gdy milczkiem podkradali si\u0119 do zabagnionej \u0142\u0105ki. Tam oczka wody rozbi\u0142y rytmicznie rozstawion\u0105 tyralier\u0119 i skupi\u0142y Sowiet\u00f3w w ma\u0142e grupki. Wtedy, na rozkaz \u201eKotwicza\u201d, otwarto zmasowany ogie\u0144. Jego skuteczno\u015b\u0107 by\u0142a ogromna.
\n\"\"<\/a>
\nWycinek mapy terenu [WIG 1933], na kt\u00f3rym rozegra\u0142a si\u0119 bitwa pod Surkontami. <\/span><\/span>[kliknij w miniaturk\u0119 mapy].<\/span><\/span><\/p>\n

Rozpi\u0119to\u015b\u0107 frontu liczy\u0142a oko\u0142o 1000 metr\u00f3w. Na prawym skrzydle przebywali m.in. \u201eKotwicz\u201d, jego adiutant pchor. Henryk Nikicicz \u201eOrwid\u201d oraz  rtm. cc Jan Skrochowski \u201eOstroga\u201d, lewego skrz
\nyd\u0142a bronili kpt. \u201eBustromiak\u201d, cichociemny kpt. Franciszek Cieplik \u201eHatrak\u201d i por. Walenty Wasilewski \u201eJary\u201d.
\nStrzelanina o r\u00f3\u017cnym nat\u0119\u017ceniu trwa \u201ejaki\u015b czas\u201d. Trudno oceni\u0107 jak d\u0142ugo. Potem cichnie. Na polu walki zosta\u0142o oko\u0142o 30 zabitych \u017co\u0142nierzy sowieckich i kilkunastu rannych. Straty AK minimalne: kilku rannych, w\u015br\u00f3d nich kpt. \u201eBustromiak\u201d dra\u015bni\u0119ty kul\u0105 ko\u0142o oka i skroni. Po opatrunku wraca na lini\u0119. Inny oficer dosta\u0142 w udo, rana szarpana po\u015bladka, bardzo krwawi.
\nKorzystaj\u0105c z pauzy \u201eKotwicz\u201d z pistoletem w lewym r\u0119ku zwo\u0142uje narad\u0119. \u201eBustromiak\u201d opowiada si\u0119 za wycofaniem. \u201eKotwicz\u201d te\u017c, ale nie zaraz.
\n\u201eJe\u015bli wytrzymamy do wieczora (by\u0142o po godz. 15.00), b\u0119dziemy mogli zabra\u0107 rannych. W dzie\u0144 ich nie wyniesiemy. A jak zostawimy – marne ich widoki\u201d. Popiera go \u201eHatrak\u201d. Na tym staje: do wieczora! <\/span>
\n\u201eOrwid\u201d jest te\u017c na naradzie. Na uboczu wr\u0119cza  \u201eCzarnej Magdzie\u201d z\u0142oto komendy.
\n– Schowaj to, mamo.<\/span>
\n– Dzi\u0119ki Bogu, dziecko, \u017ce \u017cyjesz!<\/span>
\n– Nie sko\u0144czy\u0142o si\u0119 jeszcze…<\/span><\/p>\n

W pierwszej fazie walki zgin\u0119\u0142o 16-30 \u017co\u0142nierzy sowieckich i by\u0142o kilkunastu rannych, w tym obaj sowieccy dow\u00f3dcy. Straty po stronie polskiej ogranicza\u0142y si\u0119 do kilku zabitych, w tym por. Walentego Wasilewskiego ps. \u201eJary\u201d, i rannych, w\u015br\u00f3d nich kpt. \u201eBustromiaka\u201d dra\u015bni\u0119tego kul\u0105 ko\u0142o oka i skroni. Oko\u0142o godz. 15:00 nast\u0105pi\u0142a kr\u00f3tka narada. \u201eBustromiak\u201d opowiada\u0142 si\u0119 za wycofaniem i otrzyma\u0142 zgod\u0119, by wycofa\u0107 si\u0119 z l\u017cej rannymi, \u201eKotwicz\u201d postanowi\u0142 zosta\u0107 do wieczoru, by zabra\u0107 ci\u0119\u017cko rannych. Nie doczeka\u0142…<\/p>\n

W tym czasie oddzia\u0142om sowieckim przyby\u0142 z odsiecz\u0105 dow\u00f3dca Grupy Wywiadowczo-Poszukiwawczej 3\/32 zmot. pu\u0142ku strz. kpt. Szulga i naczelnik rejonowego oddzia\u0142u NKWD kpt. bezp. pa\u0144stw. Czikin.<\/p>\n

Wybiegli. Znowu strzelanina, jeszcze silniejsza. Samoloty. Pociski zapalaj\u0105ce. Zaj\u0119\u0142a si\u0119 stodo\u0142a gdzie le\u017c\u0105 ranni. Gwi\u017cd\u017c\u0105 kule, sypi\u0105 si\u0119 szyby. Piek\u0142o. Ogie\u0144 i \u015bmier\u0107.
\n\u201eBustromiak\u201d ka\u017ce kobietom opu\u015bci\u0107 zabudowania, zej\u015b\u0107 do olszynki, wyprowadzi\u0107 tam rannych. To ni\u017cej, fa\u0142da ich os\u0142oni. Kapitan ma przy sobie kilku \u017co\u0142nierzy.
\n– S\u0142uchajcie ch\u0142opaki: Nie wiem, co z \u201eKotwiczem\u201d. By\u0142 z \u201eOstrog\u0105\u201d przy rkm-ie Kaleci\u0144skiego. Rkm-u teraz nie s\u0142ycha\u0107. Trzeba doj\u015b\u0107 i sprawdzi\u0107. Kto p\u00f3jdzie?<\/span>
– Ja p\u00f3jd\u0119!<\/span> – Wyrywa si\u0119 Teresa, sanitariuszka. \u0141adna, m\u0142odziutka.
\n– Ja p\u00f3jd\u0119! Wy macie bro\u0144, ja nie mam. A Kaleci\u0144skich znam z Lidy. Co im powiedzie\u0107?<\/span>
– Jak zobaczysz „Kotwicza”, machnij nam chusteczk\u0105.<\/span>

\nChusteczki nie mia\u0142a, po\u017cyczy\u0142a. Pochyli\u0142a  si\u0119 i posz\u0142a przez \u0142\u0105k\u0119. Aby doj\u015b\u0107 do g\u00f3rki, gdzie owies. Ze dwie\u015bcie metr\u00f3w. Ca\u0142y czas strzelaj\u0105, pryskaj\u0105 grudki ziemi. Z ty\u0142u wo\u0142aj\u0105 do niej \u201epadnij\u201d, ale jak tu pada\u0107, kiedy trzeba i\u015b\u0107. Ju\u017c jest przy owsie. Idzie i wo\u0142a:
\n– Rkm, dow\u00f3dca,  \u201eKotwicz\u201d! Rkm, dow\u00f3dca, \u201eKotwicz\u201d! <\/span>
\nTak kazali. \u017badnej odpowiedzi. Nikogo nie ma?<\/p>\n

Z rowu odzywa si\u0119 wreszcie sier\u017cant z kompanii \u201eBogdanka\u201d:
\n– Co  si\u0119 drzesz!  Gdzie  leziesz?  Uciekaj!<\/span>
\n– Mam rozkaz dowiedzie\u0107 si\u0119, co z \u201eKotwiczem\u201d. <\/span>
– Nie \u017cyje. Kotwicz nie \u017cyje, rkm nie \u017cyje, rotmistrz nie \u017cyje. Teraz le\u0107, bo nas tu bagnetami roznios\u0105. Patrz: \u201eBustromiak\u201d ju\u017c odchodzi!<\/span><\/p>\n

Obejrza\u0142a si\u0119. Rzeczywi\u015bcie – skradali si\u0119 przygarbieni. \u201eBustromiak\u201d z obwi\u0105zan\u0105 g\u0142ow\u0105 i czterech, sze\u015bciu, o\u015bmiu, jedenastu \u017co\u0142nierzy. Karabiny nios\u0105 po partyzancku. Kierunek: wysoki \u0142ubin. Za nim las-ratunek. Teresa te\u017c w tamt\u0105 stron\u0119. P\u0119dem! O, t\u0119dy wycofywa\u0142 si\u0119 \u201eHatrak\u201d – i dosta\u0142. Le\u017cy, krew tryska z ramienia fontann\u0105. Przy nim Genia Myszk\u00f3wna. Opatruje go. Ale\u017c tu wydmuch: ze wszystkich stron strzelaj\u0105. Pr\u0119dzej! Wpad\u0142a do g\u0142\u0119bokiego rowu. Po \u0142ydki w mazi, ale przynajmniej miejsce bezpieczne.
\nNieprawda: tu j\u0105 dopadli sowieccy \u017co\u0142nierze…
\nWyci\u0105gn\u0119li z rowu, dali 4 metalowe puszki z ta\u015bmami do km i ja te jaszczyki nios\u0142am za nimi. A oni robili obch\u00f3d pola bitwy. Naszych rannych, wszystkich: lekko rannych i ci\u0119\u017cko rannych, \u017cyj\u0105cych i nie\u017cyj\u0105cych, przebijali bagnetem. Wszystkich!<\/span>
Pami\u0119tam twarz kapitana \u201eHatraka\u201d… Mia\u0142 z\u0142ot\u0105 szcz\u0119k\u0119, patrzy\u0142 przytomnie, patrzy\u0142 tak, jakby jemu by\u0142o mnie \u017cal. Widzia\u0142am to po jego oczach. So\u0142dat pchn\u0105\u0142 go bagnetem w bok. \u201eHatrak\u201d z\u0119by wyszczerzy\u0142, a on go w brzuch, w pier\u015b, kilka razy.<\/span>
Obok twarz\u0105 w d\u00f3\u0142 le\u017ca\u0142a Gienka. Nie \u017cy\u0142a. Potr\u0105ci\u0142 j\u0105 nog\u0105, przewr\u00f3ci\u0142 na wznak, chcia\u0142 te\u017c przebi\u0107, ale oficer zawo\u0142a\u0142: \u201eNie trogaj!\u201d. Poszli  dalej.<\/span><\/p>\n

W Surkontach atakowa\u0142, wed\u0142ug ocen ocala\u0142ych oficer\u00f3w AK, sowiecki batalion dowieziony na 30 ci\u0119\u017car\u00f3wkach. Stosunek si\u0142 wynosi\u0142 10:1 na niekorzy\u015b\u0107 Polak\u00f3w. W drugiej fazie bitwy oddzia\u0142y sowieckie zaatakowa\u0142y lewe skrzyd\u0142o obrony, staraj\u0105c si\u0119 prze\u0142ama\u0107 op\u00f3r polskich stanowisk, wedrze\u0107 si\u0119 na ty\u0142y obro\u0144c\u00f3w i odci\u0105\u0107 drog\u0119 odwrotu. Na prawym skrzydle rozpocz\u0119\u0142y natarcie \u015bwie\u017co przyby\u0142e oddzia\u0142y NKWD. W tej fazie Sowieci zdobyli wzg\u00f3rze, na kt\u00f3rym ustawili cekaem. W tym czasie nast\u0105pi\u0142 nalot kilku sowieckich samolot\u00f3w, kt\u00f3re ostrzela\u0142y pozycj\u0119 Polak\u00f3w z broni pok\u0142adowej. Sowiecki cekaem swoim ogniem ze wzg\u00f3rza zniszczy\u0142 polski punkt dowodzenia, zabijaj\u0105c polsk\u0105 obs\u0142ug\u0119 rkm, majora \u201eKotwicza\u201d, rotmistrza \u201eOstrog\u0119\u201d i adiutanta \u201eOrwida\u201d. Ten fakt spowodowa\u0142 wycofanie si\u0119 pozosta\u0142ych partyzant\u00f3w.
\nWed\u0142ug dokument\u00f3w sowieckich: \u201ew wyniku 5-godzinnego boju (band\u0119) ca\u0142kowicie zniszczono – zabito 53 bandyt\u00f3w, w tym 6 oficer\u00f3w bia\u0142opolskiej armii. Schwytano do niewoli \u2013 4\u201d.<\/span>
\n
<\/a>\u201eBezrukij Major\u201d – cz\u0119\u015b\u0107 4><\/span><\/a>
Strona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/a><\/span><\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tymczasem w Surkontach …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[29],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/687"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=687"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/687\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1123,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/687\/revisions\/1123"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=687"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=687"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=687"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}