{"id":686,"date":"2008-08-21T07:55:32","date_gmt":"2008-08-21T05:55:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2008\/08\/21\/bezrukij-major-czesc-2\/"},"modified":"2019-03-22T23:08:11","modified_gmt":"2019-03-22T22:08:11","slug":"bezrukij-major-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=686","title":{"rendered":"„Bezrukij Major” – cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"

AK-owcy z obu okr\u0119g\u00f3w znale\u017ali si\u0119 w Puszczy Ruskiej w okolicach Dubicz. Mieli tam zaplecze wielkich las\u00f3w berszta\u0144skich i matecznika Horiaczy B\u00f3r, a jednocze\u015bnie dobry wgl\u0105d w ruch na szosie Wilno-Grodno. Kadra oddzia\u0142\u00f3w wile\u0144skich i nowogr\u00f3dzkich AK prawie miesi\u0105c trwa\u0142a w puszczy na ty\u0142ach wojsk sowieckich, jednak obro\u017ca powoli si\u0119 zaciska\u0142a.
\n\"\"
\nNa manewrach, 1938 r. \u0141azik 1 baonu saper\u00f3w: z przodu kpt. Bie\u0144kowski (przy kierownicy) i kpt. Maciej Kalenkiewicz, z ty\u0142u kpt. S. Buzdygan i kpt. Matrybi\u0144ski.<\/span><\/span><\/p>\n

U progu tego okresu mjr \u201eKotwicz\u201d mia\u0142 poni\u017cej dwustu \u017co\u0142nierzy pod broni\u0105. Liczba ta topnia\u0142a ci\u0105gle – nie wskutek dezercji, ale zwyk\u0142ych ludzkich i rodzinnych powik\u0142a\u0144. Dow\u00f3dcy nie robili trudno\u015bci przy zwalnianiu, bo zmniejszone stany u\u0142atwia\u0142y aprowizacj\u0119 i zaopatrzenie. A w razie potrzeby mo\u017cna by\u0142o przecie\u017c skrzykn\u0105\u0107 pospolite ruszenie.
\nAkcji zaczepnych nie prowadzono. Zdarza\u0142y si\u0119 starcia, ale raczej przypadkowe ni\u017c zaplanowane. Kotwicz powtarza\u0142: Nie zaczepiajcie sowiet\u00f3w, zw\u0142aszcza wi\u0119kszych oddzia\u0142\u00f3w. Nie chc\u0119 sam zgin\u0105\u0107 i nie chc\u0119, \u017ceby zgin\u0105\u0142 kt\u00f3rykolwiek z was. Chc\u0119, \u017ceby\u015bcie wr\u00f3cili do swoich i jeszcze mieli po sze\u015bcioro dzieci.<\/span>
\nWskazaniu \u201eNie zaczepia\u0107\u201d towarzyszy\u0142a druga instrukcja: \u201eAle broni\u0107 si\u0119 w razie zaczepki\u201d<\/span>.
\nNa tak w\u0105skiej dr\u00f3\u017cce manewrowanie jest trudne. Pr\u0119dzej lub p\u00f3\u017aniej (ale zwa\u017cywszy rozmach, z jakim w\u0142adze sowieckie wzi\u0119\u0142y si\u0119 do t\u0119pienia AK – raczej\u00a0 pr\u0119dzej) musia\u0142a\u00a0 nast\u0105pi\u0107 konfrontacja. Dow\u00f3dcy Smierszu odpowiadali swym stanowiskiem – a zapewne i g\u0142ow\u0105 – za zlikwidowanie \u201eobcych wojsk\u201d<\/span> na zapleczu frontu.<\/p>\n

Mimo niewiarygodnej zdrady, jakiej dopu\u015bcili si\u0119 Rosjanie, \u201eKotwicz\u201d nie zw\u0105tpi\u0142 w sens walki. 10 sierpnia w Stajach pod Dubiczami dosz\u0142o do zaimprowizowanej odprawy oficer\u00f3w z ocala\u0142ych jednostek AK. Pr\u00f3cz Kalenkiewicza by\u0142 mjr Czes\u0142aw D\u0119bicki ,,Jarema\u201d, kpt. Edmund Banasikowski \u201eJe\u017c\u201d, por. Adam Boryczka \u201eTo\u0144ko\u201d, dow\u00f3dca resztek VI Brygady, dwaj cichociemni: kpt. Franciszek Cieplik \u201eHatrak\u201d i rtm. Jan Skorochowski \u201eOstroga\u201d, kpt. Boles\u0142aw Wasilewski \u201eBustromiak\u201d, i inni.<\/p>\n

Oto jak kpt. \u201eJe\u017c\u201d\u00a0 zapami\u0119ta\u0142 tamt\u0105 odpraw\u0119:
\n„Wpatrywa\u0142em si\u0119 z uwag\u0105 w zmizerowan\u0105 twarz Kalenkiewicza. Oficer – inwalida o jednej r\u0119ce, kt\u00f3ry nie ugi\u0105\u0142 si\u0119 pod ci\u0119\u017carem prze\u017cywanej tragedii i trudnych warunk\u00f3w \u017cycia w puszczy, otwiera\u0142 przed nami swe my\u015bli i serce. Czy istniej\u0105 podstawy do patrzenia w przysz\u0142o\u015b\u0107 z optymizmem i nadziej\u0105? – S\u0105dz\u0119, \u017ce tak – m\u00f3wi\u0142 mjr Kalenkiewicz. – Najwa\u017cniejsz\u0105 podstaw\u0105 tych nadziei jest nar\u00f3d polski, kt\u00f3ry tyle razy w swych dziejach okaza\u0142 wol\u0119 walki, prze\u017cycia niewoli i prze\u015bladowa\u0144. Drugim elementem nadziei jest wk\u0142ad \u017co\u0142nierza polskiego w walk\u0119 u boku aliant\u00f3w. W uk\u0142adzie sojuszu pa\u0144stw walcz\u0105cych ze wsp\u00f3lnym wrogiem obowi\u0105zuje zasada nienaruszalno\u015bci prawa mi\u0119dzynarodowego, g\u0142osz\u0105cego tez\u0119 – \u201enic o nas bez nas\u201d. Rozbrojenie i niszczenie oddzia\u0142\u00f3w AK jest aktem wojskowej agresji przeciwko nam – sojusznikom wielkich aliant\u00f3w. Nie ma \u017cadnej podstawy prawnej, kt\u00f3ra by zezwala\u0142a Rosji Sowieckiej prowadzi\u0107 niszczycielsk\u0105 akcj\u0119 przeciwko Polsce, kt\u00f3ra jest pa\u0144stwem suwerennym. Okazali\u015bmy im czynem, krwi\u0105 przelan\u0105 na Ziemi Wile\u0144skiej, gotowo\u015b\u0107 do walki ze wsp\u00f3lnym wrogiem. Terror i niszczenie polsko\u015bci by\u0142y zap\u0142at\u0105 za bohaterstwo naszego \u017co\u0142nierza. S\u0105dz\u0119, \u017ce rz\u0105dy pa\u0144stw alianckich o tym nie wiedz\u0105. Trzeba jak najszybciej i za wszelk\u0105 cen\u0105 powiadomi\u0107 o zbrodniczej akcji Kremla.”<\/span>
\n\"\"
\nMaciej Kalenkiewicz „Kotwicz”. Zdj\u0119cie z czas\u00f3w okupacji niemieckiej.<\/span><\/span><\/p>\n

Zebrani byli przekonani, \u017ce alianci nie wiedz\u0105 ani o akcji \u201eBurza\u201d, ani o podst\u0119pnej likwidacji AK na Wile\u0144szczy\u017anie. Wierzono, \u017ce przy sztabie Frontu Bia\u0142oruskiego znajduje si\u0119 grupa alianckich oficer\u00f3w \u0142\u0105cznikowych, \u017ce wystarczy przekaza\u0107 im informacje…
\nPrzy sztabie sowieckim nie by\u0142o oficer\u00f3w alianckich, ale alianci, o czym \u201eKotwicz\u201d nie wiedzia\u0142, dok\u0142adnie byli o wszystkim poinformowani. Tyle \u017ce woleli nabra\u0107 wody w usta. Wiadomo\u015bci o przebiegu \u201eBurzy\u201d przysy\u0142ano do Komendy G\u0142\u00f3wnej via Londyn i do Wodza Naczelnego w Londynie. Polacy na bie\u017c\u0105co informowali Anglik\u00f3w. Otrzymanie wiadomo\u015bci z Londynu o aresztowaniu sztab\u00f3w Wiele\u0144skiego i Nowogr\u00f3dzkiego Okr\u0119gu AK potwierdzi\u0142 \u201eB\u00f3r\u201d Komorowski w telegramie wys\u0142anym (te\u017c poprzez Londyn) ju\u017c 20 lipca. Dodatkowy meldunek na temat rozbrojenia oddzia\u0142\u00f3w przes\u0142a\u0142 \u201eB\u00f3r\u201d do Naczelnego Wodza 22 lipca. Niemo\u017cliwo\u015bci\u0105 jest, by Anglicy nie otrzymali tych informacji, zw\u0142aszcza \u017ce… na wszelki wypadek szpiegowali Polak\u00f3w. Je\u015bli wi\u0119c spraw\u0119 postanowiono przemilcze\u0107, to zakaz m\u00f3wienia o \u201eBurzy\u201d na Wile\u0144szczy\u017anie musia\u0142 pochodzi\u0107 z najwy\u017cszego szczebla, najprawdopodobniej od Churchilla. Dla dobra stosunk\u00f3w z Sowietami uznano, \u017ce nie by\u0142o wyzwalania Wilna ani rozbrajania AK, ani – tym bardziej – mordowania ludno\u015bci polskiej.<\/p>\n

Trudno powiedzie\u0107, kiedy \u201eKotwicz\u201d utraci\u0142 sw\u00f3j optymizm i swoj\u0105 nadziej\u0119. By\u0107 mo\u017ce nie mia\u0142 ich nigdy, a jedynie podtrzymywa\u0142 na duchu swoich \u017co\u0142nierzy i – z conradowsk\u0105 wierno\u015bci\u0105 – wykonywa\u0142 do ko\u0144ca obowi\u0105zki.
\nPo nominacji na komendanta Podokr\u0119gu Nowogr\u00f3dek \u201eKotwicz\u201d przyst\u0105pi\u0142 do reorganizacji ocala\u0142ych oddzia\u0142\u00f3w. Planowa\u0142 utworzenie takiej bazy partyzanckiej, kt\u00f3ra zapewni\u0142aby obron\u0119 ludno\u015bci polskiej i dawa\u0142aby szans\u0119 przetrwania Armii Krajowej – przynajmniej do zako\u0144czenia wojny.
\n\u201eBaza<\/span> – jak zanotowa\u0142 \u201eJe\u017c\u201d – mia\u0142a sk\u0142ada\u0107 si\u0119 z dw\u00f3ch zgrupowa\u0144: p\u00f3\u0142nocnego, dowodzonego przez por. \u201eKrysi\u0119\u201d – Jana Borysewicza, i po\u0142udniowego, pod dow\u00f3dztwem kpt. \u201eLicho\u201d – Stanis\u0142awa Szabuni\u201d. <\/span>
\nW pewnym momencie \u201eKotwicz\u201d bra\u0142 pod uwag\u0119 tak\u017ce mo\u017cliwo\u015b\u0107 powstania – wys\u0142a\u0142 z tak\u0105 sugesti\u0105 dwa meldunki do Komendy G\u0142\u00f3wnej. Rozumia\u0142 to powstanie jako kr\u00f3tk\u0105 masow\u0105 demonstracj\u0119, jako krzyk, kt\u00f3ry musi zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 \u015bwiata. W nadanej 21 sierpnia 1944 roku depeszy Kalenkiewicz pisa\u0142:
\n„N\u00f3w do KG<\/span>
Podtrzymuj\u0119 tez\u0119, \u017ce bolszewicy pod pretekstem poboru chcieli usun\u0105\u0107 wrog\u0105 im ludno\u015b\u0107 kresow\u0105. Po nieudaniu si\u0119 tej pr\u00f3by zastosowali taktyk\u0119 stokro\u0107 gro\u017aniejsz\u0105. Sta\u0142e aresztowania po ca\u0142ym terenie po kilka-kilkana\u015bcie najaktywniejszych os\u00f3b i cz\u0119ste wypadki rozstrzeliwania.<\/span>
Kaza\u0142em wzm\u00f3c op\u00f3r […] Niszczy\u0107 rozpoznanych agent\u00f3w sow. i szpieg\u00f3w. Melduj\u0119 raz jeszcze, \u017ce jeste\u015bmy zdolni do masowego kr\u00f3tkotrwa\u0142ego porywu. \u015amierci\u0105 jednak jest dla nas d\u0142u\u017csze pozostawanie pod okupacj\u0105 bolszewick\u0105, w izolacji od \u015bwiata wobec sowieckich metod stopniowego wyniszczania. Konieczna pilna interwencja mi\u0119dzynarodowa. Czy jest mo\u017cliwe stworzenie w Wilnie, Lidzie, itp. ameryka\u0144skich baz lotniczych i cho\u0107 cz\u0119\u015bciowo je wyzyska\u0107 do om\u00f3wionych cel\u00f3w?<\/span>
Kotwicz<\/span>„<\/p>\n

Na walk\u0119 i powstanie KG AK zgody nie wyrazi\u0142a. W swojej depeszy z 18 sierpnia 1944 r. KG mianowa\u0142a Kalenkiewicza podpu\u0142kowniki
\nem i komendantem Podokr\u0119gu Nowogr\u00f3dek. Depesza ta jednak nigdy nie trafi\u0142a do adresata.<\/p>\n

SURKONTY \u2013 21 VIII 1944 r.<\/span><\/span><\/p>\n

Kotwicz od czasu narady w Stajach nie robi\u0142 d\u0142u\u017cszych wypad\u00f3w – lub m\u00f3wi\u0105c ostro\u017cniej: nie ma wiadomo\u015bci, by mi\u0119dzy 10 a 21 sierpnia oddala\u0142 si\u0119 od swoich melin w Skirejkach i Surkontach, znajduj\u0105cych si\u0119 18-20 km na wsch\u00f3d od Dubicz. Oczywi\u015bcie, partyzantka wymaga sta\u0142ego ruchu, ci\u0105g\u0142ych zmian miejsca postoju, ale z niewiadomych wzgl\u0119d\u00f3w (mo\u017ce choroba, gor\u0105czka i os\u0142abienie?) \u201eKotwicz\u201d taktyki tej zaniecha\u0142, przyczai\u0142 si\u0119 i czeka\u0142. Zreszt\u0105 obie wioski – \u015bci\u015blej m\u00f3wi\u0105c: za\u015bcianki, albo jak m\u00f3wi\u0105 miejscowi \u201eokolice\u201d – doskonale nadawa\u0142y si\u0119 na schronienie: by\u0142y zamieszka\u0142e przez Polak\u00f3w, lu\u017ano zabudowane i przylega\u0142y do las\u00f3w.
\n\"\"
\nRok 1938. Kpt. Maciej Kalenkiewicz na klaczy arabskiej Extra.<\/span><\/span><\/p>\n

Wraz z litewsk\u0105 wsi\u0105 Pielasa („Kotwicz” omija\u0142 j\u0105 z daleka i porusza\u0142 si\u0119 tylko noc\u0105) osiedla te tkwi\u0105 w wielkim worku, kt\u00f3rego zachodni\u0105 granic\u0119 stanowi\u0105 bagna Kamienny Most, wschodni\u0105 – niemal r\u00f3wnie b\u0142otnista dolina Dzitwy, a u wierzcho\u0142ka znajduje si\u0119 miasteczko Radu\u0144.
\nNiecka Kamiennego Mostu ma oko\u0142o 10 km d\u0142ugo\u015bci i stanowi skuteczn\u0105 barier\u0119 komunikacyjn\u0105. Przecina j\u0105 tylko jedna droga – na Wawi\u00f3rk\u0119. Dobre to przy obronie, ale czasem mo\u017ce sprawi\u0107 k\u0142opot. \u017beby zapewni\u0107 sobie inne drogi odwrotu, VII baon 77 pp zbudowa\u0142 tam 4 konspiracyjne przej\u015bcia. Z Kamiennego Mostu bierze pocz\u0105tek rzeczka Przewo\u017ca wpadaj\u0105ca do du\u017cego jeziora Pielasa, nad kt\u00f3rym g\u00f3ruje ko\u015bci\u00f3\u0142 w Dubiczach. Ta sama rzeczka po wyk\u0105paniu si\u0119 w jeziorze przybiera nazw\u0119 Kotry, przecina ca\u0142\u0105 Puszcz\u0119 Rusk\u0105 i ginie w Niemnie. Nad jej g\u00f3rnym biegiem rozci\u0105ga si\u0119 \u201e\u015awi\u0119te B\u0142oto\u201d, na kt\u00f3rym w 1863 roku walczy\u0142 i zgin\u0105\u0142 Ludwik Narbutt.
\nOd wschodniej strony w\u00f3r zamykaj\u0105 rozlewiska Dzitwy, rzeki leniwej i kr\u0119tej. Dr\u00f3g tu niewiele, tylko \u015bcie\u017cki, k\u0142adki przez strumyki i w\u0105skie przej\u015bcia przez moczary, kt\u00f3re zablokowa\u0107 potrafi jeden rkm. Wi\u0119cej tu p\u00f3l i \u0142\u0105k, wi\u0119cej te\u017c za\u015bciank\u00f3w szlacheckich, ma\u0142ych, pracowitych i patriotycznych: Dowgieliszki, Raczkiewicze, Butrymy, Kierbedzie, Hancewicze, Wilbiki, Giesztowty, Janowicze, Bie\u0144kowicze, itd. W jednej z tych wiosek – Zaleskie – ukrywa\u0142a si\u0119 radiostacja Okr\u0119gu Nowogr\u00f3dzkiego Wanda 20, obs\u0142uguj\u0105ca r\u00f3wnie\u017c Wilno (wpad\u0142a w r\u0119ce sowieckie 8 wrze\u015bnia 1944 r.).
\nPo wyzdrowieniu Kotwicz zaplanowa\u0142 dwie odprawy. Pierwsz\u0105 – w niedziel\u0119 20 sierpnia – przeznacza\u0142 na analiz\u0119 operacji \u201eOstra Brama\u201d, a nazajutrz mia\u0142a si\u0119 odby\u0107 odprawa po\u015bwi\u0119cona zagadnieniom intendenckim – zimowego zaopatrzenia i le\u017c. Obie w Skirejkach.
\nAle nieprzyjaciel te\u017c mia\u0142 plany i dobry wywiad. Najwidoczniej przed\u0142u\u017caj\u0105cy si\u0119 pobyt oddzia\u0142\u00f3w AK na \u201e\u015awi\u0119tym B\u0142ocie\u201d zwr\u00f3ci\u0142 uwag\u0119 agent\u00f3w.<\/p>\n

W sobot\u0119 19 sierpnia oddzia\u0142 \u201eJaremy\u201d zosta\u0142 zaatakowany w kolonii Borowe (3 km od Dubicz). Tkwi\u0142y tam skromne resztki dawnego zgrupowania, bo por. Adama Boryczko ps. \u201eTo\u0144ko\u201d uda\u0142 si\u0119 z dwoma plutonami \u201eSolczy\u201d do Puszczy Rudnickiej, \u017ceby \u015bci\u0105gn\u0105\u0107 stamt\u0105d b\u0142\u0105kaj\u0105cych si\u0119 AK-owc\u00f3w. Pozosta\u0142ym wojskiem \u201eJaremy\u201d – trzy plutony, oko\u0142o stu \u017co\u0142nierzy – dowodzi\u0142 jego zast\u0119pca, kpt. Edmund Banasikowski ps. \u201eJe\u017c\u201d, kt\u00f3ry tak wspomina\u0142 tamten dzie\u0144:
\n„Sowieciarze zaatakowali nas o brzasku. G\u0119sta mg\u0142a utrudnia\u0142a widoczno\u015b\u0107. Zaskoczenie by\u0142o zupe\u0142ne. Ani ludno\u015b\u0107, ani nasze patrole nie sygnalizowa\u0142y obecno\u015bci wojsk sowieckich w puszczy; prawdopodobnie zosta\u0142y one przetransportowane w nasz rejon w ci\u0105gu nocy.<\/span>
Walka by\u0142a kr\u00f3tka. Z miejsca zorientowa\u0142em si\u0119, \u017ce uratowa\u0107 nas mo\u017ce tylko wyj\u015bcie z pier\u015bcienia. Uderzyli\u015bmy na tyralier\u0119 id\u0105c\u0105 z p\u00f3\u0142nocnego kierunku. Nasz silny ogie\u0144 i b\u0142yskawiczne uderzenie spowodowa\u0142y pop\u0142och w\u015br\u00f3d\u00a0\u00a0 bolszewik\u00f3w. Przebili\u015bmy si\u0119.<\/span>
Jedn\u0105 dru\u017cyn\u0119 rzuci\u0142em na os\u0142on\u0119 mjr. \u201eJaremy\u201d, kt\u00f3ry po uci\u0105\u017cliwych marszach w puszczy le\u017ca\u0142 poobcierany (stopy i pachwiny) opodal w chutorze. \u201eJarema\u201d wydosta\u0142 si\u0119 z matni, ale potem, jad\u0105c w przebraniu ch\u0142opskim furmank\u0105 do Wilna, zosta\u0142 aresztowany. Kieruj\u0105c si\u0119 instynktem, stara\u0142em si\u0119 wej\u015b\u0107 jak najg\u0142\u0119biej w las. Nie mia\u0142em ani kompasu, ani mapy. Mapnik straci\u0142em, gdy dosta\u0142em seri\u0119 z pepeszy na podw\u00f3rku cha\u0142upy, w kt\u00f3rej nocowa\u0142em. W odleg\u0142o\u015bci kilku kilometr\u00f3w od Borowego natrafili\u015bmy na nie dozorowane tabory sowieckie, co wskazywa\u0142o, \u017ce by\u0142a to jedna z ich podstaw wyj\u015bciowych.\u00a0 Patrole\u00a0 sowieckie\u00a0 wkr\u00f3tce\u00a0 zgubi\u0142y nasz \u015blad\u00a0 i strzela\u0142y na \u015blepo. Po 2-3 godzinach znale\u017ali\u015bmy si\u0119 nad rzek\u0105 Nacz\u0105. Policzyli\u015bmy si\u0119: mia\u0142em dw\u00f3ch rannych (lekko) i kilku zaginionych. Nie wiem, co si\u0119 z nimi sta\u0142o: polegli, dostali si\u0119 do niewoli czy zawieruszyli w lesie. Po ca\u0142odziennym marszu przez chaszcze i b\u0142ota, przenocowali\u015bmy w ma\u0142ej wiosce przy drodze Kole\u015bniki – Ejszyszki. Tam postanowi\u0142em na w\u0142asn\u0105\u00a0 r\u0119k\u0119 rozwi\u0105za\u0107 oddzia\u0142, bo zdawa\u0142em\u00a0 sobie spraw\u0119 z beznadziejno\u015bci naszej\u00a0 sytuacji i wiedzia\u0142em, \u017ce wojsko sowieckie przeczesuje lasy.”<\/span><\/p>\n

Tego samego ranka oddzia\u0142y NKWD zaatakowa\u0142y oddzia\u0142 AK kpt. Boles\u0142awa Wasilewskiego \u201eBustromiaka\u201d, licz\u0105cy oko\u0142o 80 \u017co\u0142nierzy. Jego straty wynios\u0142y 7 zabitych i 4 rannych, kt\u00f3rych unie\u015bli z sob\u0105 koledzy. Oddzia\u0142 ten znajdowa\u0142 si\u0119 w lesie w okolicy Poddubicz, a wi\u0119c o kilka kilometr\u00f3w od \u201eJaremy\u201d, ale oba nie zna\u0142y po\u0142o\u017cenia i umiejscowienia s\u0105siada. Wydaje si\u0119 to nieprawdopodobne, wydaje si\u0119, \u017ce komendant okr\u0119gu powinien by\u0107 poinformowany o obecno\u015bci i ruchach wile\u0144skiego oddzia\u0142u na swoim terenie, ale w tych czasach nic nie by\u0142o proste i oczywiste.
\n„Nie mieli\u015bmy przecie\u017c<\/span> – wspomina \u201eJe\u017c\u201d- ani nadajnik\u00f3w radiowych, ani telefon\u00f3w. \u0141\u0105czno\u015b\u0107 by\u0142a piesza lub konna. Rozkazy przychodzi\u0142y z Wilna, punktem kontaktowym by\u0142a plebania w Dubiczach. Prosz\u0119 r\u00f3wnie\u017c mie\u0107 na uwadze, \u017ce od aresztowania \u201eWilka\u201d do bitwy pod Borowem up\u0142yn\u0105\u0142 zaledwie miesi\u0105c.”<\/span>
\n\"\"
\nMaciej Kalenkiewicz w okresie londy\u0144skim (1940 – 1941).<\/span><\/span><\/p>\n

A min\u0119\u0142y dwa tygodnie lub niewiele d\u0142u\u017cej od czasu obj\u0119cia komendy nowogr\u00f3dzkiej przez \u201eKotwicza\u201d. Po Boguszach i Miednikach z siatki organizacyjnej zosta\u0142y strz\u0119py, zabrak\u0142o kluczowych os\u00f3b i ogniw, kontakty trzeba by\u0142o odbudowa\u0107, chod\u00f3w na nowo uczy\u0107, a ka\u017cde dzia\u0142anie op\u00f3\u017ania\u0142a konspiracyjna ostro\u017cno\u015b\u0107 i obawa przed zdrad\u0105.
\nTak wi\u0119c 19 sierpnia 1944 dwa oddzia\u0142y AK stoczy\u0142y dwie oddzielne walki z ob\u0142aw\u0105 sowieck\u0105. Natarcie na oddzia\u0142 kpt. \u201eBustromiaka\u201d nast\u0105pi\u0142o te\u017c o \u015bwicie. W walce uczestniczyli m.in. kpt. Franciszek Cieplik \u201eHatrak\u201d i rtm. cc Jan Kanty Skrochowski \u201eOstroga\u201d, przy czym ten ostatni odznaczy\u0142 si\u0119 \u201ewybitn\u0105 odwag\u0105\u201d (cytat z rozkazu). Dzi\u0119ki lepszej znajomo\u015bci terenu \u201eBustromiak\u201d\u00a0 oderwa\u0142 si\u0119 od nieprzyjaciela i wycofa\u0142 si\u0119 w kierunku Surkont, kwatery majora \u201eKotwicza\u201d.<\/p>\n

\u201eBezrukij Major\u201d – cz\u0119\u015b\u0107 3><\/span><\/span><\/a>
\nStrona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/a><\/p>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

AK-owcy z obu okr\u0119g\u00f3w …<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[29],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/686"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=686"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/686\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1119,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/686\/revisions\/1119"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=686"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=686"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=686"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}