{"id":631,"date":"2009-01-21T07:48:36","date_gmt":"2009-01-21T06:48:36","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2009\/01\/21\/komendant-krysia-czesc-1\/"},"modified":"2019-08-20T08:59:44","modified_gmt":"2019-08-20T06:59:44","slug":"komendant-krysia-czesc-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=631","title":{"rendered":"Komendant „Krysia” – cz\u0119\u015b\u0107 1"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/p>\n

Por. Jan Borysewicz „Krysia”, „M\u015bciciel” i Zgrupowanie \u201eP\u00f3\u0142noc\u201d<\/span>
<\/span><\/p>\n
„Co te\u017c s\u0105dzisz, co ja powinienem by\u0142 uczyni\u0107 wobec dw\u00f3ch nieprzyjaci\u00f3\u0142, stokro\u0107 pot\u0119\u017cniejszych, przeciwko kt\u00f3rym obroni\u0107 tego kraju nie mog\u0142em?
\nZgin\u0105\u0107! – odpowiedzia\u0142 szorstko Kmicic.\u201d<\/span>
\nH. Sienkiewicz, „Potop”<\/span><\/span><\/div>\n
<\/div>\n
\u201eCia\u0142o Komendanta tylko w kalesonach z worka, w\u0142o\u017conych na ur\u0105gowisko, wozili ze \u015bpiewem po wszystkich jarmarkach i miasteczkach. Chodzili po domach, wyp\u0119dzali ludzi, aby poznawali, czy to jest naprawd\u0119 \u00abKrysia\u00bb. Naigrywali si\u0119 m\u00f3wi\u0105c: \u00abWasz B\u00f3g, wasz \u201eKrysia\u201d, ca\u0142ujcie jego r\u0119ce i nogi\u00bb”<\/span> – wspomina\u0142a W. Lisowska \u201eGra\u017cyna\u201d. <\/span>
Po\u015bmiertn\u0105 Golgot\u0119 por. Jana Borysewicza \u201eKrysi\u201d wyznaczy\u0142y kresowe miasteczka: Nacza, Kole\u015bniki, Radu\u0144, Ejszyszki i \u201ekurhan\u201d Majak. By\u0142a ostra zima 1945 roku, grunt na wskro\u015b przemarzni\u0119ty. Do jednej z trzech studni znajduj\u0105cej si\u0119 w fosie \u015bredniowiecznego grodziska Majak, bolszewiccy \u201ebojcy\u201d wrzucili zw\u0142oki trzech os\u00f3b, wi\u0105zk\u0119 granat\u00f3w i pocisk mo\u017adzierzowy. Prawdopodobnie jedn\u0105 z tych os\u00f3b by\u0142 Komendant \u201eKrysia\u201d. <\/span>
\n
\u201eKrysia\u201d poleg\u0142 w dniu 21 stycznia 1945 roku pod wsi\u0105 Kowalki na Nowogr\u00f3dczy\u017anie, w walce z grup\u0105\u00a0 operacyjn\u0105 NKWD. Sam ten fakt, by\u0142 rzecz jasna wystarczaj\u0105cym powodem, by pami\u0119\u0107 o tym dzielnym cz\u0142owieku zamilcze\u0107 w PRL.\u00a0 Pami\u0119\u0107 o nim by\u0142a niewygodna, r\u00f3wnie\u017c z innych powod\u00f3w. By\u0142 \u017co\u0142nierzem zawodowym Wojska Polskiego, partyzantem Armii Krajowej. Walczy\u0142 za Polsk\u0119 Niepodleg\u0142\u0105, Woln\u0105, ale te\u017c i Ca\u0142\u0105. Nie tak\u0105, jak\u0105 chcieli rodzimi\u00a0 komuni\u015bci\u00a0 – \u201ea\u017c po Bug\u201d i jak\u0105 w ko\u0144cu mamy dzi\u015b.<\/span>
\n\"\"
\nPor. Jan Borysewicz „Krysia”, M\u015bciciel”. Zdj\u0119cie przedwojenne.<\/span><\/span> [ze zbior\u00f3w Micha\u0142a Wo\u0142\u0142ejko]<\/span><\/div>\n

Piskl\u0119 <\/span><\/p>\n

Jan Borysewicz, urodzi\u0142 si\u0119 12 wrze\u015bnia 1913 r. w Dworczanach (obecnie Bia\u0142oru\u015b) w parafii Wasiliszki w powiecie lidzkim \u00f3wczesnej guberni wile\u0144skiej, w rodzinie ch\u0142opskiej. Osiad\u0142ej, jak to mawiano \u201eod zawsze na Kresach\u201d. Mama Jana, z domu Jakubaszko, r\u00f3wnie\u017c pochodzi\u0142a z okolic Wasiliszek. Rodzice Jana w okresie mi\u0119dzywojennym posiadali dobrze prosperuj\u0105ce gospodarstwo rolne o powierzchni 20 hektar\u00f3w. Ma\u0142ego Jasia ochrzczono w miejscowej parafii, w ko\u015bciele w Starych Wasiliszkach. Ko\u015bci\u00f3\u0142 ten, istniej\u0105cy po dzi\u015b dzie\u0144 zosta\u0142 zbudowany w 1907 roku – zaledwie sze\u015b\u0107 lat – przed narodzinami Jana.\u00a0 Pi\u0119kna neogotycka bry\u0142a \u015bwi\u0105tyni powsta\u0142a z datk\u00f3w miejscowych ziemian i w\u0142o\u015bcian (tak\u017ce rodzic\u00f3w Jana).
\n\"\"
\nBudowa ko\u015bcio\u0142a \u015aw. Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a w Starych Wasiliszkach.<\/span><\/span> Pocz\u0105tek XX w.
\n\"\"
\n<\/span>Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Starych Wasiliszkach.<\/span><\/span>
\"\"
\nPrzez\u00a0 dziesi\u0119ciolecia, a\u017c do 1905 roku, w ramach szykan po Powstaniu Styczniowym, carat zakazywa\u0142 stawiania \u015bwi\u0105ty\u0144 katolickich na Kresach. St\u0105d ludno\u015b\u0107 miejscowa z Dworczan, Starych Wasiliszek, Szlachtowszczyzny,\u00a0 Ho\u0142owiczpola i innych miejscowo\u015bci pozbawiona by\u0142a w\u0142asnej parafii. Je\u017cd\u017cono do tzw. starego (barokowego) ko\u015bcio\u0142a w Wasiliszkach.
\n\"\"
\nWasiliszki – barokowy ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana Chrzciciela.<\/span><\/span><\/p>\n

Ja\u015b, jak wspomina jego rodzony brat Micha\u0142 uczy\u0142 si\u0119 dobrze. Uko\u0144czy\u0142 z dobr\u0105 lokat\u0105 szko\u0142\u0119 powszechn\u0105 w Wasiliszkach. Nast\u0119pnie, po zdaniu egzaminu, zosta\u0142 przyj\u0119ty w szeregi uczni\u00f3w Seminarium Nauczycielskiego w Szczuczynie Nowogr\u00f3dzkim. Seminaria Nauczycielskie w mi\u0119dzywojennej Polsce odznacza\u0142y si\u0119 wybitnie wysokim poziomem nauczania. Z za\u0142o\u017cenia przygotowywa\u0142y kadry nauczycielskie dla rozwoju szkolnictwa podstawowego, zwanego w\u00f3wczas powszechnym, czyli by\u0142y czym\u015b, co nazywamy dzi\u015b liceami pedagogicznymi. Niestety, dyplomy nauczycielskie absolwent\u00f3w seminari\u00f3w nie uprawnia\u0142y do wst\u0119pu na wy\u017csze uczelnie. Jan po uko\u0144czeniu szko\u0142y wybra\u0142 wi\u0119c karier\u0119 wojskow\u0105.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n

\u017bo\u0142nierz<\/span><\/p>\n

S\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 odby\u0142 na dywizyjnym kursie Szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych w Zambrowie. Po jego uko\u0144czeniu wst\u0105pi\u0142 do szko\u0142y Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Ostrowii Mazowieckiej – Komorowie. Podchor\u0105\u017c\u00f3wk\u0119 sko\u0144czy\u0142 w 1938 r. Uzyska\u0142 stopie\u0144 podporucznika i przydzia\u0142 do stacjonuj\u0105cego w Suwa\u0142kach 41 pu\u0142ku piechoty. By\u0142 dobrze zapowiadaj\u0105cym si\u0119 \u017co\u0142nierzem zawodowym i s\u0142u\u017cy\u0142 w \u015bwietnym pu\u0142ku. Do\u015b\u0107 wspomnie\u0107, \u017ce 41 suwalski pu\u0142k piechoty nosz\u0105cy imi\u0119 Marsza\u0142ka J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego dzier\u017cy\u0142 dumnie sztandar przyozdobiony klejnotem najcenniejszego orderu wojskowego \u2013 Virtuti Militari. W\u015br\u00f3d \u017co\u0142nierzy pu\u0142ku by\u0142o a\u017c 42 kawaler\u00f3w Virtuti Militari i 243 odznaczonych Krzy\u017cami Walecznych. Do\u015bwiadczenie z okresu s\u0142u\u017cby czynnej w Wojsku Polskim, w tym doskona\u0142e wyszkolenie strzeleckie, jakim odznacza\u0142 si\u0119 \u017co\u0142nierz zawodowy tamtego czasu, zaowocuje w przysz\u0142o\u015bci, w warunkach partyzanckich. Jan Borysewicz, ju\u017c jako \u201eKrysia\u201d b\u0119dzie przywi\u0105zywa\u0142 ogromn\u0105 wag\u0119 w\u0142a\u015bnie do szkolenia strzeleckiego, czyni\u0105c tym samym ze swych \u017co\u0142nierzy bojow\u0105 elit\u0119 nowogr\u00f3dzkiej Armii Krajowej.
\n\"\"
\nJan Borysewicz. Zdj\u0119cie przedwojenne ze Szko\u0142y <\/span><\/span><\/span>Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Ostrowii Mazowieckiej – Komorowie.<\/span><\/span>
\n\"\"
\nJan Borysewicz (drugi od prawej, bez czapki) w Szkole Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Ostrowii Mazowieckiej – Komorowie.<\/span><\/span>
\n\"\"
\nJan Borysewicz (pierwszy od prawej, bez czapki) w Szkole Podchor\u0105\u017cych Piechoty w Ostrowii Mazowieckiej – Komorowie.
\n\"\"
\n<\/span><\/span>Ppor. Jan Borysewicz podczas s\u0142u\u017cby w 41 pu\u0142ku piechoty<\/span><\/span> WP w Suwa\u0142kach. <\/span><\/span>
\n
\n<\/span><\/span>Tragiczny rok 1939. \u017bo\u0142nierz-oficer wyrusza na front, dowodzi plutonem a nast\u0119pnie kompani\u0105 w 29
\nDyw. Piech. Armii \u201ePrusy\u201d. Na dzie\u0144 dzisiejszy, wiedza o wrze\u015bniowych losach Jana Borysewicza ogranicza si\u0119 do znajomo\u015bci los\u00f3w jego macierzystego I baonu 41 pp. 1 wrzesie\u0144 1939 r. zasta\u0142 go na pozycjach os\u0142onowych Suwalszczyzny, drugiego ruszy\u0142 on w rejon Pilicy. Tu 8 wrze\u015bnia pod Odrzywo\u0142em batalion zostaje rozbity przez jednostki 13 Dyw. Zmot. W masakrze baon traci swego d-c\u0119 mjr. Edwarda Billika oraz wielu m\u0142odszych dow\u00f3dc\u00f3w piechoty.
\n\"\"
\nGr\u00f3b mjr. Edwarda Eugeniusza Billika na cmentarzu w Lipie k. Rudy Malenieckiej.<\/span><\/span><\/p>\n

To jednak nie koniec historii pododdzia\u0142\u00f3w I baonu. Rozproszone dzia\u0142aj\u0105 teraz samodzielnie poszukuj\u0105c silniejszych struktur taktycznych. Widzimy jednostki I\/41 pp w grupie kpt. Stanis\u0142awa Potockiego d-cy 3 bat. 29 pal, najpierw cofaj\u0105ce si\u0119 ku Wi\u015ble a nast\u0119pnie okr\u0105\u017cone pod Ryczywo\u0142em. Grupa podejmuje rozpaczliwie pr\u00f3by wyrwania si\u0119 z matni 10 i 11 wrze\u015bnia. 12 dnia miesi\u0105ca St. Potocki koncentruje wszystkie dzia\u0142a na skraju lasu, pod jego zmasowanym ogniem przerywaj\u0105 si\u0119 przez okr\u0105\u017cenie kolejne jednostki. Traci wszystkie dzia\u0142a – przez Wis\u0142\u0119 by ich nie przeprawi\u0142 – ale kocio\u0142 rozrywa. St. Potocki\u00a0 ginie id\u0105c w ariergardzie. Ju\u017c za Wis\u0142\u0105 znajdujemy 2 plutony 41 pp do\u0142\u0105czaj\u0105ce dnia 27 wrze\u015bnia pod Krasnobrodem do 77 pp, widzimy te\u017c resztki 41 pp. 2 pa\u017adziernika pod Bi\u0142gorajem w oddziale Zieli\u0144skiego. R\u00f3\u017cne by\u0142y drogi rozbitk\u00f3w z I\/41 pp…
\nJan Borysewicz do niewoli nie trafi\u0142. Uda\u0142o mu si\u0119 wr\u00f3ci\u0107 do domu. Na Jana czeka\u0142a umieraj\u0105ca mama. Nie maj\u0105c informacji o lasach syna, czu\u0142a – jak to matka – \u017ce \u017cyje. Powtarza\u0142a, m\u0142odszemu, b\u0119d\u0105cemu w domu synowi – Micha\u0142owi, \u017ce czeka, by pob\u0142ogos\u0142awi\u0107 przed \u015bmierci\u0105 obu ch\u0142opc\u00f3w. Niestety, \u015bmier\u0107 zabra\u0142a j\u0105 szybciej, ni\u017c dotar\u0142 Jan. Przyby\u0142 w kilka dni po jej odej\u015bciu. Zmar\u0142a 23 wrze\u015bnia 1939 roku.<\/p>\n

\u201ePierwszy Sowiet\u201d<\/span><\/p>\n

Podporucznik Jan Borysewicz wiedzia\u0142, \u017ce przegrany wrzesie\u0144 \u201939 to dopiero preludium walki o niepodleg\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra b\u0119dzie si\u0119 toczy\u0107 w innych warunkach, ale b\u0119dzie trwa\u0107. Z Pary\u017ca nadchodzi\u0142y drog\u0105 radiow\u0105 komunikaty o tworzeniu si\u0119 Wojska Polskiego na obczy\u017anie. Tymczasem sowieci, kt\u00f3rzy zaj\u0119li Nowogr\u00f3dzkie, wraz z ca\u0142ymi Ziemiami Wschodnimi, ale tak\u017ce z \u0141om\u017c\u0105 czy Zambrowem – jako Zachodni\u0105 Bia\u0142orusi\u0105 – rozpocz\u0119li ju\u017c pierwsze aresztowania ziemian, urz\u0119dnik\u00f3w i rzecz jasna oficer\u00f3w Wojska Polskiego. Jan d\u0142ugo w domu nie zabawi\u0142. Postanowi\u0142 przedosta\u0107 si\u0119 na Zach\u00f3d, do odtwarzanej Armii Polskiej. Niedaleko od Wasiliszek by\u0142a granica z formalnie jeszcze niepodleg\u0142\u0105 Republik\u0105 Litewsk\u0105, kt\u00f3ra w \u201epodarku od Stalina\u201d ochoczo przyj\u0119\u0142a Wilno i cz\u0119\u015b\u0107 polskiej Wile\u0144szczyzny w podziale \u0142up\u00f3w po rozebranej Rzeczypospolitej. W owym czasie na terytorium Litwy Kowie\u0144skiej przebywa\u0142o wielu oficer\u00f3w i \u017co\u0142nierzy WP, pr\u00f3buj\u0105cych si\u0119 przedosta\u0107 via Skandynawia do Francji. Granic\u0119 mi\u0119dzy ZSRS a Litw\u0105, jakkolwiek strze\u017con\u0105 przekracza\u0142y nielegalnie setki os\u00f3b, pr\u00f3buj\u0105cych wyrwa\u0107 si\u0119 czy to po prostu z sowieckiej zony, by unikn\u0105\u0107 aresztowania czy to w\u0142a\u015bnie przez Litw\u0119 dosta\u0107 si\u0119 na Zach\u00f3d.<\/p>\n

Okoliczno\u015bci peregrynacji – zreszt\u0105 nieudanej – Jana Borysewicza do Armii Polskiej we Francji s\u0105 niejasne. Prawdopodobnie jesieni\u0105 1939 roku uda\u0142o mu si\u0119 przedosta\u0107 do Wilna okupowanego przez Litwin\u00f3w. Najprawdopodobniej stamt\u0105d chcia\u0142 do\u0142\u0105czy\u0107 do oddzia\u0142\u00f3w polskich na Zachodzie. Jakim sposobem, kt\u00f3r\u0105 drog\u0105? Tego nie wiemy. Niewykluczone, \u017ce w Wilnie zwi\u0105za\u0142 si\u0119 ju\u017c z polsk\u0105 konspiracj\u0105. W ka\u017cdym razie w drugim kwartale 1940 roku dosta\u0142 si\u0119 w r\u0119ce Sowiet\u00f3w. Osadzono go w wi\u0119zieniu w Baranowiczach. Przeszed\u0142 tam ci\u0119\u017ckie \u015bledztwo. Jak opowiada\u0142 p\u00f3\u017aniej – ju\u017c za niemieckiej okupacji – bratu i ojcu, pom\u00f3g\u0142 mu w\u00f3wczas jeden z funkcjonariuszy NKWD, kt\u00f3ry nie wiedzie\u0107 czemu, mo\u017ce targany wyrzutami sumienia, powtarza\u0142: \u201enie przyznawaj si\u0119, je\u015bli si\u0119 przyznasz to po tobie\u201d<\/span>. Z Baranowicz, wci\u0105\u017c bez wyroku, zosta\u0142 przeniesiony do Brze\u015bcia. Dotrwa\u0142 tam do ataku Niemc\u00f3w na swego sojusznika tj. Zwi\u0105zek Sowiecki, w czerwcu 1941 roku. Bolszewicy ewakuowali wi\u0119zienie. Tak zwana ewakuacja polega\u0142a na tym, \u017ce p\u0119dzono wycie\u0144czonych aresztant\u00f3w, a ci z nich, kt\u00f3rzy nie mieli si\u0142 i\u015b\u0107, byli dobijani strza\u0142em w potylic\u0119. Jan wraz z trzema towarzyszami niedoli postanowi\u0142 \u201eprysn\u0105\u0107\u201d. Uda\u0142o si\u0119 trzem, jednego z nich – polskiego Tatara spod Lidy – dosi\u0119g\u0142a sowiecka kula. Szcz\u0119\u015bliwie cala tr\u00f3jka ocala\u0142ych dotar\u0142a do dom\u00f3w. Rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 kolejna, tym razem niemiecka okupacja.
\n
Komendant \u201eKrysia\u201d
\n<\/span>
\nNiemal od pocz\u0105tku, po zaj\u0119ciu Kres\u00f3w przez Niemc\u00f3w rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 na nowo praca konspiracyjna. Jan Borysewicz by\u0142 jednym z pierwszych, kt\u00f3ry wst\u0105pi\u0142 do Armii Krajowej w Lidzkiem. Przysi\u0119g\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142 ju\u017c w 1941 roku. (Rok p\u00f3\u017aniej sam odbiera\u0142 przysi\u0119g\u0119 od swego m\u0142odszego i jedynego brata Micha\u0142a). Do konspiracji prawdopodobnie przyjmowa\u0142 go przyjaciel i jeden z pierwszych partyzant\u00f3w Ziemi Nowogr\u00f3dzkiej, por. Jan Skorb \u201ePuszczyk\u201d, \u201eBoryna\u201d.
\n
\nPor. Jan Skorb ps. „Puszczyk”, „Boryna”. <\/span><\/span><\/p>\n

Jan przyj\u0105\u0142 pseudonim \u201eKrysia\u201d. Od tego momentu dla towarzyszy broni staje si\u0119 \u201eKrysi\u0105\u201d, dla podw\u0142adnych Komendantem \u201eKrysi\u0105\u201d, a p\u00f3\u017aniej – ju\u017c za kolejnej okupacji sowieckiej – \u201eM\u015bcicielem\u201d. Obj\u0105\u0142 posad\u0119 le\u015bniczego w le\u015bnicz\u00f3wce Czaszcza, (le\u015bnictwo Starodworce, nadle\u015bnictwo Wasiliszki – dawne lasy ks. Drucko-Lubeckich). W pa\u017adzierniku 1941 zostaje mianowany dow\u00f3dc\u0105 plutonu w kompani konspiracyjnej Wasiliszki – \u201ePastwisko\u201d. Kompani\u0105 dowodzi\u0142 w tym okresie ppor. Franciszek Stankiewicz \u201eAlinta\u201d. \u201eKrysia\u201d zabiega\u0142 o utworzenie oddzia\u0142u le\u015bnego jeszcze na terenie kompanii \u201ePastwisko\u201d (by\u0142o to na d\u0142ugo przed wyj\u015bciem w pole pierwszych oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich AK na Nowogr\u00f3dczy\u017anie).<\/p>\n

W tym czasie na Nowogr\u00f3dczy\u017anie dzia\u0142a\u0142a jedynie ma\u0142a grupka podporz\u0105dkowana por. \u201ePuszczykowi\u201d – \u201ePuszkarowowi\u201d. Witold Skorb brat \u201ePuszyczyka\u201d relacjonuje: \u201eKrysia\u201d nieraz d\u0142ugo czeka\u0142 na przyj\u0119cie u \u201eWies\u0142awa\u201d<\/span> [komendanta obwodu \u201e\u0141\u0105ka\u201d p\u00f3\u017aniejszego d-cy 6 komp. w bat. \u201eKrysi\u201d]. \u201eWies\u0142aw\u201d nie \u017cywi\u0142 do niego sympatii. Dopiero Kmdt. Okr\u0119gu Nowogr\u00f3dzkiego \u201eBorsuk\u201d<\/span> [Jan Szulc vel Janusz Szlaski] zezwoli\u0142 na zorganizowanie czynnej partyzantki i wyznaczy\u0142 mu teren po zachodniej stronie od Lidy\u201d.<\/span>
\nWed\u0142ug relacji Aleksandry Niedzielko, \u201eKrysia\u201d uzgodni\u0142 spraw\u0119 utworzenia oddzia\u0142u z pp\u0142k. \u201eBorsukiem\u201d w domu Komorowskich przy ul. Grodzie\u0144skiej w Szczuczynie. Jesieni\u0105 1942 r. Jan Borysewicz zostaje odwo\u0142any do dyspozycji komendy Okr\u0119gu. Przebywa w Lidzie u p. Zygmunta Lisieckiego, za\u015b nast\u0119pne\u00a0 3 tygodnie w miejscowo\u015bci Iwje u Jana Jankiewicza ps. \u201eWo\u0142ga\u201d. Wed\u0142ug gospodarza st\u0105d wyruszy\u0142 organizowa\u0107 oddzia\u0142.
\nDo dyspozycji przygotowuj\u0105cego siatk\u0119 konspiracyjn\u0105 w p\u00f3\u0142nocno – zachodniej cz\u0119\u015bci powiatu Lidzkiego \u201eKrysi\u201d zostaje oddany ppor. \u201eAlinta\u201d, by\u0142y Komendant O\u015brodka \u201ePastwisko\u201d.<\/p>\n

Komendant „Krysia” – cz\u0119\u015b\u0107 2><\/span><\/span><\/a>
Strona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/span><\/a><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\"\"\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[29],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/631"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=631"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/631\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1569,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/631\/revisions\/1569"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=631"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=631"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=631"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}