{"id":595,"date":"2009-07-30T02:04:32","date_gmt":"2009-07-30T00:04:32","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2009\/07\/30\/smierc-por-jozefa-struga-czesc-2\/"},"modified":"2019-07-24T09:18:12","modified_gmt":"2019-07-24T07:18:12","slug":"smierc-por-jozefa-struga-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=595","title":{"rendered":"\u015amier\u0107 por. J\u00f3zefa Struga – cz\u0119\u015b\u0107 2"},"content":{"rendered":"
Informacja o miejscu pobytu \u201eOrdona\u201d postawi\u0142a na nogi ca\u0142y sztab grupy operacyjnej znajduj\u0105cej si\u0119 w Puchaczowie. Tylko b\u0142yskawicznie zorganizowana zasadzka dawa\u0142a szanse na uchwycenie jednego z najbardziej poszukiwanych dow\u00f3dc\u00f3w podziemia zbrojnego na Lubelszczy\u017anie. Do kolonii S\u0119k\u00f3w, gdzie wed\u0142ug s\u0142\u00f3w Szmydkego przebywa\u0142 \u201eOrdon\u201d wys\u0142ano grup\u0119 operacyjn\u0105 KBW pod dow\u00f3dztwem majora Antoniego Kondraciuka. Tam nad ranem 30 lipca 1947 r. natkni\u0119to si\u0119 na 3 osobowy oddzia\u0142 \u201eOrdona\u201d, w kt\u00f3rym opr\u00f3cz samego Struga znajdowali si\u0119 Tadeusz Paluch \u201eD\u0105b\u201d oraz Zygmunt P\u0119ka\u0142a \u201e\u015amia\u0142y\u201d.
\n\"\"
\nZygmunt P\u0119ka\u0142a \u201e\u015amia\u0142y\u201d<\/span><\/span><\/p>\n

Tutaj nale\u017ca\u0142oby prze\u015bledzi\u0107 ostatnie godziny \u017cycia J\u00f3zefa Struga \u201eOrdona\u201d. Przes\u0142uchiwany przez Jana Karpi\u0144skiego, naczelnika Wydzia\u0142u \u015aledczego WUBP w\u00a0 Lublinie, Ludwik Szmydke zezna\u0142:
\n\u201ePo spotkaniu z Flisiakiem, kt\u00f3remu o\u015bwiadczy\u0142em, \u017ce przychodz\u0119 do \u201eOrdona\u201d, a skierowa\u0142 mnie Waku\u0142a, Flisiak wtedy wskaza\u0142 mi miejsce pobytu \u201eOrdona\u201d, kt\u00f3re miejsce znajdowa\u0142o si\u0119 w krzakach i udaj\u0105c si\u0119 do tych krzak\u00f3w podaj\u0105c sygna\u0142 gwizdkiem, na kt\u00f3ry to odg\u0142os pokaza\u0142 si\u0119 w krzakach \u201eTadek\u201d. Ja doszed\u0142em do niego i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce s\u0105 tam \u201eOrdon\u201d, \u201eTadek\u201d, \u201ePawe\u0142\u201d, \u201eGienek\u201d\u00a0 i jeden jest z nimi tak\u017ce Zygmunt P\u0119ka\u0142a z Kulczyna, kt\u00f3ry ukrywa si\u0119 za pope\u0142nione rabunki. Przywita\u0142em si\u0119 z nimi, odda\u0142em \u201eOrdonowi\u201d 4.850 z\u0142, kt\u00f3re da\u0142 w\u00f3jt oraz powiedzia\u0142em, \u017ce u Kameli jest dla nich litr w\u00f3dki i zak\u0105ska. \u201eOrdon\u201d zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do mnie z pro\u015bb\u0105, a\u017ceby przeprowadzi\u0107 wywiad co si\u0119 dzieje z jego \u017con\u0105 i wiadomo\u015b\u0107 dostarczy\u0107 w to samo miejsce w jak najpr\u0119dszym czasie. Wraz z \u201eOrdonem\u201d i jego lud\u017ami uda\u0142em si\u0119 potem do pobliskiego domu Weso\u0142owskiego Stanis\u0142awa w kol. S\u0119k\u00f3w, gdzie zjedli\u015bmy kolacj\u0119, kt\u00f3r\u0105 naszykowa\u0142a Weso\u0142owska, a po kolacji \u201eOrdon\u201d poszed\u0142 z dwoma cz\u0142onkami z powrotem do krzak\u00f3w, a ja wysz\u0142em z Tadkiem, gdzie mieli\u015bmy i\u015b\u0107 po w\u00f3dk\u0119 do Kameli. Po drodze rozmy\u015bleli\u015bmy si\u0119 i poszli\u015bmy nocowa\u0107 do Flisiaka. Na drugi dzie\u0144 uda\u0142em si\u0119 z Tadkiem pod Wereszczyn. W jednej z kolonii pod Wereszczynem \u201eTadek\u201d pozosta\u0142 a wys\u0142a\u0142 ze mn\u0105 po w\u00f3dk\u0119 do Kameli jakiego\u015b nieznajomego ch\u0142opca, kt\u00f3ry mia\u0142 jednocze\u015bnie odszuka\u0107 P\u0119ka\u0142\u0119, kt\u00f3rego wys\u0142a\u0142 Tadek po \u017cywno\u015b\u0107. Ja nie mog\u0142em si\u0119 doczeka\u0107 u Kameli na owego ch\u0142opca i o\u015bwiadczy\u0142em Kamelowej, \u017ce jak przyjdzie ch\u0142opiec i b\u0119dzie chcia\u0142 w\u00f3dk\u0119, \u017ceby mu wyda\u0107. A ja zabra\u0142em marynark\u0119 swoj\u0105 i uda\u0142em si\u0119 do domu.\u201d<\/span><\/p>\n

Wydarzenia przedstawione przez \u201eCzarnego Jurka\u201d\u00a0 mog\u0142y mie\u0107 miejsce 28 i 29 lipca 1947 r. Nieco inaczej opisuje dzisiaj te wydarzenia Zygmunt P\u0119ka\u0142a \u201e\u015amia\u0142y\u201d. W zasadzie potwierdza on powy\u017csze, jednak kategorycznie zaprzecza jakoby \u201eCzarny Jurek\u201d widzia\u0142 go wtedy w lesie. \u201e\u015amia\u0142y\u201d stwierdza, \u017ce do lasu przyby\u0142 oko\u0142o po\u0142udnia 28 lipca, wtedy gdy \u201eJurka\u201d ju\u017c nie by\u0142o, a o wizycie ww. dowiedzia\u0142\u00a0 si\u0119 od \u201eOrdona\u201d. Potwierdzaj\u0105 to tak\u017ce zeznania aresztowanego \u201e\u015amia\u0142ego\u201d. Wieczorem 29 lipca 1947 r. \u201eOrdon\u201d, \u201eD\u0105b\u201d i \u201e\u015amia\u0142y\u201d udali si\u0119 do p. Wawrzyckich zam. w Wereszczynie, sk\u0105d\u00a0 po kolacji odeszli do lasu w kierunku S\u0119kowa. \u201eOrdon\u201d mimo dziwnego przeczucia swoich \u017co\u0142nierzy upar\u0142 si\u0119 by zosta\u0107 w tym miejscu, gdy\u017c w ci\u0105gu kilku dni mieli zjawi\u0107 si\u0119 tutaj jego \u017co\u0142nierze – Stanis\u0142aw Marciniak \u201eNiewinny\u201d oraz Eugeniusz Arasimowicz \u201eGienek\u201d, \u201eMongo\u0142\u201d. Zaproponowane pozostawienie kontaktu u Lucjana Flisiuka zosta\u0142o przez \u201eOrdona\u201d odrzucone. W zwi\u0105zku z tym \u017co\u0142nierze postanowili sp\u0119dzi\u0107 noc w okolicy S\u0119kowa.
\nInaczej przedstawia to zdarzenie Salwina Strug \u2013 \u017cona \u201eOrdona\u201d, kt\u00f3ra uwa\u017ca, \u017ce grupa ta, sk\u0142adaj\u0105ca si\u0119 nie z trzech a z czterech partyzant\u00f3w (czwarty jest nieznany), odesz\u0142a dopiero nad ranem, po \u015bniadaniu spo\u017cytym u Flisiuk\u00f3w, gdzie nast\u0105pi\u0142 alarm. Relacj\u0119 t\u0119 nale\u017cy jednak wykluczy\u0107, gdy\u017c Salwina Strug przebywa\u0142a w\u00f3wczas w areszcie w Puchaczowie wi\u0119c nie mog\u0142a wiedzie\u0107 dok\u0142adnie o sk\u0142adzie oddzia\u0142u i godzinie jego odej\u015bcia.<\/p>\n

Grupa Operacyjna KBW, kt\u00f3ra mia\u0142a za zadanie okr\u0105\u017cy\u0107 szczelnym pier\u015bcieniem niespodziewaj\u0105cych si\u0119 niczego partyzant\u00f3w sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z 385 \u017co\u0142nierzy KBW oraz 30 pracownik\u00f3w UB oraz MO. Zosta\u0142a ona podzielona przez dow\u00f3dc\u0119 mjr. Antoniego Kondraciuka na 4 podgrupy.
\nPierwsza podgrupa w sile 113 ludzi pod dow\u00f3dztwem ppor. Kalinowskiego odpowiedzialna by\u0142a za zabezpieczenie terenu od po\u0142udnia i wschodu.
\nDruga podgrupa w sile 120 ludzi pod dow\u00f3dztwem por. Jana Lewandowskiego mia\u0142a za zadanie zabezpieczy\u0107 teren od strony zachodniej.
\nObie te podgrupy mia\u0142y za zadanie szczelnym pier\u015bcieniem zabezpieczy\u0107 teren przed ewentualnym przedarciem si\u0119 partyzant\u00f3w oraz nie przepuszcza\u0107 nikogo w teren przeprowadzanej akcji.
\nTrzecia podgrupa w sile 130 ludzi pod dow\u00f3dztwem kpt. J\u00f3zefa Lipi\u0144skiego, jako grupa uderzeniowa mia\u0142a za zadanie ruszy\u0107 ze styk\u00f3w obstaw dw\u00f3ch pierwszych podgrup z kierunku p\u00f3\u0142nocnego w kierunku po\u0142udniowym. G\u0142\u00f3wnym celem jej dzia\u0142ania by\u0142o dok\u0142adne przeczesanie wyznaczonego terenu z szczeg\u00f3lnym naciskiem na naturalne kryj\u00f3wki w postaci k\u0119p, krzak\u00f3w, zabudowa\u0144, row\u00f3w itp. Partyzant\u00f3w chciano z\u0142apa\u0107 \u017cywcem i tylko w razie oporu miano ich zlikwidowa\u0107.
\nCzwarta grupa b\u0119d\u0105ca odwodem pozostawa\u0142a w rejonie kol. J\u00f3zefin pod bezpo\u015brednim dow\u00f3dztwem majora Kondraciuka.
\nPrzep\u0142oszeni przez nadchodz\u0105c\u0105 tyralier\u0119 wojsk podgrupy trzeciej pod dow\u00f3dztwem kpt. Lipi\u0144skiego partyzanci pr\u00f3bowali wydosta\u0107 si\u0119 poza pier\u015bcie\u0144 okr\u0105\u017cenia uciekaj\u0105c w kierunku po\u0142udniowym. Nie widz\u0105c szans na przebicie ukryli si\u0119 w krzakach sk\u0105d ostrzelali z odleg\u0142o\u015bci oko\u0142o 4 krok\u00f3w nadchodz\u0105cych \u017co\u0142nierzy KBW. W czasie wymiany ognia ranni zostali szer. Jan Kuzlak oraz kpr. Ryszard Teper, kt\u00f3ry zmar\u0142 potem w szpitalu. W tym te\u017c czasie szer. J\u00f3zef Gasto\u0142 oraz kpr. J\u00f3zef Korajczyk oddali seri\u0119 strza\u0142\u00f3w w kierunku J\u00f3zefa Struga \u201eOrdona\u201d zabijaj\u0105c go na miejscu. Pozostali partyzanci rzucili si\u0119 do ucieczki, w czasie kt\u00f3rej jeden z nich zosta\u0142 postrzelony.
\n\"\"<\/a>
\nPrawdopodobne rozmieszczenie ob\u0142awy: I podgrupa – kolor zielony; II podgrupa – kolor niebieski; III podgrupa – kolor czerwony. Czarnym kolorem zaznaczone miejsce noclegu partyzant\u00f3w oraz tras\u0119 ucieczki do miejsca \u015bmierci „Ordona”<\/span>. [Aby powi\u0119kszy\u0107 map\u0119 kliknij w miniaturk\u0119].<\/span><\/span><\/p>\n

Inn\u0105 wersj\u0119 zdarze\u0144 podaje uczestnik tej akcji Zygmunt P\u0119ka\u0142a \u201e\u015amia\u0142y\u201d, wed\u0142ug kt\u00f3rego wydarzenia z tamtego feralnego dnia przebiega\u0142y nast\u0119puj\u0105co:
\nJ\u00f3zef Strug \u201eOrdon\u201d i jego dwaj \u017co\u0142nierze sp\u0119dzili noc w na skraju lasu w wyschni\u0119tym rowie w okolicach wsi S\u0119k\u00f3w niedaleko wsi Karczunek. Wczesnym rankiem 30 lipca 1947 r. partyzanci zauwa\u017cyli id\u0105c\u0105 w odleg\u0142o\u015bci ok. 70 metr\u00f3w tyralier\u0119 wojsk KBW. Niezauwa\u017ceni wycofali si\u0119 do lasu, gdzie dow\u00f3dca \u201eOrdon\u201d postanowi\u0142 obej\u015b\u0107 grup\u0119 wojska od ty\u0142u i bezpiecznie si\u0119 wycofa\u0107 poza teren dzia\u0142ania grupy operacyjnej wojsk KBW. Po wybiegni\u0119ciu na polan\u0119 zostali ostrzelani przez le\u017c\u0105c\u0105 na pozycjach inn\u0105 podgrup\u0119 wojsk operacyjnych, wtedy te\u017c ranny zosta\u0142 \u201eD\u0105b\u201d. Wycofali si\u0119 wi\u0119c w kierunku drogi Wereszczyn
\n\u2013 Sawin. Tam te\u017c po raz kolejny zostali ostrzelani. Wtedy ranny zosta\u0142 \u201e\u015amia\u0142y\u201d. Grupa partyzant\u00f3w rozdzieli\u0142a si\u0119 na polecenie \u201eOrdona\u201d. \u201eD\u0105b\u201d i \u201e\u015amia\u0142y\u201d postanowili si\u0119 wycofa\u0107 wzd\u0142u\u017c drogi, natomiast \u201eOrdon\u201d chcia\u0142 przebiec przez drog\u0119, kt\u00f3ra w\u00f3wczas by\u0142a szeroka i przez to niebezpieczna gdy\u017c umo\u017cliwia\u0142a celny ostrza\u0142 przez przeciwnika. Podczas wymiany strza\u0142\u00f3w ranny w nog\u0119 zosta\u0142 \u017co\u0142nierz KBW \u2013 szer. Jan Kuzlak. Po przebiegni\u0119ciu drogi \u201eOrdon\u201d postrzeli\u0142 z bliskiej odleg\u0142o\u015bci kpr. Tepera Ryszarda. Po chwili zosta\u0142 \u015bmiertelnie postrzelony przez interweniuj\u0105cych \u017co\u0142nierzy KBW.
\n\"\"
\nMiejsce \u015bmierci por. „Ordona” – widok wsp\u00f3\u0142czesny –\u00a0 w tle droga, przez kt\u00f3r\u0105 pr\u00f3bowa\u0142 przebi\u0107 si\u0119 „Ordon”.<\/span><\/p>\n

Tymczasem ranni \u201eD\u0105b\u201d i \u201e\u015amia\u0142y\u201d bezpiecznie wycofali si\u0119 z miejsca akcji i ukryli w zaro\u015blach. Niezauwa\u017ceni przez patroluj\u0105cych \u017co\u0142nierzy KBW przesiedzieli tam do nocy, po czym\u00a0 poma\u0142u wycofali si\u0119 z miejsca akcji. W nied\u0142ugim czasie Tadeusz Paluch \u201eD\u0105b\u201d i Zygmunt P\u0119ka\u0142a \u201e\u015amia\u0142y\u201d rozdzielili si\u0119. \u201eD\u0105b\u201d wyjecha\u0142 na sta\u0142e do Nowego Dworu Gda\u0144skiego, gdzie mieszka\u0142 a\u017c do \u015bmierci (zmar\u0142 w 1995 roku). Nigdy wi\u0119cej nie spotka\u0142 si\u0119 z Zygmuntem P\u0119ka\u0142\u0105. Autorowi nie uda\u0142o si\u0119 odnale\u017a\u0107 \u017cadnych materia\u0142\u00f3w \u015bledczych przeciw \u201eD\u0119bowi\u201d. By\u0107 mo\u017ce dotarcie do rodziny pozwoli przybli\u017cy\u0107 jego dalsze losy.
\nRanny \u201e\u015amia\u0142y\u201d wycofa\u0142 si\u0119 w kierunku Kulczyna, gdzie ukrywa\u0142 si\u0119 do 10 sierpnia. Tego dnia UB przeszuka\u0142o stodo\u0142\u0119 s\u0105siada p. P\u0119ka\u0142\u00f3w, gdzie ukrywa\u0142 si\u0119 ranny Zygmunt. Aresztowany, zosta\u0142 wkr\u00f3tce skazany na 7 lat wi\u0119zienia. Do dzi\u015b mieszka w Lubinie.
\n\"\"
\nMiejsce \u015bmierci por. J\u00f3zefa Struga „Ordona”.<\/span><\/p>\n

Zw\u0142oki J\u00f3zefa Struga \u201eOrdona\u201d zosta\u0142y przewiezione do Puchaczowa w celu przeprowadzenia identyfikacji. Tam te\u017c jego \u017cona Salwina potwierdzi\u0142a personalia zabitego m\u0119\u017ca. Po stwierdzeniu to\u017csamo\u015bci zw\u0142oki zosta\u0142y wywiezione w nieznanym kierunku. Do dzi\u015b nie wiadomo, gdzie spoczywaj\u0105 jego szcz\u0105tki. Znaj\u0105c metod\u0119 dzia\u0142a\u0144 UB, kt\u00f3re przewozi\u0142o cia\u0142a zabitych partyzant\u00f3w do wi\u0119zie\u0144 w celu rozpoznania, a nast\u0119pnie chowano ich w okolicach, pozwala wysun\u0105\u0107 wniosek, \u017ce komunistyczni oprawcy pogrzebali zw\u0142oki \u201eOrdona\u201d gdzie\u015b w okolicach Puchaczowa. By\u0107 mo\u017ce nawet w okolicach by\u0142ego aresztu. To jednak wymaga dalszych bada\u0144 \u2013 zar\u00f3wno archiwalnych jak i archeologicznych.<\/p>\n

Ludwik Szmydke \u201eCzarny Jurek\u201d oraz Witold Matuszak zostali skazani na kar\u0119 \u015bmierci podczas g\u0142o\u015bnej rozprawy przeprowadzonej w dniach 19-20 sierpnia 1947 r. Wyrok zosta\u0142 wykonany 2 wrze\u015bnia tego roku na Zamku w Lublinie. Do dzi\u015b nieznane jest miejsce ich poch\u00f3wku. Na kar\u0119 \u015bmierci skazano r\u00f3wnie\u017c Lucjana Flisiuka, jednak zosta\u0142a ona zamieniona na 15 lat wi\u0119zienia.
\nW oparciu o fakt, \u017ce Ludwik Szmydke bywa\u0142 w Urszulinie, aresztowano\u00a0 r\u00f3wnie\u017c ca\u0142y Zarz\u0105d Urz\u0119du Gminy Urszulin i w tym samym procesie skazano: w\u00f3jta gminy W\u0142odzimierza Omyli\u0144skiego (15 lat wi\u0119zienia), Stanis\u0142awa Waku\u0142\u0119 (10 lat wi\u0119zienia), Witolda Podle\u015bnego (12 lat wi\u0119zienia), Henryka Baba (10 lat wi\u0119zienia), Henryka Weso\u0142owskiego (5 lat wi\u0119zienia).<\/p>\n

Pozbawieni dow\u00f3dcy \u017co\u0142nierze J\u00f3zefa Struga \u201eOrdona\u201d pr\u00f3bowali bezskutecznie nawi\u0105za\u0107 kontakt z ppor. Edwardem Taraszkiewiczem \u201e\u017belaznym\u201d, kt\u00f3ry tak\u017ce pr\u00f3bowa\u0142 ich znale\u017a\u0107 i przyj\u0105\u0107 do swego oddzia\u0142u. Grupa ta wtedy sk\u0142ada\u0142a si\u0119 ju\u017c najprawdopodobniej z ok. 5 \u017co\u0142nierzy. Byli to: Stanis\u0142aw Falkiewicz \u201eRy\u015b\u201d, Ignacy Falkiewicz \u201eMewa\u201d, Eugeniusz Arasimowicz \u201eMongo\u0142\u201d, Stanis\u0142aw Marciniak \u201eNiewinny\u201d i J\u00f3zef Doma\u0144ski \u201ePawe\u0142\u201d. Niebawem w czasie potyczki zabity zosta\u0142 \u201eMongo\u0142\u201d, nast\u0119pnie zosta\u0142 zamordowany przez agenta UB \u201eRy\u015b\u201d. Jesieni\u0105 1947 r. \u201eMewa\u201d postanowi\u0142 opu\u015bci\u0107 oddzia\u0142 i wyjecha\u0142 na Ziemie Odzyskane. Ukrywa\u0142 si\u0119 tam do 1954 roku, kiedy si\u0119 ujawni\u0142 w koszali\u0144skiej prokuraturze. Wiosn\u0105 1948 r. na zach\u00f3d wyjecha\u0142 tak\u017ce \u201eNiewinny\u201d. Trafi\u0142 do P\u0142ocka, gdzie pracowa\u0142 jako stra\u017cnik w stoczni rzecznej. Zagro\u017cony aresztowaniem powr\u00f3ci\u0142 we wrze\u015bniu 1951 roku do powiatu w\u0142odawskiego, gdzie nawi\u0105za\u0142 kontakt z oddzia\u0142em \u201e\u017belaznego\u201d. J\u00f3zefowi Doma\u0144skiemu, kt\u00f3ry jako jedyny pozosta\u0142 w tym terenie uda\u0142o si\u0119 w ko\u0144cu nawi\u0105za\u0107 kontakt z \u201e\u017belaznym\u201d, kt\u00f3ry przyj\u0105\u0142 go pod swoj\u0105 komend\u0119 mianuj\u0105c jednocze\u015bnie sekretarzem oddzia\u0142u.
\n6 pa\u017adziernika 1951 r. ppor. Edward Taraszkiewicz \u201e\u017belazny\u201d zgin\u0105\u0142 w czasie wielkiej ob\u0142awy we wsi Zbere\u017ce<\/a>, a Stanis\u0142aw Marciniak \u201eNiewinny\u201d wraz z J\u00f3zefem Doma\u0144skim \u201e\u0141ukaszem\u201d zostali aresztowani. Wyrokiem s\u0105du z dnia 14 sierpnia 1952 roku zostali skazani na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok wykonano 29 stycznia 1953 r. na Zamku w Lublinie.<\/p>\n

\u015amier\u0107 \u201eOrdona\u201d odbi\u0142a si\u0119 szerokim echem w ca\u0142ej \u00f3wczesnej Polsce. Wszystkie wa\u017cniejsze gazety w kraju pisa\u0142y o tym \u201esukcesie\u201d w\u0142adz. Propaganda nie szcz\u0119dzi\u0142a najgorszych s\u0142\u00f3w skierowanych pod adresem \u201eOrdona\u201d, na kt\u00f3rym skupi\u0142a si\u0119 ca\u0142a w\u015bciek\u0142o\u015b\u0107 w\u0142adz komunistycznych za dotkliwe straty, kt\u00f3rych by\u0142 wsp\u00f3\u0142sprawc\u0105.
\nPosta\u0107 \u201eOrdona\u201d w terenie, na kt\u00f3rym dzia\u0142a\u0142 do dzi\u015b budzi kontrowersje. K\u0142amliwa propaganda PRL-u odnios\u0142a na tym polu ogromny sukces. Wykl\u0119\u0142a i na zawsze zrobi\u0142a bandyt\u0119 z por. J\u00f3zefa Struga \u201eOrdona\u201d \u2013 jednego z wielu dow\u00f3dc\u00f3w podziemnej armii, kt\u00f3ry zgin\u0105\u0142 w walce prowadzonej z komunistycznymi zdrajcami o woln\u0105 i niepodleg\u0142\u0105 Polsk\u0119.<\/p>\n

Opracowano na podstawie: <\/span>
\n<\/span>Archiwum Instytutu Pami\u0119ci Narodowej w Lublinie.
\nArchiwum Pa\u0144stwowe w Lublinie.
\n<\/span>Kopi\u0144ski Jaros\u0142aw, Rozpracowanie\u00a0 struktur konspiracyjnych AK-WiN na przyk\u0142adzie dzia\u0142a\u0144 operacyjnych WUBP w Lublinie w latach 1944-1956<\/span>, [w:] Wobec
\nkomunizmu. Materia\u0142y z sesji naukowej pt. Lubelskie i po\u0142udniowe
\nPodlasie wobec komunizmu, 1918-1989, Radzy\u0144 Podlaski 2 IX 2005<\/span>, Radzy\u0144 Podlaski 2006.<\/span>
\nPaj\u0105k Henryk, \u201eUskok\u201d kontra UB<\/span>, Lublin 1992.
\nPaj\u0105k Henryk, \u201eJastrz\u0105b\u201d kontra UB<\/span>, Lublin 1993.
\nPaj\u0105k Henryk, \u201e\u017belazny\u201d kontra UB<\/span>, Lublin 1993.
\nPaj\u0105k Henryk, Oni si\u0119 nigdy nie poddali<\/span>, Lublin 1997.
\n<\/span>Relacja Zygmunta P\u0119ka\u0142y \u201e\u015amia\u0142ego\u201d z 16 pa\u017adziernika 2008 r.<\/span>
\nSikorski A., Doroszuk T., Z archiwum IPN \u2013 \u201eOrdon\u201d<\/span>, film dokumentalny zrealizowany dla TVP Polonia, TVP Lublin 2009<\/span>.
\nTaraszkiewicz Edmund Edward, Trzy pami\u0119tniki<\/span>, wst\u0119p, red. nauk., oprac. A.T. Filipek, B. Janoci\u0144ska, Warszawa \u2013 Lublin 2008.<\/span>
\nWnuk Rafa\u0142, Lubelski Okr\u0119g AK DSZ i WiN 1944-1947<\/span>, Warszawa 2000.<\/span>
\nXX lat w s\u0142u\u017cbie narodu. Wspomnienia pracownik\u00f3w UB i SB<\/span>, red. Cz. Bia\u0142ow\u0105s, R. Waleczny, Departament Kadr i Szkolenia MSW (do u\u017cytku wewn\u0119trznego), Warszawa 1964.<\/span><\/p>\n

Tomasz Guziak
\nbronek.lot@wp.pl<\/a><\/div>\n

\u015amier\u0107 por. J\u00f3zefa Struga ”Ordona” – cz\u0119\u015b\u0107 1><\/span><\/a><\/span><\/p>\n<\/div>\n

<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"