{"id":575,"date":"2009-09-23T10:34:33","date_gmt":"2009-09-23T08:34:33","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2009\/09\/23\/mysmy-rebelianci-4\/"},"modified":"2019-03-22T22:48:07","modified_gmt":"2019-03-22T21:48:07","slug":"mysmy-rebelianci-4","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=575","title":{"rendered":"MY\u015aMY REBELIANCI… (4)"},"content":{"rendered":"
„MY\u015aMY REBELIANCI”<\/span><\/span>
\n Teksty utwor\u00f3w i ich historia <\/span><\/span>
\n\"\"<\/a><\/div>\n
\n
My\u015bmy rebelianci (autor nieznany)<\/span><\/p>\n

Rzucili\u015bmy swe w\u0142asne domy,
\nrzucili\u015bmy najbli\u017cszych nam,
\nnie po to by pisano tomy,
\nlub aby zdoby\u0107 serca dam.
\nMy\u015bmy rebelianci,
\npolscy partyzanci.
\nPoszli\u015bmy w las,
\nbo nadszed\u0142 czas, bo nadszed\u0142 czas.
\nNie chcemy sierp\u00f3w ani m\u0142ot\u00f3w
\ni obrzyd\u0142 nam germa\u0144ski wr\u00f3g,
\nna pomst\u0119 mamy dzi\u015b ochot\u0119
\nza Polsk\u0119 sp\u0142aci\u0107 krwawy d\u0142ug.
\nRefren: My\u015bmy rebelianci …
\nIdziemy dzi\u015b na polskie szosy,
\nidziemy na zasadzek moc,
\nbo chcemy zmieni\u0107 wojny losy,
\nwi\u0119c idziem w dzie\u0144 i idziem w noc.
\nRefren: My\u015bmy rebelianci …<\/p>\n<\/div>\n

Piosenka \u201eMy\u015bmy rebelianci …\u201d znana by\u0142a przed laty jako hymn \u201eRagnerowc\u00f3w. Z ko\u0144cem zimy 1943 r. w rejonie Bielicy i Niecieczy (pow. Lida, woj. nowogr\u00f3dzkie; obecnie – Bia\u0142oru\u015b) wyruszy\u0142 w pole zawi\u0105zek pierwszego polskiego oddzia\u0142u partyzanckiego AK nad Niemnem. Komend\u0119 nad nim obj\u0105\u0142 ppor. Czes\u0142aw Zaj\u0105czkowski \u201eRagner\u201d<\/a>. Po roku dzia\u0142alno\u015bci oddzia\u0142 ten przemianowany zosta\u0142 na IV batalion 77 pu\u0142ku piechoty AK, licz\u0105cy blisko tysi\u0105c \u017co\u0142nierzy, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych oko\u0142o 30% to miejscowi prawos\u0142awni. Tak masowy nap\u0142yw ochotnik\u00f3w do oddzia\u0142u wynika\u0142 z jednej strony z obywatelskiego podej\u015bcia \u201eRagnera\u201d<\/a> do ludno\u015bci i \u017co\u0142nierzy \u2013 bez r\u00f3\u017cnic na wyznanie czy narodowo\u015b\u0107, a z drugiej strony \u2013 spowodowany by\u0142 okoliczno\u015bci\u0105, i\u017c jego batalion walczy\u0142 nie tylko z Niemcami, ale broni\u0142 te\u017c mieszka\u0144c\u00f3w nadnieme\u0144skich wiosek przed wrog\u0105 partyzantk\u0105 sowieck\u0105. Na Nowogr\u00f3dczy\u017anie i Wile\u0144szczy\u017anie trzeba by\u0142o bowiem walczy\u0107 z obydwoma wrogami Rzeczypospolitej – z si\u0142ami III Rzeszy Hitlera i Rosji Sowieckiej Stalina.
\n\u201eRagnerowcy\u201d rozbijali posterunki \u017candarmerii i policji, atakowali samochody z policyjnymi si\u0142ami okupanta, toczyli boje z ob\u0142awami niemieckimi. Ale te\u017c szli \u201ena zasadzek moc\u201d przeciwko \u201epartyzanckim\u201d oddzia\u0142om bolszewickim, grabi\u0105cym i terroryzuj\u0105cym miejscow\u0105 ludno\u015b\u0107.
\n\u201eRagner\u201d<\/a> nale\u017ca\u0142 do tych dow\u00f3dc\u00f3w AK, kt\u00f3rzy nie z\u0142o\u017cyli broni przed Sowietami w lipcu 1944 r. By\u0142 najwybitniejszym organizatorem oporu przeciw sowieckim okupantom w centralnej cz\u0119\u015bci woj. nowogr\u00f3dzkiego. Dowodzone przez niego oddzia\u0142y wchodz\u0105ce w sk\u0142ad zgrupowania \u201ePo\u0142udnie\u201d<\/a> wykona\u0142y setki akcji przeciw NKWD i sowieckiej administracji. W li\u015bcie z wrze\u015bnia 1944 r. skierowanym do w\u0142adz sowieckich w Lidzie \u201eRagner\u201d<\/a> informowa\u0142, \u017ce w odwet za zbrodnie pope\u0142nione przez komunist\u00f3w na ludno\u015bci Nowogr\u00f3dczyzny b\u0119dzie likwidowa\u0142 przedstawicieli aparatu okupacyjnego. Od kul \u201eRagnerowc\u00f3w\u201d gin\u0119li wi\u0119c funkcjonariusze i agenci NKWD, pracownicy sowieckiej administracji organizuj\u0105cy \u0142apanki Polak\u00f3w do Armii Czerwonej i denuncjatorzy.
\nKomendant \u201eRagner\u201d<\/a> by\u0142 najbardziej znienawidzonym i poszukiwanym przez Sowiet\u00f3w dow\u00f3dc\u0105 polskiego podziemia na Nowogr\u00f3dczy\u017anie. M\u00f3wili o nim: \u201eczort w oczkach\u201d<\/a> (diabe\u0142 w okularach). Poleg\u0142 wraz z kilkoma \u017co\u0142nierzami 3 XII 1944 r., okr\u0105\u017cony pod Nieciecz\u0105 z 30-osobowym oddzia\u0142em os\u0142onowym przez 1.400 funkcjonariuszy NKWD wspartych artyleri\u0105 i broni\u0105 pancern\u0105. Do dzi\u015b nie ma grobu, cia\u0142a partyzant\u00f3w zabitych pod Nieciecz\u0105 zosta\u0142y zabrane przez NKWD i zakopane w nieznanym miejscu Ostatnie grupy wywodz\u0105ce si\u0119 ze zgrupowania \u201eRagnera\u201d<\/a> broni\u0142y polsk\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107 kresow\u0105 przed bezprawiem sowieckiego okupanta do 1949 r.<\/span><\/p>\n

Niech si\u0119 pani pomodli (autor nieznany)<\/span><\/p>\n

Zmrok zapada\u0142 szarosielankowy, z \u0142\u0105k skoszonych aromaty sz\u0142y,
\nWiatr co\u015b szepta\u0142, tul\u0105c drzew korony, z dala we wsi ujada\u0142y psy.
\nWtem s\u0142ycha\u0107 zgie\u0142k i turkot wielu woz\u00f3w, m\u0142odych g\u0142os\u00f3w nawo\u0142ywa\u0144 moc,
\nTo nadci\u0105ga partyzancki ob\u00f3z, by zajmowa\u0107 kwatery na noc.
\nI by\u0142 tam kto\u015b, tak bardzo zadumany,
\nco w oczach mia\u0142 idei wielki cel.
\nKto\u015b, kto ta\u0144cz\u0105c ze mn\u0105 le\u015bne tango,
\nz cicha szepta\u0142 dziwne s\u0142owa te:
\nNiech si\u0119 Pani pomodli, dzisiaj w mojej intencji,
\nbo wyprawa mnie czeka, niebezpieczna i z\u0142a.
\nMo\u017ce Pani modlitwa, b\u0119dzie dla mnie skuteczn\u0105
\ni uchroni od z\u0142ego, tego co prosi tak.
\nI min\u0119\u0142o tyle d\u0142ugich dni od tej chwili,
\na ja wci\u0105\u017c przed oczyma obraz w sercu ten mam.
\nKiedy s\u0142o\u0144ce zachodzi, zmierzch ku nocy si\u0119 chyli,
\na ja s\u0142ysz\u0119 wci\u0105\u017c turkot i zgie\u0142k woz\u00f3w ten sam.
\nLecz odszed\u0142 kto\u015b, tak bardzo zadumany,
\nco w oczach mia\u0142 idei wielki cel.
\nKto\u015b, kto ta\u0144czy\u0142 ze mn\u0105 le\u015bne tango,
\ni z cicha szepta\u0142 dziwne s\u0142owa te:
\nRefren: Niech si\u0119 Pani pomodli\u2026<\/p>\n<\/div>\n

\u201eNiech si\u0119 Pani pomodli …\u201d, to piosenka \u015bpiewana w oddzia\u0142ach partyzanckich Lubelszczyzny i Podlasia. Szczeg\u00f3lnie popularna w oddziale Romana Dumy \u201eRomana\u201d wchodz\u0105cym do sierpnia 1945 r. w sk\u0142ad zgrupowania poakowskich oddzia\u0142\u00f3w podleg\u0142ych por.\/mjr. Hieronimowi Dekutowskiemu \u201eZaporze\u201d<\/a>. Pro\u015bba zawarta w tytule tego tekstu jest teraz r\u00f3wnie aktualna, jak w czasach, w kt\u00f3rych tekst powsta\u0142 i \u017cy\u0142, wy\u015bpiewywany przez partyzanck\u0105 bra\u0107. To pro\u015bba o modlitw\u0119 poleg\u0142ych i pomordowanych \u201eostatnich le\u015bnych\u201d. A je\u015bli kto nie zna s\u0142\u00f3w modlitwy, niech po prostu wspomni tych strace\u0144c\u00f3w, do ko\u0144ca wiernych, do ko\u0144ca m\u0119\u017cnych, do ko\u0144ca wolnych.<\/span><\/p>\n

Przeszli, przepadli, dym tylko dusi i krzyk wysoki we mgle, we mgle\u00a0 ta fraza pochodz\u0105cego z czerwca 1944 r. wiersza Krzysztofa Kamila Baczy\u0144skiego okaza\u0142a si\u0119 prorocza tak\u017ce dla Nich – \u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych. Dali z siebie wszystko. Poszli, u\u017cywaj\u0105c wyra\u017cenia Andrzeja Bobkowskiego, emigracyjnego polskiego pisarza, na udry z komunistami, nie na pertraktacje lub, jak powiedzia\u0142 jeden z \u017co\u0142nierzy \u201eZapory\u201d: Poszli na\u00a0 przepad\u0142e<\/span>. Walczyli w obronie wolno\u015bci na \u015bmier\u0107, nie na \u017cycie, i dlatego w tej walce w znakomitej wi\u0119kszo\u015bci padli.
\nNiestety, w zbiorowej \u015bwiadomo\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa polskiego nie istniej\u0105. Ich krzyk, ten wysoki, z mg\u0142y, nie dochodzi do wra\u017cliwo\u015bci wi\u0119kszo\u015bci z nas. Wystarczy wspomnie\u0107, \u017ce cho\u0107 \u201e\u017bo\u0142nierze Wykl\u0119ci\u201d byli awangard\u0105 w walce z komunizmem, podczas hucznie obchodzonej w czerwcu 2009 r. dwudziestej rocznicy obalenia komunizmu w Polsce nie zostali nawet wspomniani. Niech p\u0142yta grupy DE PR
\nESS<\/a>\u00a0 wzmocni Ich krzyk. Niech uczyni go dla Ciebie s\u0142yszalnym. Mo\u017ce to krzyk o Twoj\u0105 dobr\u0105 pami\u0119\u0107 o Nich?!<\/span><\/p>\n

Wilki (Zbigniew Herbert)<\/span><\/p>\n

Poniewa\u017c \u017cyli prawem wilka
\nhistoria o nich g\u0142ucho milczy
\npozosta\u0142 po nich w kopnym \u015bniegu
\n\u017c\u00f3\u0142tawy mocz i ten \u015blad wilczy
\nszybciej ni\u017c w plecy strza\u0142 zdradziecki
\ntrafi\u0142a serce m\u015bciwa rozpacz
\npili samogon, jedli n\u0119dz\u0119
\ntak si\u0119 starali losom sprosta\u0107
\nju\u017c nie zostanie agronomem
\n\u201eCiemny\u201d, a \u201e\u015awit\u201d – ksi\u0119gowym
\n\u201eMarusia\u201d – matk\u0105, \u201eGrom\u201d – poet\u0105
\nposiwia \u015bnieg ich m\u0142ode g\u0142owy
\nnie op\u0142aka\u0142a ich Elektra
\nnie pogrzeba\u0142a Antygona
\ni b\u0119d\u0105 tak przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107
\nw g\u0142\u0119bokim \u015bniegu wiecznie kona\u0107
\nprzegrali dom sw\u00f3j w bia\u0142ym borze
\nk\u0119dy zawiewa sypki \u015bnieg
\nnie nam \u017ca\u0142owa\u0107 \u2013 gryzipi\u00f3rkom –
\ni g\u0142adzi\u0107 ich zmierzwion\u0105 sier\u015b\u0107
\nponiewa\u017c \u017cyli prawem wilka
\nhistoria o nich g\u0142ucho milczy
\nzosta\u0142 na zawsze w dobrym \u015bniegu
\n\u017c\u00f3\u0142tawy mocz i ten trop wilczy<\/p>\n<\/div>\n

Wiersz Zbigniewa Herberta \u201eWilki\u201d pochodzi z wydanego w 1992 r. zbioru \u201eRovigo\u201d. Herbert, jako jeden z nielicznych polskich intelektualist\u00f3w, troszczy\u0142 si\u0119 o krew przelan\u0105 w walce z komunistami, w obronie wolno\u015bci przez \u201eostatnich le\u015bnych\u201d – \u201e\u017bo\u0142nierzy Wykl\u0119tych\u201d. Wielokrotnie podkre\u015bla\u0142, \u017ce ci, kt\u00f3rzy tak dzielnie zmierzyli si\u0119 z losem, kt\u00f3rzy, w czasach, w kt\u00f3rych \u017cy\u0107 im przysz\u0142o, zachowali si\u0119 m\u0119\u017cnie, dali \u015bwiadectwo – podpisane w\u0142asn\u0105 krwi\u0105 – przywi\u0105zania do wolno\u015bci, zas\u0142uguj\u0105 na dobr\u0105 pami\u0119\u0107 i szacunek. M\u00f3wi\u0142, za swoim mistrzem, prof. Henrykiem Elzenbergiem, w jednym z wywiad\u00f3w:
\n\u201eWydaje mi si\u0119, \u017ce podejmuje si\u0119 walk\u0119 nie dla wygranej, bo to by by\u0142o zbyt \u0142atwe, i nie dla samej walki, ale w obronie warto\u015bci, dla kt\u00f3rych warto \u017cy\u0107 i za kt\u00f3re mo\u017cna umrze\u0107<\/span> […]. Musi by\u0107 element walki i musi by\u0107 za\u0142o\u017cona w tej walce tak\u017ce przegrana, ale w imi\u0119 warto\u015bci, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 dalej \u017cy\u0142y\u201d<\/span>.
\nJak wspaniale ta wypowied\u017a Poety wsp\u00f3\u0142brzmi z tekstem kpt. \u201eUskoka\u201d [Kpt. Zdzis\u0142aw Bro\u0144ski „Uskok”<\/a> –\u00a0 wsp\u00f3\u0142autor tekstu „Las Makoszki”<\/a>, zgin\u0105\u0142 21 V 1949 r.<\/a><\/span>], kt\u00f3ry w lecie 1947 r., w kilka dni po samob\u00f3jczej \u015bmierci kilku jego podkomendnych, kt\u00f3rzy, w obliczu osaczenia przez si\u0142y komunistyczne, nie maj\u0105c szans na przebicie si\u0119 z okr\u0105\u017cenia i nie chc\u0105c wpa\u015b\u0107 w r\u0119ce wroga, wybrali \u015bmier\u0107 z w\u0142asnej r\u0119ki, zapisa\u0142 w swoim pami\u0119tniku:
\n\u201e\u017bycie po\u015bwi\u0119ci\u0107 warto jest tylko dla jednej idei, idei wolno\u015bci. Je\u015bli walczymy i ponosimy ofiary, to dlatego, \u017ce chcemy w\u0142a\u015bnie \u017cy\u0107, ale \u017cy\u0107 jako ludzie wolni, w wolnej Ojczy\u017anie\u201d<\/span>.
\nHerbert m\u00f3wi\u0142 r\u00f3wnie\u017c:
\n\u201eCzu\u0142em i do dzi\u015b czuj\u0119 szacunek do tych, kt\u00f3rzy pozostali do ko\u0144ca wierni przysi\u0119dze, w lasach, bez nadziei.<\/span> […] Je\u017celi jednak kto\u015b rzeczywi\u015bcie walczy\u0142 o t\u0119 niepodleg\u0142o\u015b\u0107<\/span> [Polski] – to by\u0142a Armia Krajowa przez d\u0142ugich pi\u0119\u0107 lat, kt\u00f3rej wysi\u0142ek okre\u015blono wraz z Powstaniem Warszawskim – jako daremny i politycznie nies\u0142uszny. A tak\u017ce polskie oddzia\u0142y walcz\u0105ce w lasach ju\u017c po \u201ewyzwoleniu\u201d. A jeszcze ci, co gin\u0119li w lochach i kazamatach bezpieki\u201d<\/span>.
\nW wierszu \u201eTrzy wiersze z pami\u0119ci\u201d, ze zbioru \u201eStruna \u015bwiat\u0142a\u201d, zmar\u0142y w 1998 r. Poeta napisa\u0142: \u201e[…] <\/span>nie dajmy zgin\u0105\u0107 poleg\u0142ym<\/span> […]\u201d. Amen. <\/span><\/span><\/p>\n

Wszystkie teksty i histori\u0119 ich powstania mo\u017cna przeczyta\u0107 na stronie FUNDACJI „PAMI\u0118TAMY”><\/span><\/span><\/a><\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: Fundacja „Pami\u0119tamy”<\/a>
\nMY\u015aMY REBELIANCI… (1)><\/a>
<\/span>Strona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/a><\/span><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"