{"id":564,"date":"2009-10-21T00:01:13","date_gmt":"2009-10-20T22:01:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2009\/10\/21\/46-rocznica-smierci-sierz-lalka\/"},"modified":"2009-10-21T00:01:13","modified_gmt":"2009-10-20T22:01:13","slug":"46-rocznica-smierci-sierz-lalka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=564","title":{"rendered":"46 rocznica \u015bmierci sier\u017c. "Lalka""},"content":{"rendered":"
46 rocznica \u015bmierci sier\u017c. J\u00f3zefa Franczaka ps. "Lalek" – ostatniego \u017co\u0142nierza Niepodleg\u0142ej Polski.<\/span><\/font><\/p>\n
„Bez ofiary \u017cycia kilku tysi\u0119cy takich jak Oni, powojenna historia Polski by\u0142aby jak\u017ce bardziej zawstydzaj\u0105ca”.<\/font>
H. Paj\u0105k<\/font><\/div>\n

\"\"\"\"
Marzec 1945 r. J\u00f3zef Franczak „Lalek” w II Armii Wojska Polskiego tu\u017c przed dezercj\u0105.<\/span><\/font><\/p>\n

21 pa\u017adziernika 1963 roku w ob\u0142awie funkcjonariuszy SB i ZOMO we wsi Majdan Kozic G\u00f3rnych<\/a> na Lubelszczy\u017anie zgin\u0105\u0142 J\u00f3zef Franczak „Lalek”, ostatni \u017co\u0142nierz podziemia niepodleg\u0142o\u015bciowego. Zosta\u0142 wydany w r\u0119ce bezpieki przez krewnego zwerbowanego do wsp\u00f3\u0142pracy z SB. Jego siostry, dopiero 20 lat p\u00f3\u017aniej, mog\u0142y z\u0142o\u017cy\u0107 cia\u0142o [pozbawione przez komunist\u00f3w g\u0142owy] w rodzinnym grobowcu.<\/span><\/font><\/p>\n

Sier\u017c. J\u00f3zef Franczak „Lalu\u015b”, „Lalek” by\u0142 ostatnim partyzantem polskiego podziemia niepodleg\u0142o\u015bciowego. Jego \u017cyciorys jest typowy dla wielu z pokolenia Kolumb\u00f3w. Urodzi\u0142 si\u0119 w 1918 roku w ma\u0142ej podlubelskiej wiosce Majdan Kozic G\u00f3rnych. Nie maj\u0105c \u015brodk\u00f3w na dalsze kszta\u0142cenie zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Szko\u0142y Podoficerskiej \u017bandarmerii w Grudzi\u0105dzu, a nast\u0119pnie s\u0142u\u017cy\u0142 w R\u00f3wnem na Wo\u0142yniu. We wrze\u015bniu 1939 roku walczy\u0142 z Sowietami, uda\u0142o mu si\u0119 zbiec z niewoli i powr\u00f3ci\u0107 w rodzinne strony. W czasie okupacji niemieckiej by\u0142 \u017co\u0142nierzem ZWZ i AK, dowodzi\u0142 dru\u017cyn\u0105, a nast\u0119pnie plutonem. Prowadzi\u0142 te\u017c zaj\u0119cia w konspiracyjnej szkole podoficerskiej. Po wkroczeniu Armii Czerwonej znalaz\u0142 si\u0119 w szeregach organizowanego przez komunist\u00f3w „ludowego” WP. Stacjonowa\u0142 w K\u0105kolewnicy, gdzie S\u0105d Polowy II Armii „ludowego” WP skazywa\u0142 na kary \u015bmierci by\u0142ych \u017co\u0142nierzy AK. Prawdopodobnie w pierwszych miesi\u0105cach 1945 roku zdezerterowa\u0142. Pocz\u0105tkowo ukrywa\u0142 si\u0119 w okolicach \u0141odzi, a nast\u0119pnie na Pomorzu.
\"\"
"Lalu\u015b" jako \u017co\u0142nierz \u017candarmerii Wojska Polskiego. Zdj\u0119cie z czerwca 1939 r.<\/span><\/font><\/p>\n

Rozpoznany, powr\u00f3ci\u0142 w rodzinne strony, ale tutaj ju\u017c w czerwcu 1946 roku wpad\u0142 w ob\u0142aw\u0119 grupy operacyjnej wojew\u00f3dzkiego UB w Lublinie. Podczas transportu uciek\u0142 wraz z dziewi\u0119cioma innymi aresztantami, zabijaj\u0105c m.in. trzech funkcjonariuszy bezpieki. Na kr\u00f3tko do\u0142\u0105czy\u0142 do jednego z pododdzia\u0142\u00f3w zgrupowania mjr. Hieronima Dekutowskiego „Zapory”<\/a>. Na pocz\u0105tku 1947 roku zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do oddzia\u0142u kpt. Zdzis\u0142awa Bro\u0144skiego „Uskoka”<\/a>. Po akcji ujawnieniowej z wiosny 1947 roku zosta\u0142 dow\u00f3dc\u0105 jednego z pododdzia\u0142\u00f3w. Wraz ze swoimi partyzantami (by\u0142o ich zazwyczaj od czterech do sze\u015bciu) patrolowa\u0142 podleg\u0142y mu teren na pograniczu powiat\u00f3w lubelskiego i krasnostawskiego; zbierali informacje dotycz\u0105ce aresztowa\u0144 i operacji przeprowadzanych przez aparat represji, a tak\u017ce na temat os\u00f3b wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych z UB oraz najbardziej gorliwych funkcjonariuszy UB i MO. Z powodu ma\u0142ej liczebno\u015bci patroli dzia\u0142alno\u015b\u0107 zbrojna w owym czasie by\u0142a znacznie ograniczona. Sprowadza\u0142a si\u0119 do zasadzek na ma\u0142e patrole milicyjne, akcji ekspropriacyjnych oraz wykonywania kar ch\u0142osty lub \u015bmierci na konfidentach i aktywistach komunistycznych. Patrole musia\u0142y ci\u0105gle uchodzi\u0107 przed \u015bcigaj\u0105cymi je grupami operacyjnymi UB–KBW. Po stratach w zasadzce z maja 1948 roku jego pododdzia\u0142 przesta\u0142 istnie\u0107. Z pi\u0119ciu partyzant\u00f3w poleg\u0142o dw\u00f3ch, a dw\u00f3ch zosta\u0142o rannych (z kt\u00f3rych jeden zmar\u0142). Bez szwanku wyszed\u0142 jedynie „Lalu\u015b”. W kolejn\u0105 zasadzk\u0119 wpad\u0142 sam w Wigili\u0119 1948 roku. W czasie walki rani\u0142 jednego z milicjant\u00f3w, sam te\u017c zosta\u0142 ranny w brzuch. Od tego czasu nie posiada\u0142 ju\u017c zorganizowanego pododdzia\u0142u zbrojnego, ale utrzymywa\u0142 \u0142\u0105czno\u015b\u0107 z kontynuuj\u0105cymi walk\u0119 zbrojn\u0105. Jego towarzysze gin\u0119li w walce lub wpadali w r\u0119ce UB w wyniku kombinacji operacyjnych. Jemu nadal udawa\u0142o si\u0119 umyka\u0107 przed tropi\u0105cymi go funkcjonariuszami UB, niejednokrotnie dopisywa\u0142o mu niesamowite szcz\u0119\u015bcie.

1947 rok. Narada dow\u00f3dc\u00f3w patroli. Od lewej: Stanis\u0142aw Kuchcewicz „Wiktor”, prawdop. kpt. Zdzis\u0142aw Bro\u0144ski "Uskok", J\u00f3zef Franczak „Lalek”, Walenty Wa\u015bkowicz „Strza\u0142a”.<\/span>
<\/font>
"Lalek" nie budowa\u0142 \u015bwietnie zamaskowanych bunkr\u00f3w, aby przebywa\u0107 w nich przez wiele miesi\u0119cy. By\u0142 w ci\u0105g\u0142ym ruchu, cz\u0119sto zmieniaj\u0105c kwatery. Jak szacowali funkcjonariusze UB\/SB, jego siatka wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w liczy\u0142a oko\u0142o dwustu os\u00f3b, co jest liczb\u0105 imponuj\u0105c\u0105, tym bardziej \u017ce za udzielanie pomocy tak „niebezpiecznemu bandycie” grozi\u0142 kilkuletni wyrok wi\u0119zienia. Franczak powa\u017cnie zastanawia\u0142 si\u0119 nad skorzystaniem z uchwalonej 27 kwietnia 1956 roku amnestii i powrotem do normalnego \u017cycia. W rozmowie z jednym ze swoich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w mia\u0142 powiedzie\u0107, \u017ce gdyby mia\u0142 gwarancj\u0119, \u017ce otrzyma\u0142by wyrok mniejszy ni\u017c 15 lat wi\u0119zienia, to zdecydowa\u0142by si\u0119 na ujawnienie. Jednak po konsultacjach z jednym z lubelskich adwokat\u00f3w zrezygnowa\u0142, bo ten mia\u0142 mu wyja\u015bni\u0107, \u017ce za pope\u0142nione przez niego przest\u0119pstwa grozi\u0142a mu kara do\u017cywotniego wi\u0119zienia. W rozmowach ze swoimi wsp\u00f3\u0142pracownikami m\u00f3wi\u0142, \u017ce w najbli\u017cszym czasie w Polsce musi doj\u015b\u0107 do zmiany ustroju, a on zrobi wszystko, aby do tego dotrwa\u0107. Pragnienie powrotu do normalnego \u017cycia powodowa\u0142 zwi\u0105zek z Danut\u0105 Mazur z Wygnanowic, z kt\u00f3rego 11 stycznia 1958 roku urodzi\u0142 si\u0119 syn Marek. Oboje podejmowali pr\u00f3by sformalizowania swojego zwi\u0105zku. Ko\u0144czy\u0142y si\u0119 one niepowodzeniem, gdy\u017c ksi\u0119\u017ca, obawiaj\u0105c si\u0119 prowokacji SB, odmawiali udzielenia \u015blubu. Funkcjonariusze UB\/SB u\u017cywali przer\u00f3\u017cnych sposob\u00f3w, aby go wytropi\u0107. Pozyskiwano konfident\u00f3w, kt\u00f3rzy z jednej strony mieli penetrowa\u0107 jego rodzin\u0119 i \u015brodowisko pomocnik\u00f3w, z drugiej pr\u00f3bowali ustali\u0107 jego kryj\u00f3wk\u0119. W domach cz\u0142onk\u00f3w najbli\u017cszej rodziny „Lalusia” oraz jego najbli\u017cszych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w instalowano aparatur\u0119 pods\u0142uchow\u0105; w zabudowaniach s\u0105siaduj\u0105cych organizowane by\u0142y tzw. zakryte punkty obserwacyjne, w kt\u00f3rych dw\u00f3ch – trzech funkcjonariuszy sp\u0119dza\u0142o po kilka tygodni w oczekiwaniu na pojawienie si\u0119 „Lalusia”. Bezskutecznie.<\/p>\n

Na pocz\u0105tku 1963 roku funkcjonariuszom Wydzia\u0142u III SB KW MO w Lublinie uda\u0142o si\u0119 wyselekcjonowa\u0107 cz\u0142owieka, kt\u00f3ry m\u00f3g\u0142 przyczyni\u0107 si\u0119 do uj\u0119cia lub likwidacji „Lalusia”. By\u0142 to Stanis\u0142aw Mazur – bratanek ojca Danuty Mazur, mieszkaj\u0105cy wtedy w Lublinie. Na podstawie „materia\u0142\u00f3w kompromituj\u0105cych” oficerom\u00a0 SB uda\u0142o si\u0119 go zwerbowa\u0107 jako tajnego wsp\u00f3\u0142pracownika; nadano mu ps. "Micha\u0142". Przez kolejne miesi\u0105ce doje\u017cd\u017ca\u0142 do Wygnanowic, spotyka\u0142 si\u0119 ze swoimi krewnymi, a jednocze\u015bnie wsp\u00f3\u0142pracownikami „Lalusia”. Jako bliski krewny darzony by\u0142 przez nich zaufaniem. W sierpniu 1963 roku uda\u0142o mu si\u0119 spotka\u0107 z „Lalusiem”. Przez nast\u0119pne trzy miesi\u0105ce SB przy pomocy TW „Micha\u0142a” coraz bardziej osacza\u0142a
\n„Lalusia”. 20 pa\u017adziernika 1963 roku agent wyposa\u017cony w aparatur\u0119 pods\u0142uchow\u0105 spotka\u0142 si\u0119 z „Lalusiem”. W okolicy oczekiwa\u0142a grupa likwidacyjna z\u0142o\u017cona z dziesi\u0119ciu oficer\u00f3w operacyjnych SB i 60 funkcjonariuszy ZOMO. Akcja zako\u0144czy\u0142a si\u0119 fiaskiem z powodu awarii \u015brodk\u00f3w \u0142\u0105czno\u015bci posiadanych przez agenta, trudnych warunk\u00f3w terenowych oraz wyznaczenia spotkania na wiecz\u00f3r. Nast\u0119pnego dnia rano TW „Micha\u0142” przekaza\u0142 swojemu oficerowi prowadz\u0105cemu, \u017ce poprzedniego dnia uda\u0142o mu si\u0119 ustali\u0107 mark\u0119 i numer rejestracyjny motocykla, kt\u00f3rym „Lalu\u015b” zosta\u0142 przywieziony na spotkanie.<\/p>\n

21 pa\u017adziernika 1963 roku zorganizowano grup\u0119 operacyjn\u0105 sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z dw\u00f3ch oficer\u00f3w SB i 35 funkcjonariuszy ZOMO, kt\u00f3r\u0105 dowieziono w okolice wsi Majdan Kozic G\u00f3rnych<\/a>. O godz. 15.45 zabudowania Wac\u0142awa Becia – w\u0142a\u015bciciela motocykla – zosta\u0142y okr\u0105\u017cone. „Lalu\u015b” zauwa\u017cywszy zbli\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 ob\u0142aw\u0119, pr\u00f3bowa\u0142 – udaj\u0105c gospodarza – przej\u015b\u0107 przez lini\u0119 obstawy. Gdy zosta\u0142 wezwany do zatrzymania si\u0119, wydoby\u0142 pistolet, odda\u0142 kilka strza\u0142\u00f3w i zacz\u0105\u0142 ucieka\u0107. Przebieg\u0142 ok. 300 metr\u00f3w, po czym zosta\u0142 \u015bmiertelnie ranny i po kilku minutach zmar\u0142. W prosektorium Zak\u0142adu Medycyny S\u0105dowej w Lublinie przeprowadzono sekcj\u0119 zw\u0142ok i pozbawiono je g\u0142owy, a nast\u0119pnie z\u0142o\u017cono w bezimiennym grobie na cmentarzu komunalnym przy ul. Unickiej. Dzi\u0119ki pomocy pracownika cmentarza rodzinie uda\u0142o si\u0119 ustali\u0107 miejsce poch\u00f3wku. Dopiero w 1983 roku siostry „Lalusia” przenios\u0142y prochy do rodzinnego grobowca, na cmentarzu parafialnym w Piaskach<\/a>.
\"\"
21 pa\u017adziernika 1963 rok. Po\u015bmiertne zdj\u0119cie J\u00f3zefa Franczaka, wykonane przez UB po zastrzeleniu "Lalka" w Majdanie Kozic G\u00f3rnych.<\/span><\/font><\/p>\n

11 maja 2007 r. z inicjatywy Zrzeszenia Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107 Obszaru Wschodniego w Lublinie oraz Rady Ochrony Pami\u0119ci Walk i M\u0119cze\u0144stwa ods\u0142oni\u0119to w Piaskach<\/a> pomnik Ostatniego Partyzanta RP – sier\u017c. J\u00f3zefa Franczaka ps. „Lalek”. <\/p>\n

\n
\"\"<\/div>\n
Ods\u0142oni\u0119ty 11 maja 2007 r.<\/a> w Piaskach<\/a> pomnik w ho\u0142dzie ostatniemu \u017co\u0142nierzowi Rzeczypospolitej Polskiej, sier\u017c. J\u00f3zefowi Franczakowi ps. "Lalek".<\/font><\/div>\n<\/div>\n

17 marca 2008 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczy\u0144ski nada\u0142 Krzy\u017c Komandorski z Gwiazd\u0105 Orderu Odrodzenia Polski, po\u015bmiertnie, ostatniemu \u017co\u0142nierzowi wykl\u0119temu J\u00f3zefowi Franczakowi ps. "Lalek"<\/a>. J\u00f3zef Franczak odznaczony zosta\u0142 za wybitne zas\u0142ugi dla niepodleg\u0142o\u015bci Rzeczypospolitej Polskiej w 90. rocznic\u0119 swoich urodzin. Odznaczenie odebra\u0142 syn Marek Franczak.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n
21 pa\u017adziernika 2008 roku. Marek Franczak, syn „Lalusia”, przy pomniku ojca na cmentarzu w Piaskach.<\/span><\/font><\/div>\n<\/div>\n

GLORIA VICTIS !!!<\/span><\/font><\/p>\n

Wi\u0119cej na temat \u017cycia i walki sier\u017c. J\u00f3zefa Franczaka "Lalka" czytaj:<\/span><\/font><\/p>\n