{"id":521,"date":"2010-03-15T19:28:40","date_gmt":"2010-03-15T18:28:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2010\/03\/15\/kapelan-wyklety-czesc-1-3\/"},"modified":"2020-12-03T19:42:50","modified_gmt":"2020-12-03T18:42:50","slug":"kapelan-wyklety-czesc-1-3","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=521","title":{"rendered":"Kapelan Wykl\u0119ty – cz\u0119\u015b\u0107 1\/3"},"content":{"rendered":"
Ks. W\u0142adys\u0142aw Gurgacz ps. „Sem” – kapelan Polskiej Podziemnej Armii Niepodleg\u0142o\u015bciowc\u00f3w<\/span><\/span>
\n
<\/p>\n
„Maluczko i sko\u0144czy si\u0119 \u015bcie\u017cka zaro\u015bni\u0119ta cierniem…” <\/span><\/span><\/div>\n

Artyku\u0142, autorstwa Dawida Golika i Filipa Musia\u0142a z IPN Krak\u00f3w, ukaza\u0142 si\u0119 pierwotnie w nr 1-2 (108-109) stycze\u0144-luty 2010 „Biuletynu Instytutu Pami\u0119ci Narodowej”<\/a>. Dzi\u0119kuj\u0119 autorom za udost\u0119pnienie tekstu do publikacji.<\/span><\/p>\n

W 1948 r. do dzia\u0142aj\u0105cej na S\u0105decczy\u017anie Polskiej Podziemnej Armii Niepodleg\u0142o\u015bciowc\u00f3w przyst\u0105pi\u0142 jezuita ks. W\u0142adys\u0142aw Gurgacz. Za sw\u00f3j obowi\u0105zek uzna\u0142 roztoczenie opieki duszpasterskiej nad partyzantami. Komuni\u015bci za odprawianie polowych Mszy \u015bw. i nauczanie partyzant\u00f3w \u017cycia zgodnego z nakazami katolickiej wiary skazali go na \u015bmier\u0107.<\/span><\/span>
\n\"\"
\nKs. W\u0142adys\u0142aw Gurgacz (1914-1949)<\/span>.<\/p>\n

W\u0142adys\u0142aw Gurgacz pochodzi\u0142 z Jab\u0142onicy Polskiej, po\u0142o\u017conej mi\u0119dzy Brzozowem a Krosnem. Urodzi\u0142 si\u0119 w 1914 r. W wieku siedemnastu lat wst\u0105pi\u0142 do nowicjatu ksi\u0119\u017cy jezuit\u00f3w w Starej Wsi. Kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 kolejno w Starej Wsi i Pi\u0144sku na Polesiu, gdzie z\u0142o\u017cy\u0142 egzamin maturalny. W 1937 r. zamieszka\u0142 w Kolegium Jezuit\u00f3w w Krakowie, gdzie rozpocz\u0105\u0142 studia filozoficzne. Dwa lata p\u00f3\u017aniej w Wielki Pi\u0105tek 7 kwietnia 1939 r. z\u0142o\u017cy\u0142 na Jasnej G\u00f3rze \u201eAkt ca\u0142kowitej ofiary\u201d za Ojczyzn\u0119 w potrzebie. Deklarowa\u0142 w\u00f3wczas: Przyjm, Panie Jezu Chryste ofiar\u0119, jak\u0105 Ci dzisiaj sk\u0142adamy, \u0142\u0105cz\u0105c j\u0105 z Twoj\u0105 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105 Krzy\u017cow\u0105 Ofiar\u0105. Za grzechy Ojczyzny mojej: tak za winy narodu ca\u0142ego jako te\u017c i jego wodz\u00f3w przepraszam Ci\u0119 Panie i b\u0142agam zarazem gor\u0105co, by\u015b przyj\u0105\u0107 raczy\u0142 jako zado\u015b\u0107 uczynienie ca\u0142kowit\u0105 ofiar\u0119 z \u017cycia mego<\/span>.
\n\"\"
\nKleryk W\u0142adys\u0142aw Gurgacz po dwuletnim nowicjacie w 1933 r. z\u0142o\u017cy\u0142 pierwsze \u015bluby zakonne. Fotografia z pocz\u0105tku lat 30.<\/span><\/span><\/p>\n

W Towarzystwie Jezusowym<\/span><\/p>\n

Po wybuchu wojny wyruszy\u0142 na wsch\u00f3d wraz z innymi klerykami; w obliczu sowieckiej agresji i nast\u0119puj\u0105cych po niej represjach powr\u00f3cili do Starej Wsi, a wi\u0119c na teren okupacji niemieckiej. W czasie wojny W\u0142adys\u0142aw Gurgacz kontynuowa\u0142 studia filozoficzne w Nowym S\u0105czu, a p\u00f3\u017aniej, w Starej Wsi i Warszawie, studia teologiczne. W sierpniu 1942 r. z r\u0105k bp. Teodora Kubiny przyj\u0105\u0142 na Jasnej G\u00f3rze \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie. Wiosn\u0105 1944 r. pogarszaj\u0105cy si\u0119 stan zdrowia zmusi\u0142 go do opuszczenia Warszawy i powrotu do Starej Wsi \u2013 uratowa\u0142o go to zapewne przed \u015bmierci\u0105 w masakrze, jak\u0105 Niemcy przeprowadzili w warszawskim Kolegium Jezuit\u00f3w w czasie Powstania.
\n\"\"
\nPami\u0105tkowa fotografia wykonana po Mszy \u015awi\u0119tej prymicyjnej 6 IX 1942 r.<\/span><\/span><\/p>\n

Po kilku miesi\u0105cach sp\u0119dzonych w Starej Wsi, wiosn\u0105 1945 r. przeniesiono ks. Gurgacza do Gorlic, gdzie zosta\u0142 duszpasterzem w tamtejszym szpitalu powiatowym, a zarazem kapelanem si\u00f3str s\u0142u\u017cebniczek Starowiejskich; jednocze\u015bnie by\u0142 poddawany intensywnemu leczeniu. Da\u0142 si\u0119 pozna\u0107 jako zaanga\u017cowany duszpasterz, otaczaj\u0105cy opiek\u0105 szczeg\u00f3lnie w\u0105tpi\u0105cych i tych, kt\u00f3rzy od wiary odeszli. Roztacza\u0142 opiek\u0119 duchow\u0105 tak\u017ce nad \u201ele\u015bnymi\u201d, dzi\u0119ki swojej dyskrecji zyskuj\u0105c ich zaufanie. Dotar\u0142 w\u00f3wczas do niego m.in. Stanis\u0142aw Pi\u00f3ro \u201eMohort\u201d, \u201eEmir\u201d \u2013 przyw\u00f3dca i jeden z tw\u00f3rc\u00f3w Polskiej Podziemnej Armii Niepodleg\u0142o\u015bciowc\u00f3w, nazywanej te\u017c Polsk\u0105 Podziemn\u0105 Armi\u0105 Niepodleg\u0142o\u015bciow\u0105. Powsta\u0142a ona jesieni\u0105 1947 r. i w za\u0142o\u017ceniu mia\u0142a by\u0107 organizacj\u0105 cywiln\u0105. Pocz\u0105tkowo w jej dzia\u0142ania zaanga\u017cowana by\u0142a przede wszystkim m\u0142odzie\u017c z Nowego S\u0105cza i okolic. W tym czasie w organizacji k\u0142adziono nacisk na samokszta\u0142cenie i krzewienie idei patriotycznych. Z czasem w ramach PPAN powsta\u0142 pion zbrojny \u2013 oddzia\u0142 le\u015bny \u201e\u017bandarmeria\u201d, kt\u00f3ry mia\u0142 ochrania\u0107 dzia\u0142aczy organizacji i zdobywa\u0107 fundusze (g\u0142\u00f3wnie w drodze akcji konfiskacyjnych) na jej dzia\u0142alno\u015b\u0107.
\n\"\"
\nStanis\u0142aw Pi\u00f3ro ps. „Emir” i ks. W\u0142adys\u0142aw Gurgacz ps. „Sem”, zima 1948\/1949 r.<\/span><\/span><\/p>\n

Z czasem, ks. Gurgacz coraz bardziej zdecydowanie zabiera\u0142 g\u0142os w sprawach spo\u0142ecznych \u2013 krytykowa\u0142 materializm, bezbo\u017cnictwo i sobiepa\u0144stwo totalitarnej w\u0142adzy. W czasie nauk rekolekcyjnych przed Wielkanoc\u0105 1948 r. szczeg\u00f3lnie mocno podkre\u015bla\u0142 rozbie\u017cno\u015bci mi\u0119dzy nauk\u0105 Chrystusow\u0105 a rzeczywisto\u015bci\u0105 komunistyczn\u0105. Prawdopodobnie dlatego dwukrotnie podj\u0119to pr\u00f3b\u0119 zamordowania ksi\u0119dza. Pierwsz\u0105 z pr\u00f3b opisywa\u0142 w li\u015bcie do swego ojca duchowego, jezuity ks. J\u00f3zefa Pachuckiego:
\nGdy wraca\u0142em z ko\u015bcio\u0142a, napad\u0142 mnie pijany komendant MO z pobliskiej wioski i bez pytania strzeli\u0142 z pistoletu. By\u0142 jednak niewypa\u0142… Pu\u015bci\u0142 mnie i znowu strzeli\u0142 \u2013 ale tym razem niecelnie <\/span>[…].
\nWkr\u00f3tce sytuacja powt\u00f3rzy\u0142a si\u0119, z tym, \u017ce do jezuity strzela\u0142 trze\u017awy \u201estr\u00f3\u017c prawa\u201d.
\nW obliczu bezpo\u015bredniego zagro\u017cenia \u017cycia, namawiany przez partyzant\u00f3w do obj\u0119cia opieki duchowej nad organizacj\u0105, ks. Gurgacz podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o ucieczce z miejsca zamieszkania. Pocz\u0105tkowo schroni\u0142 si\u0119 we Wr\u00f3bliku Kr\u00f3lewskim u por. AK Jana Matejaka \u201eBrzeskiego\u201d, z kt\u00f3rym zaprzyja\u017ani\u0142 si\u0119 jeszcze w czasie pracy w Gorlicach. Poniewa\u017c mia\u0142 zdolno\u015bci plastyczne, oficjalnie uchodzi\u0142 za duchownego, kt\u00f3ry przyby\u0142 do parafii aby namalowa\u0107 obraz do o\u0142tarza g\u0142\u00f3wnego. Wkr\u00f3tce, po rozmowach ze Stanis\u0142awem Pi\u00f3ro, ks. Gurgacz podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o przy\u0142\u0105czeniu si\u0119 \u2013 wraz z Matejakiem \u2013 do \u201e\u017bandarmerii\u201d. \u201eBrzeski\u201d, ze wzgl\u0119du na akowsk\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107, obj\u0105\u0142 dow\u00f3dztwo nad oddzia\u0142em; ks. Gurgacz mia\u0142 otoczy\u0107 partyzant\u00f3w duchow\u0105 opiek\u0105, a przede wszystkim dba\u0107 o to, by prowadzone przez nich dzia\u0142ania nie by\u0142y sprzeczne z zasadami etyki katolickiej.
\n\"\"
\nKsi\u0105dz W\u0142adys\u0142aw Gurgacz w czasie odprawiania Mszy \u015awi\u0119tej polowej dla partyzant\u00f3w PPAN; z prawej strony Stanis\u0142aw Pi\u00f3ro ps. „Emir”, maj 1949 r.<\/span>
<\/span>
Na rozstajach<\/span><\/p>\n

Ukrywaj\u0105c si\u0119, duchowny wszed\u0142 jednak w konflikt z regu\u0142\u0105 Towarzystwa Jezusowego \u2013 stara\u0142 si\u0119 wi\u0119c przekaza\u0107 informacj\u0119 o miejscu swego pobytu prze\u0142o\u017conym zgromadzenia. Z Wr\u00f3blika Kr\u00f3lewskiego wys\u0142a\u0142 list do ks. Antoniego Ku\u015bmierza, rektora kolegium jezuickiego w Nowym S\u0105czu. Poinformowa\u0142 go o tym, \u017ce zacz\u0105\u0142 si\u0119 ukrywa\u0107, a tak\u017ce o podj\u0119tej decyzji przy\u0142\u0105czenia si\u0119 do konspiracyjnej organizacji. Adresat otrzyma\u0142 ten list z kilkutygodniowym op\u00f3\u017anieniem. Podobnej tre\u015bci list ks. Gurgacz wys\u0142a\u0142 tak\u017ce do prze\u0142o\u017conego Ma\u0142opolskiej Prowincji Towarzystwa Jezusowego, ks. Wojciecha Krupy. P\u00f3\u017aniej uda\u0142o mu si\u0119 skontaktowa\u0107 z ks. Ku\u015bmierzem, kt\u00f3ry zaleci\u0142 mu rozmow\u0119 z prowincja\u0142em. Ksi\u0105dz
\nGurgacz, za po\u015brednictwem \u201eBrzeskiego\u201d, pyta\u0142 ks. Krup\u0119 (przebywaj\u0105cego w\u00f3wczas w Starej Wsi) o mo\u017cliwo\u015b\u0107 pozostania w oddziale. Odpowied\u017a by\u0142a negatywna; ks. Gurgacz uda\u0142 si\u0119 wi\u0119c do swego prze\u0142o\u017conego osobi\u015bcie. Jak zeznawa\u0142 w czasie \u015bledztwa: Prowincja\u0142 stanowczo powiedzia\u0142 mi, \u017ce ja sam powinienem wiedzie\u0107 co mam robi\u0107, a mianowicie, \u017ce mam s\u0142ucha\u0107 swej w\u0142adzy prze\u0142o\u017conej, przy czym proponowa\u0142 mi wyjazd do Cz\u0119stochowy w charakterze rekolektanta<\/span>.
\nJak wyja\u015bnia\u0142 w czasie rozprawy, widzia\u0142 si\u0119 z ks. Krup\u0105 jeszcze jeden raz, w\u00f3wczas prowincja\u0142 powiedzia\u0142: nie mog\u0119 pozwoli\u0107 O[jcu], by nale\u017ca\u0142 do organizacji i przebywa\u0142 w lesie, gdy\u017c jest to niezgodne ze stanowiskiem duchownym, partyzantka obecnie nie ma sensu i nie s\u0142ysza\u0142em by taka istnia\u0142a. Miejsce O<\/span>[jca] w\u015br\u00f3d m\u0142odych w lesie nie jest odpowiednie. Nie mog\u0119 nara\u017ca\u0107 ca\u0142o\u015bci zakonu dla widzimisi\u0119 Ojca.<\/span><\/p>\n

Jednoznaczne stanowisko prowincja\u0142a wzmog\u0142o rozterki duchowe m\u0142odego jezuity: znalaz\u0142em si\u0119, mo\u017ce po raz pierwszy w \u017cyciu, w bardzo trudnej sytuacji, gdy\u017c z jednej strony winieniem to, co \u015blubowa\u0142em, a wi\u0119c bezwzgl\u0119dne pos\u0142usze\u0144stwo swoim prze\u0142o\u017conym, z drugiej strony dr\u0119czy\u0142a mnie obawa, \u017ce skoro pozostawi\u0119 bez opieki moralnej i bez w\u0142a\u015bciwego nadzoru t\u0119 grup\u0119 partyzant\u00f3w, do kt\u00f3rej werbowano mnie na kapelana, to ludzie znajduj\u0105cy si\u0119 w tej grupie mog\u0105 zej\u015b\u0107 na manowce<\/span>. Kapelan podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o odej\u015bciu z oddzia\u0142u. Jednak po powrocie do Krynicy, sk\u0105d mia\u0142 zabra\u0107 swoje rzeczy, postanowi\u0142 uzyska\u0107 listown\u0105 opini\u0119 z kurii prymasowskiej. List w tej sprawie przekaza\u0142 za po\u015brednictwem jednego z gorlickich ksi\u0119\u017cy, kt\u00f3ry wyje\u017cd\u017ca\u0142 do Warszawy. W nades\u0142anej odpowiedzi anonimowy teolog moralny zwraca\u0142 uwag\u0119 na konieczno\u015b\u0107 sprawowania opieki duchowej nad partyzantami, kt\u00f3ra powinna by\u0107 po\u0142\u0105czona z pr\u00f3b\u0105 wyprowadzenia ich z konspiracji. Zaznaczy\u0142, \u017ce duchowny mo\u017ce korzysta\u0107 z wszelkich dyspens udzielonych przez Ojca \u015awi\u0119tego w 1939 r.<\/p>\n

W czerwcu 1948 r. ks. Gurgacz wys\u0142a\u0142 list do ks. Krupy informuj\u0105cy, \u017ce w zgodzie z w\u0142asnym sumieniem zdecydowa\u0142 o pozostaniu w ugrupowaniu partyzanckim. Zbieg\u0142o si\u0119 to w czasie z formalnymi dzia\u0142aniami prowincja\u0142a zmierzaj\u0105cymi do usuni\u0119cia ks. Gurgacza ze zgromadzenia. Poniewa\u017c nie podporz\u0105dkowa\u0142 si\u0119 on nakazom prze\u0142o\u017conych, 1 czerwca 1948 r. prowincja\u0142 Ma\u0142opolskiej Prowincji Towarzystwa Jezusowego napisa\u0142 do genera\u0142a zgromadzenia ks. Jana Janssensa:
\n[…] skoro o. W\u0142adys\u0142aw Gurgacz nieostro\u017cnie wmiesza\u0142 si\u0119 w sprawy wewn\u0119trzne i do domu zakonnego nie wraca po otrzymaniu zalece\u0144, prosz\u0119 Wasz\u0105 Ojcowsk\u0105 W\u0142adz\u0119, a\u017ceby zechcia\u0142a \u0142askawie udzieli\u0107 mi w\u0142adz\u0119 odprawy, je\u017celi rzecz na to pozwala<\/span>.
\nOdpowied\u017a nadesz\u0142a 14 czerwca, ks. Janssens pisa\u0142:
\n[…] przestrzegaj\u0105c, to co prawo nakazuje, udzielam Waszej Wielebno\u015bci w\u0142adz\u0119 zwolnienia z Towarzystwa [Jezusowego] W\u0142adys\u0142awa Gurgacza.<\/span> T\u0142umaczy\u0142 jednocze\u015bnie, \u017ce dymisjonowanemu nie wr\u0119cza si\u0119 list\u00f3w zwalniaj\u0105cych dop\u00f3ki nie znajdzie \u017cyczliwego biskupa, kt\u00f3ry go przyjmie po prostu, albo na pr\u00f3b\u0119 trzechletni\u0105, albo pozwalaj\u0105c mu odprawia\u0107 Msze. Przy samym wr\u0119czaniu listu, Wasza Wielebno\u015b\u0107 nie omieszka go pouczy\u0107, \u017ce ma prawo apelowa\u0107 do Stolicy Apostolskiej, ale tylko w terminie 10-dniowym <\/span>[\u2026]. Wasza Wielebno\u015b\u0107 postara si\u0119 o pilne przechowanie w archiwum tego mojego pisma i \u015bwiadectwa o przyj\u0119ciu lub wr\u0119czeniu list\u00f3w zwalniaj\u0105cych, razem z napisanym podaniem o zwolnienie i innymi dokumentami tycz\u0105cymi si\u0119 sprawy. Przy zwolnieniu baczy si\u0119 na przepisy konstytucji <\/span>[Towarzystwa Jezusowego] [\u2026], a zw\u0142aszcza na rzecz jego wiecznego zbawienia.<\/span><\/p>\n

Po tej wymianie korespondencji, 28 czerwca ks. Krupa zawiadomi\u0142 wszystkich, kt\u00f3rych to mo\u017ce dotyczy\u0107 i do kt\u00f3rych listy te dojd\u0105, i\u017c: \u015bwiadczymy, \u017ce W\u0142adys\u0142aw Gurgacz \u017cy\u0142 pewien czas w naszym Towarzystwie, \u015blub\u00f3w wieczystych jednak nie z\u0142o\u017cy\u0142, tym \u0142atwiej jest prawnie zwolnionym, wolnym od \u015blub\u00f3w i wszelkiego zobowi\u0105zania wzgl\u0119dem Towarzystwa. Jednak nie powinien, co si\u0119 tyczy wyznania, wykonywa\u0107 funkcji \u015bwi\u0119tych dop\u00f3ki nie znajdzie sprzyjaj\u0105cego mu biskupa. Na \u015bwiadectwo tej sprawy wr\u0119czamy W\u0142adys\u0142awowi Gurgaczowi to pismo, w\u0142asnor\u0119cznie przez nas podpisane i opatrzone piecz\u0119ci\u0105 naszego Urz\u0119du<\/span>.
\nPo uj\u0119ciu ks. Gurgacza, ks. Krupa podj\u0105\u0142 starania \u201eodci\u0119cia si\u0119\u201d od swego wsp\u00f3\u0142brata, by jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 nie sta\u0142a si\u0119 pretekstem do uderzenia w Towarzystwo Jezusowe. Przedk\u0142adaj\u0105c dobro zgromadzenia nad lojalno\u015b\u0107 wobec jednego z jego cz\u0142onk\u00f3w, wys\u0142a\u0142 do Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Krakowie pismo informuj\u0105ce o dymisji ks. Gurgacza z Towarzystwa Jezusowego z dniem 28 czerwca 1948 r. Apelowa\u0142 jednocze\u015bnie o zaprzestanie u\u017cywania wobec niego okre\u015blenia \u201ejezuita\u201d. Przygotowano tak\u017ce komunikat, kt\u00f3ry mia\u0142 by\u0107 odczytywany w ko\u015bcio\u0142ach jezuickich: […] w zwi\u0105zku z pojawieniem si\u0119 w prasie wiadomo\u015bci o ks. W\u0142adys\u0142awie Gurgaczu wyja\u015bniamy, \u017ce ks. W\u0142adys\u0142aw Gurgacz by\u0142 wprawdzie kiedy\u015b cz\u0142onkiem naszego zakonu, lecz ju\u017c przesz\u0142o rok temu zosta\u0142 z zakonu usuni\u0119ty dla niesubordynacji.<\/span>
\n\"\"
\nPartyzanci PPAN przed Msz\u0105 \u015awi\u0119ta polow\u0105: Franciszek Mizga\u0142a „Promie\u0144”, Julian Twardowski „Jeremi”, „Rogacz”, J\u00f3zef Witowski „Roland”, Adam Legutko „M\u0142odzik”, „Student”, Boles\u0142aw Ziaja „Sok\u00f3\u0142”, Alojzy Legutko „Arion”, Tadeusz Fida „Lwowiak”, „Szpunder”, Marian Stanek „Zorro”, Micha\u0142 Cabak „Kuna”, Adolf Cecur „Lew”, Leon Nowakowski „G\u00f3ral”, Stanis\u0142aw Szajna „Orze\u0142”, ks. W\u0142adys\u0142aw Gurgacz „Sem”, maj 1949 r.<\/span>
<\/span>
\nKsi\u0105dz Gurgacz wybra\u0142 dobro partyzant\u00f3w i konieczno\u015b\u0107 roztoczenia nad nimi opieki duchowej, a wi\u0119c trosk\u0119 o zbawienie m\u0142odych ludzi, kt\u00f3rzy pozostawieni bez wsparcia w trudnych warunkach le\u015bnych mogliby pogubi\u0107 si\u0119 moralnie. Z punktu widzenia prowincja\u0142a, m\u0142ody duchowny swym dzia\u0142aniem lekkomy\u015blnie nara\u017ca\u0142 na represje ca\u0142e Towarzystwo Jezusowe, co w realiach ko\u0144ca lat czterdziestych mog\u0142o grozi\u0107 nawet likwidacj\u0105 zgromadzenia przez komunistyczn\u0105 w\u0142adz\u0119.
\nProblemem pozostaje nadal kwestia dymisji ks. Gurgacza z Towarzystwa Jezusowego. Cho\u0107 bowiem w oficjalnych wyst\u0105pieniach jezuit\u00f3w oraz dokumentach personalnych duchownego zaznaczano, \u017ce z dniem 28 czerwca 1948 r. zosta\u0142 z jego szereg\u00f3w wykluczony, to jednak wydaje si\u0119, \u017ce formalnej dymisji nie by\u0142o. W\u0142adze zgromadzenia nie zdo\u0142a\u0142y dope\u0142ni\u0107 warunk\u00f3w zwolnienia ks. Gurgacza z Towarzystwa, nie ma bowiem \u015blad\u00f3w potwierdzaj\u0105cych dor\u0119czenie mu pisma informuj\u0105cego o dymisji, nie zapewniono mu te\u017c mo\u017cliwo\u015bci apelacji w tej sprawie do Stolicy Apostolskiej. Wbrew nakazowi ks. genera\u0142a Jannsensa, nie zadbano r\u00f3wnie\u017c o to, by duchowny przed dymisj\u0105 ze zgromadzenia znalaz\u0142 si\u0119 pod opiek\u0105 biskupa. Zdawa\u0142 sobie z tego spraw\u0119 tak\u017ce ks. Gurgacz, kt\u00f3ry powiedzia\u0142 podczas rozprawy:
\nOpu\u015bci\u0142em zakon bez zgody w\u0142adz prze\u0142o\u017conych. Nie by\u0142em jednak zbiegiem w znaczeniu prawa ko\u015bcielnego, gdy\u017c nie by\u0142o okoliczno\u015bci potrzebnych do Fugitivus <\/span>[czyli uznania za zbiega z zakonu \u2013 przyp. aut.].
<\/span>
\nKapelan Wykl\u0119ty – cz\u0119\u015b\u0107 2\/3><\/span><\/span><\/a><\/span>
\nStrona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/span><\/a><\/span><\/p>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"