{"id":475,"date":"2010-10-26T10:33:25","date_gmt":"2010-10-26T08:33:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2010\/10\/26\/na-marginesie-listu-j-m-rymkiewicza-zdan-kilka-czesc-2-2\/"},"modified":"2010-10-26T10:33:25","modified_gmt":"2010-10-26T08:33:25","slug":"na-marginesie-listu-j-m-rymkiewicza-zdan-kilka-czesc-2-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=475","title":{"rendered":"Na marginesie listu J. M. Rymkiewicza zda\u0144 kilka… – cz\u0119\u015b\u0107 2\/2"},"content":{"rendered":"
W innym tek\u015bcie, wcze\u015bniejszym jeszcze od cytowanego uprzednio, bo pochodz\u0105cym z 1970 r., opublikowanym po raz pierwszy tak\u017ce w "Wiadomo\u015bciach" (nr 12\/13 z 1970 r.), J\u00f3zef Mackiewicz, odnosz\u0105c si\u0119 do jak\u017ce s\u0142usznej my\u015bli Szymona Szechtera<\/a>:
\u00a0<\/p>\n
Rozbicie zbiorowo\u015bci ludzkiej na jednostki… niezdolne do \u017cadnej prowadzonej wesp\u00f3\u0142 z innymi walki, do przyj\u0119cia \u017cadnej idei opr\u00f3cz idei zbiorowego k\u0142amstwa… oto jest sedno tego, co nazwa\u0142em Metod\u0105.<\/span><\/p>\n
[Nina Karsow, Szymon Szechter<\/a>, Nie kocha si\u0119 pomnik\u00f3w<\/span>, Polska Fundacja Kulturalna, Londyn 1970 r.]
<\/font><\/div>\n<\/div>\n

pisze tak:<\/p>\n

Przecie\u017c Lenin uczy\u0142, \u017ce najwa\u017cniejsza jest skuteczno\u015b\u0107, i dla osi\u0105gni\u0119cia jej dopuszczalne s\u0105 wszystkie \u015brodki i chwyty. Gdybym by\u0142 komunist\u0105, by\u0142bym wi\u0119c przyjacielem wszystkich <\/span>Leszk\u00f3w, Jack\u00f3w, Karol\u00f3w<\/span> […], ch\u0142opc\u00f3w z "Po prostu", pa\u017adziernikowych Gomu\u0142k\u00f3w i styczniowych Dubczek\u00f3w. S\u0142owem tych wszystkich, kt\u00f3rzy pragn\u0105 komunizm wzmocni\u0107 od wewn\u0105trz, wla\u0107 we\u0144 o\u017cywcze soki, uskrzydli\u0107 na zewn\u0105trz. Ale nie jestem komunist\u0105, lecz antykomunist\u0105 […]. Jest to wi\u0119c ta sama przyczyna, dla kt\u00f3rej wszelkich sanator\u00f3w komunizmu i jego ulepszaczy nie mog\u0119 uwa\u017ca\u0107 za przyjaci\u00f3\u0142, lecz za wrog\u00f3w.[…] <\/span>Rachunek wydaje si\u0119 prosty: albo zbuntujemy si\u0119 i p\u00f3jdziemy kontra, albo sami staniemy si\u0119 narz\u0119dziem (wolnym lub bezwolnym) potwornej Metody. Przez adoptowanie tego lub innego jej wariantu "ulepszaj\u0105cego" oszukiwanie wolno\u015bci ludzkiej<\/span>.<\/span><\/div>\n

Gdy w li\u015bcie Rymkiewicza czytam, \u017ce wolno\u015bci nie da si\u0119 podzieli\u0107 na kawa\u0142ki – nie mo\u017cna mie\u0107 troch\u0119 wolno\u015bci, by\u0107 wolnym po trosze. Albo b\u0119dziemy mieli ca\u0142\u0105 wolno\u015b\u0107 i wtedy b\u0119dziemy wolni tak, jak byli wolni Polacy w Pierwszej Rzeczypospolitej, albo b\u0119dziemy czyimi\u015b niewolnikami<\/span> nieodparcie przychodz\u0105 mi do g\u0142owy s\u0142owa\u00a0 J\u00f3zefa Mackiewicza\u00a0 na temat konieczno\u015bci walki z Metod\u0105. I my\u015bl\u0119 sobie, \u017ce mo\u017ce jest tak, \u017ce czasy si\u0119 zmieniaj\u0105, a walka ta nadal trwa. I \u017ce stawka tej walki pozostaje niezmieniona. Ca\u0142y czas bowiem jest ni\u0105 prawda, nieod\u0142\u0105czny towarzysz wolno\u015bci.<\/p>\n

Powie kto\u015b, gdzie toczy si\u0119 ta walka, a nawet je\u015bli, to co ma do tego Adam Michnik. Du\u017co w tym tek\u015bcie cytat\u00f3w, wiem, ale oddajmy g\u0142os tak\u017ce i Jemu. Przywo\u0142am dwa fragmenty artyku\u0142u, kt\u00f3ry Adam Michnik opublikowa\u0142 w ramach dyskursu (zn\u00f3w, jak na pocz\u0105tku tekstu, stawiam przy s\u0142owie "dyskurs" znak zapytania) na temat ksi\u0105\u017cki historyk\u00f3w z IPN Piotra Gontarczyka i S\u0142awomira Cenckiewcza SB a Lech Wa\u0142\u0119sa. Przyczynek do biografii<\/span><\/span>. Pierwszy z nich dobrze oddaje specyficzn\u0105 form\u0119 "dialogu", jaki Adam Michnik podj\u0105\u0142\u00a0 w tej sprawie. <\/p>\n

[…] Dlatego b\u0119d\u0119 nieodmiennie uwa\u017ca\u0142 za p\u0119tak\u00f3w tych ma\u0142ych ludzi, kt\u00f3rzy nieomylnie wyczuwaj\u0105 dobr\u0105 koniunktur\u0119 dla \u0142ajdactwa. W swej mniemanej cnocie, w kt\u00f3rej widz\u0105 przywilej dla polowania na cudze grzechy, polubili kondycj\u0119 ps\u00f3w go\u0144czych, kt\u00f3re k\u0105saj\u0105, a potem wytykaj\u0105 uk\u0105szonemu otwarte rany. Kiedy m\u00f3wi\u0105, \u017ce d\u0105\u017c\u0105 do prawdy – psy go\u0144cze zawsze tak m\u00f3wi\u0105 – to nie umiej\u0105 skry\u0107, \u017ce ich prawda pochodzi z najg\u0142\u0119bszego k\u0142amstwa.<\/span><\/p>\n
[A. Michnik, "Z\u0142a przesz\u0142o\u015b\u0107 i psy go\u0144cze, czyli odpieprzcie si\u0119 od Wa\u0142\u0119sy", "Gazeta Wyborcza", 5-6.07.2008 r.]
<\/font><\/div>\n<\/div>\n
\"\"<\/font>
Adam Michnik<\/a> i Jerzy Urban<\/a><\/span><\/font><\/p>\n

<\/span><\/font>Prosz\u0119 mi wybaczy\u0107, \u017ce zanim przywo\u0142am drugi z obiecanych fragment\u00f3w tekstu Adama Michnika, powy\u017cszy\u00a0 Jego g\u0142os, wywo\u0142any do\u015b\u0107 istotn\u0105 wszak\u00a0 ksi\u0105\u017ck\u0105, dotycz\u0105c\u0105 wa\u017cnego wycinka naszej historii najnowszej, zestawi\u0119 z pogl\u0105dem J\u00f3zefa Mackiewicza na temat warto\u015bci polemiki jako narz\u0119dzia w \u017cmudnym procesie dochodzenia prawdy:<\/div>\n

<\/p>\n

Nie stawiam sobie za cel narzucenia komu\u015b moich pogl\u0105d\u00f3w. Z g\u00f3ry zak\u0142adam, \u017ce istniej\u0105 niew\u0105tpliwie powa\u017cne argumenty, mog\u0105ce podwa\u017cy\u0107 niejeden z moich w\u0142asnych <\/span>[…]. Ca\u0142kowitej prawdy nie zna \u017caden cz\u0142owiek na \u015bwiecie. To co my, ludzie, nazywamy "prawd\u0105" jest zaledwie jej szukaniem. Szukanie prawdy jest tylko mo\u017cliwe w wolnej dyskusji <\/span>[…]. Znalaz\u0142szy si\u0119 tedy w \u015bwiecie uznaj\u0105cym wolno\u015b\u0107 jednostki i wolno\u015b\u0107 my\u015bli, winni\u015bmy czyni\u0107 wszystko, aby nie zacie\u015bnia\u0107 horyzont\u00f3w my\u015blowych, a je rozszerza\u0107: nie zacie\u015bnia\u0107 dyskusji, a j\u0105 poszerza\u0107.<\/span><\/p>\n
[J. Mackiewicz, Zwyci\u0119stwo prowokacji<\/span><\/a>, Wydawnictwo Kontra 1997 r. Pierwsze wydanie nak\u0142adem autora w 1962 r.]<\/font><\/div>\n<\/div>\n
\"\"<\/a>_<\/span>\"\"<\/a><\/div>\n
[kliknij w ok\u0142adki]<\/font><\/p>\n<\/div>\n

Drugi z obiecanych fragment\u00f3w tekstu Adama Michnika stanowi\u00a0 niezwykle wr\u0119cz ciekawe \u015bwiadectwo Jego spojrzenia na zagadnienie czym jest prawda. W klasycznym uj\u0119ciu, mam nadziej\u0119, \u017ce przyznacie to Pa\u0144stwo, prawda jest odwzorowaniem obiektywnej rzeczywisto\u015bci, kt\u00f3r\u0105\u00a0 z kolei tworz\u0105 fakty. Adam Michnik widzi to jednak nieco inaczej:<\/p>\n

Nie m\u00f3wcie, demaskatorzy, \u017ce bronicie prawdy <\/span>[…] To wy k\u0142amiecie. W ca\u0142ej opowie\u015bci o Lechu Wa\u0142\u0119sie, kt\u00f3r\u0105 powtarzacie, cho\u0107by to wszystko naprawd\u0119 si\u0119 wydarzy\u0142o, mimo to jest to nieprawda.<\/span><\/div>\n

Jak\u017ce to warto\u015bciowo przeciwstawny pogl\u0105d w stosunku do dewizy g\u0142oszonej przez J\u00f3zefa\u00a0 Mackiewicza, \u017ce jedynie prawda jest ciekawa<\/span>. Tak, J\u00f3zef Mackiewicz nie przesadza\u0142, uznaj\u0105c, \u017ce Adam Michnik i Jego towarzysze s\u0105 mu lud\u017ami z drugiej strony barykady…<\/p>\n

\"\"<\/p>\n
Od lewej: Adam Michnik, gen. Czes\u0142aw Kiszczak<\/a>, gen. Wojciech Jaruzelski<\/a>.<\/font><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

Na zako\u0144czenie dodam jeszcze, \u017ce J\u00f3zef Mackiewicz\u00a0 wyjecha\u0142 z Polski, uciekaj\u0105c przed sowietami, w pocz\u0105tkach 1945 r. Od tego czasu pr
\nzebywa\u0142 na emigracji. Zmar\u0142 w Monachium w 1985 r. Czasami, cho\u0107 raczej z rzadka, bywa\u0142 obiektem zainteresowania publicyst\u00f3w "Gazety Wyborczej". Zwykle obok jego nazwiska pojawia\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas komentarz, \u017ce by\u0142 J\u00f3zef Mackiewicz zoologicznym (jaskiniowym) antykomunist\u0105.
31 stycznia tego roku min\u0119\u0142a dwudziesta pi\u0105ta rocznica \u015bmierci tego wielkiego pisarza. Przesz\u0142a zupe\u0142nie niezauwa\u017cona.<\/p>\n

Grzegorz W\u0105sowski<\/span><\/div>\n

PS. 1)<\/span> Osoby zainteresowane publicystyk\u0105 J\u00f3zefa Mackiewicza zach\u0119cam do lektury ksi\u0105\u017cki Grzegorza Eberhardta, <\/span>Pisarz dla doros\u0142ych. Opowie\u015b\u0107 o J\u00f3zefie Mackiewiczu<\/span><\/a> (Biblioteka Solidarno\u015bci Walcz\u0105cej, Wydawnictwo "Lena", Wroc\u0142aw 2009, wydanie II, rozszerzone – Wroc\u0142aw 2010<\/a>). Czytelnik znajdzie w niej m.in. wiele fragment\u00f3w nieznanych szerzej publikacji autorstwa Mackiewicza.
<\/font><\/p>\n