{"id":451,"date":"2011-02-01T12:14:05","date_gmt":"2011-02-01T11:14:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2011\/02\/01\/atak-jastrzebia-na-parczew-w-1946-r-czesc-2-2\/"},"modified":"2020-02-05T07:39:33","modified_gmt":"2020-02-05T06:39:33","slug":"atak-jastrzebia-na-parczew-w-1946-r-czesc-2-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=451","title":{"rendered":"Atak „Jastrz\u0119bia” na Parczew w 1946 r. – cz\u0119\u015b\u0107 2\/2"},"content":{"rendered":"
Jak ju\u017c wspomniano uderzenie nast\u0105pi\u0142o we wtorkowy wiecz\u00f3r 5 lutego 1946 r. O godz. 17.30 ok. 50-osobowy oddzia\u0142 „Jastrz\u0119bia”, w tym kilkunastu ludzi z boj\u00f3wki rejonowej pod dow\u00f3dztwem Piotra Kwiatkowskiego „D\u0105bka”, wkroczy\u0142 do miasta. Tak opisywa\u0142 rozw\u00f3j wypadk\u00f3w „\u017belazny”:<\/span><\/p>\n
\n
[…] „D\u0105bkowi” uda\u0142o si\u0119 pi\u0119knie podej\u015b\u0107 i bez strza\u0142u rozbroi\u0107 wart\u0119 ko\u0142o mostu, z\u0142o\u017con\u0105 z dw\u00f3ch \u017bydk\u00f3w z automatami i pistoletami. Jednym z nich by\u0142 sier\u017cant z UB nazywany popularnie „Bocian”, a by\u0142o to do\u015b\u0107 pod\u0142e \u017bydzisko w stosunku do obej\u015bcia z Polakami. Id\u0105c dalej w kierunku posterunku z\u0142apa\u0142 i trzeciego \u017bydka z broni\u0105. Nie robi\u0105c strza\u0142\u00f3w, zgodnie z rozkazem posuwa si\u0119 dalej i wkracza do budynku, gdzie spodziewa\u0142 si\u0119 zasta\u0107, zgodnie z planem, „Jastrz\u0119bia”, kt\u00f3ry mia\u0142 przyby\u0107 tam wcze\u015bniej. Przez win\u0119 przewodnika, kt\u00f3ry ze strachu jako\u015b zb\u0142\u0105dzi\u0142 i przez to op\u00f3\u017ani\u0142 przybycie „Jastrz\u0119bia” z grup\u0105 na posterunek, dw\u00f3ch ch\u0142opak\u00f3w od „D\u0105bka” wchodzi spokojnie do pierwszego pokoju na parterze, a tam w najlepsze zajadaj\u0105 sobie kolacj\u0119 milicjanci. Nasi zobaczywszy tylu milicjant\u00f3w na raz, a nie spodziewanych tam swoich, dostaj\u0105 tremy, robi\u0105 w ty\u0142 zwrot i uciekaj\u0105 na dw\u00f3r, a milicjanci zorientowawszy si\u0119, \u017ce co\u015b tu nie pasuje, drugiemi drzwiami pobiegli na drugie pi\u0119tro, gdzie mie\u015bci\u0142 si\u0119 posterunek i chwycili za bro\u0144. W tym czasie przybywa „Jastrz\u0105b”, pr\u00f3buje opanowa\u0107 posterunek, lecz w korytarzu na drugim pi\u0119trze otrzymuje silny ogie\u0144 z diegtiarowa [radziecki r\u0119czny karabin maszynowy DP – Diegtiariow Piechotnyj<\/a>],\u00a0 z kt\u00f3rego strzela\u0142 sier\u017cant UB Adolf Konasiuk, rodem ze wsi Makoszka [zgin\u0105\u0142 w zasadzce zorganizowanej przez „\u017belaznego” 22 IV 1947 r. pod wsi\u0105 Bia\u0142ka]. Bezpo\u015brednie zdobycie posterunku staje si\u0119 niemo\u017cliwe. Zniszczy\u0107 go mo\u017cna by, bo w tym celu ch\u0142opcy przynie\u015bli sk\u0105d\u015b kanister benzyny, lecz „Jastrz\u0105b” \u017ca\u0142uje cywilnych ludzi i aptek\u0119 znajduj\u0105c\u0105 si\u0119 w tym samym domu na parterze. Wobec tego zostawia paru ch\u0142opak\u00f3w na obstawie celem powstrzymania ubek\u00f3w w budynku, a sam udaje si\u0119 do dalszej akcji.[…].<\/em><\/span><\/div>\n<\/blockquote>\n

\"\"
\nPiotr Kwiatkowski ps. „D\u0105bek”.<\/span><\/span><\/p>\n

Jak wida\u0107 podzia\u0142 zada\u0144 i ich p\u00f3\u017aniejsza realizacja wyra\u017anie wskazuj\u0105, \u017ce celem ataku by\u0142y przede wszystkim struktury komunistycznego aparatu represji. Potwierdza to r\u00f3wnie\u017c ponad wszelk\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107 relacja \u017co\u0142nierza oddzia\u0142u „Jastrz\u0119bia”, bior\u0105cego udzia\u0142 w tej akcji, Ryszarda Jakubowskiego „Kruka”, kt\u00f3ry tak opisywa\u0142 zasadnicze motywy podj\u0119cia decyzji o\u00a0 uderzeniu na Parczew:<\/span><\/p>\n

\n

Parczew by\u0142 obsadzony przez milicj\u0119 \u017cydowsk\u0105. Jarmarki odbywa\u0142y si\u0119 w ka\u017cdy wtorek w Parczewie i kto chcia\u0142 sobie co\u015b kupi\u0107, jakie\u015b produkty rolnicze, czy \u015bwini\u0119, to do Parczewa jecha\u0142, bo nie by\u0142o \u017cadnego zaopatrzenia i chaos ca\u0142y czas wsz\u0119dzie panowa\u0142. Ludzie zacz\u0119li przychodzi\u0107 i\u00a0 m\u00f3wi\u0107, \u017ce AK-owc\u00f3w lub sympatyk\u00f3w AK-owc\u00f3w \u0142api\u0105 tam \u017bydzi, bior\u0105 na przes\u0142uchania i lej\u0105. \u017bydzi ci wywodzili si\u0119 z tego terenu, wi\u0119c znali poszczeg\u00f3lnych gospodarzy. „Jastrz\u0105b” zatrzyma\u0142 kt\u00f3rego\u015b z PPR-owc\u00f3w\u00a0 z Pieszowoli [pow. W\u0142odawa] i przez niego przekaza\u0142 do resortu parczewskiego list: „nie czepiajcie si\u0119 ludzi, nie maltretujcie gospodarzy, kt\u00f3rzy przyje\u017cd\u017caj\u0105 zaopatrzy\u0107 si\u0119 w Parczewie, bo je\u017celi b\u0119dziecie przetrzymywali, \u015bledztwa prowadzili, bili, to rozliczymy si\u0119 inaczej”. Oni na odwrocie tego listu odpisali „Jastrz\u0119biowi”, \u017ce b\u0119d\u0105 nadal aresztowa\u0107 ludzi, nawet teraz kilku maj\u0105, i jak jest taki mocny, to niech przyjdzie i sam sobie ich we\u017amie. W ko\u0144cu dosz\u0142o do tego, \u017ce parczewscy milicjanci i ubecy zamordowali jednego z cz\u0142onk\u00f3w plac\u00f3wki WiN z Wo\u0142oskowoli, i to spowodowa\u0142o, \u017ce „Jastrz\u0105b” ruszy\u0142 na Parczew.<\/span><\/em><\/p>\n

(Relacja z dnia 21.06.2008 r., nagranie w zbiorach autora)
\n<\/span><\/div>\n<\/blockquote>\n<\/div>\n

\"\"<\/span>
\nStycze\u0144 1946 r. Od lewej: z-ca dow\u00f3dcy oddzia\u0142u Edward Taraszkiewicz „\u017belazny”\u00a0 (\u2020 6 X 1951), Zdzis\u0142aw Kogut „Ry\u015b” (\u2020 24 XII 1946).<\/span> Przed nimi stoi niemiecki rkm MG 42<\/a>.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdyby autorzy zarzucaj\u0105cy partyzantom dzia\u0142ania nacechowane antysemityzmem, w momencie pisania swoich tekst\u00f3w „powa\u017cnie traktowali \u017ar\u00f3d\u0142a”, zapoznaliby si\u0119 zapewne ze wszystkimi trzema pami\u0119tnikami „\u017belaznego”, kt\u00f3rych r\u0119kopisy z\u0142o\u017cone s\u0105 w Archiwum Pa\u0144stwowym w Lublinie (w 2008 r. r\u0119kopisy te zosta\u0142y opracowane naukowo i wydane przez IPN<\/a><\/span>), a kt\u00f3rych dok\u0142adna lektura mog\u0142aby ich sk\u0142oni\u0107 \u2013 dum spiro, spero<\/span> – do nieco innych wniosk\u00f3w.<\/span>
\nPierwszy z pami\u0119tnik\u00f3w, nosz\u0105cy tytu\u0142 „Wilko\u0142ak nr 635 AK i Boj\u00f3wka Obwodowa. Pami\u0119tnik og\u00f3lnych prac”<\/span><\/a>, doprowadzony jest do ko\u0144ca stycznia 1946 r. i wpad\u0142 w r\u0119ce UB 8 lutego 1946 r. W drugim pami\u0119tniku, nazwanym „Kr\u00f3tka chronologia oddzia\u0142u \u201eJastrz\u0119bia\u201d”<\/a><\/span>, autor odtworzy\u0142 wcze\u015bniejsze wydarzenia i kontynuowa\u0142 zapiski a\u017c do przej\u0119cia ich przez UB w maju 1949 r. To w\u0142a\u015bnie w nim „\u017belazny” opisa\u0142 bardzo dok\u0142adnie, na kilku stronach, okoliczno\u015bci zaj\u0119cia Parczewa, i to w\u0142a\u015bnie z tej wersji korzystali wspomniani autorzy. Po 1949 r. Edward Taraszkiewicz, na ile m\u00f3g\u0142, odtworzy\u0142 ponownie wcze\u015bniejsze zapiski w trzecim pami\u0119tniku, tym razem nazwanym „Obw\u00f3d Nr 324. Kr\u00f3tka chronologia akcji przeprowadzonych przez oddzia\u0142 \u201eJastrz\u0119bia\u201d i dalej”<\/span><\/a>, a kt\u00f3ry wpad\u0142 w r\u0119ce komunist\u00f3w po \u015bmierci „\u017belaznego”, 6 pa\u017adziernika 1951 r.<\/span>
\nW trzeciej wersji autor pozostawi\u0142 jeszcze jeden, nied\u0142ugi, ale na tyle sugestywny zapis dotycz\u0105cy akcji w Parczewie, \u017ce po jego lekturze dalsze upieranie si\u0119 przy wcze\u015bniej cytowanych zarzutach, zakrawa\u0107 b\u0119dzie raczej na\u00a0 aberracj\u0119 umys\u0142ow\u0105, ni\u017c na „kra\u0144cow\u0105 nawet\u00a0 interpretacj\u0119 tych samych wydarze\u0144”. <\/span>
\nW trzeciej wersji pami\u0119tnika, pod pozycj\u0105 nr 4, „\u017belazny” zapisa\u0142:<\/span><\/p>\n

\n
W miesi\u0105cu lutym (2\u20133) [5] 1946 r. dokonano akcji zbrojnej na post[erunek] UB w Parczewie pow. w\u0142odawskiego. Sam post[erunek] nie zosta\u0142 zdobyty z powodu tego, \u017ce mie\u015bci\u0142 si\u0119 na drugim pi\u0119trze. Na skutek przedwczesnych strza\u0142\u00f3w jednej z grup uderzeniowych pod komend\u0105 kom[endanta] „D\u0105bka” ubeki pod komend\u0105 porucznika UB, niejakiego Konasiuka Adolfa zam. we wsi Makoszka gm. D\u0119bowa K\u0142oda, pow. w\u0142odawski, zacz\u0119li si\u0119 broni\u0107 i nie dopu\u015bcili do zdobycia posterunku. Posterunek trzymano jednak w szachu przez kilka godzin, dop
\n\u00f3ki nie za\u0142adowano materia\u0142\u00f3w ze sp\u00f3\u0142dzielni na samochody. W akcji tej w Parczewie zabito 5 [3] cz\u0142onk\u00f3w UB, kt\u00f3rzy znajdowali si\u0119 akurat na mie\u015bcie. Byli to wy\u0142\u0105cznie \u017bydzi z dru\u017cyny \u017byda nazwiskiem Bocian, kt\u00f3ry by\u0142 w stopniu st[arszego] sier\u017canta UB, kt\u00f3ry te\u017c zgin\u0105\u0142.[…].<\/span><\/em><\/div>\n<\/blockquote>\n

Wiele r\u00f3wnie ciekawych, wcze\u015bniej nieznanych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w wydarze\u0144 w Parczewie mo\u017cna odnale\u017a\u0107 w aktach sprawy lubelskiej Prokuratury Okr\u0119gowej, przechowywanych w Archiwum Pa\u0144stwowym w Lublinie Oddzia\u0142 w Radzyniu Podlaskim [zesp\u00f3\u0142 akt: S\u0105d Grodzki w Parczewie, sygn. 636]. Wed\u0142ug informacji tam zawartych, partyzanci „Jastrz\u0119bia” najpierw zaj\u0119li budynek Urz\u0119du Pocztowego oraz Sp\u00f3\u0142dzielni Rolniczo – Handlowej „Rolnik” w Parczewie. Wg zezna\u0144 telefonistki pocztowej Janiny Nowickiej, napastnicy kazali jej po\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 z posterunkiem MO, w kt\u00f3rym swoj\u0105 siedzib\u0119 mia\u0142a r\u00f3wnie\u017c plac\u00f3wka Miejskiego Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego. Telefon odebra\u0142 funkcjonariusz UB Marian J\u0119dra, kt\u00f3ry w s\u0142uchawce us\u0142ysza\u0142 g\u0142os najprawdopodobniej samego „Jastrz\u0119bia”: Komendant dwutysi\u0119cznego oddzia\u0142u partyzanckiego ka\u017ce wam si\u0119 zda\u0107<\/span> [podda\u0107] bez boju, bo inaczej zginiecie jak psy. <\/span>Tymczasem w budynku parczewskiej „bezpieki”, poza J\u0119dr\u0105, znajdowa\u0142 si\u0119 tylko jeden milicjant – plut. Wac\u0142aw Rydzewski. Komendant Posterunku MO Jan Pawlina by\u0142 co prawda na miejscu, lecz w momencie ataku zmuszony zosta\u0142 do zaj\u0119cia si\u0119 \u017con\u0105, kt\u00f3ra po us\u0142yszeniu pierwszych strza\u0142\u00f3w zacz\u0119\u0142a mdle\u0107. Komendant opu\u015bci\u0142 plac boju i schroni\u0142 si\u0119 wraz z \u017con\u0105 w prywatnym mieszkaniu, znajduj\u0105cym si\u0119 w tym samym budynku. W tym czasie rozgorza\u0142 b\u00f3j o pi\u0119tro, na kt\u00f3rym ostrzeliwali si\u0119 J\u0119dra i Rydzewski. W czasie walki, na schodach zastrzelony zosta\u0142 Rydzewski. Ubek ostrzeliwuj\u0105cy si\u0119 na pi\u0119trze zdo\u0142a\u0142 si\u0119 obroni\u0107, partyzanci nie zdo\u0142ali wedrze\u0107 si\u0119 na g\u00f3r\u0119.<\/span><\/p>\n

Przebieg epizodu jasno wskazuje na odwetowy charakter ataku, maj\u0105cy za zadanie skarcenie samowoli milicji, UB i tzw. ochrony miasta, w sk\u0142ad kt\u00f3rej wchodzili miejscowi \u017bydzi. Nic zatem dziwnego, \u017ce to w\u0142a\u015bnie oni, w momencie ataku przebywaj\u0105cy pod broni\u0105 w Klubie Partyzanckim, padli jego ofiar\u0105. W\u0142a\u015bnie to mia\u0142o p\u00f3\u017aniej zrodzi\u0107 pog\u0142oski o „pogromie \u017cydowskim”. Je\u015bli by\u0142 to pogrom, to tylko siepaczy komunistycznej mniejszo\u015bci, kt\u00f3ra przy pomocy si\u0142 przymusu pr\u00f3bowa\u0142a obj\u0105\u0107 totaln\u0105 w\u0142adz\u0119 nad obcym im ideologicznie spo\u0142ecze\u0144stwem. W dzia\u0142aniach partyzant\u00f3w wida\u0107 natomiast wyra\u017ane nastawienie na poszukiwanie funkcjonariuszy MO, UB i ludzi z nimi wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cych. A tymi byli w Parczewie przewa\u017cnie \u017bydzi.<\/span><\/p>\n

Wszystkich podejrzanych ludzie „Jastrz\u0119bia” zatrzymali i zgromadzili w sklepie Stanis\u0142awa Paw\u0142owskiego przy ulicy 11 Listopada 2. Znalaz\u0142o si\u0119 tam oko\u0142o 20 os\u00f3b. Byli w\u015br\u00f3d nich, zatrzymani z broni\u0105, Abram Zysman vel Bocian – komendant ochrony miasta oraz cz\u0142onkowie ochrony: Dawid Tempel vel T\u0119pa i Mendel Turbiner. Partyzanci zatrzymali tak\u017ce milicjanta W\u0142adys\u0142awa Michalskiego, kt\u00f3ry mia\u0142 czapk\u0119 z orze\u0142kiem. W sklepie wylegitymowali wszystkich. Michalski zdo\u0142a\u0142 ukry\u0107 resortowe dokumenty, a zapytany o to czy jest z milicji, odpowiedzia\u0142, \u017ce nie, a czapk\u0119 z orze\u0142kiem ma dlatego, i\u017c w\u0142a\u015bnie wr\u00f3ci\u0142 z wojska. Zysman, Tempel i Turbiner zostali rozpoznani jako funkcjonariusze komunistycznych organ\u00f3w terroru, wyprowadzeni na zewn\u0105trz i rozstrzelani. O tym, \u017ce to g\u0142\u00f3wnie oni byli celem ataku \u015bwiadczy\u0107 mo\u017ce scena zapami\u0119tana przez Ew\u0119 Goleck\u0105 – w sklepie Paw\u0142owskiego jeden z WiN-owc\u00f3w mia\u0142 poklepa\u0107 Bociana po ramieniu i rzec: O, ty jeste\u015b u nas notowany. <\/span><\/span>
\nDalsze dzia\u0142ania w Parczewie tak opisywa\u0142 „\u017belazny”:<\/span><\/p>\n

\n
[…] Ze sp\u00f3\u0142dzielni „Spo\u0142em” rekwiruje [„Jastrz\u0105b”] dwa samochody ci\u0119\u017carowe, na kt\u00f3re \u0142aduje towar ze sklep\u00f3w \u017cydowskich, a paru ch\u0142opakom poleca uda\u0107 si\u0119 do mieszka\u0144 wa\u017cniejszych as\u00f3w \u017cydowskich, aby ich poj\u0105\u0107. Grupa ta w jednym budynku otrzymuje ogie\u0144 z pepeszy<\/span>, lecz wdziera si\u0119 mimo tego do budynku, ale \u017bydkowie rzucaj\u0105 bro\u0144 i kryj\u0105 si\u0119 gdzie\u015b bez \u015bladu. Miejscowa ludno\u015b\u0107 zorientowawszy si\u0119 co si\u0119 dzieje, nie bacz\u0105c na strza\u0142y wychodzi rado\u015bnie na ulice, by zobaczy\u0107 ch\u0142opak\u00f3w „z lasu”. M\u0142odzie\u017c parczewska, przewa\u017cnie uczniowie z gimnazjum miejscowego, brawurowo pomaga nam w szukaniu \u017byd\u00f3w, \u0142adowaniu samochod\u00f3w, itd. Po 4-5 godzinach, na um\u00f3wione sygna\u0142y rakietowe zbieraj\u0105 si\u0119 wszyscy. Nasza grupa oraz grupa „D\u0105bka” lokuje si\u0119 na auta, „rezerwa” otrzymuje fury, kt\u00f3remi ma rozkaz jecha\u0107 do swoich dom\u00f3w. Wyje\u017cd\u017camy w weso\u0142ym nastroju z Parczewa. Deszcz jednak nie ustaje, przez co drogi rozmarzaj\u0105. Doje\u017cd\u017camy do wsi Uhnin, gdzie jeden z samochod\u00f3w psuje si\u0119 i nie chce jecha\u0107. Nie ma rady, bierzemy towar; z tego auta na pierwsze, a „D\u0105bek” otrzymuje rozkaz wzi\u0105\u0107 fury i furami jecha\u0107 do Wo\u0142oskowoli […].<\/span><\/em><\/p>\n<\/div>\n<\/blockquote>\n

Powy\u017csze fragmenty wyra\u017anie pokazuj\u0105, \u017ce parczewscy \u017bydzi byli uzbrojeni i stawiali op\u00f3r, a rekwizycja dokonana w sp\u00f3\u0142dzielni „Spo\u0142em” i sklepach prokomunistycznie nastawionych mieszka\u0144c\u00f3w nie by\u0142a niczym wyj\u0105tkowym. Podobne akcje represyjne przeprowadzane by\u0142y przez wszystkie oddzia\u0142y partyzanckie wielokrotnie, zar\u00f3wno w miejscowo\u015bciach zamieszka\u0142ych przez skomunizowan\u0105 ludno\u015b\u0107 tak polsk\u0105, jak i ukrai\u0144sk\u0105 czy bia\u0142orusk\u0105, wi\u0119c absurdem jest m\u00f3wienie w tym kontek\u015bcie o antysemityzmie (podobnie jak nie m\u00f3wi si\u0119 o „antyukrainizmie”, czy „antybia\u0142orusizmie”) tylko dlatego, \u017ce akurat Parczew by\u0142 zamieszka\u0142y w sporej cz\u0119\u015bci przez spo\u0142eczno\u015b\u0107 \u017cydowsk\u0105. Trudno si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dziwi\u0107 rado\u015bci polskich mieszka\u0144c\u00f3w Parczewa, dla kt\u00f3rych jedynie „ch\u0142opcy z lasu” stanowili ratunek przed rozpasaniem i bezkarno\u015bci\u0105 terroryzuj\u0105cych j\u0105 komunistycznych funkcjonariuszy i ich poplecznik\u00f3w, przeciwko kt\u00f3rym przede wszystkim wymierzona by\u0142a ta akcja.<\/span>
\n\"\"<\/span>
\nStycze\u0144 1946 r. \u017bo\u0142nierze oddzia\u0142u por. Leona Taraszkiewicza „Jastrz\u0119bia”. Od lewej stoj\u0105: Ignacy Zalewski „Lin”, Zdzis\u0142aw Kogut\u00a0 „Ry\u015b”, Zygmunt Majewski „Lenin”, Witold Zieli\u0144ski, <\/span>Ryszard Jakubowski „Kruk”<\/span>, Piotr Kwiatkowski „D\u0105bek”, W\u0142adys\u0142aw Huk „Dzik”, Adam Mielniczuk „Fryc”.<\/span><\/span><\/p>\n

Teza m\u00f3wi\u0105ca, \u017ce atak by\u0142 pogromem \u017byd\u00f3w parczewskich, zosta\u0142a podana przez \u017cydowskich cz\u0142onk\u00f3w ochrony miasta, kt\u00f3rym uda\u0142o si\u0119 zbiec i ukry\u0107: Zygmunta Goldmana, Edwarda Elbauma, Lejba Frajberga oraz wspomnianego wy\u017cej Szmula Kupersztejna. Pomimo ich zaanga\u017cowania w komunistyczny internacjonalizm, w chwili zagro\u017cenia jak z r\u0119kawa wyj\u0119li przede wszystkim pobudki rasowe ataku. Wymienieni funkcjonariusze podczas zezna\u0144 sk\u0142adanych po zaj\u015bciach twierdzili, \u017ce to ich polscy – u\u017cyjmy modnego ostatnio okre\u015blenia – „s\u0105siedzi” wydawali ofiary partyzantom. Z tym, \u017ce „ofiary” porusza\u0142y si\u0119 z automatami w r\u0119kach, a na wezwanie zatrzymania, zacz\u0119\u0142y si\u0119 ostrzeliwa\u0107.<\/span><\/p>\n

\u015aledztwo nie potwierdzi\u0142o oskar\u017ce\u0144 wysuni\u0119tych wobec mieszka\u0144c\u00f3w Parczewa: Henryka Dejneki, Ryszarda Naruska, Stanis\u0142awa Paw\u0142owskiego, Ireny Chwaluk i Jana Doma\u0144skiego, kt\u00f3rzy jakoby mieli wskazywa\u0107 partyzantom \u017cydowskie mieszkania. Dochodzenie przeciwko mieszka\u0144com miasta pomagaj\u0105cym rzekomo w „pogromie” zosta\u0142o umorzone. We wniosku o umorzeniu \u015bledztwa prokurator napisa\u0142 m.in.: <\/span><\/p>\n

\n
Podejrzenia […] opiera\u0142y si\u0119 na zeznaniach \u015bwiadk\u00f3w: Goldmana, Elbauma, Kupersztejna i Frajberga, kt\u00f3rzy powt\u00f3rnie nie mogli by\u0107 przes\u0142uchani, gdy\u017c wyjechali w nieznanym kierunku. W\u0105tpliwe jest, by w powsta\u0142ym pop\u0142ochu w czasie zaj\u015bcia \u015bwiadkowie ci mogli zaobserwowa\u0107 dok\u0142adnie wskazane przez nich osoby; zreszt\u0105 osoby te mog\u0142y znale\u017a\u0107 si\u0119 tam w\u00f3wczas pod przymusem ze strony napastnik\u00f3w. W ka\u017cdym razie ustalone zosta\u0142o, \u017ce […] \u015bwiadkowie ci si\u0119 myl\u0105 lub zeznaj\u0105 nieprawd\u0119.<\/span><\/em><\/div>\n<\/blockquote>\n

W obliczu przedstawionych fakt\u00f3w teza o pogromie w Parczewie w lutym 1946 r. jest absolutnie nie do obrony. Nikt poza funkcjonariuszami komunistycznego aparatu represji nie zgin\u0105\u0142 tego lutowego wieczoru w Parczewie. Partyzanci zdemolowali kilka mieszka\u0144 os\u00f3b wys\u0142uguj\u0105cych si\u0119 czerwonemu re\u017cimowi, a tak\u017ce zarekwirowali potrzebne im rzeczy z paru sklep\u00f3w i instytucji (na kt\u00f3re zreszt\u0105 wystawili pokwitowania) i zapakowawszy je na samochody, odjechali w stron\u0119 pobliskiej Sosnowicy.<\/span><\/p>\n

Resort bezpiecze\u0144stwa natychmiast wys\u0142a\u0142 w po\u015bcig grup\u0119 operacyjn\u0105 pod dow\u00f3dztwem oficera o nazwisku – nomen omen – Rozenker<\/span>, z kt\u00f3r\u0105 oddzia\u0142 „Jastrz\u0119bia” mi\u0119dzy 6 a 12 lutego 1946 r. star\u0142 si\u0119 trzykrotnie – pod Wielkim \u0141anem, \u0141owiszowem i Mariank\u0105, zadaj\u0105c jej ci\u0119\u017ckie straty.<\/span>
\nPoznawszy ju\u017c logik\u0119 wywod\u00f3w „pogromc\u00f3w antysemityzmu” oraz ich „dba\u0142o\u015b\u0107” o prawd\u0119 historyczn\u0105, nie b\u0105d\u017amy zatem zanadto zdziwieni, je\u017celi niebawem potyczki te r\u00f3wnie\u017c wejd\u0105 do kanonu argument\u00f3w, maj\u0105cych za\u015bwiadcza\u0107 o antysemityzmie polskiego podziemia niepodleg\u0142o\u015bciowego.<\/span>
\n
\n<\/span><\/span>Atak „Jastrz\u0119bia” na Parczew w 1946 r. – cz\u0119\u015b\u0107 1\/2><\/span><\/a>
\n<\/span><\/span>Strona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/a><\/span><\/span><\/p>\n<\/div>\n