{"id":439,"date":"2011-02-22T07:39:10","date_gmt":"2011-02-22T06:39:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2011\/02\/22\/z-zeszytow-historycznych-win-u-2-czesc-1-2\/"},"modified":"2011-02-22T07:39:10","modified_gmt":"2011-02-22T06:39:10","slug":"z-zeszytow-historycznych-win-u-2-czesc-1-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=439","title":{"rendered":"Z Zeszyt\u00f3w Historycznych WiN-u… (2) – cz\u0119\u015b\u0107 1\/2"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

64 lata temu, 22 lutego 1947 r. we wsi Ostrowsko na Podhalu<\/a>, otoczony przez ob\u0142aw\u0119 UB-KBW, zgin\u0105\u0142 \u015bmierci\u0105 samob\u00f3jcz\u0105 mjr J\u00f3zef Kura\u015b ps. "Ogie\u0144", dow\u00f3dca kilkusetosobowego Zgrupowania Partyzanckiego "B\u0142yskawica"<\/a>, walcz\u0105cego po wojnie z komunistycznym zniewoleniem.
Z racji tej smutnej rocznicy i w ramach kolejnej ods\u0142ony<\/a> publikacji z "Zeszyt\u00f3w Historycznych WiN-u"<\/a>, zapraszam do lektury artyku\u0142u historyka krakowskiego Oddzia\u0142u IPN Dawida Golika, <\/font><\/font>J\u00f3zef Kura\u015b "Ogie\u0144" nad Ochotnic\u0105 (sierpie\u0144 – listopad 1946 r.)<\/font>. Artyku\u0142 pierwotnie ukaza\u0142 si\u0119 w 2006 r., <\/font>jednak post\u0119p bada\u0144 naukowych spowodowa\u0142, \u017ce tekst <\/font>zosta\u0142 przez autora zaktualizowany, w oparciu o nowe, nie znane dotychczas informacje.
\u017bycz\u0119 zajmuj\u0105cej lektury !<\/span>
<\/font><\/p>\n
\n
Zeszyty Historyczne WiN-u, nr 25\/2006<\/a> <\/span>(aktualizacja – luty 2011)<\/font><\/font><\/div>\n

Dawid Golik <\/span>
J\u00f3zef Kura\u015b "Ogie\u0144" nad Ochotnic\u0105 (sierpie\u0144 – listopad 1946 r.)<\/span><\/font><\/p>\n

Sze\u015bcioletnia okupacja niemiecka odcisn\u0119\u0142a si\u0119 na Ziemi Nowotarskiej szczeg\u00f3lnym pi\u0119tnem, zwi\u0105zanym zar\u00f3wno ze zjawiskiem <\/span>Goralenvolku<\/a>, pacyfikacjami, jak i ze wzmo\u017con\u0105 dzia\u0142alno\u015bci\u0105 podziemnych organizacji oraz ich oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich. Rozpocz\u0119ta na pocz\u0105tku 1945 r. ofensywa Armii Czerwonej stosunkowo \u0142atwo odrzuci\u0142a broni\u0105ce si\u0119 na linii Dunajca i Popradu oddzia\u0142y niemieckie i ju\u017c 29 stycznia wojska sowieckie IV Frontu Ukrai\u0144skiego zaj\u0119\u0142y Nowy Targ. Linia frontu przesun\u0119\u0142a si\u0119 na zach\u00f3d, zatrzymuj\u0105c si\u0119 jednak a\u017c do kwietnia 1945 r. w okolicach Lipnicy Wielkiej i Babiej G\u00f3ry1<\/sup><\/font>. Podhale i przylegaj\u0105ce do niego Gorce by\u0142y wolne pomimo tego, \u017ce wojna w Europie trwa\u0107 mia\u0142a jeszcze nast\u0119pne 4 miesi\u0105ce.<\/span><\/p>\n

To, co dla jednych oznacza\u0142o wyzwolenie, dla drugich okaza\u0107 si\u0119 mia\u0142o kolejn\u0105 okupacj\u0105. Kiedy 9 V 1945 r., w sowiecki „dzie\u0144 zwyci\u0119stwa”, uroczy\u015bcie og\u0142aszano kapitulacj\u0119 III\u00a0Rzeszy i pok\u00f3j w Europie, Gorce i Podhale stanowi\u0142y ju\u017c obszar obj\u0119ty „ma\u0142\u0105 wojn\u0105”. Wi\u0105za\u0142o si\u0119 to przede wszystkim z dzia\u0142alno\u015bci\u0105 J\u00f3zefa Kurasia „Ognia”<\/a>, kt\u00f3ry stworzy\u0142 pod swoim dow\u00f3dztwem najsilniejszy oddzia\u0142 partyzancki w po\u0142udniowej Polsce, skutecznie walcz\u0105cy z „w\u0142adz\u0105 ludow\u0105” a\u017c do lutego 1947 r2<\/span><\/sup><\/font>.
\"\"\"\"
Mjr J\u00f3zef Kura\u015b ps. "Ogie\u0144" († 22 II 1947)<\/font><\/p>\n

"Ogie\u0144" by\u0142 postaci\u0105 bardzo barwn\u0105, wok\u00f3\u0142 kt\u00f3rej na przestrzeni ostatnich 60 lat namno\u017cy\u0142o si\u0119 wiele, niekiedy sprzecznych ze sob\u0105, opinii. Warto wspomnie\u0107, \u017ce ju\u017c 11 IV 1945 r. przeprowadzi\u0142 zbi\u00f3rk\u0119 swoich ludzi na jednej z gorcza\u0144skich polan i rozpocz\u0105\u0142 walk\u0119 z komunistami. Do jego oddzia\u0142u szybko do\u0142\u0105czali nast\u0119pni. W nied\u0142ugim czasie z niewielkiej grupy „Ognia” powsta\u0142o Zgrupowanie Partyzanckie „B\u0142yskawica”<\/a>, licz\u0105ce w drugiej po\u0142owie 1946 r. ponad 700 \u017co\u0142nierzy podzielonych na osiem kompanii<\/span><\/font><\/sup><\/font>3<\/sup><\/font>. <\/p>\n

Szczeg\u00f3lne miejsce w zgrupowaniu zajmowa\u0142a grupa sztabowa, dowodzona przez samego „Ognia”. Jej liczebno\u015b\u0107 szacuje si\u0119 w zale\u017cno\u015bci od omawianego okresu na 25–60 ludzi, podzielonych na dru\u017cyny, kt\u00f3rymi dowodzili zaufani oficerowie o du\u017cym sta\u017cu partyzanckim4<\/sup><\/font>. Sama grupa sztabowa pe\u0142ni\u0142a dwojak\u0105 funkcj\u0119 – z jednej strony ochrania\u0142a dow\u00f3dc\u0119 zgrupowania, czyli J\u00f3zefa Kurasia oraz jego kancelari\u0119, z drugiej natomiast stanowi\u0142a zaplecze kadrowe dla poszczeg\u00f3lnych kompanii. To tutaj w\u0142a\u015bnie decydowano o ruchach zgrupowania, redagowano ulotki i odezwy, kolportowane nast\u0119pnie na Ziemi Nowotarskiej i Podhalu. Z oczywistych wzgl\u0119d\u00f3w sztab by\u0142 r\u00f3wnie\u017c punktem kontaktowym dla rozbitych grup z terenu ca\u0142ego wojew\u00f3dztwa. Operowa\u0142 przede wszystkim w Gorcach, kwateruj\u0105c w le\u015bnych obozach pod Turbaczem i Kiczor\u0105 lub w g\u00f3ralskich osiedlach5<\/sup><\/font>.
\"\"
Grupa sztabowa zgrupowania "Ognia" nad Prze\u0142\u0105cz\u0105 Borek w Gorcach latem 1946 r.<\/span> (IPN)<\/font><\/p>\n

Tak\u017ce Ochotnica<\/a> zapisa\u0142a si\u0119 na kartach historii Ma\u0142opolski jako wie\u015b wyj\u0105tkowa. Ju\u017c od 1943 r. ogniskowa\u0142a si\u0119 wok\u00f3\u0142 niej dzia\u0142alno\u015b\u0107 partyzancka. W bezpo\u015brednim jej s\u0105siedztwie kwaterowa\u0142y silne oddzia\u0142y AK – OP „Wilk” (1943\/1944) por. Krystyna Wi\u0119ckowskiego „Zawiszy” oraz oddzia\u0142 kpt. Juliana Zapa\u0142y „Lamparta”, czyli IV batalion 1. pu\u0142ku strzelc\u00f3w podhala\u0144skich AK. \u017bo\u0142nierze z tego ostatniego zamieszkiwali w r\u00f3\u017cnych osiedlach Ochotnicy nieprzerwanie od lipca 1943 r. do stycznia 1945 r. We wsi przebywali te\u017c od jesieni 1944 r. partyzanci sowieccy ze zgrupowania pp\u0142k. Iwana Zo\u0142otara oraz z oddzia\u0142\u00f3w wywiadowczych kpt. Ludmi\u0142y Gordijenko „Tani” i p\u0142k. Afanasija G\u0142adilina „Griszy”. Zagl\u0105da\u0142y tam te\u017c patrole z oddzia\u0142u „Ognia”, obozuj\u0105cego w\u00f3wczas pod Turbaczem6<\/sup><\/font>.<\/p>\n

Niemcy rzadko zjawiali si\u0119 w zaszytej po\u015br\u00f3d las\u00f3w Ochotnicy, kt\u00f3r\u0105 okre\u015blali mianem „wsi bandyckiej” (Banditendorf). Mieszka\u0144cy nowatorszczyzny nazywali j\u0105 natomiast „Woln\u0105 Republik\u0105 Ochotnick\u0105”. Sytuacja taka spowodowa\u0142a, \u017ce okupacyjne w\u0142adze postanowi\u0142y ukara\u0107 niepokorn\u0105 wie\u015b. W pa\u017adzierniku 1944 r. zosta\u0142a wys\u0142ana tam karna ekspedycja wojska i policji, kt\u00f3rej po\u0142\u0105czone si\u0142y partyzant\u00f3w polskich i sowieckich stawi\u0142y czo\u0142a w trzydniowej bitwie (18–20 X 1944 r). Niemcom nie uda\u0142o si\u0119 rozbi\u0107 partyzanckich baz, za\u015b sama wioska nie ponios\u0142a w\u00f3wczas znacznych strat7<\/sup><\/font>.
Niestety ostatecznie okupanci zem\u015bcili si\u0119 na mieszka\u0144cach Ochotnicy, dokonuj\u0105c 23 XII 1944 r. brutalnej pacyfikacji, kt\u00f3ra przesz\u0142a do historii pod
\nnazw\u0105 „krwawej wigilii”. W wyniku sprowokowanej przez partyzant\u00f3w sowieckich akcji, \u015bmier\u0107 ponios\u0142o 50 mieszka\u0144c\u00f3w Ochotnicy Dolnej, a spaleniu uleg\u0142o wiele zabudowa\u0144 w centrum wsi8<\/sup><\/font>.
\"\"
Ochotnica G\u00f3rna<\/span>, wie\u015b po\u0142o\u017cona w wojew\u00f3dztwie ma\u0142opolskim<\/a>, w powiecie nowotarskim<\/a>, w gminie Ochotnica Dolna<\/a>.<\/span>
<\/font>
Do Ochotnicy grupa sztabowa „Ognia” trafi\u0142a 1 VIII 1946 r., wybieraj\u0105c na sta\u0142y ob\u00f3z dom Jana W\u00f3jciaka Pod Magurk\u0105 w potoku Jaszcze9<\/sup><\/font>. Nie znaczy to jednak, \u017ce\u00a0wcze\u015bniej do tej wsi nie zagl\u0105da\u0142a. Specyfika wojny partyzanckiej w Gorcach powodowa\u0142a, \u017ce patrole zgrupowania raz po raz wysy\u0142ane by\u0142y w inne rejony, posiada\u0142y te\u017c w\u00a0ka\u017cdej g\u00f3ralskiej wiosce swoich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. Ju\u017c na pocz\u0105tku swojej dzia\u0142alno\u015bci, w kwietniu 1945 r., Kura\u015b zdo\u0142a\u0142 sk\u0142oni\u0107 z\u0142o\u017cony przede wszystkim z mieszka\u0144c\u00f3w Ochotnicy posterunek MO do dezercji i stawienia si\u0119 w pe\u0142nym uzbrojeniu w obozie oddzia\u0142u, kt\u00f3ry mie\u015bci\u0142 si\u0119 w\u00f3wczas na polanie Zielenica nad Ostrowskiem. Po ob\u0142awie NKWD na ten ob\u00f3z, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce 28 kwietnia, milicjanci powr\u00f3cili do Ochotnicy i\u00a0byli poszukiwani przez UB. Cz\u0119\u015b\u0107 z nich aresztowano, \u017caden jednak nie trafi\u0142 do wi\u0119zienia. W wi\u0119kszo\u015bci utrzymywali oni nadal kontakty z „ogniowcami”, nie wchodz\u0105c jednak w sk\u0142ad zgrupowania10<\/sup><\/font>.
\"\"
Zabudowania rodziny W\u00f3jciak\u00f3w Pod Magurk\u0105 w Ochotnicy G\u00f3rnej. <\/span>(foto D.G.)<\/font><\/p>\n

Jaki\u015b czas p\u00f3\u017aniej (najprawdopodobniej na pocz\u0105tku 1946 r.), tym razem na terenie Ochotnicy G\u00f3rnej, w osiedlu Forend\u00f3wki, „Ogie\u0144” i jego ludzie przej\u0119li ukryty w styczniu 1945 r. przez oddzia\u0142 AK kpt. Juliana Zapa\u0142y „Lamparta” magazyn broni i amunicji. Znajdowa\u0142y si\u0119 w nim m. in. 3 dzia\u0142ka wymontowane z wraku ameryka\u0144skiego bombowca B-24 Liberator, kt\u00f3ry rozbi\u0142 si\u0119 w grudniu 1944 r. nad Ochotnic\u0105, oraz spora ilo\u015b\u0107 innej broni i amunicji. Z wizyt\u0105 t\u0105 \u0142\u0105czy si\u0119 r\u00f3wnie\u017c relacja o zab\u00f3jstwie brata „Lamparta” – Franciszka Zapa\u0142y, kt\u00f3ry po wskazaniu miejsca zakopania broni, w nieznanych bli\u017cej okoliczno\u015bciach, zosta\u0142 zastrzelony przez „ogniowc\u00f3w”11<\/sup><\/font>.<\/p>\n

„Ogie\u0144” nie by\u0142 te\u017c pierwszym partyzantem kwateruj\u0105cym na Magurkach. Miejsce to na prze\u0142omie pa\u017adziernika i listopada 1944 r. wykorzystywa\u0142 ju\u017c IV batalion 1. psp AK, czyli oddzia\u0142 partyzancki wspomnianego Juliana Zapa\u0142y. Jednak wtedy dom i stajni\u0119 W\u00f3jciaka Pod Magurk\u0105 zajmowali szeregowcy, natomiast sztab mieszka\u0142 w pobliskim osiedlu Za\u00a0Groni\u00f3wk\u0105 u Jana Hubiaka12<\/sup><\/font>.
Grupa, kt\u00f3r\u0105 w lecie 1946 r. dowodzi\u0142 osobi\u015bcie J\u00f3zef Kura\u015b, liczy\u0142a kilkudziesi\u0119ciu doskonale uzbrojonych \u017co\u0142nierzy. Sam „Ogie\u0144” z najbli\u017cszymi wsp\u00f3\u0142pracownikami mieszka\u0142 w domu W\u00f3jciaka, gdzie otrzyma\u0142 osobny pok\u00f3j s\u0142u\u017c\u0105cy za kancelari\u0119 oddzia\u0142u. Inni partyzanci spali w pobliskich stajniach i kolibach, a wi\u0119ksza ich grupa, stanowi\u0105ca bojowe zaplecze sztabu, mia\u0142a, wedle relacji mieszka\u0144c\u00f3w Ochotnicy, kwaterowa\u0107 na oddalonej nieco od Magurek polanie Szlagowa. Jednocze\u015bnie na terenie Forend\u00f3wek ukrywali si\u0119 te\u015bciowie „Ognia” oraz jego \u017cona – Czes\u0142awa z domu Polaczyk13<\/sup><\/font>. <\/p>\n

Zaznaczy\u0107 nale\u017cy, \u017ce obecno\u015b\u0107 partyzant\u00f3w i „Ognia” Pod Magurk\u0105 nie by\u0142a tajemnic\u0105. Wiedzieli o tym mieszka\u0144cy Ochotnicy G\u00f3rnej i niemal wszyscy przyjmowali „ogniowc\u00f3w” \u017cyczliwie. O tym, \u017ce w roku 1946 Ochotnica stanowi\u0142a, podobnie jak podczas okupacji niemieckiej, obszar opanowany przez „le\u015bnych”, wspomina\u0142 r\u00f3wnie\u017c po latach dzia\u0142acz PPR z Nowego Targu, Eugeniusz Wojnar14<\/sup><\/font>. Partyzanci budzili w\u015br\u00f3d ludno\u015bci do\u015b\u0107 du\u017ce zaufanie, natomiast fakty takie jak wykonywanie wyrok\u00f3w \u015bmierci i nak\u0142adanie kontrybucji, nie wydawa\u0142y si\u0119 nikomu czym\u015b dziwnym lub karygodnym, a jedynie bezpo\u015bredni\u0105 kontynuacj\u0105 metod stosowanych przez podziemie ju\u017c podczas okupacji niemieckiej. Cz\u0119sto zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce \u017co\u0142nierze „Ognia” rzeczywi\u015bcie wcze\u015bniej dzia\u0142ali na tym terenie, nale\u017c\u0105c do BCh lub AK i byli dobrze znani przez miejscow\u0105 ludno\u015b\u0107. Du\u017ca cz\u0119\u015b\u0107 z nich pochodzi\u0142a z s\u0105siednich wiosek (Waksmund<\/a>, Ostrowsko<\/a>), a w Ochotnicy mia\u0142a swoje rodziny i znajomych. Nie znaczy to jednak, \u017ce „ogniowcy” czuli si\u0119 Pod Magurk\u0105 w pe\u0142ni bezpieczni. Ci\u0105gle zagra\u017ca\u0142y im donosy i\u00a0sprowokowane nimi ob\u0142awy przeprowadzane przez UB, MO i KBW. Dlatego te\u017c podej\u015b\u0107 do sztabu w domu W\u00f3jciaka broni\u0142y a\u017c trzy pier\u015bcienie wart, kt\u00f3re do \u015brodka przepuszcza\u0142y tylko bliskich znajomych i wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. Zdarza\u0142o si\u0119 tak, \u017ce patrol nie wpuszcza\u0142 kogo\u015b do obozu i dopiero potrzebna by\u0142a interwencja W\u00f3jciaka u samego „Ognia”, by ten kto\u015b m\u00f3g\u0142 Pod Magurk\u0119 przyj\u015b\u010715<\/sup><\/font>.
\"\"
Wsp\u00f3\u0142pracownicy J\u00f3zefa Kurasia "Ognia" z terenu Ochotnicy. Zdj\u0119cie odnalezione w dokumentach KBW.<\/span> (IPN)<\/font><\/p>\n

Cz\u0119\u015b\u0107 ludno\u015bci utrzymywa\u0142a z partyzantami tak\u017ce bli\u017csze kontakty. Z oddzia\u0142em wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142o wielu mieszka\u0144c\u00f3w Ochotnicy. Opr\u00f3cz wspominanej ju\u017c kilkakrotnie rodziny Jana W\u00f3jciaka, du\u017c\u0105 rol\u0119 w\u00a0\u017cyciu obozu odgrywali te\u017c bracia Doli\u0144scy – Franciszek, Wojciech i Jakub, z osiedla Za\u00a0Holin\u0105, po\u0142o\u017conego w pobli\u017cu Magurek. Cz\u0119sto kwaterowali u nich partyzanci, a Doli\u0144scy wywozili zakupione lub zarekwirowane w sp\u00f3\u0142dzielniach towary do ich obozu. Innym, wieloletnim wsp\u00f3\u0142pracownikiem oddzia\u0142u, by\u0142 gajowy Franciszek Szlaga zwany „Mientk\u0105” z Forend\u00f3wek, a tak\u017ce gospodarz Polaczyk, spokrewniony z te\u015bciami J\u00f3zefa Kurasia. Funkcje \u0142\u0105cznik\u00f3w pe\u0142nili m.in. Jan Jar\u00f3g, Leon Chlebek oraz Franciszek Cebula. Dora\u017anie korzystano te\u017c z\u00a0pomocy innych g\u00f3rali – przy przenoszeniu meldunk\u00f3w i zapewnianiu kwaterunku.<\/p>\n

To, \u017ce Mag\u00f3rki wybrane zosta\u0142y na ob\u00f3z, nie zmienia\u0142o faktu, \u017ce ca\u0142y oddzia\u0142 pozostawa\u0142 mobilny. J\u00f3zef Kura\u015b cz\u0119sto przebywa\u0142 poza Ochotnic\u0105, wielokrotnie zmienia\u0142y si\u0119 te\u017c osoby kwateruj\u0105ce w siedzibie sztabu. Jedni przychodzili, drudzy odchodzili<\/span> – wspomina\u0142a Maria Kr\u00f3lczyk. Przy samym dow\u00f3dcy by\u0142o ich niewielu. Wszyscy codziennie rano stawali w szeregu przed domem i modlili si\u0119. „Ogie\u0144” by\u0142 religijny<\/span>16<\/sup><\/font>. Partyzant\u00f3w spowiada\u0142 proboszcz Ochotnicy G\u00f3rnej ks. J\u00f3zef \u015aled\u017a17<\/sup><\/font>. Poza tym \u017cycie oddzia\u0142u toczy\u0142o si\u0119 w\u0142as
\nnym rytmem. \u017bo\u0142nierzy wysy\u0142ano na patrole do okolicznych wsi, przybywali te\u017c go\u0144cy z meldunkami od innych podleg\u0142ych „Ogniowi” kompanii zgrupowania. Jednocze\u015bnie nak\u0142adano kontrybucje na wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w bezpieki i na tych, kt\u00f3rzy zapisali si\u0119 do PPR. W ostateczno\u015bci grozi\u0142 im nakaz opuszczenia miejsca zamieszkania lub wyrok \u015bmierci. Lato 1946 r. by\u0142o kulminacyjnym okresem dzia\u0142alno\u015bci bojowej zgrupowania i ca\u0142e Podhale liczy\u0142o si\u0119 z wyrokami wydawanymi przez J\u00f3zefa Kurasia. Wielu okolicznych g\u00f3rali przychodzi\u0142o te\u017c do niego, by rozstrzyga\u0142 lokalne spory18<\/sup><\/font>.
\"\"
Dom Doli\u0144skich Za Holin\u0105, po\u0142o\u017cony w pobli\u017cu Magurek, gdzie cz\u0119sto kwaterowali partyzanci J\u00f3zefa Kurasia "Ognia".<\/span> (foto D.G.)<\/font><\/p>\n

Z Zeszyt\u00f3w Historycznych WiN-u… (2) – cz\u0119\u015b\u0107 2\/2><\/span><\/a>
Strona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/a><\/font><\/p>\n

1.<\/span> G. Mazur, W. Rojek, M. Zg\u00f3rniak, Wojna i okupacja na Podkarpaciu i Podhalu na obszarze inspektoratu ZWZ-AK Nowy S\u0105cz 1939–1945<\/span>, Krak\u00f3w 1998, s. 321–326.
2.<\/span> J\u00f3zef Kura\u015b „Ogie\u0144” zmar\u0142 22 II 1947 r. w szpitalu w Nowym Targu, po tym jak dzie\u0144 wcze\u015bniej podczas ob\u0142awy UB i MO we wsi Ostrowsko \u015bmiertelnie postrzeli\u0142 si\u0119 w g\u0142ow\u0119.
3.<\/span> Wi\u0119cej na temat dzia\u0142alno\u015bci Zgrupowania Partyzanckiego „B\u0142yskawica” zob.: M. Korku\u0107, Zosta\u0144cie wierni tylko Polsce… Niepodleg\u0142o\u015bciowe oddzia\u0142y partyzanckie w Krakowskiem (1944–1947), <\/span>Krak\u00f3w 2002.
4.<\/span> Ibidem<\/span>, s. 526–528.
5.<\/span> Ibidem.<\/span>
6.<\/span> Wojenne losy Ochotnicy doczeka\u0142y si\u0119 wielu opracowa\u0144. Szerzej o tym m. in.: S. Czajka, Ochotnica. Dzieje gorcza\u0144skiej wsi 1416–1986<\/span>, Jelenia G\u00f3ra 1987; R. Dzieszy\u0144ski, Krwawa wigilia. Walka i martyrologia wsi Ochotnica<\/span>, Warszawa 1980.
7.<\/span> Z. Faix-D\u0105browski, Spod Gorca do Gross-Rosen<\/span>, „Zeszyty Historyczne. Krak\u00f3w i Ziemia Krakowska 1939–1945”, z. 1: 1988, s. 59–64.
8.<\/span> Z. Faix-D\u0105browski, J. M. Kacwin, Przyczynek do wydarzenia zwanego krwaw\u0105 wigili\u0105 w Ochotnicy<\/span>, „Na drodze do zwyci\u0119stwa. Materia\u0142y Komisji Historycznej Zarz\u0105du Dzielnicowego ZBoWiD Krak\u00f3w- \u015ar\u00f3dmie\u015bcie”, s. 42–50, Krak\u00f3w 1987.
9.<\/span> S. Wa\u0142ach, By\u0142 w Polsce czas…<\/span>, Krak\u00f3w 1971, s. 461; Relacja Marii Kr\u00f3lczyk z lipca 2002 r. (je\u015bli nie zaznaczono inaczej, przytaczane w tek\u015bcie relacje znajduj\u0105 si\u0119 w zbiorach autora).
10.<\/span> IPN Kr 010\/5267, Akta operacyjne dotycz\u0105ce W\u0142adys\u0142awa Chrobaka, k. 2–3, Protok\u00f3\u0142 przes\u0142uchania W\u0142adys\u0142awa Chrobaka z 24 X 1945 r.; IPN Kr 07\/889, Akta kontrolno-\u015bledcze sprawy przeciwko Stanis\u0142awowi Giblakoi, k. 10, Protok\u00f3\u0142 przes\u0142uchania W\u0142adys\u0142awa Chrobaka z 3 IX 1945 r.; Relacja W\u0142adys\u0142awa Chrobaka „Wr\u00f3bla” z lipca 2002 r.; S. Wa\u0142ach, op. cit., s. 453.
11.<\/span> Na temat dok\u0142adnej daty oraz okoliczno\u015bci \u015bmierci Zapa\u0142y brak jest wiarygodnych \u017ar\u00f3de\u0142. Mia\u0142 on wskaza\u0107 miejsce ukrycia broni, po czym zastrzelono go przed domem Jurkowskich we Forend\u00f3wkach. U „Ognia” i w materia\u0142ach UB pojawia si\u0119 pod pseudonimami „Nied\u017awiadek” i „Przybytek”. IPN Kr 074\/12, Materia\u0142y pomocnicze do historii bandy „Ognia”, t. 1, k. 688; t.\u00a02, k. 584; Relacja Bogus\u0142awa Szokalskiego „Herkulesa” z 31 VIII 1991 r. (w zbiorach M. Korkucia); Relacja Karola Wanata z 15 X 2005 r.; W.\u00a0Budarkiewicz, AK na Podhalu, [b.m.] 1990, s. 128.
12.<\/span> Relacja Marii Kr\u00f3lczyk z lipca 2002 r.
13.<\/span> Ibidem; Relacja Leona Chlebka z 9 VIII 2005 r.
14.<\/span> E. Wojnar, Z lat walki z reakcj\u0105 na Podhalu (1945–1948)<\/span>, „Pokolenia” 1971, nr 2, s. 88.
15.<\/span> Relacja Marii Kr\u00f3lczyk z lipca 2002 r.
16.<\/span> Ibidem.<\/span>
17.<\/span> IPN Kr, 06\/1, Sprawa obiektowa przeciwko bandzie „Ognia”, t. 17, Doniesienie informacyjne dot. dzia\u0142alno\u015bci b. cz\u0142. bandy „Ognia“ z 8 VIII 1952 r. W doniesieniu tym wsp\u00f3\u0142pracownik UB o pseudonimie „Wac\u0142aw” pisze, \u017ce: Ksi\u0105dz \u015aled\u017a J\u00f3zef jak stwierdzi\u0142em nieposiada\u0142 normalnych kontakt\u00f3w z band\u0105 „Ognia“, lecz dorywczo pomaga\u0142 poszczeg\u00f3lnym bandytom. Wiadomym mi jest fakt jak we\u00a0wrze\u015bniu 1946 r. przyszli do niego na noc „\u015amig\u0142y“, oraz 3 bandyci z grupy sondeckiej „\u017bar“ i „Ursus“ oraz „Wicher“. Ksi\u0105dz \u015aled\u017a przenocowa\u0142 ich w szopie na sianie sk\u0105d udali si\u0119 nast\u0119pnego dnia do obozu „Ognia“. Jesieni\u0105 1946 r. osobi\u015bcie nawi\u0105za\u0142 kontakty z samym „Ogniem“, lecz „Ogie\u0144“ w tym czasie przeni\u00f3s\u0142 sw\u00f3j ob\u00f3z z Ochotnicy gdzie indziej. Ksi\u0105dz \u015aled\u017a cieszy si\u0119 du\u017cym szacunkiem u miejscowej ludno\u015bci i ma na ni\u0105 powa\u017cny wp\u0142yw. <\/span>Podobnych informacji na temat ks. \u015aledzia dostarczy\u0142 w trakcie przes\u0142uchania w 1948 r. te\u015b\u0107 „Ognia”, Bronis\u0142aw Polaczyk. IPN Kr 075\/68, Wykaz cz\u0142onk\u00f3w bandy „Ognia”, t. 3, Materia\u0142y r\u00f3\u017cne.
18.<\/span> M. Korku\u0107, op. cit., s. 524–525.<\/font><\/div>\n
\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[5],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/439"}],"collection":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=439"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/439\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=439"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=439"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wcagowy.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=439"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}