{"id":435,"date":"2011-03-12T00:21:16","date_gmt":"2011-03-11T23:21:16","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2011\/03\/12\/od-wandejczykow-do-jaruzelskiego-czesc-1-2\/"},"modified":"2011-03-12T00:21:16","modified_gmt":"2011-03-11T23:21:16","slug":"od-wandejczykow-do-jaruzelskiego-czesc-1-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=435","title":{"rendered":"Od Wandejczyk\u00f3w do Jaruzelskiego… – cz\u0119\u015b\u0107 1\/2"},"content":{"rendered":"
Grzegorz W\u0105sowski<\/span><\/font>
[wyb\u00f3r ikonografii – autor strony]<\/font><\/p>\n

OD WANDEJCZYK\u00d3W DO JARUZELSKIEGO, CZYLI RZECZ O DWUTOROWO\u015aCI DZIEJ\u00d3W.<\/span><\/font><\/p>\n

[…]<\/font> trawi\u0142em lata by pozna\u0107 prostackie tryby historii<\/font>
monotonn\u0105 procesj\u0119 i nier\u00f3wn\u0105 walk\u0119 <\/font>
zbir\u00f3w na czele og\u0142upia\u0142ych t\u0142um\u00f3w<\/font>
przeciw garstce prawych i rozumnych <\/font>[…]<\/font>
Zbigniew Herbert
"Elegia na odej\u015bcie pi\u00f3ra atramentu lampy"<\/font><\/div>\n

W ostatnich tygodniach na kilku portalach internetowych, min. <\/span>wPolityce.pl<\/a>, ukaza\u0142y si\u0119 teksty\u00a0 zawieraj\u0105ce prognozy dla\u00a0 historii, jako przedmiotu nauczania w polskich szko\u0142ach. Ich lektura prowadzi do wniosku, \u017ce dla tej dyscypliny\u00a0 wiedzy\u00a0 przysz\u0142o\u015b\u0107 wyk\u0142adania jej na poziomie szkolnym\u00a0 nie jawi si\u0119 zbyt r\u00f3\u017cowo, cho\u0107 wypada zaznaczy\u0107, \u017ce\u00a0 Minister Edukacji Narodowej ma w tej sprawie odmienne zdanie. Osobi\u015bcie nie s\u0105dz\u0119, \u017ce dodanie czy odj\u0119cie godziny albo nawet dw\u00f3ch godzin lekcyjnych historii tygodniowo zmieni istotnie stan rzeczy, a ten wydaj\u0119 mi si\u0119 zas\u0142ugiwa\u0107 od lat na miano zapa\u015bci. <\/span><\/p>\n

Problem, kt\u00f3ry uwa\u017cam za dla tej kwestii zasadniczy, polega na tym, \u017ce okres historii najnowszej jest przerabiany (si\u0142\u0105 osi chronologicznej zdarze\u0144) przy ko\u0144cu nauki w ostatniej klasie gimnazjum czy liceum, tj. kiedy ma\u0142o kt\u00f3ry z uczni\u00f3w, nawet tych sk\u0142onnych do poznawania wiedzy, ma g\u0142ow\u0119 do bie\u017c\u0105cej nauki – gimnazjali\u015bci przygotowuj\u0105 si\u0119 wtedy do egzaminu do liceum, a liceali\u015bci\u00a0 do matury. A przecie\u017c ten w\u0142a\u015bnie wycinek historii, jako najbli\u017cszy tera\u017aniejszo\u015bci, powinien by\u0107 poznawany bardziej wnikliwie ni\u017c przyk\u0142adowo, przy ca\u0142ym szacunku do wagi zdarzenia, rozbicie dzielnicowe z XII wieku. Chodzi przecie\u017c o to, aby historia by\u0142a tworzywem do przemy\u015ble\u0144, pozwala\u0142a wyci\u0105ga\u0107 w\u0142a\u015bciwe wnioski na dzi\u015b i jutro. Dlatego te\u017c przeci\u0119tny ucze\u0144 powinien wiedzie\u0107 nieco wi\u0119cej raczej o wieku dwudziestym ni\u017c dwunastym, wszak istotne wydarzenia dwudziestego wieku maj\u0105\u00a0 jeszcze wp\u0142yw, cz\u0119sto ca\u0142kiem znacz\u0105cy, na czasy obecne, a\u00a0 fakty z dwunastego stulecia, niezale\u017cnie od ich \u00f3wczesnej wagi,\u00a0 raczej ju\u017c nie.<\/p>\n

Nie chc\u0105c tylko narzeka\u0107, opracowa\u0142em konspekt lekcji historii, kt\u00f3r\u0105, w moim przekonaniu, powinien przyswoi\u0107 sobie w\u0142a\u015bnie taki przeci\u0119tnie zainteresowany histori\u0105 ucze\u0144, nie posiadaj\u0105cy ambicji kszta\u0142cenia si\u0119 na wydzia\u0142ach historycznych wy\u017cszych uczelni (na wypadek gdyby Ministerstwo Edukacji Narodowej lub kt\u00f3re\u015b z kuratori\u00f3w o\u015bwiaty chcia\u0142o skorzysta\u0107 z tego\u017c konspektu, o\u015bwiadczam, \u017ce udzielam im na to blankietowej, bezp\u0142atnej licencji). Niedawno, przegl\u0105daj\u0105c kolejny\u00a0 raz swoje dzie\u0142o, uruchomi\u0142em wyobra\u017ani\u0119 i jej si\u0142\u0105 wcieli\u0142em si\u0119 w rol\u0119 nauczyciela historii ucz\u0105cego, przyjmijmy, w ostatniej klasie gimnazjum. W ten spos\u00f3b spe\u0142ni\u0142em swe dzieci\u0119ce marzenie, aby zosta\u0107 belfrem.<\/p>\n

Moja lekcja, kt\u00f3rej wiod\u0105cym tematem by\u0142aby wskazana w tytule niniejszego tekstu dwutorowo\u015b\u0107 dziej\u00f3w, wygl\u0105da\u0142aby tak:<\/span><\/p>\n

Drodzy Uczniowie, zaczynamy. Czasu jest ma\u0142o, raptem 45 minut. Dlatego rezygnuj\u0119 z\u00a0 narracji w\u0142asnej, niech przem\u00f3wi\u0105 ci, kt\u00f3rzy histori\u0119\u00a0 tworzyli…<\/p>\n

\u017beby zbudowa\u0107 nowy \u015bwiat, nale\u017cy zniszczy\u0107 stary. W tym celu trzeba zniszczy\u0107 ludzi z tego \u015bwiata. Je\u015bli zajdzie konieczno\u015b\u0107 wymordowania 90% Francuz\u00f3w, nale\u017cy zabi\u0107 90 % Francuz\u00f3w.
\"\"<\/a><\/font>
<\/font><\/a>Antoine Saint – Just<\/span><\/a>, jeden z przyw\u00f3dc\u00f3w rewolucji francuskiej, zwolennik terroru, bliski wsp\u00f3\u0142pracownik Maksymiliana\u00a0 Robespierre. Na w\u0142asnej sk\u00f3rze dozna bolesnej prawdziwo\u015bci tezy, \u017ce "rewolucja zjada w\u0142asne dzieci". Zostanie zgilotynowany w grupie Robespierre’a\u00a0 28 lipca 1794 r.
<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Musimy walczy\u0107, bo Republika nas zmia\u017cd\u017cy. Rzecz\u0105 kobiet jest modli\u0107 si\u0119, my m\u0119\u017cczy\u017ani musimy si\u0119 bi\u0107.
\"\"<\/a>\u00a0 <\/span><\/font>
Jakub Cathelineau<\/span><\/a>, ojciec jedena\u015bciorga dzieci.\u00a0 12 czerwca 1793 r. obejmie dow\u00f3dztwo nad\u00a0 Armi\u0105 Katolick\u0105 i Kr\u00f3lewsk\u0105 – armi\u0105 powsta\u0144cz\u0105 Wandei<\/a>. Umrze 14 lipca 1793 r. w nast\u0119pstwie gangreny, w wyniku ci\u0119\u017ckiej rany odniesionej 29 czerwca 1973 r. w czasie bitwy o Nantes.<\/font><\/div>\n

\u00a0
<\/font><\/p>\n

Nie ma ju\u017c Wandei, obywatele republikanie. Umar\u0142a pod nasz\u0105 woln\u0105 szabl\u0105, wraz ze swymi kobietami i dzie\u0107mi. W\u0142a\u015bnie pochowa\u0142em j\u0105 w b\u0142otach i lasach pod Savenay. Wedle rozkaz\u00f3w, jakie mi przekazali\u015bcie, zmia\u017cd\u017cy\u0142em te dzieci pod ko\u0144skimi kopytami, zmasakrowa\u0142em kobiety, kt\u00f3re – przynajmniej te – nie b\u0119d\u0105 ju\u017c rodzi\u0107 bandyt\u00f3w. Nie mam sobie do zarzucenia ani jednego wzi\u0119tego je\u0144ca. Zg\u0142adzi\u0142em wszystkich <\/font>[…].
\"\"<\/a>
<\/font>Francois Joseph\u00a0 Westermann<\/span><\/a>,\u00a0 republika\u0144ski genera\u0142 ("rze\u017anik z Wandei"<\/a>) w li\u015bcie do Konwentu po zniszczeniu\u00a0 Armii Katolickiej i Kr\u00f3lewskiej przez si\u0142y Rewolucji 23 grudnia 1793 r. w bitwie pod Savenay. Swymi "sukcesami" nie b\u0119dzie cieszy\u0142 si\u0119 zbyt d\u0142ugo. Zostanie zgilotynowany w grupie Dantona 5 kwietnia 1794r.\u00a0 <\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Je\u015bli b\u0119d\u0119 szed\u0142 naprz\u00f3d – id\u017acie za mn\u0105, je\u015bli si\u0119 cofn\u0119 – zabijcie, je\u015bli umr\u0119 – pom\u015bcijcie.
\"\"
<\/span><\/font>Henri de la Rochejaquelein<\/span><\/a>, 19 pa\u017adziernika 1793 r. obejmie stanowisko g\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cego Armii Kr\u00f3lewskiej i Katolickiej. Zginie w wieku 22 lat w dniu 28 stycznia 1794 r.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Zabijaj tych bandyt\u00f3w zamiast pali\u0107 gospodarstwa, naka\u017c kara\u0107 uciekinier\u00f3w i tch\u00f3rzy i zniszcz ca\u0142kowicie t\u0119 straszn\u0105 Wande\u0119<\/a> <\/font>[…]<\/font> Uzgodnij z genera\u0142em Turreau<\/a> \u015brodki najbardziej pewne, aby zg\u0142adzi\u0107 wszystko w tej bandyckiej rasie.<\/font>
Z proklamacji Komitetu Ocalenia Publicznego<\/a> (najwy\u017cszego w\u00f3wczas organu w\u0142adzy rewolucyjnej) z dnia 15 lutego 1794 r. do przedstawiciela ludu, Dembarere’a.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Wandejczycy, walczcie z nadziej\u0105. Walczycie dla Boga. \u017bycie wieczne, nagroda dla sprawiedliwych, b\u0119dzie cen\u0105 waszej ofiary. W imi\u0119 Ojca, i Syna, i Ducha \u015awi\u0119tego.<\/font>
Z proklamacji dow\u00f3dc\u00f3w Armii Katolickiej i Kr\u00f3lewskiej<\/a>, lipiec 1793 r. <\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Jutro umieram, ale trzydzie\u015bci dwa lata \u017cy\u0142em uczciwie. Przyczyn\u0105 uczciwo\u015bci mojej – Ty; przyczyn\u0105 \u015bmierci mojej – ja. Pos\u0142ano nas daleko: nam chcia\u0142o si\u0119 i\u015b\u0107 jeszcze dalej: ja by\u0142em naczelnikiem: bro\u0144 by\u0142a w robocie: do starych kl\u0119sk dosz\u0142a nowa; rz\u0105d nazwa\u0142 to buntem – jutro zostan\u0119 rozstrzelany<\/span> […]. Umieram troch\u0119 wcze\u015bniej, jakby nale\u017ca\u0142o, to g\u0142upstwo, m\u00f3j przyjacielu. To m\u00f3j zwyczaj robi\u0107 wszystko nie w por\u0119.<\/span> […] Umieram z samopoj\u0119ciem,\u00a0 z pokojem, i z poddaniem si\u0119 zupe\u0142nym woli Opatrzno\u015bci – i mo\u017cesz \u017ca\u0142owa\u0107 mego \u017cycia, ale rumieni\u0107 si\u0119 za niego nie b\u0119dziesz – bo uczciwo\u015b\u0107 i zacno\u015b\u0107 poci\u0105ga szacunek za sob\u0105.
\"\"<\/a>
<\/span><\/font>Gustaw Szaramowicz<\/span>, jeden z przyw\u00f3dc\u00f3w wyst\u0105pienia zbrojnego polskich kator\u017cnik\u00f3w<\/a>, przede wszystkim powsta\u0144c\u00f3w styczniowych, przeciwko caratowi, do kt\u00f3rego dosz\u0142o w ostatnich dniach czerwca 1866 r. nad Bajka\u0142em (zwanego te\u017c powstaniem zabajkalskim<\/a>). Fragment listu do ojca z 14 listopada 1866 r. Szaramowicz zostanie rozstrzelany na przedmie\u015bciu Irkucka 15 listopada 1866 r. Jego po\u017cegnalny\u00a0 list, decyzj\u0105 w\u0142adz carskich, nie zostanie wys\u0142any.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Lenin uczy\u0142 nas ju\u017c, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142onek partii powinien by\u0107 agentem Czeka. Mamy CKK, mamy KC, ale my\u015bl\u0119, \u017ce ka\u017cdy cz\u0142onek partii powinien donosi\u0107. Je\u015bli tracimy na czym\u015b, to nie na donosicielstwie, lecz na jego braku.<\/font>
Siergiej Gusiew<\/span>, sekretarz\u00a0 sowieckiej Centralnej Komisji Kontroli<\/a>, 1925 r. Jego los\u00f3w nie uda\u0142o mi si\u0119 ustali\u0107.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Mo\u017cna r\u00f3\u017cnie ocenia\u0107 ustroje polityczne, mo\u017cna by\u0107 skrajnym republikaninem, socjalist\u0105, a nawet marksist\u0105, ale nie spos\u00f3b nie dostrzec, \u017ce tak zwana republika sowiecka jest przyk\u0142adem najbardziej tyra\u0144skiego, z\u0142owieszczego despotyzmu, pod kt\u00f3rego uciskiem ginie Rosja, i nawet jej nowa,\u00a0 jakoby rz\u0105dz\u0105ca klasa robotnicza wdeptana jest w ziemi\u0119, jak ca\u0142a reszta spo\u0142ecze\u0144stwa<\/span> […]. Tylko ludzie \u015blepi i nieuczciwi mog\u0105 uwa\u017ca\u0107 nas za reakcjonist\u00f3w. My walczymy o wyzwolenie narodu spod jarzma, jakiego nie znano w najbardziej ponurych okresach naszej historii <\/span>[…] my doskonale wiemy, \u017ce nasza wojna domowa ma \u015bwiatowe znaczenie. Je\u015bli nasza ofiara p\u00f3jdzie na marne, to spo\u0142ecze\u0144stwo europejskie, europejska demokracja b\u0119dzie musia\u0142a sama broni\u0107 swoich kulturowych\u00a0 i politycznych zdobyczy przed uskrzydlonym zwyci\u0119stwami wrogiem cywilizacji.
\"\"
<\/span><\/font>Piotr Wrangel<\/span><\/a>, G\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cy Si\u0142 Zbrojnych Po\u0142udnia Rosji<\/a>, nast\u0119pca gen. Antona Denikina<\/a>, pocz\u0105tek lipca 1920 r. Utrzyma si\u0119 na Krymie jeszcze tylko cztery miesi\u0105ce. Zdo\u0142a zorganizowa\u0107 i przeprowadzi\u0107 ewakuacje ok. 150 tysi\u0119cy os\u00f3b, kt\u00f3re powi\u0119ksz\u0105 kilkumilionowe grono rosyjskiej bia\u0142ej emigracji. Umrze w Belgradzie 25 kwietnia 1928 r.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Nie ka\u017cdy z tych co znajduje si\u0119 na wolno\u015bci jest prawdziwie wolny. Wielu z nich ju\u017c siedzi u nas, nawet tego nie podejrzewaj\u0105c.<\/font>
Jakow Agranow<\/span><\/a>, sowiecki wicekomisarz spraw wewn\u0119trznych, wypowied\u017a z 1936 r. Rozstrzelany w ramach tzw. czystek stalinowskich w 1938 r.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Czego\u017c si\u0119 obawiacie? Przecie\u017c dzier\u017cymy w r\u0119kach pe\u0142ni\u0119 w\u0142adzy. Skazujemy – kogo chcemy, udzielamy \u0142aski – komu chcemy<\/span> […]. Zrozumcie, jeste\u015bmy wszystkim.<\/span><\/font>
\"\"
<\/a>Niko\u0142aj Je\u017cow<\/span><\/a>, szef NKWD<\/a> w latach 1936-1938, wypowied\u017a z 1937 r. Na polecenie Stalina zostanie aresztowany w 1938 r., w tajnym procesie otrzyma kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok zostanie wykonany w lutym 1940 r.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

C\u00f3\u017c mog\u0119 powiedzie\u0107? Wszystkie s\u0142owa s\u0105 ju\u017c dawno powiedziane i m\u00f3j stosunek do bolszewik\u00f3w, lecz i do ca\u0142ej "wielkiej i bezkrwawej" rewolucji jest dobrze znany. Mog\u0119 tylko raz jeszcze z ca\u0142ej duszy przy\u0142\u0105czy\u0107 si\u0119 do pot\u0119\u017cnego ch\u00f3ru przekle\u0144stw pod adresem tego dziesi\u0119ciolecia, gdy\u017c znajd\u0105 si\u0119, chwa\u0142a Bogu, miliony nie tylko rosyjskich, ale i w og\u00f3le dusz ludzkich, kt\u00f3re przekln\u0105 dzie\u0144 tego jubileuszu, a by\u0107 mo\u017ce nawet dzie\u0144 w\u0142asnego przyj\u015bcia na \u015bwiat, w kt\u00f3rym okaza\u0142o si\u0119 mo\u017cliwe takie dziesi\u0119ciolecie. Najpodlejsze i najbardziej przest\u0119pcze od stworzenia tego \u015bwiata. Niech\u017ce B\u00f3g zechce mie\u0107 w pami\u0119ci wszystkich wymordowanych w tamte lata i b\u0142ogos\u0142awi\u0107 wszystkim poleg\u0142ym i walcz\u0105cym za Rosj\u0119 i za podobie\u0144stwo Bo\u017ce dane cz\u0142owiekowi<\/span> […].
\"\"
<\/a><\/font>Iwan Bunin<\/span><\/a>, pisarz rosyjski, fragment artyku\u0142u opublikowanego w emigracyjnym pi\u015bmie bia\u0142orosyjskim w dniu 7 listopada 1927 r. (w dziesi\u0105t\u0105 rocznic\u0119 rewolucji bolszewickiej<\/a>). Zostanie pierwszym rosyjskim laureatem Literackiej Nagrody Nobla (za rok 1933). Umrze w Pary\u017cu 8 listopada 1953 r.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Mam na my\u015bli wyt\u0119pienie \u017byd\u00f3w, wyt\u0119pienie rasy \u017cydowskiej. Ka\u017cdy cz\u0142onek partii <\/span>(narodowosocjalistycznej – przyp. G.W.) m\u00f3wi: "Wyt\u0119pimy ras\u0119 \u017cydowsk\u0105". O
\nczywi\u015bcie: taki jest program partii. Wyt\u0119pimy ich. \u017baden problem. <\/span>[…] \u017baden z tych, kt\u00f3rzy tak m\u00f3wi\u0105, nie widzia\u0142 tego na w\u0142asne oczy, \u017caden z nich nie bra\u0142 w tym udzia\u0142u. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z was wie jak to jest, kiedy sto trup\u00f3w le\u017cy obok siebie pokotem, albo pi\u0119\u0107set, albo tysi\u0105c. Bra\u0107 w tym udzia\u0142, a jednocze\u015bnie – pomijaj\u0105c nieliczne sytuacje wynik\u0142e za s\u0142abo\u015bci ludzkiej natury – pozosta\u0107 porz\u0105dnymi lud\u017ami, oto co nas zahartowa\u0142o.<\/span><\/font>
\"\"
<\/a>Heinrich Himmler<\/span><\/a>, Reichsf\u00fchrer SS, fragment przem\u00f3wienia do esesman\u00f3w\u00a0 z\u00a0 4 pa\u017adziernika 1943 r. Zostanie aresztowany przez \u017co\u0142nierzy angielskich 21 maja 1945 r. Uniknie wyroku s\u0105du. Jeszcze tego samego dnia zdo\u0142a za\u017cy\u0107 trucizn\u0119. Umrze po pi\u0119tnastu minutach. <\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Czy\u017c nie jest tak, \u017ce dzi\u015b ka\u017cdy uczciwy Niemiec wstydzi si\u0119 swojego rz\u0105du? A kto z nas przeczuwa wielko\u015b\u0107 ha\u0144by, jaka obci\u0105\u017cy nas i nasze dzieci, gdy kiedy\u015b opadnie z naszych oczu zas\u0142ona i na \u015bwiat\u0142o dzienne wyjd\u0105 najpotworniejsze i nieustannie przekraczaj\u0105ce wszelk\u0105 miar\u0119 zbrodnie? <\/span>[…] Dlatego ka\u017cdy, \u015bwiadomy swojej odpowiedzialno\u015bci jako uczestnik kultury chrze\u015bcija\u0144skiej i zachodniej, musi broni\u0107 si\u0119 w tej ostatniej godzinie, jak tylko potrafi, pracuj\u0105c przeciw pladze ludzko\u015bci, przeciw faszyzmowi i ka\u017cdemu podobnemu do niego systemowi pa\u0144stwa absolutnego.<\/span><\/font>
Fragment pierwszej ulotki Bia\u0142ej R\u00f3\u017cy<\/a><\/span>, kilkunastoosobowej, antynazistowskiej organizacji konspiracyjnej. Lipiec 1942 r. Cz\u0142onkowie Bia\u0142ej R\u00f3\u017cy zdo\u0142aj\u0105 wyda\u0107 jeszcze pi\u0119\u0107\u00a0 ulotek. Organizacja zostanie rozbita aresztowaniami w lutym 1943 r. Pi\u0119ciu jej cz\u0142onk\u00f3w, w tym rodze\u0144stwo Sophie<\/a> i Hans<\/a> Schollowie, zostanie przez Trybuna\u0142 Ludowy<\/a> skazanych na \u015bmier\u0107 i zgilotynowanych.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Drukarni\u0119 GL na pl. Grzybowskim wzgl\u0119dnie ul. Twardej przekaza\u0142em do Gestapo w celu likwidacji, w przekonaniu, \u017ce jest to drukarnia akowska.<\/span><\/font>
\"\"
<\/a>Marian Spychalski<\/span><\/a>, zeznanie z\u0142o\u017cone w \u015bledztwie podj\u0119tym przez zwolennik\u00f3w Bieruta<\/a> przeciwko stronnikom Gomu\u0142ki<\/a> (do grupy kt\u00f3rego denuncjator do Gestapo – Spychalski – nale\u017ca\u0142), w jego w\u0105tku dotycz\u0105cym\u00a0 okoliczno\u015bci wydania\u00a0 w r\u0119ce gestapowc\u00f3w w 1943 r., drukarni Gwardii Ludowej<\/a> (wed\u0142ug notatki oficera MBP z 18.05.1950 r.). W pa\u017adzierniku 1956 r., wraz z powrotem Gomu\u0142ki do w\u0142adzy, do \u0142ask partii komunistycznej wr\u00f3ci r\u00f3wnie\u017c Spychalski. Do 1970 r. b\u0119dzie cz\u0142onkiem Biura Politycznego Komitetu Centralnego PZPR. W 1963 r. otrzyma tytu\u0142 Marsza\u0142ka Polski. Umrze 7 czerwca 1980 r. Zostanie pochowany w Alei Zas\u0142u\u017conych na warszawskich Pow\u0105zkach.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

M\u00f3wili mi: "ty Polski Bandyto. Przecie\u017c to twarz urodzonego bandyty, co si\u0119 tak patrzysz?" i uderzenie pi\u0119\u015bci\u0105 w twarz. I tylko \u017cal mi by\u0142o Was opuszcza\u0107 i sw\u00f3j SAD<\/span> (kryptonim Hufca Po\u0142udnie, kt\u00f3rego komendantem by\u0142 "Rudy". Hufiec Po\u0142udnie wchodzi\u0142 w sk\u0142ad Chor\u0105gwi Warszawskiej Szarych Szereg\u00f3w – przyp. G.W.). I ci\u0119\u017cko mi by\u0142o samemu bez Ciebie.
\"\"
<\/a><\/span><\/font>Jan Bytnar "Rudy"<\/span><\/a>, harcerz, cz\u0142onek Szarych Szereg\u00f3w<\/a>, jeden z bohater\u00f3w warszawskiej\u00a0 konspiracji antyniemieckiej, w rozmowie z Tadeuszem Zawadzkim "Zo\u015bk\u0105"<\/a> (relacja "Zo\u015bki"). Prawdopodobnie 27 marca 1943 r., dzie\u0144 po odbiciu "Rudego" z r\u0105k Gestapo w\u00a0 Akcji pod Arsena\u0142em<\/a>, kt\u00f3rej m\u00f3zgiem i sercem by\u0142 w\u0142a\u015bnie "Zo\u015bka". "Rudy" umrze 30 marca 1943 r.\u00a0 w wyniku tortur zadanych mu przez przes\u0142uchuj\u0105cych Go gestapowc\u00f3w, przede wszystkim Langa i Szultza. W \u015bledztwie nie wyda\u0142 nikogo. Jego oprawcy zgin\u0105 z wyroku Polski Podziemnej – Lange 6 maja 1943 r., za\u015b Szultz 22 maja 1943r. "Zo\u015bka" polegnie w ataku na niemieck\u0105 stanic\u0119 graniczn\u0105 w Sieczychach 23 sierpnia 1943 r.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

Mo\u017cecie jeszcze<\/span> […] padnie nowych kilkuset ludzi – lecz to nas nie przestraszy. <\/span>[…] Zniszczymy wszystkich bandyt\u00f3w reakcyjnych bez skrupu\u0142\u00f3w. Mo\u017cecie jeszcze krzycze\u0107, \u017ce leje si\u0119 krew narodu polskiego, \u017ce NKWD rz\u0105dzi Polsk\u0105, lecz to nie zawr\u00f3ci nas z drogi.<\/span><\/font>
\"\"
<\/a>W\u0142adys\u0142aw Gomu\u0142ka<\/span><\/a> (na zdj\u0119ciu z prawej, obok gen. W. Jaruzelskiego)<\/font>, sekretarz Polskiej Partii Robotniczej (komunistycznej), wypowied\u017a z 18.06.1945r. w czasie rozm\u00f3w ze Stanis\u0142awem Miko\u0142ajczykiem, kt\u00f3rych g\u0142\u00f3wnym tematem by\u0142o utworzenie Tymczasowego Rz\u0105du Jedno\u015bci Narodowej.\u00a0 B\u0119dzie kierowa\u0142 PPR do 1948 r., kiedy to zostanie aresztowany w ramach rozgrywek partyjnych przez stronnik\u00f3w Bieruta. Jesieni\u0105 1956 r. obejmie stanowisko pierwszego sekretarza PZPR, na kt\u00f3rym utrzyma si\u0119 do\u00a0 20 grudnia 1970 r. Umrze 1 wrze\u015bnia 1982 r. Zostanie pochowany w Alei Zas\u0142u\u017conych na warszawskich Pow\u0105zkach.<\/font><\/div>\n


<\/font><\/p>\n

My, kt\u00f3rzy ponie\u015bli\u015bmy tyle ofiar, nie mo\u017cemy pozwoli\u0107 na to, by w naszym Pa\u0144stwie panoszyli si\u0119 Azjaci i narzucali nam swe prawa przez swych pacho\u0142k\u00f3w w osobach Bieruta, Os\u00f3bek i im podobnych<\/span> […]. Dlatego te\u017c wypowiedzieli\u015bmy walk\u0119 na \u015bmier\u0107 i \u017cycie tym, kt\u00f3rzy za pieni\u0105dze ordery lub stanowiska z r\u0105k sowieckich morduj\u0105 najlepszych Polak\u00f3w domagaj\u0105cych si\u0119 wolno\u015bci i sprawiedliwo\u015bci<\/span> […]. Nie jeste\u015bmy \u017cadn\u0105 band\u0105, tak jak nas nazywaj\u0105 zdrajcy i wyrodni synowie naszej ojczyzny. My jeste\u015bmy z miast i wiosek polskich<\/span> […]. Niech \u017cyje wolna demokratyczna Polska.<\/span><\/font>
<\/span><\/font>\"\"
<\/a><\/span>Mjr Zygmunt Szendzielarz "\u0141upaszka"<\/span><\/a>, dow\u00f3dca 5 Brygady Wile\u0144skiej AK, fragment odezwy z marca 1946 r. Zostanie aresztowany przez UB 26 czerwca 1948 r. Wyrokiem s\u0105du komunistycznego z dnia 2 listopada 1950 r. skazany zostanie na kar\u0119 \u015bmierci. Zginie zabity\u00a0 metod\u0105 katy\u0144sk\u0105 – strza\u0142em w ty\u0142 g\u0142owy – w wi\u0119zieniu mokotowskim w Warszawie 8 lutego 1951 r.<\/a> Jego zw\u0142oki zostan\u0105 pogrzebane przez komunist\u00f3w w nieznanym do dzi\u015b miejscu.<\/font><\/div>\n

Od Wandejczyk\u00f3w do Jaruzelskiego… – cz\u0119\u015b\u0107 2\/2><\/span><\/a>
Strona g\u0142\u00f3wna><\/span><\/a><\/font><\/div>\n