{"id":391,"date":"2011-12-03T01:02:39","date_gmt":"2011-12-03T00:02:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2011\/12\/03\/ostatni-komendant-nzw-czesc-1-2\/"},"modified":"2019-09-16T19:45:17","modified_gmt":"2019-09-16T17:45:17","slug":"ostatni-komendant-nzw-czesc-1-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=391","title":{"rendered":"Ostatni komendant NZW – cz\u0119\u015b\u0107 1\/2"},"content":{"rendered":"
Por. Kazimierz \u017bebrowski „B\u0105k” – ostatni komendant bia\u0142ostockiego NZW<\/span><\/span><\/div>\n
\n
[…] Co mia\u0142o sw\u00f3j pocz\u0105tek, b\u0119dzie mia\u0142o i sw\u00f3j koniec<\/span> [\u2026]
\nnaszym has\u0142em B\u00f3g i Ojczyzna i pod tym has\u0142em wytrwa\u0107 musimy<\/span>
cho\u0107by nas to nie wiem ile kosztowa\u0142o. <\/span>[\u2026]
\nJa z Polski nie wyjad\u0119, bo za bardzo j\u0105 kocham,<\/span>
tutaj si\u0119 urodzi\u0142em, tutaj umr\u0119 albo legn\u0119.<\/span>
\nZ listu por. K. \u017bebrowskiego do \u017cony przebywaj\u0105cej na Zachodzie,
\nw kt\u00f3rym uzasadnia odmow\u0119 ewakuacji z komunistycznej Polski
\n(pa\u017adziernik 1946 r.)<\/span>
\n<\/span><\/div>\n

Rankiem 3 grudnia 1949 r., w wyniku doniesienia agenturalnego, zabudowania w M\u0119\u017ceninie (pow. \u0141om\u017ca)<\/a>, gdzie przebywa\u0142 komendant bia\u0142ostockiego Okr\u0119gu Narodowego Zjednoczenia Wojskowego<\/a> por. Kazimierz \u017bebrowski „B\u0105k” wraz ze swoim synem Jerzym ps. „Konar”, zosta\u0142y otoczone przez grup\u0119 operacyjn\u0105 II Brygady KBW i UB. Dowodz\u0105cy operacj\u0105 wezwa\u0142 partyzant\u00f3w do poddania si\u0119. W odpowiedzi „Konar” wystrzeli\u0142 seri\u0119 z automatu i wybiegli z ojcem przez tylne drzwi stodo\u0142y, ale i tam natkn\u0119li si\u0119 na lini\u0119 ob\u0142awy, kt\u00f3r\u0105 ostrzeliwuj\u0105c si\u0119 pr\u00f3bowali sforsowa\u0107. Teofil Lipka, gospodarz, u kt\u00f3rego si\u0119 ukrywali, tak wspomina\u0142 ostatnie chwile Komendanta:<\/span><\/p>\n

[…] „B\u0105k” z synem biegn\u0105 w kierunku olszyny. Ci z podw\u00f3rka grzej\u0105 do nich. „Konar” zachwia\u0142 si\u0119, krzyczy: Tato! Jestem ranny \u2013 i zwali\u0142 si\u0119 na ziemi\u0119. „B\u0105k” zaraz si\u0119 wr\u00f3ci\u0142, ukl\u0105k\u0142 przy g\u0142owie syna, prze\u017cegna\u0142 si\u0119, przystawi\u0142 mu pistolet do g\u0142owy i dwa razy strzeli\u0142. Tamci krzycz\u0105, \u017ceby przesta\u0142 si\u0119 bi\u0107. „B\u0105k” strzeli\u0142 sobie w g\u0142ow\u0119. B\u00f3j si\u0119 sko\u0144czy\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n<\/div>\n

Cia\u0142o ostatniego komendanta bia\u0142ostockiego Okr\u0119gu NZW zastyg\u0142o obok cia\u0142a jego syna. Walczyli i zgin\u0119li razem. Sta\u0142o si\u0119 tak, jak cz\u0119sto w rozmowach z Teofilem Lipk\u0105 zapowiadali. M\u00f3wili mu, \u017ce je\u017celi znajd\u0105 si\u0119 w sytuacji bez wyj\u015bcia, nie dadz\u0105 si\u0119 wzi\u0105\u0107 \u017cywcem. Wedle rachuby: zgin\u0105\u0107, ale nikogo nie wyda\u0107. Uznawali, \u017ce s\u0105 to winni ludziom, kt\u00f3rzy przez lata udzielali im schronienia. Wedle przyrzeczenia „B\u0105ka”, \u017ce z komunistami „b\u0119dzie si\u0119 bi\u0142 do ostatniego naboju, a ten ostatni nab\u00f3j zostawi dla siebie”. S\u0142owa dotrzymali!<\/span>
\n\"\"\"\"
\nPor. Kazimierz \u017bebrowski „B\u0105k”, ostatni komendant III Okr\u0119gu NZW Bia\u0142ystok. Poleg\u0142 3 grudnia 1949 r.<\/span><\/span><\/p>\n

Dotrzymali tego s\u0142owa w okoliczno\u015bciach przecie\u017c ekstremalnie tragicznych, przy kt\u00f3rych podr\u0119cznikowe, antyczne tragedie wydaj\u0105 si\u0119 p\u0142askie. Bo oto ojciec, w ostatnim ge\u015bcie rodzicielskiej mi\u0142o\u015bci, strzela swemu ukochanemu dziecku w g\u0142ow\u0119. Antyczni Grecy po prostu nie byli w stanie wymy\u015bli\u0107 komunist\u00f3w, st\u0105d pewne braki w ich kanonicznych dramatach. Co innego Zbigniew Herbert. Ten okrucie\u0144stwo komunist\u00f3w zna\u0142 i pojmowa\u0142 skal\u0119 tragedii czas\u00f3w powojennych. To pozwoli\u0142o mu napisa\u0107 w po\u015bwi\u0119conym \u017co\u0142nierzom antykomunistycznego podziemia wierszu „Wilki”<\/a>:<\/p>\n

[…] nie op\u0142aka\u0142a ich Elektra\/ nie pogrzeba\u0142a Antygona\/ i b\u0119d\u0105 tak przez ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107\/ w g\u0142\u0119bokim \u015bniegu wiecznie kona\u0107\/ przegrali dom sw\u00f3j w bia\u0142ym borze\/ k\u0119dy zawiewa sypki \u015bnieg\/ nie nam \u017ca\u0142owa\u0107 – gryzipi\u00f3rkom – i g\u0142adzi\u0107 ich zmierzwion\u0105 sier\u015b\u0107.<\/span>[…].<\/p>\n<\/div>\n

Poeta mia\u0142 racj\u0119: nie nam to czyni\u0107. My mo\u017cemy tylko na chwil\u0119 oniemie\u0107 z respektu dla heroizmu „B\u0105ka”, dla heroizmu, kt\u00f3ry z dzisiejszej perspektywy wydaje si\u0119 r\u00f3wnie odleg\u0142y naszym czasom, jak gniew przywo\u0142anej w wierszu „Wilki”<\/a> greckiej ksi\u0119\u017cniczki, uznaj\u0105cej bez wzgl\u0119du na konsekwencje, \u017ce jej brat zas\u0142u\u017cy\u0142 na godny poch\u00f3wek. Takiego poch\u00f3wku nie mieli niestety „B\u0105k” i „Konar”. Ich cia\u0142a zosta\u0142y zabrane przez funkcjonariuszy UB i pogrzebane w nieznanym do dzisiaj miejscu. To jeszcze jedna r\u00f3\u017cnica pomi\u0119dzy antyczn\u0105 tragedi\u0105 a okresem pierwszych lat rz\u0105d\u00f3w komunist\u00f3w na ziemiach polskich.
\n\"\"\"\"
\nJerzy
\n\u017bebrowski „Konar”, syn Kazimierza \u017bebrowskiego. \u017bo\u0142nierz NZW Okr\u0119gu
\nBia\u0142ystok. W konspiracji od 1941 r. Poleg\u0142 3 grudnia 1949 r.<\/span><\/span><\/p>\n