{"id":302,"date":"2013-02-20T13:53:56","date_gmt":"2013-02-20T12:53:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2013\/02\/20\/kolejne-ofiary-komunistow-zidentyfikowane\/"},"modified":"2013-02-20T13:53:56","modified_gmt":"2013-02-20T12:53:56","slug":"kolejne-ofiary-komunistow-zidentyfikowane","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=302","title":{"rendered":"Kolejne ofiary komunist\u00f3w zidentyfikowane !"},"content":{"rendered":"
IPN zidentyfikowa\u0142 kolejnych bohater\u00f3w zamordowanych przez komunistycznych oprawc\u00f3w !<\/b><\/u><\/font><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Tadeusz Pelak, Boles\u0142aw Budelewski, Stanis\u0142aw Abramowski i Stanis\u0142aw Kasznica to kolejne nazwiska ofiar komunistycznego terroru zidentyfikowane w wyniku prac ekshumacyjnych prowadzonych od lata 2012 roku na kwaterze „\u0141” Cmentarza Wojskowego na Pow\u0105zkach w Warszawie. Wyniki ekshumacji og\u0142osi\u0142 w \u015brod\u0119 20 lutego prezes Instytutu Pami\u0119ci Narodowej dr \u0141ukasz Kami\u0144ski.<\/b><\/font>
\"\"<\/p>\n

Projekt naukowo-badawczy „Poszukiwania nieznanych miejsc poch\u00f3wku ofiar terroru komunistycznego z lat 1944-1956" realizowany jest przez Instytut Pami\u0119ci Narodowej, Rad\u0119 Ochrony Pami\u0119ci Walk i M\u0119cze\u0144stwa oraz Ministerstwo Sprawiedliwo\u015bci przy wsp\u00f3\u0142pracy z Miastem Sto\u0142ecznym Warszawa.
\u00a0
\"\"
Tadeusz Pelak (1922-1949), ps. „Junak”<\/b>, porucznik Armii Krajowej \/ Zrzeszenia „Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107”. W konspiracji ZWZ\/AK od 1941 r. W okresie okupacji niemieckiej s\u0142u\u017cy\u0142 w oddziale dyspozycyjnym Kedywu pod dow\u00f3dztwem: cichociemnych ppor. Jana Pozna\u0144skiego „Ewy”, ppor. Stanis\u0142awa Jagielskiego „Sipaka”, ppor. Czes\u0142awa Piaseckiego „Agawy” i mjr Hieronima Dekutowskiego „Zapory”. W lipcu 1944 r., zgodnie z rozkazem mjr „Zapory” zaniecha\u0142 konspiracyjnej dzia\u0142alno\u015bci po wkroczeniu wojsk sowieckich na teren Lubelszczyzny. Prowadzi\u0142 restauracj\u0119 w Halin\u00f3wce, w kt\u00f3rej znajdowa\u0142 si\u0119 punkt kontaktowy wszystkich pododdzia\u0142\u00f3w zgrupowania. Niespe\u0142na rok p\u00f3\u017aniej w maju 1945 r. wraz z grup\u0105 Tadeusza Or\u0142owskiego „Szatana” wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w akcji na posterunek MO w Na\u0142\u0119czowie. Wkr\u00f3tce do\u0142\u0105czy\u0142 do odtworzonego zgrupowania mjr Dekutowskiego. Jesieni\u0105 1945 r. i w lutym 1947 r. skorzysta\u0142 z amnestii og\u0142oszonych przez komunistyczn\u0105 w\u0142adz\u0119. Latem 1947 r. mjr „Zapora” kwaterowa\u0142 w domu jego rodzic\u00f3w. W tym czasie zosta\u0142 wyznaczony do pierwszej grupy, kt\u00f3ra mia\u0142a opu\u015bci\u0107 Polsk\u0119, wraz z mjr. „Zapor\u0105”, kpt. Stanis\u0142awem \u0141ukasikiem „Rysiem”, por. Romanem Gro\u0144skim „\u017bbikiem”, por. Arkadiuszem Wasilewskim „Bia\u0142ym”, ppor. Edmundem Tudrujem „Mundkiem” i ppor. Jerzym Miatkowskim „Zawad\u0105”. Wszyscy zostali zatrzymani 16 wrze\u015bnia 1947 r. przez funkcjonariuszy UB w Nysie. Przez ponad rok przechodzi\u0142 brutalne \u015bledztwo po\u0142\u0105czone z torturami. Wyrokiem Wojskowego S\u0105du Rejonowego w Warszawie z 15 listopada 1948 r.\u00a0 skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok wykonano 7 marca 1949 r.\u00a0 w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie razem z\u00a0 mjr. H. Dekutowskim „Zapor\u0105”, kpt. S. \u0141ukasikiem „Rysiem”, por. R. Gro\u0144skim „\u017bbikiem”, por. A. Wasilewskim „Bia\u0142ym”, ppor. E. Tudrujem „Mundkiem”\u00a0 i ppor. J. Miatkowskim „Zawad\u0105”.<\/a><\/p>\n

\"\"
Boles\u0142aw Budelewski (1910-1948), pseudonim „P\u0142ug”<\/b>, \u017co\u0142nierz Armii Krajowej i Narodowego Zjednoczenia Wojskowego. W okresie okupacji niemieckiej \u017co\u0142nierz Obwodu AK Ostro\u0142\u0119ka. Od stycznia 1946 r. w Narodowym Zjednoczeniu Wojskowym, dow\u00f3dca kompanii terenowej NZW w gminie Troszyn, podlegaj\u0105cej Komendzie Powiatu „Orawa” (Ostro\u0142\u0119ka). 24 lipca 1947 r. uj\u0119ty przez funkcjonariuszy UB pod zarzutem dzia\u0142alno\u015bci w strukturach NZW. Wyrokiem Wojskowego S\u0105du Rejonowego w Warszawie z 5 maja 1948 r. skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Zamordowany 15 lipca 1948 r. w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.<\/p>\n

\"\"
Stanis\u0142aw Abramowski (1922-1948), pseudonimy „Bury” i „Partyzancik”<\/b>, \u017co\u0142nierz Armii Krajowej, Zrzeszenia „Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107” oraz Narodowych Si\u0142 Zbrojnych (Narodowego Zjednoczenia Wojskowego), \u017co\u0142nierz oddzia\u0142\u00f3w partyzanckich „M\u015bciciela” (WiN) oraz „Or\u0142a” (NSZ-NZW). W okresie okupacji niemieckiej by\u0142 \u017co\u0142nierzem Obwodu AK Mi\u0144sk Mazowiecki. Po zako\u0144czeniu II wojny \u015bwiatowej zosta\u0142 wcielony do 15 p.p. „ludowego” Wojska Polskiego, sk\u0105d zdezerterowa\u0142 w 1945 r. W po\u0142owie 1946 r. wst\u0105pi\u0142 do Zrzeszenia WiN. Walczy\u0142 w oddziale Janusza Kotowskiego „M\u015bciciela” (OP „Pogo\u0144”), dzia\u0142aj\u0105cym w powiatach Siedlce, W\u0119gr\u00f3w i Mi\u0144sk Mazowiecki. Uczestniczy\u0142 w wielu akcjach bojowych z zakresu samoobrony przed komunistycznym aparatem represji. 31 marca 1947 r. ujawni\u0142 si\u0119 przed komisj\u0105 amnestyjn\u0105. Od czerwca 1947 r. wznowi\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 konspiracyjn\u0105. 26 kwietnia 1948 r. zosta\u0142 uj\u0119ty przez funkcjonariuszy Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa. Wyrokiem Wojskowego S\u0105du Rejonowego w Warszawie orzekaj\u0105cego na sesji wyjazdowej w Ka\u0142uszynie 21 lipca 1948 r. skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Zamordowany 30 lipca 1948 r. w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.<\/p>\n

\"\"
Stanis\u0142aw Kasznica (1908-1948),\u00a0 pseudonimy „Maszkowski”, „Przepona”, „W\u0105sal”, „W\u0105sowski”, „Stanis\u0142aw”, „Stanis\u0142aw Piotrowski”<\/b>, porucznik Wojska Polskiego, podpu\u0142kownik i komendant Narodowych Si\u0142 Zbrojnych, kawaler orderu Virtuti Militari V klasy i Krzy\u017ca Walecznych (dwukrotnie). Uko\u0144czy\u0142 studia prawnicze na Uniwersytecie Pozna\u0144skim. Dzia\u0142acz „Bratniej Pomocy”. Od 1934 r. dzia\u0142acz Obozu Narodowo-Radykalnego, cz\u0142onek Organizacji Polskiej – tajnej struktury kierowniczej ONR. Uczestniczy\u0142 w wojnie obronnej 1939 roku. Konspiracyjn\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 niepodleg\u0142o\u015bciow\u0105 rozpocz\u0105\u0142 w szeregach Grupy „Sza\u0144ca” wywodz\u0105cej si\u0119 z przedwojennego ONR – „ABC”. Cz\u0142onek powo\u0142anego na prze\u0142omie 1939-1940 roku Komisariatu Cywilnego, kadrowej organizacji obozu narodowego, kt\u00f3rej celem by\u0142o przygotowanie administracji na wyzwolonych spod okupacji terenach Polski. Po utworzeniu NSZ pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 szefa Administracji Og\u00f3lnej w strukturach S\u0142u\u017cby Cywilnej Narodu. Od jesieni 1943 r. cz\u0142onek Tymczasowej Narodowej Rady Politycznej. Uczestniczy\u0142 w Powstaniu Warszawskim. Od wrze\u015bnia 1944 r. do stycznia 1945 r. komendant Okr\u0119gu NSZ Cz\u0119stochowa, nast\u0119pnie od stycznia do sierpnia 1945 r., komendant Inspektoratu „Zach\u00f3d” NSZ-OP. Od czerwca 1945 r. szef wywiadu OP, a od sierpnia 1945 r. p.o. komendanta g\u0142\u00f3wnego NSZ-OP. Na prze\u0142omie 1945 i 1946 r. wraz z grup\u0105 kadry NSZ-OP wszed\u0142 do NZW. 15 lutego 1947 r. aresztowany w Zakopanem przez funkcjonariuszy Departamentu III MBP. Wyrokiem Wojskowego S\u0105du Rejonowego w Warszawie z 2 marca 1948 r. skazany na kar\u0119 \u015bmierci. Zamordowany 12 maja 1948 r. w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.<\/font><\/p>\n

Na Cmentarzu Wojskowym na Pow\u0105zkach w Warszawie od lipca zesz\u0142ego roku prowadzone s\u0105 ekshumacje ofiar terroru komunistycznego. Podczas prac wykopaliskowych wydobyto \u0142\u0105cznie szcz\u0105tki 117 os\u00f3b. Na terenie kwatery na tzw. \u0141\u0105czce w latach 1948-1956\u00a0 pochowano\u00a0 kilkaset os\u00f3b zamordowanych przez UB. W\u015br\u00f3d poszukiwanych s\u0105 bohaterowie Polskiego Pa\u0144stwa Podziemnego, powsta\u0144cy warszawscy i \u017co\u0142nierze powojennego podziemia niepodleg\u0142o\u015bciowego.<\/p>\n

Kolejny etap ekshumacji na Pow\u0105zkach rozpocznie si\u0119 w kwietniu 2013 r. Na wrzesie\u0144\u00a0 planowane s\u0105 te\u017c prace ekshumacyjne na warszawskim S\u0142u\u017cewie. Identyfikacja ofiar terroru komunistycznego jest mo\u017cliwa dzi\u0119ki badaniom DNA. Prace te prowadzone s\u0105 w ramach Polskiej Bazy Genety
\ncznej Ofiar Totalitaryzm\u00f3w, powsta\u0142ej w efekcie umowy mi\u0119dzy IPN, a Pomorskim Uniwersytetem Medycznym, zawartej we wrze\u015bniu 2012 roku. <\/p>\n

Edmund Bukowski, Stanis\u0142aw \u0141ukasik i Eugeniusz Smoli\u0144ski<\/b> – to trzy zidentyfikowane wcze\u015bniej w ten spos\u00f3b ofiary terroru komunistycznego. Ich nazwiska og\u0142osi\u0142 prezes Instytutu Pami\u0119ci Narodowej \u0141ukasz Kami\u0144ski w grudniu ubieg\u0142ego roku<\/a>.<\/p>\n

Porucznik Armii Krajowej okr\u0119gu wile\u0144skiego Edmund Bukowski by\u0142 oficerem \u0142\u0105czno\u015bci straconym 13 kwietnia 1950 r. w wi\u0119zieniu mokotowskim. Kapitan Stanis\u0142aw \u0141ukasik, \u017co\u0142nierz AK oraz Zrzeszenia Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107, by\u0142 jednym z grupy zamordowanych 7 marca 1949 r. Chemik, specjalista od materia\u0142\u00f3w wybuchowych Eugeniusz Smoli\u0144ski s\u0142u\u017cy\u0142 w referacie materia\u0142\u00f3w wybuchowych w Komendzie G\u0142\u00f3wnej AK. Jego egzekucj\u0119 przeprowadzono podczas sfingowanego pokazowego procesu 9 kwietnia 1949 r. w wi\u0119zieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.<\/p>\n

\u0179r\u00f3d\u0142o: Instytut Pami\u0119ci Narodowej><\/a>
Strona g\u0142\u00f3wna><\/a><\/b><\/font><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"