{"id":298,"date":"2013-02-25T13:56:12","date_gmt":"2013-02-25T12:56:12","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2013\/02\/25\/powiesili-bohatera\/"},"modified":"2013-02-25T13:56:12","modified_gmt":"2013-02-25T12:56:12","slug":"powiesili-bohatera","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=298","title":{"rendered":"Powiesili Bohatera !"},"content":{"rendered":"
60. rocznica zamordowania gen. Augusta Fieldorfa "Nila"<\/u><\/b><\/font><\/p>\n

Ca\u0142e doros\u0142e \u017cycie po\u015bwi\u0119ci\u0142 Polsce. \u017bo\u0142nierz I Brygady Legion\u00f3w, walczy\u0142 z bolszewikami w 1920 i Niemcami w 1939 r., dow\u00f3dca Kedywu i zast\u0119pca Komendanta G\u0142\u00f3wnego AK. By\u0142 uosobieniem patriotyzmu, godno\u015bci i wiary w suwerenn\u0105, woln\u0105 Ojczyzn\u0119,\u00a0 jednak 60 lat temu mordercy w togach orzekli, \u017ce „skazany Fieldorf na \u0142ask\u0119 nie zas\u0142uguje”. Barbarzy\u0144cy spod znaku sierpa i m\u0142ota uznali, \u017ce ten polski oficer nie zas\u0142uguje nawet na rozstrzelanie.\u00a0 24 lutego 1953 r. w wi\u0119zieniu mokotowskim w Warszawie gen. August Emil Fieldorf "Nil" zosta\u0142 powieszony.<\/b><\/font>
\"\"
Pp\u0142k August Emil Fieldorf, zdj\u0119cie z 1935 r.<\/p>\n

<\/i><\/font>W trakcie \u015bledztwa Jerzy Mering, obro\u0144ca „Nila” z urz\u0119du, mia\u0142 powiedzie\u0107 do \u017cony genera\u0142a – Janiny Fieldorf: „Pani m\u0105\u017c to cz\u0142owiek ze stali, nie okazuje ani skruchy, ani \u017calu. Szkoda, \u017ce nie jest po naszej stronie”. T\u0119 postaw\u0119 zachowa\u0142 do ostatnich chwil swego \u017cycia. Prokurator Witold Gatner, kt\u00f3ry nadzorowa\u0142 egzekucj\u0119 Fieldorfa, tak wspomina\u0142 po latach: „[…] Skazany patrzy\u0142 mi ca\u0142y czas w oczy. Sta\u0142 wyprostowany. Nikt go nie podtrzymywa\u0142. Po odczytaniu dokument\u00f3w zapyta\u0142em skazanego, czy ma jakie\u015b \u017cyczenie. Na to odpowiedzia\u0142: «Prosz\u0119 powiadomi\u0107 rodzin\u0119». O\u015bwiadczy\u0142em, \u017ce rodzina b\u0119dzie powiadomiona. Zapyta\u0142em ponownie, czy jeszcze ma jakie\u015b \u017cyczenia. Odpowiedzia\u0142, \u017ce nie. W\u00f3wczas powiedzia\u0142em: «Zarz\u0105dzam wykonanie wyroku». Kat i jeden ze stra\u017cnik\u00f3w zbli\u017cyli si\u0119 […]. Postaw\u0119 skazanego okre\u015bli\u0142bym jako godn\u0105. Sprawia\u0142 wra\u017cenie bardzo twardego cz\u0142owieka. Mo\u017cna by\u0142o wprost podziwia\u0107 opanowanie w obliczu tak dramatycznego wydarzenia”. Genera\u0142 „Nil” odszed\u0142 tak, jak \u017cy\u0142…<\/p>\n

August Emil Fieldorf urodzi\u0142 si\u0119 20 marca 1895 r. w Krakowie, gdzie uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 m\u0119sk\u0105 im. \u015bw. Miko\u0142aja, a nast\u0119pnie I M\u0119skie Seminarium. Wzorem wielu m\u0142odych ludzi z jego pokolenia, bardzo wcze\u015bnie w\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 w dzia\u0142alno\u015b\u0107 patriotyczn\u0105, wst\u0119puj\u0105c w 1910 r. do Towarzystwa „Strzelec”, w ramach kt\u00f3rego uko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podoficersk\u0105. Od 6 sierpnia 1914 r., jako ochotnik s\u0142u\u017cy\u0142 w Legionach Polskich<\/a>, walcz\u0105c na froncie rosyjskim. Po odmowie w lipcu 1917 r. z\u0142o\u017cenia przysi\u0119gi na wierno\u015b\u0107 cesarzowi Niemiec przez \u017co\u0142nierzy Legion\u00f3w, zosta\u0142 wcielony do Cesarskiej i Kr\u00f3lewskiej Armii, po czym przeniesiony na front w\u0142oski, sk\u0105d zdezerterowa\u0142 i w sierpniu 1918 r. zg\u0142osi\u0142 si\u0119 do Polskiej Organizacji Wojskowej<\/a> w rodzinnym Krakowie.<\/p>\n

Po odzyskaniu niepodleg\u0142o\u015bci znalaz\u0142 si\u0119 w szeregach Wojska Polskiego. W 1919 r. o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Janin\u0105 Kobyli\u0144sk\u0105, z kt\u00f3r\u0105 mia\u0142 dwie c\u00f3rki – Krystyn\u0119 i Mari\u0119. W latach 1919-1920 bra\u0142 udzia\u0142 w kampanii wile\u0144skiej, a nast\u0119pnie – dowodz\u0105c kompani\u0105 – w wojnie polsko-bolszewickiej. Po zako\u0144czeniu dzia\u0142a\u0144 wojennych pozosta\u0142 w s\u0142u\u017cbie czynnej. 1 stycznia 1928 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia majora i obj\u0105\u0142 stanowisko dow\u00f3dcy batalionu w 1. Pu\u0142ku Piechoty Legion\u00f3w. W stopniu podpu\u0142kownika, od 1935 r. dowodzi\u0142 samodzielnym Batalionem KOP „Troki” w Pu\u0142ku KOP „Wilno”, a od marca 1938 r. 51. Pu\u0142kiem Strzelc\u00f3w Kresowych im. Giuseppe Garibaldiego w Brze\u017canach, z kt\u00f3rym w kampanii wrze\u015bniowej 1939 r. przeszed\u0142 ca\u0142y szlak bojowy w ramach 12. Dywizji Piechoty. Po jej rozbiciu 9 wrze\u015bnia w bitwie pod I\u0142\u017c\u0105, przedosta\u0142 si\u0119 do rodzinnego Krakowa, sk\u0105d w pa\u017adzierniku 1939 r. pr\u00f3bowa\u0142 dotrze\u0107 do Francji, jednak zosta\u0142 zatrzymany na granicy s\u0142owackiej i internowany. Po kilku tygodniach zbieg\u0142 z obozu i przez W\u0119gry dotar\u0142 do tworz\u0105cej si\u0119 we Francji armii polskiej.<\/p>\n

Tam uko\u0144czy\u0142 kursy sztabowe i 3 maja 1940 r. zosta\u0142 awansowany do stopnia pu\u0142kownika. Po kapitulacji Francji ewakuowa\u0142 si\u0119 do Wielkiej Brytanii i w lipcu 1940 r., jako pierwszy emisariusz Naczelnego Wodza i rz\u0105du RP od czasu wybuchu wojny na Zachodzie, zosta\u0142 wys\u0142any do kraju. 6 wrze\u015bnia 1940 r. dotar\u0142 do Warszawy, gdzie w ZWZ pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 oficera do zlece\u0144 Komendanta G\u0142\u00f3wnego, a nast\u0119pnie inspektora obszaru krakowsko-\u015bl\u0105skiego ZWZ. Od lutego do sierpnia 1942 r. by\u0142 komendantem obszaru II Bia\u0142ystok AK. W sierpniu 1942 r. zosta\u0142 mianowany dow\u00f3dc\u0105 Kedywu KG AK<\/a>, kt\u00f3rym dowodzi\u0142 do marca 1944 r., u\u017cywaj\u0105c pseudonimu „Nil”. Wyda\u0142 m.in. rozkaz likwidacji szefa SS i policji dystryktu warszawskiego gen. Franza Kutschery<\/a>.
\"\"
Gen. August Emil Fieldorf "Nil", zdj\u0119cie powojenne.<\/i><\/font><\/p>\n

W kwietniu 1944 r. „Nil” otrzyma\u0142 zadanie stworzenia poza strukturami AK tajnej organizacji „Niepodleg\u0142o\u015b\u0107” (krypt. „NIE”)<\/a>, kt\u00f3ra mia\u0142a by\u0107 przygotowana do dzia\u0142a\u0144 na wypadek okupacji ziem polskich przez Sowiet\u00f3w. 28 wrze\u015bnia 1944 r. zosta\u0142 awansowany na genera\u0142a brygady i odznaczony Z\u0142otym Krzy\u017cem Orderu Wojennego Virtuti Militari. Po Powstaniu Warszawskim pe\u0142ni\u0105cy funkcj\u0119 Komendanta G\u0142\u00f3wnego AK gen. Leopold Okulicki „Nied\u017awiadek”<\/a> wyznaczy\u0142 go na swojego zast\u0119pc\u0119.<\/p>\n

7 marca 1945 r., pod fa\u0142szywym nazwiskiem Walenty Gdanicki, zosta\u0142 aresztowany w Milan\u00f3wku przez NKWD i nierozpoznany wywieziony do obozu na Uralu. Do Polski powr\u00f3ci\u0142 w pa\u017adzierniku 1947 r. i pod fa\u0142szywym nazwiskiem osiad\u0142 na sta\u0142e w \u0141odzi, nie podejmuj\u0105c na nowo pracy konspiracyjnej. W odpowiedzi na og\u0142oszon\u0105 w 1947 r. amnesti\u0119, ujawni\u0142 si\u0119 w lutym 1948 r. w \u0142\u00f3dzkiej RKU. 9 listopada 1950 r. gen. Fieldorf zosta\u0142 zatrzymany w \u0141odzi przez funkcjonariuszy MBP, po czym przewieziono go do Warszawy i osadzono w wi\u0119zieniu mokotowskim przy ul. Rakowieckiej, oskar\u017caj\u0105c o wydawanie rozkaz\u00f3w likwidowania przez AK partyzant\u00f3w sowieckich. Oficer \u015bledczy MBP ppor. Kazimierz G\u00f3rski, kt\u00f3ry sporz\u0105dza\u0142 akt oskar\u017cenia, mimowolnie wystawi\u0142 genera\u0142owi pi\u0119kn\u0105 opini\u0119, pisz\u0105c w uzasadnieniu: „Wrogo\u015b\u0107 sw\u0105 do ruchu lewicowego i Zwi\u0105zku Radzieckiego Fieldorf August wykaza\u0142 ju\u017c w latach 1920, podczas kt\u00f3rych, b\u0119d\u0105c w stopniu porucznika jako dow\u00f3dca kompanii 1. Pu\u0142ku Legion\u00f3w Polskich, bra\u0142 czynny udzia\u0142 w marszu Pi\u0142sudskiego na ZSRR i za szczeg\u00f3lne wyr\u00f3\u017cnienie si\u0119 w walkach zosta\u0142 czterokrotnie wyr\u00f3\u017cniony Krzy\u017cem Walecznych oraz awansowa\u0142 do stopnia kapitana”. Pomimo tortur gen. Fieldorf odm\u00f3wi\u0142 wsp\u00f3\u0142pracy z Urz\u0119dem Bezpiecze\u0144stwa.
\"\"
Gen. August Emil Fieldorf "Nil". Fotografia wi\u0119zienna z 1950 r.<\/i><\/font><\/p>\n

Po sfingowanym procesie, na kt\u00f3rym przedstawiono wymuszone w \u015bledztwie zeznania jego podkomendnych, genera\u0142 Fieldorf zosta\u0142 16 kwietnia 1952 r. skazany przez s\u0119dzi\u0119 Mari\u0119 G\u00f3rowsk\u0105 (w\u0142a\u015bc. Maria Sand)<\/a> na kar\u0119 \u015bmierci przez powieszenie. S\u0105d Wojew\u00f3dzki, wyra\u017caj\u0105c opini\u0119 w sprawie jego u\u0142askawienia, uzna\u0142 za niezb\u0119dne „ca\u0142kowite wyeliminowanie oskar\u017conego ze spo\u0142ecze\u0144stwa” i stwierdzi\u0142, \u017ce „Skazany Fieldorf na \u0142ask\u0119 nie zas\u0142uguje. Skazany wykaza\u0142 wielkie nat\u0119\u017cenie woli przest\u0119pczej”. 20 pa\u017adziernika 1952 r. S\u0105d Najwy\u017cszy zatwierdzi\u0142 wyrok. Pro\u015bba rodziny o u\u0142askawienie zosta\u0142a odrzucona, Bierut tak\u017ce nie skorzysta\u0142 z prawa \u0142aski\u00a0 i 3 lutego 1953 r. wyrok podpisa\u0142. 24 lutego 1953 r. w wi\u0119zieniu mokotowskim w War
\nszawie gen. August Emil Fieldorf zosta\u0142 powieszony, a jego cia\u0142o pogrzebano w nieznanym miejscu, najprawdopodobniej na\u00a0 tzw. „\u0142\u0105czce” na Pow\u0105zkach.
\"\"
Protok\u00f3\u0142 wykonania kary \u015bmierci na generale Augu\u015bcie Emilu Fieldorfie "Nilu".<\/i><\/font><\/p>\n

\u015aledztwo w sprawie mordu s\u0105dowego na gen. Fieldorfie zosta\u0142o wszcz\u0119te w 1992 r. przez G\u0142\u00f3wn\u0105 Komisj\u0119 Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, jednak \u017cadna z os\u00f3b odpowiedzialnych za zamordowanie gen. Fieldorfa nie ponios\u0142a kary.<\/p>\n

27 lipca 2006 r., przy okazji obchod\u00f3w 62. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego, \u015bp. Prezydent RP Lech Kaczy\u0144ski odznaczy\u0142 gen. Fieldorfa po\u015bmiertnie – za wybitne zas\u0142ugi dla niepodleg\u0142o\u015bci Rzeczypospolitej Polskiej – Orderem Or\u0142a Bia\u0142ego.
<\/b><\/font>GLORIA VICTIS<\/font> !<\/b><\/font>\"\"

Strona g\u0142\u00f3wna><\/a><\/font>
<\/b><\/font><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"