{"id":24,"date":"2018-08-28T21:42:29","date_gmt":"2018-08-28T19:42:29","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2018\/08\/28\/powiedzcie-mojej-babci-ze-zachowalam-sie-jak-trzeba\/"},"modified":"2018-08-28T21:42:29","modified_gmt":"2018-08-28T19:42:29","slug":"powiedzcie-mojej-babci-ze-zachowalam-sie-jak-trzeba","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=24","title":{"rendered":""Powiedzcie mojej babci, \u017ce zachowa\u0142am si\u0119 jak trzeba""},"content":{"rendered":"
\n
72. rocznica zamordowania Danuty Siedzik\u00f3wny "Inki"<\/span><\/font><\/p>\n
Jest mi smutno, \u017ce musz\u0119 umiera\u0107. Powiedzcie mojej babci, \u017ce zachowa\u0142am si\u0119 jak trzeba…\u00a0<\/span> <\/font>
po\u017cegnalne s\u0142owa "Inki"<\/font><\/div>\n

\"\"\"\"<\/p>\n

72 lata temu, 28 sierpnia 1946 r., o godz. 6.15 w gda\u0144skim wi\u0119zieniu przy
\nul. Kurkowej 12, komunistyczni oprawcy zamordowali siedemnastoletni\u0105
\nsanitariuszk\u0119 5 Brygady Wile\u0144skiej AK Danut\u0119 Siedzik\u00f3wn\u0105 "Ink\u0119"<\/a>.
\nWraz z ni\u0105 \u015bmier\u0107 poni\u00f3s\u0142 oficer wile\u0144skiej AK ppor. Feliks Selmanowicz "Zago\u0144czyk"<\/a>.
<\/span><\/font>\"\"<\/a>
Ppor. Feliks Selmanowicz "Zago\u0144czyk"<\/i><\/font><\/a><\/p>\n

Umierali z okrzykiem „Jeszcze Polska nie zgin\u0119\u0142a!” i „Niech \u017cyje
\n„\u0141upaszko”!”. „Inka” i\u00a0 „Zago\u0144czyk” zostali zabici strza\u0142em w g\u0142ow\u0119
\nprzez dow\u00f3dc\u0119 plutonu egzekucyjnego, ppor. Franciszka Sawickiego,
\nponiewa\u017c strza\u0142y\u00a0 z 10 pepesz plutonu maj\u0105cego wykona\u0107 wyrok jedynie
\ndrasn\u0119\u0142y dziewczyn\u0119 i porani\u0142y jej towarzysza niedoli, cho\u0107 \u017co\u0142nierze
\nstrzelali z odleg\u0142o\u015bci trzech krok\u00f3w. Wyrok \u015bmierci by\u0142 komunistyczn\u0105 zbrodni\u0105
\ns\u0105dow\u0105, a zarazem aktem zemsty i bezradno\u015bci UB wobec niemo\u017cno\u015bci
\nrozbicia oddzia\u0142\u00f3w mjr. Zygmunta Szendzielarza "\u0141upaszki"<\/a>. <\/span><\/p>\n

„Inka”
\n zosta\u0142a\u00a0 aresztowana w Gda\u0144sku rankiem 20 lipca 1946 r. Po bestialskim
\n\u015bledztwie\u00a0 3 sierpnia 1946 r. Wojskowy S\u0105d Rejonowy w Gda\u0144sku skaza\u0142 j\u0105
\nna \u015bmier\u0107. „Inka” nie uleg\u0142a namowom obro\u0144cy z urz\u0119du i nie podpisa\u0142a
\npro\u015bby o u\u0142askawienie; pismo podpisa\u0142 jej obro\u0144ca. Bierut nie skorzysta\u0142
\n z prawa \u0142aski. W grypsie do si\u00f3str Miko\u0142ajewskich z Gda\u0144ska, kr\u00f3tko
\nprzed \u015bmierci\u0105, napisa\u0142a:<\/p>\n<\/div>\n

"Jest mi smutno, \u017ce musz\u0119 umiera\u0107. Powiedzcie mojej babci, \u017ce zachowa\u0142am si\u0119 jak trzeba".<\/span><\/font><\/p>\n<\/div>\n
\"\"
Danuta Siedzik\u00f3wna "Inka"<\/font><\/p>\n

Danuta Siedzik\u00f3wna urodzi\u0142a si\u0119 3 wrze\u015bnia 1928 r. we wsi Guszczewina<\/a> k. Narewki<\/a>
\n w pow. Bielsk Podlaski. By\u0142a drug\u0105 c\u00f3rk\u0105 le\u015bnika Wac\u0142awa Siedzika i
\nEugenii z Tymi\u0144skich. W rodzinie \u017cywe by\u0142y polskie tradycje
\npatriotyczne. Ojciec w 1913 r., podczas studi\u00f3w w Petersburgu, zosta\u0142
\naresztowany przez w\u0142adze carskie za udzia\u0142 w tajnej polskiej organizacji
\n m\u0142odzie\u017cowej i zes\u0142any w g\u0142\u0105b Rosji, sk\u0105d do Polski wr\u00f3ci\u0142 dopiero w
\n1926 r. Babcia Helena\u00a0 Tymi\u0144ska spokrewniona by\u0142a z rodzin\u0105 Orzeszk\u00f3w,
\nzna\u0142a dobrze Eliz\u0119 Orzeszkow\u0105.
\n \u015awiadomo\u015b\u0107 rodzinnej przesz\u0142o\u015bci wywar\u0142a du\u017cy wp\u0142yw na ukszta\u0142towanie
\nosobowo\u015bci i postawy przysz\u0142ej sanitariuszki. Do wojny rodzina Siedzik\u00f3w
\n mieszka\u0142a w le\u015bnicz\u00f3wce w Olch\u00f3wce pod Narewk\u0105, gdzie pracowa\u0142 ojciec
\n„Inki”. Danuta Siedzik\u00f3wna by\u0142a jedn\u0105 z trojga rodze\u0144stwa, mia\u0142a m\u0142odsz\u0105
\n o trzy lata siostr\u0119 Iren\u0119 i o rok starsz\u0105 Wies\u0142aw\u0119. Do 1939 roku uczy\u0142a
\n si\u0119 w szkole powszechnej w Olch\u00f3wce, potem za\u015b w szkole si\u00f3str
\nsalezjanek w R\u00f3\u017canym Stoku pod Grodnem. Dalsz\u0105 nauk\u0119 przerwa\u0142a jej
\nwojna. <\/p>\n

We wrze\u015bniu 1939 r. tereny rodzinne Danuty zosta\u0142 zaj\u0119te
\nna mocy paktu Ribbentrop-Mo\u0142otow przez Armi\u0119 Czerwon\u0105 i znalaz\u0142 si\u0119 pod
\nokupacj\u0105 sowieck\u0105. Wac\u0142aw Siedzik, podobnie jak wielu polskich le\u015bnik\u00f3w
\nuznanych przez w\u0142adze komunistyczne za osoby szczeg\u00f3lnie zwi\u0105zane z
\npa\u0144stwem polskim – a co za tym idzie – niebezpieczne, zosta\u0142 w 1940 r.
\naresztowany przez NKWD i wywieziony do kopalni z\u0142ota na Syberii. Po
\nwybuchu w czerwcu 1941 r. wojny pomi\u0119dzy Zwi\u0105zkiem Sowieckim i III
\nRzesz\u0105, zosta\u0142 zwolniony z obozu i wraz z armi\u0105 gen. Andersa znalaz\u0142 si\u0119
\n na terenie Iranu. Tam, w Teheranie, sprawowa\u0142 funkcj\u0119 komendanta obozu
\ndla polskich uchod\u017ac\u00f3w cywilnych. Na skutek ci\u0119\u017ckich prze\u017cy\u0107 oraz z
\npowodu s\u0142abego zdrowia nadw\u0105tlonego dwukrotnym zes\u0142aniem zmar\u0142 w Iranie,
\n wkr\u00f3tce po opuszczeniu przez armi\u0119 Andersa Rosji. Jego gr\u00f3b znajduje
\nsi\u0119 na cmentarzu polskim w Teheranie. <\/p>\n

Po aresztowaniu Wac\u0142awa
\nSiedzika przez NKWD, jego rodzina zosta\u0142a usuni\u0119ta przez w\u0142adze
\nsowieckie z le\u015bnicz\u00f3wki w Olch\u00f3wce. Musia\u0142a zamieszka\u0107 w niedalekiej
\nNarewce, tutaj te\u017c zasta\u0142 j\u0105 wybuch wojny niemiecko – sowieckiej.
\nPrawdopodobnie ju\u017c wtedy matka „Inki”, Eugenia Siedzik, mia\u0142a kontakty z
\n polsk\u0105 konspiracj\u0105 niepodleg\u0142o\u015bciow\u0105. W lipcu 1941 r. Narewka znalaz\u0142a
\nsi\u0119 pod okupacj\u0105 niemieck\u0105. Matka Danuty by\u0142a aktywn\u0105 uczestniczk\u0105 Armii
\n Krajowej, nale\u017ca\u0142a do siatki terenowej AK na Podlasiu. Za udzia\u0142 w
\nkonspiracji zosta\u0142a aresztowana przez Niemc\u00f3w w listopadzie 1942 roku, a
\n 25 listopada tego\u017c roku osadzona jako wi\u0119zie\u0144 polityczny w wi\u0119zieniu\u00a0 w
\n Bia\u0142ymstoku (figuruje pod poz. 843 na wykradzionej przez wywiadowczyni\u0119
\n AK li\u015bcie\u00a0 wi\u0119\u017ani\u00f3w Gestapo z numerami akt sprawy 5321\/42 i 48\/42). Z
\nprzekazywanych przez ni\u0105 z wi\u0119zienia gryps\u00f3w wynika\u0142o, i\u017c osoby, kt\u00f3re
\nspowodowa\u0142y jej aresztowanie nale\u017ca\u0142y do kolaboruj\u0105cego z Niemcami
\nkomitetu bia\u0142oruskiego z Narewki. Po ci\u0119\u017ckim \u015bledztwie i torturach
\nzosta\u0142a zamordowana w po\u0142owie wrze\u015bnia 1943 r. w lesie pod
\nBia\u0142ymstokiem. Danusia po raz ostatni widzia\u0142a matk\u0119 w szpitalu
\nwi\u0119ziennym w Bia\u0142ymstoku strasznie zmasakrowan\u0105. „Inka” mia\u0142a wtedy
\nzaledwie pi\u0119tna\u015bcie lat. Grobu zamordowanej matki nigdy nie odnalaz\u0142a.
\"\"
Danuta Siedzik\u00f3wna (1928-1946)<\/font><\/p>\n

Trzema
\n osieroconymi c\u00f3rkami ma\u0142\u017ce\u0144stwa Siedzik\u00f3w zaopiekowa\u0142a si\u0119 babcia,
\nmatka ich ojca. Dwie starsze, Wies\u0142awa i Danuta, pomimo bardzo m\u0142odego
\nwieku, zosta\u0142y zaprzysi\u0119\u017cone jako \u017co\u0142nierze Armii Krajowej. Danuta
\nwst\u0105pi\u0142a w szeregi konspiracji w grudniu 1943 r. i sta\u0142a si\u0119 \u017co\u0142nierzem
\nArmii Krajowej o\u015brodka Hajn\u00f3wka-Bia\u0142owie\u017ca. Praca konspiracyjna w tym
\no\u015brodku prowadzona by\u0142a w bardzo trudnych warunkach. \u015amiertelne
\nzagro\u017cenie stanowili tu nie tylko Niemcy, ale te\u017c i wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy z
\nnimi „aktywi\u015bci” bia\u0142oruscy (kt\u00f3rzy zadenuncjowali Gestapo wielu
\npolskich niepodleg\u0142o\u015bciowc\u00f3w) oraz uczestnicy komunistycznych
\n„jaczejek”, zwi\u0105zanych z wrog\u0105 wobec Polski i Polak\u00f3w partyzantk\u0105
\nsowieck\u0105. Danuta Siedzik\u00f3wna pocz\u0105tkowo pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 \u0142\u0105czniczki na
\nterenie swego macierzystego o\u015brodka. Przesz\u0142a og\u00f3lne przeszkolenie
\nwojskowe, a tak\u017ce uko\u0144czy\u0142a kursy sanitarne. Do po\u0142owy 1945 r. mieszka\u0142a w Narewce i pracowa\u0142a jako urz\u0119dniczka w
\nmiejscowym nadle\u015bnictwie. <\/p>\n

W lipcu 1944 r. tereny powiatu Bielsk
\nPodlaski zosta\u0142y zaj\u0119te przez nadci\u0105gaj\u0105c\u0105 ze wschodu Armi\u0119 Sowieck\u0105.
\nBior\u0105ce udzia\u0142 w akcji „Burza” oddzia\u0142y AK atakuj\u0105ce wycofuj\u0105cych si\u0119
\nNiemc\u00f3w, by\u0142y po ujawnieniu si\u0119 wobec w\u0142adz sowieckich rozbrajane, a ich
\n \u017co\u0142nierze wywo\u017ceni do oboz\u00f3w w g\u0142\u0119bi ZSRR. Pod koniec wojny do
\noddzia\u0142\u00f3w partyzanckich przedostali si\u0119 konfidenci NKWD, kt\u00f3rych
\nzadaniem by\u0142o rozpracowanie armii podziemnej. Na podstawie zebranych
\ninformacji ju\u017c po rozformowaniu oddzia\u0142\u00f3w nast\u0105pi\u0142y aresztowania. 6
\nczerwca 1945 r. r\u00f3wnie\u017c „Ink\u0119” zatrzymano razem ze wszystkimi
\npracownikami nadle\u015bnictwa za wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z niepodleg\u0142o\u015bciowym podziemiem.
\n W czasie transportu do siedziby UBP w Bia\u0142ymstoku zosta\u0142a wraz z grup\u0105
\nuwi\u0119zionych odbita przez patrol 5 Brygady Wile\u0144skiej AK (podleg\u0142ej w tym
\n czasie Komendzie Okr\u0119gu Bia\u0142ostockiego AK), dowodzony przez Stanis\u0142awa
\nWo\u0142oncieja „Konusa”. Pod opiek\u0105 Wac\u0142awa Beynara „Orszaka” uwolnieni
\ndotarli do miejsca postoju Brygady, dowodzonej przez mjr. Zygmunta
\nSzendzielarza „\u0141upaszk\u0119”<\/a> w miejscowo\u015bci \u015apieszyn. W oddziale rozpocz\u0119\u0142a
\ns\u0142u\u017cb\u0119 sanitariuszki pod pseudonimem „Inka”. Walczy\u0142a w szwadronach por.
\n Jana Mazura „Piasta”, a nast\u0119pnie por. Mariana Pluci\u0144skiego
\n„M\u015bcis\u0142awa”. We wrze\u015bniu 1945 r., po rozwi\u0105zaniu Brygady na okres
\nzimowy, wyjecha\u0142a do Olsztyna. Nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej UB aresztowa\u0142o siostr\u0119
\n„Inki” Wies\u0142aw\u0119, kt\u00f3ra szybko zorientowa\u0142a si\u0119, \u017ce chodzi\u0142o im o Dank\u0119.
\nAresztowana mia\u0142a to szcz\u0119\u015bcie, \u017ce trafi\u0142a na funkcjonariusza UB,
\nkt\u00f3remu kiedy\u015b wy\u015bwiadczy\u0142a niecodzienn\u0105 przys\u0142ug\u0119. By\u0142a \u015bwiadkiem na
\njego tajnym \u015blubie ko\u015bcielnym. To uratowa\u0142o j\u0105 przed biciem i
\nprawdopodobnie przyczyni\u0142o si\u0119 do jej zwolnienia. Jednak po zwolnieniu
\nWies\u0142awa zauwa\u017cy\u0142a, \u017ce jest \u015bledzona, dlatego przekaza\u0142a Dance
\ninformacj\u0119, by ta trzyma\u0142a si\u0119 jak najdalej od rodziny. Z pomoc\u0105
\nprzyszed\u0142 przyjaciel ojca i ojciec chrzestny Danki, Stefan Obuchowicz.
\nWyrobi\u0142 jej fa\u0142szywe papiery na swoje nazwisko i za\u0142atwi\u0142 prac\u0119
\nkancelistki w le\u015bnictwie Mi\u0142om\u0142yn ko\u0142o Ostr\u00f3dy.
\"\"
4
\n szwadron 5 Brygady Wile\u0144skiej AK. Ostatni rz\u0105d od prawej: Danuta
\nSiedzik\u00f3wna "Inka", Jerzy Lejkowski "Szpagat", por. Marian Pluci\u0144ski
\n"M\u015bcis\u0142aw", ppor. Henryk Wieliczko „Lufa”, NN, Jerzy Fija\u0142kowski
\n"Stylowy", w pierwszym rz\u0119dzie od lewej drugi Witold Goldzisz "Radio",
\ntrzeci Zdzis\u0142aw Badocha "\u017belazny"<\/a>.<\/font><\/p>\n

W styczniu 1946 r., po
\nwznowieniu dzia\u0142alno\u015bci Brygady (podporz\u0105dkowanej w tym okresie\u00a0
\nEksterytorialnemu Okr\u0119gowi Wile\u0144skiemu AK), „Inka” podj\u0119\u0142a s\u0142u\u017cb\u0119 w
\nszwadronie ppor. Zdzis\u0142awa Badochy „\u017belaznego”<\/a>,
\n w kt\u00f3rym r\u00f3wnie\u017c pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 sanitariuszki. Wykonywa\u0142a te\u017c zadania
\n\u0142\u0105czniczki i kurierki, wyje\u017cd\u017caj\u0105c na odleg\u0142e nieraz punkty kontaktowe.
\nNa co dzie\u0144, jak wszyscy partyzanci, chodzi\u0142a w mundurze Wojska
\nPolskiego. Cieszy\u0142a si\u0119 du\u017cym zaufaniem dow\u00f3dc\u00f3w, a tak\u017ce uznaniem i
\nprzyja\u017ani\u0105 koleg\u00f3w. Tak wspomina\u0142 „Ink\u0119” sier\u017c. Olgierd Christa „Leszek”<\/a>, jeden z jej \u00f3wczesnych prze\u0142o\u017conych:<\/p>\n<\/div>\n

„By\u0142a
\n bardzo lubiana za swoj\u0105 skromno\u015b\u0107, a jednocze\u015bnie hart i pogod\u0119 ducha.
\nZnosi\u0142a trudy z r\u00f3wn\u0105 ch\u0142opcom, a niekiedy bardziej zadziwiaj\u0105c\u0105
\nwytrzyma\u0142o\u015bci\u0105, szczeg\u00f3lnie psychiczn\u0105. Raz tylko prosi\u0142a w czasie
\npowrotu znad Wis\u0142y, by kto\u015b przej\u0105\u0142 jedn\u0105 z jej ci\u0119\u017ckich toreb.
\nMaszerowali\u015bmy prawie p\u00f3\u0142biegiem ze wzgl\u0119du na odleg\u0142e miejsce postoju, a
\n j\u0105 w\u0142a\u015bnie gn\u0119bi\u0142 brak formy”.
<\/font><\/div>\n
Danusia
\nuczestniczy\u0142a jako sanitariuszka w walkach szwadronu z grupami
\noperacyjnymi UB, MO i KBW. Warto wspomnie\u0107, \u017ce podczas akcji bojowych
\nudziela\u0142a pomocy sanitarnej nie tylko rannym partyzantom, ale r\u00f3wnie\u017c
\nrannym milicjantom, na co istniej\u0105 liczne zeznania i \u015bwiadkowie.
\"\"
Kadra
\n 5 Brygady Wile\u0144skiej AK, rok 1945. Stoj\u0105 od lewej: ppor.cz.w. Henryk
\nWieliczko "Lufa", zamordowany 14 marca 1949 r. na Zamku Lubelskim, por.
\n Marian Pluci\u0144ski "M\u015bcis\u0142aw", zamordowany 28 czerwca 1946 r. w
\nbia\u0142ostockim wi\u0119zieniu, mjr Zygmunt Szendzielarz "\u0141upaszka"<\/a>, zamordowany
\n 8 lutego 1951 r. na Mokotowie, wachm. Jerzy Lejkowski "Szpagat", ppor.
\nZdzis\u0142aw Badocha "\u017belazny", poleg\u0142 w walce z UB 26 czerwca 1946 r. w
\nCzerninie ko\u0142o Sztumu<\/span><\/font>.<\/p>\n

Podczas jednej z potyczek z
\nfunkcjonariuszami UB w czerwcu 1946 roku zosta\u0142 ranny ppor. „\u017belazny”.
\nPozostawiony na konspiracyjnej kwaterze w maj\u0105tku w Czerninie, poleg\u0142 26
\n czerwca 1946 roku w walce z broni\u0105 w r\u0119ku, osaczony przez komunistyczn\u0105
\n grup\u0119 operacyjn\u0105. Sier\u017c. „Leszek”, okresowo dowodz\u0105cy szwadronem, kt\u00f3ry
\n „odskoczy\u0142” w Bory Tucholskie, nie wiedz\u0105c o \u015bmierci „\u017belaznego” wys\u0142a\u0142
\n „Ink\u0119” w dniu 13 lipca 1946 roku do Gda\u0144ska, z zadaniem nawi\u0105zania
\nkontaktu z porucznikiem, a tak\u017ce zakupu niezb\u0119dnych lekarstw i \u015brodk\u00f3w
\nmedycznych. Tak\u00a0 Olgierd Christa<\/a> wspomina\u0142 „Ink\u0119” w dniu wyjazdu:<\/p>\n<\/div>\n

„To
\n by\u0142a bardzo skromna dziewczyna. By\u0142a bardzo obowi\u0105zkowa. Nie pami\u0119tam,
\nby si\u0119 kiedykolwiek skar\u017cy\u0142a, cho\u0107 nie brakowa\u0142o d\u0142ugich, forsownych
\nmarsz\u00f3w.\u00a0 W lipcu wys\u0142a\u0142em j\u0105\u00a0 do Gda\u0144ska po medykamenty dla oddzia\u0142u.
\nKiedy stan\u0119\u0142a przede mn\u0105, \u017ceby zameldowa\u0107 gotowo\u015b\u0107 wyjazdu, spojrza\u0142em
\nzdziwiony, jakbym ujrza\u0142 kogo\u015b nieznanego. By\u0142a zawsze ubrana w wojskowy
\n uniform i w wojskowe buty. Teraz sta\u0142a przede mn\u0105 smuk\u0142a, u\u015bmiechni\u0119ta,
\n \u0142adna dziewczyna, w po\u017cyczonej gdzie\u015b na wsi letniej sukience”.
<\/font><\/div>\n
Niestety,
\n „Leszek” nie wiedzia\u0142, \u017ce zadanie jakim obarcza dziewczyn\u0119 jest ju\u017c
\nnieaktualne, ale nie mia\u0142 te\u017c \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce jedna z \u0142\u0105czniczek
\nciesz\u0105cych si\u0119 zaufaniem dow\u00f3dztwa – Regina \u017byli\u0144ska-Mordas ps.
\n„Regina”, podj\u0119\u0142a wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z UB i wyda\u0142a szereg punkt\u00f3w kontaktowych 5
\n Brygady Wile\u0144skiej. Gdy „Inka” noc\u0105 19\/20 lipca 1946 r. zjawi\u0142a si\u0119 w
\nmieszkaniu si\u00f3str Miko\u0142ajewskich przy ul. Wr\u00f3blewskiego we Wrzeszczu,
\nstanowi\u0105cym jeden z takich punkt\u00f3w, prawdopodobnie by\u0142a ju\u017c \u015bledzona
\nprzez UB. Nast\u0119pnego dnia o \u015bwicie do mieszkania wpadli funkcjonariusze
\nUB i aresztowali osoby tam przebywaj\u0105ce.
\"\"
\u017bo\u0142nierze
\n 4 Szwadronu 5 Brygady Wile\u0144skiej AK, w g\u00f3rnym rz\u0119dzie od lewej: por.
\nMarian Pluci\u0144ski "M\u015bcis\u0142aw", plut. Henryk Wieliczko "Lufa", NN, plut.
\nZdzis\u0142aw Badocha "\u017belazny"<\/a>, \u015brodkowy rz\u0105d: plut. Jerzy Lejkowski
\n"Szpagat", kpr. Zbigniew Fija\u0142kowski "P\u0119dzel", NN, na dole: Danuta
\nSiedzik\u00f3wna "Inka", NN "Beduin", Leonard Mikulski "S\u0119p", NN;
\nBia\u0142ostocczyzna 1945 r.<\/font><\/p>\n

Danuta Siedzik\u00f3wna „Inka” przesz\u0142a
\n przez bardzo ci\u0119\u017ckie i brutalne \u015bledztwo prowadzone w Wojew\u00f3dzkim
\nUrz\u0119dzie Bezpiecze\u0144stwa w Gda\u0144sku. Krzysztof W\u00f3jcik w artykule
\npo\u015bwi\u0119conym „Ince” pisa\u0142:<\/p>\n<\/div>\n

„Dok\u0142adnie
\n nie wiadomo, jak dziewczyna by\u0142a traktowana podczas \u015bledztwa. Do dzi\u015b
\nzachowa\u0142y si\u0119 tylko relacje po\u015brednie. Stra\u017cniczka o imieniu Sabina
\nm\u00f3wi\u0142a, \u017ce „Inka” by\u0142a bita i poni\u017cana podczas \u015bledztwa […]. Potem
\nmia\u0142 si\u0119 odby\u0107 pokazowy proces. Jeszcze przed wydaniem wyroku
\nwiedzieli\u015bmy, \u017ce b\u0119dzie rozstrzelana – m\u00f3wi by\u0142y pracownik wi\u0119zienia
\nprzy Kurkowej. – W\u0142adza ludowa nie mia\u0142a pob\u0142a\u017cania dla bandyt\u00f3w od
\n„\u0141upaszki”.”
<\/font><\/div>\n
31 lipca 1946 r., w dniu najd\u0142u\u017cszego
\nprzes\u0142uchania „Inki”, prokurator podpisa\u0142 skierowanie jej sprawy do
\nWojskowego S\u0105du Rejonowego w Gda\u0144sku, gdzie zosta\u0142a rozpatrzona w trybie
\n dora\u017anym. Akt oskar\u017cenia podpisa\u0142 oficer \u015bledczy UB z Gda\u0144ska Andrzej
\nStawicki. Rozprawa odby\u0142a si\u0119 3 sierpnia 1946 r. w gda\u0144skim wi\u0119zieniu
\nprzy ul. Nowe Ogrody. Najwa\u017cniejszymi zarzutami postawionymi „Ince”
\nby\u0142y: udzia\u0142 w akcji w Starej Kiszewie<\/a>
\n oraz walkach ko\u0142o Podjazd\u00f3w i w Tulicach. W tym ostatnim przypadku
\nzarzucano jej wydanie rozkazu rozstrzelania dw\u00f3ch wzi\u0119tych do niewoli
\nfunkcjonariuszy UB. By\u0142y to kompletnie absurdalne zarzuty, gdy\u017c
\nsanitariuszka po prostu nie mog\u0142a wyda\u0107 takiego polecenia \u017co\u0142nierzom;
\nnawiasem m\u00f3wi\u0105c zaj\u0119ta by\u0142a udzielaniem w tym czasie pomocy rannym.
\nNiestety, obci\u0105\u017cyli j\u0105 fa\u0142szywymi zeznaniami milicjanci i ubecy, ludzie,
\n kt\u00f3rym partyzanci darowali \u017cycie. Niezgodne z prawd\u0105 zeznania z\u0142o\u017cyli:
\npracownik UB ze Sztumu Eugeniusz Adamski i milicjant Franciszek Babicki.
\n Z kolei Longin Ratajczyk, milicjant uczestnicz\u0105cy w potyczce ko\u0142o wsi
\nPodjazdy twierdzi\u0142, \u017ce „Inka” strzela\u0142a do niego z pistoletu, co r\u00f3wnie\u017c
\n by\u0142o nieprawd\u0105. Mo\u017cna jedynie domy\u015bla\u0107 si\u0119, \u017ce milicjanci k\u0142amali na
\npolecenie UB. Jedynie ranny pod Tulicami funkcjonariusz MO Mieczys\u0142aw
\nMazur zezna\u0142, i\u017c sanitariuszka „Inka” da\u0142a mu opatrunek i nie
\npotwierdzi\u0142 k\u0142amstw swoich koleg\u00f3w. Ni emia\u0142o to jednak \u017cadnego
\nznaczenia. S\u0105d skaza\u0142 dziewczyn\u0119 na kar\u0119 \u015bmierci. S\u0119dziowie wydaj\u0105cy \u00f3w
\nwyrok, mieli pe\u0142n\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce orzekaj\u0105 tak\u0105 kar\u0119 wobec osoby
\nniepe\u0142noletniej, bowiem informacja, i\u017c „Inka” nie mia\u0142a jeszcze
\nsko\u0144czonych 18 lat, odnotowana zosta\u0142a w uzasadnieniu wyroku.
\"\"<\/p>\n

Danuta
\n Siedzik\u00f3wna nie uleg\u0142a namowom obro\u0144cy z urz\u0119du i nie podpisa\u0142a si\u0119 pod
\n pismem do Bieruta o u\u0142askawienie. Pismo zredagowane w pierwszej osobie
\n(„Ja, Danuta Siedzik\u00f3wna…”) podpisa\u0142 jej obro\u0144ca podkre\u015blaj\u0105c, i\u017c
\n„Inka” jest sierot\u0105, matka zgin\u0119\u0142a z r\u0105k Niemc\u00f3w, za\u015b ojciec zagin\u0105\u0142
\nwywieziony na wsch\u00f3d. Sk\u0142ad s\u0119dziowski zaopiniowa\u0142 pro\u015bb\u0119 negatywnie.
\nNie mia\u0142a ona i tak \u017cadnego znaczenia, nikt nie zmierza\u0142 traktowa\u0107 jej
\npowa\u017cnie – wyrok bowiem wykonano, nim do Gda\u0144ska dotar\u0142a odmowna
\nodpowied\u017a Bieruta. Okoliczno\u015b\u0107, \u017ce w dniu wydania wyroku \u015bmierci, jak i w
\n dniu jego wykonania „Inka” nie mia\u0142a sko\u0144czonych 18 lat w og\u00f3le nie
\nzosta\u0142a wzi\u0119ta pod uwag\u0119. W przes\u0142anym siostrom Halinie i Jadwidze
\nMiko\u0142ajewskim z Gda\u0144ska grypsie z wi\u0119zienia Danka napisa\u0142a:<\/p>\n<\/div>\n

„Jest mi smutno, \u017ce musz\u0119 umiera\u0107. Powiedzcie mojej babci, \u017ce zachowa\u0142am si\u0119 jak trzeba”.
<\/font><\/div>\n
Zdanie
\n to nale\u017cy t\u0142umaczy\u0107 nie tylko odmow\u0105 podpisania pro\u015bby o u\u0142askawienie,
\nlecz tak\u017ce przebiegiem \u015bledztwa, podczas kt\u00f3rego poza pseudonimami
\nkoleg\u00f3w niczego nie ujawni\u0142a, a ubowcom nie uda\u0142o si\u0119 nawet wydoby\u0107 od
\nniej informacji, na jakiej stacji kolejowej zaplanowano spotkanie z
\nkurierem, kt\u00f3ry mia\u0142 j\u0105 z powrotem doprowadzi\u0107 do oddzia\u0142u.
\"\"
Protok\u00f3\u0142 wykonania wyroku \u015bmierci na Danucie Siedzik\u00f3wnej "Ince".<\/span><\/font><\/p>\n

Danuta
\n Siedzik\u00f3wna „Inka” zosta\u0142a rozstrzelana rankiem 28 sierpnia 1946 r., o
\ngodz. 6.15, wraz ze skazanym na \u015bmier\u0107 oficerem 5 Brygady Wile\u0144skiej\u00a0 AK
\n – ppor. Feliksem Selmanowiczem "Zago\u0144czykiem",
\n dow\u00f3dc\u0105 pi\u0119cioosobowego samodzielnego patrolu bojowo-dywersyjnego na
\nokr\u0119g gda\u0144sko-olszty\u0144ski, kt\u00f3ry zdobywa\u0142 \u015brodki na dzia\u0142alno\u015b\u0107
\norganizacyjn\u0105. Dw\u00f3jka skaza\u0144c\u00f3w do ko\u0144ca zachowa\u0142a postaw\u0119 godn\u0105
\n\u017co\u0142nierzy Armii Krajowej. Przed \u015bmierci\u0105 wykrzykn\u0119li „Niech \u017cyje
\nPolska!”. Dziesi\u0119ciu \u017co\u0142nierzy ze specjalnej jednostki KBW w Gda\u0144sku
\nodda\u0142o niecelne strza\u0142y. „Inka” i ppor. „Zago\u0144czyk” zostali zamordowani
\nstrza\u0142ami w g\u0142ow\u0119 przez dow\u00f3dc\u0119 plutonu egzekucyjnego ppor. Franciszka
\nSawickiego.
\"\"
Ppor. Feliks Selmanowicz „Zago\u0144czyk”, zdj\u0119cie wykonane przez UB w Gda\u0144sku.<\/span><\/font><\/p>\n

Przebieg
\n egzekucji znany jest ze szczeg\u00f3\u0142owych relacji z\u0142o\u017conych w gda\u0144skim
\noddziale IPN przez dw\u00f3ch \u015bwiadk\u00f3w: ks. Mariana Prusaka, kt\u00f3ry spowiada\u0142
\noboje skaza\u0144c\u00f3w i by\u0142 przy nich do ko\u0144ca oraz \u00f3wczesnego zast\u0119pcy
\nnaczelnika wi\u0119zienia w Gda\u0144sku Alojzego Nowickiego, kt\u00f3ry zezna\u0142, \u017ce „do
\n „Inki” strzela\u0142o 10 \u017co\u0142nierzy, ka\u017cdy mia\u0142 10 sztuk amunicji w b\u0119bnie
\npepeszy. Wobec niepowodzenia egzekucji, cho\u0107 wystrzelono 100 kul z
\nodleg\u0142o\u015bci kilku krok\u00f3w, do s\u0142aniaj\u0105cej si\u0119 dziewczyny podszed\u0142 oficer
\nUB i z bliska strzeli\u0142 jej w g\u0142ow\u0119. Zanim to zrobi\u0142, „Inka” zd\u0105\u017cy\u0142a
\njeszcze krzykn\u0105\u0107: „Niech \u017cyje „\u0141upaszko!”.”<\/p><\/div>\n

<\/p>\n

Mimo \u017ce miejsce
\n poch\u00f3wku „Inki” zosta\u0142o przez UB utajnione, jednak nawet po \u015bmierci
\nniewinna sanitariuszka stanowi\u0142a du\u017ce zagro\u017cenie dla komunist\u00f3w. Jeszcze
\n w 1969 roku ukaza\u0142a si\u0119 ksi\u0105\u017cka Jana Babczenki, by\u0142ego szefa UB w
\nKo\u015bcierzynie i dziennikarza Rajmunda Bolduana „Front bez okop\u00f3w”, w
\nkt\u00f3rej autorzy napisali, \u017ce sanitariuszka „\u0141upaszki”, mordowa\u0142a
\nfunkcjonariuszy UB. Dla wi\u0119kszego efektu „Ink\u0119” przedstawiono, jako
\n„kruczoczarn\u0105” i „kr\u0119p\u0105” kobiet\u0119 ze „szram\u0105 na twarzy”, biegaj\u0105c\u0105 z
\npistoletem b\u0142yszcz\u0105cym z\u0142owrogo „oksydowan\u0105 stal\u0105”, strzelaj\u0105c\u0105 z
\n„sadystycznym u\u015bmiechem” do funkcjonariuszy UB. <\/div>\n

\"\"
K\u0142amliwa ksi\u0105\u017cka Jana Babczenki, by\u0142ego szefa UB w Ko\u015bcierzynie i dziennikarza Rajmunda Bolduana „Front bez okop\u00f3w”.<\/span><\/font>
<\/p>\n

W
\n rzeczywisto\u015bci siedemnastoletnia Danusia Siedzik\u00f3wna by\u0142a szczup\u0142\u0105
\nszatynk\u0105 i do nikogo podczas partyzanckich akcji nigdy nie strzela\u0142a.\u00a0
\nDzi\u0119ki takim propagandowym paszkwilom do dzi\u015b w niekt\u00f3rych kr\u0119gach
\npolskiego spo\u0142ecze\u0144stwa funkcjonuj\u0105 fa\u0142szywe wyobra\u017cenia o polskich
\npartyzantach z okresu drugiej konspiracji.
\u00a0
Po latach S\u0105d
\nniepodleg\u0142ej Rzeczypospolitej uzna\u0142 wyrok komunist\u00f3w z 1946 roku za
\nzbrodni\u0119 s\u0105dow\u0105. 10 czerwca 1991 roku wyrokiem S\u0105du Okr\u0119gowego w Gda\u0144sku
\n Danuta Siedzik\u00f3wna zosta\u0142a zrehabilitowana, S\u0105d uzna\u0142, \u017ce ponios\u0142a
\n\u015bmier\u0107 za dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz niepodleg\u0142ego pa\u0144stwa polskiego.<\/div>\n

\"\"
Symboliczne groby "Inki" i ppor. "Zago\u0144czyka" na cmentarzu garnizonowym przy ul. Gie\u0142guda w Gda\u0144sku.<\/span><\/font>
<\/p>\n

11
\n listopada 2006 r. „Inka” zosta\u0142a po\u015bmiertnie odznaczona przez
\nPrezydenta RP Lecha Kaczy\u0144skiego Krzy\u017cem Komandorskim Orderu Odrodzenia
\nPolski Polonia Restituta. Danuta Siedzik\u00f3wna „Inka” ma symboliczny gr\u00f3b
\nna cmentarzu garnizonowym przy ul. Gie\u0142guda w Gda\u0144sku, a tak\u017ce pomnik w
\nNarewce, ufundowany w 2007 r. staraniem Fundacji „Pami\u0119tamy”. Ma r\u00f3wnie\u017c
\n tablic\u0119 pami\u0105tkow\u0105 w bazylice NMP w Gda\u0144sku oraz kamienny obelisk w
\nSopocie, w parku jej imienia. 16 wrze\u015bnia 2012 r. w krakowskim
\nPatriotycznym Parku Jordana zosta\u0142 ods\u0142oni\u0119ty kolejny (zapewne nie
\nostatni) pomnik Danuty Siedzikowny "Inki", kt\u00f3rej imieniem z roku na rok
\n nazywanych jest coraz wi\u0119cej miejsc w Polsce.<\/div>\n

\"\"
Pomnik w ho\u0142dzie Danucie Siedzik\u00f3wnej "Ince", przy ulicy Armii Krajowej w Sopocie, w parku jej imienia.<\/span><\/font>
<\/span><\/font><\/p>\n

<\/span><\/font>"Inka"
\n zosta\u0142a zamordowana strza\u0142em w g\u0142ow\u0119 28 sierpnia 1946 r. Jej cia\u0142o
\nwrzucone do drewnianej skrzyni, przez lata spoczywa\u0142o w bezimiennym
\ngrobie.<\/font>
68 lat
\np\u00f3\u017aniej, 12 wrze\u015bnia 2014 r. na Cmentarzu Garnizonowym w Gda\u0144sku, po
\nwieloletnim \u015bledztwie wydobyto szcz\u0105tki os\u00f3b, kt\u00f3re mia\u0142y przestrzelone
\nczaszki<\/a>. Znajdowa\u0142y si\u0119 one w czterech drewnianych skrzyniach bez
\nwieka, zakopanych na g\u0142\u0119boko\u015bci ok. 40 cm tu\u017c przy cmentarnym chodniku.<\/font>
W
\n dniu 1 marca 2015 r. IPN og\u0142osi\u0142, \u017ce szcz\u0105tki bohaterskiej
\nsanitariuszki 5. Brygady Wile\u0144skiej – Danuty Siedzik\u00f3wny „Inki” zosta\u0142y
\nzidentyfikowane.<\/a><\/b><\/font><\/div>\n

<\/p>\n

W
\n niedziel\u0119, 28 sierpnia 2016 r., w bazylice Mariackiej w Gda\u0144sku odby\u0142a
\nsi\u0119 uroczysta msza \u017ca\u0142obna w intencji Danuty Siedzik\u00f3wny „Inki” i
\nFeliksa Selmanowicza „Zago\u0144czyka”.<\/a> Mszy przewodniczy\u0142 metropolita gda\u0144ski abp S\u0142awoj Leszek G\u0142\u00f3d\u017a.<\/p>\n

Poprzedniego
\n dnia – w sobot\u0119 do godz. 22.00 i w niedziel\u0119 do godz. 11.00 trumny z
\ndoczesnymi szcz\u0105tkami „Inki” i „Zago\u0144czyka” wystawione by\u0142y w Kaplicy
\nKr\u00f3lewskiej obok bazyliki Mariackiej w Gda\u0144sku. W godzinach wieczornych
\ndo Kaplicy Kr\u00f3lewskiej ustawi\u0142a si\u0119 kilkusetmetrowa kolejka; ka\u017cdy m\u00f3g\u0142
\ncho\u0107 przez chwil\u0119 w ciszy i skupieniu pomodli\u0107 si\u0119 przy trumnach, z\u0142o\u017cy\u0107
\n przy nich kwiaty, a tak\u017ce wpisa\u0107 si\u0119 do ksi\u0119gi pami\u0105tkowej, by w ten
\nspos\u00f3b z\u0142o\u017cy\u0107 ho\u0142d bohaterom powojennego podziemia.<\/p>\n

Uroczysto\u015bci
\npogrzebowe „Inki” i „Zago\u0144czyka” odby\u0142y si\u0119 po up\u0142ywie 70 lat od
\nwykonania wydanego przez komunistyczne w\u0142adze wyroku \u015bmierci na
\nniespe\u0142na 18-letniej Danucie Siedzik\u00f3wnie, sanitariuszce 5. Wile\u0144skiej
\nBrygady Armii Krajowej, oraz na ppor. Feliksie Selmanowiczu, dow\u00f3dcy
\nplutonu 5. Wile\u0144skiej Brygady AK.<\/p>\n

Zorganizowany przez Instytut
\nPami\u0119ci Narodowej pogrzeb mia\u0142 charakter pa\u0144stwowy; w bazylice
\nMariackiej, obok prezydenta Polski i metropolity gda\u0144skiego, obecni byli
\n m.in. marsza\u0142ek Sejmu Marek Kuchci\u0144ski, marsza\u0142ek Senatu Stanis\u0142aw
\nKarczewski, premier Beata Szyd\u0142o wraz z ministrami, w tym szefem MON
\nAntonim Macierewiczem. W\u015br\u00f3d uczestnik\u00f3w uroczysto\u015bci by\u0142y tak\u017ce w\u0142adze
\nInstytutu Pami\u0119ci Narodowej na czele z prezesem IPN Jaros\u0142awem Szarkiem,
\n wiceprezesami IPN Krzysztofem Szwagrzykiem i Mateuszem Szpytm\u0105 oraz
\nprzedstawiciele NSZZ „Solidarno\u015b\u0107” – wsp\u00f3\u0142organizatora uroczysto\u015bci.<\/div>\n

\"\"
GLORIA VICTIS !\"\"<\/span><\/font><\/p>\n

Wi\u0119cej na temat "Inki" czytaj:<\/b><\/u>
<\/font><\/p>\n