{"id":23,"date":"2018-09-27T07:35:16","date_gmt":"2018-09-27T05:35:16","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2018\/09\/27\/71-rocznica-smierci-kpt-salwy\/"},"modified":"2018-09-27T07:35:16","modified_gmt":"2018-09-27T05:35:16","slug":"71-rocznica-smierci-kpt-salwy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=23","title":{"rendered":"71. rocznica \u015bmierci kpt. "Salwy""},"content":{"rendered":"
71. rocznica \u015bmierci kpt. Jana Dubaniowskiego "Salwy"<\/span><\/font><\/div>\n
<\/div>\n
…Nie dajmy zgin\u0105\u0107 poleg\u0142ym.<\/span><\/span><\/font><\/div>\n
Zbigniew Herbert<\/span><\/font><\/div>\n
\"\"<\/font><\/b><\/span><\/font>\"\"<\/font><\/b>
<\/font><\/i><\/span><\/font><\/div>\n
Jan Dubaniowski, zdj\u0119cie z 1942 r. (archiwum rodzinne).<\/font><\/i><\/span><\/font><\/div>\n

<\/font><\/i><\/span><\/font><\/div>\n
27 wrze\u015bnia 1947 roku, poleg\u0142 w walce z ob\u0142aw\u0105 UB kpt. Jan Dubaniowski ps. „Salwa”<\/a><\/b>,
\n dow\u00f3dca oddzia\u0142u partyzanckiego „\u017bandarmeria”, kt\u00f3ry\u00a0 w latach
\n1945–1947 nale\u017ca\u0142 do najbardziej\u00a0 aktywnych jednostek partyzanckich
\nantykomunistycznego podziemia w Krakowskiem. Faktycznie b\u0119d\u0105c oddzia\u0142em
\npoakowskim, od 1945 r. konsekwentnie uznawa\u0142 sw\u0105 przynale\u017cno\u015b\u0107 do
\nNarodowych Si\u0142 Zbrojnych. Po \u015bmierci dow\u00f3dcy cz\u0119\u015b\u0107 jego \u017co\u0142nierzy
\nwalczy\u0142a z komunistami do 1951 roku.<\/font><\/font><\/b>
\"\"
<\/b>Kpt. Jan Dubaniowski "Salwa" (1912-1947<\/font>)<\/font><\/i>
<\/i><\/font><\/b><\/div>\n

<\/i><\/font><\/b><\/div>\n
Tegoroczne uroczysto\u015bci rocznicowe odby\u0142y si\u0119 w dniach 15-16 wrze\u015bnia w Zakliczynie. Go\u015bciem honorowym by\u0142 Zdzis\u0142aw Ga\u0142at <\/font><\/font><\/font>(na zdj. z lewej)<\/font>, m\u0142odszy brat Eugeniusza Ga\u0142ata "S\u0119pa", ostatniego zast\u0119pcy kpt. "Salwy". <\/font>
<\/b><\/i><\/font><\/font><\/div>\n
\"\"
<\/i><\/font><\/b><\/div>\n

<\/i><\/font><\/b><\/div>\n
Zdzis\u0142aw Ga\u0142at<\/b> zosta\u0142 aresztowany 3 listopada 1947 r. Mia\u0142 w\u00f3wczas 15 lat i by\u0142 uczniem gimnazjum im. Kr\u00f3la Kazimierza Wielkiego w Bochni. Funkcjonariusze boche\u0144skiego UB przyszli do szko\u0142y i zabrali go w czasie zaj\u0119\u0107 lekcyjnych. 21 listopada 1947 r. po udanej akcji w K\u0142aju na podw\u00f3rko PUBP w Bochni zajecha\u0142 samoch\u00f3d ci\u0119\u017carowy, na kt\u00f3rym przywieziono rannego ostatniego zast\u0119pc\u0119 kpt. Jana Dubaniowskiego "Salwy", Eugeniusza Ga\u0142ata "S\u0119pa", kt\u00f3ry mia\u0142 przestrzelone kolano oraz zw\u0142oki Zdzis\u0142awa Koniecznego "Ryszarda". Cia\u0142o "Ryszarda" zrzucono z ci\u0119\u017car\u00f3wki w b\u0142oto. Ubowcy mieli zwyczaj, \u017ce podchodzili i kopali le\u017c\u0105ce zw\u0142oki "bandyt\u00f3w". Zdzis\u0142awowi Ga\u0142atowi wydano wiadro z zimn\u0105 wod\u0105 i szmat\u0119, aby obmy\u0142 z krwi cia\u0142o zabitego.\u00a0
<\/font><\/div>\n
Z. Ga\u0142at zosta\u0142 ponownie aresztowany, gdy 7 grudnia 1947 r., w kolejnej zasadzce w K\u0142aju, uj\u0119to jeszcze jednego "Salwowca", W\u0142adys\u0142awa Migda\u0142a "Ordona", kt\u00f3ry by\u0142 kuzynem Ga\u0142at\u00f3w. Towarzysz\u0105cy "Ordonowi", J\u00f3zef Gar\u015bcia "Zryw" zastrzeli\u0142 si\u0119 podczas pr\u00f3by aresztowania. Przy Migdale znaleziono szkic budynku PUBP Bochnia. Partyzanci mieli podj\u0105\u0107 pr\u00f3b\u0119 jego rozbicia. W toku przes\u0142uchania ustalono jego autora. By\u0142 nim Zdzis\u0142aw Ga\u0142at.
<\/font><\/div>\n
Bracia Ga\u0142atowie po raz ostatni widzieli si\u0119 w wi\u0119zieniu Montelupich w Krakowie. Jako \u017ce Eugeniusz Ga\u0142at "S\u0119p" mia\u0142 amputowan\u0105 nog\u0119, na egzekucj\u0119 zosta\u0142 wniesiony na plecach przez W\u0142adys\u0142awa Migda\u0142a "Ordona". Obaj zostali zamordowani 11 maja 1948 r. i pochowani na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
<\/font><\/p>\n
\n
(Na podstawie wspomnie\u0144 Zdzis\u0142awa Ga\u0142ata, oprac. G. Gawe\u0142)<\/font><\/font><\/div>\n
<\/div>\n
\"\"<\/div>\n

\u017bo\u0142nierze oddzia\u0142u kpt. Jana Dubaniowskiego "Salwy"<\/a>. Dow\u00f3dca stoi w \u015brodku.<\/span><\/font><\/p>\n

Kapitan Jan Dubaniowski "Salwa"<\/a><\/b> jako jeden z nielicznych dow\u00f3dc\u00f3w
\nantykomunistycznego podziemia posiada sw\u00f3j gr\u00f3b. Zosta\u0142 pochowany na
\ncmentarzu parafialnym w Zakliczynie<\/span> (w powiecie tarnowskim, woj. ma\u0142opolskie)<\/a>.<\/p>\n

\"\"<\/div>\n
\"\"Stary gr\u00f3b
\n kpt. Jana Dubaniowskiego "Salwy" na cmentarzu w Zakliczynie. Staraniem
\nrodziny\u00a0zosta\u0142 on zdemontowany i w 2015 <\/span><\/font>roku <\/span><\/font>zosta\u0142 wybudowany i po\u015bwi\u0119cony
\nnowy nagrobek (zdj\u0119cie poni\u017cej).
\"\"
<\/span><\/font>
\"\"
Kpt. Jan Dubaniowski "Salwa", zdj\u0119cie powojenne (archiwum rodzinne).<\/i><\/font><\/p>\n
\n<\/div>\n
\"\"<\/a>
<\/span>
\nGrzegorz Gawe\u0142
Kapitan Jan Dubaniowski "Salwa" 1912-1947<\/em><\/span>
Wydawnictwo CB, Warszawa 2016, ss. 220, oprawa mi\u0119kka, format\u00a0 165×235.<\/span>
<\/strong>
Cho\u0107 od \u015bmierci kpt. Jana Dubaniowskiego "Salwy"<\/strong><\/a> mija ju\u017c prawie 70 lat, to w dalszym <\/span><\/span>ci\u0105gu pozostaje on postaci\u0105 ma\u0142o znan\u0105. Wielu spo\u015br\u00f3d dow\u00f3dc\u00f3w niepodleg\u0142o\u015bciowego <\/span><\/span>zrywu doczeka\u0142o si\u0119 nale\u017cytego upami\u0119tnienia w postaci rzetelnie <\/span><\/span>udokumentowanych pozycji wydawniczych powsta\u0142ych w Polsce po okresie transformacji <\/span><\/span>ustrojowej. Szerokie zainteresowanie spo\u0142eczne t\u0105 tematyk\u0105 stanowi odpowiedni <\/span><\/span>moment dla przywr\u00f3cenie pami\u0119ci o J. Dubaniowskim, a niniejsza praca ma <\/span><\/span>na celu wype\u0142ni\u0107 t\u0119 luk\u0119. Dotychczasowe publikacje po\u015bwi\u0119cone tej postaci skupiaj\u0105 <\/span><\/span>si\u0119 na okresie powojennym, gdy ponownie stan\u0105\u0142 do walki, tym razem z komunistycznym <\/span><\/span>zniewoleniem, organizuj\u0105c na ziemi boche\u0144skiej „\u017bandarmeri\u0119”, przekszta\u0142con\u0105 <\/span><\/span>nast\u0119pnie w sta\u0142y oddzia\u0142 partyzancki pod nazw\u0105 „Salwa”, a nast\u0119pnie <\/span><\/span>w grup\u0119 NSZ „Salwa”. O okresie dzia\u0142alno\u015bci tego \u017co\u0142nierza w czasie okupacji niemieckiej <\/span><\/span>oraz o latach wcze\u015bniejszych wiemy bardzo ma\u0142o – tyle ile ujawni\u0142 sam kpt. <\/span><\/span>J. Dubaniowski w swoim o\u015bwiadczeniu. Na zawarte w tym dokumencie informacje <\/span><\/span>powo\u0142uj\u0105 si\u0119 wszyscy pisz\u0105cy na ten temat autorzy. Ju\u017c z samych zawartych tam <\/span><\/span>og\u00f3lnych danych wynika, \u017ce jest to \u017co\u0142nierz, kt\u00f3rego losami warto zainteresowa\u0107 si\u0119 <\/span><\/span>szerzej. Fragmentaryczno\u015b\u0107 wiedzy na ten temat sk\u0142ania do podj\u0119cia pr\u00f3by przedstawienia <\/span><\/span>historii tego cz\u0142owieka w ca\u0142o\u015bci, ze szczeg\u00f3lnym uwzgl\u0119dnieniem jego <\/span><\/span>bogatej s\u0142u\u017cby. Ksi\u0105\u017cka ta zadedykowana jest nie tylko J. Dubaniowskiemu, ale te\u017c <\/span><\/span>jego \u017co\u0142nierzom wywodz\u0105cym si\u0119 z podkrakowskich wiosek, kt\u00f3rzy jeszcze raz stan\u0119li <\/span><\/span>do walki o niepodleg\u0142o\u015b\u0107 Polski, wierni z\u0142o\u017conej przysi\u0119dze.<\/span><\/span><\/p>\n
(fragment wst\u0119pu)<\/strong><\/span><\/div>\n

<\/strong><\/span><\/div>\n
\n
\n
Ksi\u0105\u017cka do nabycia m.in.:<\/u><\/b><\/font><\/p>\n