{"id":1736,"date":"2020-10-06T08:03:09","date_gmt":"2020-10-06T06:03:09","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/?p=1736"},"modified":"2020-12-08T15:18:30","modified_gmt":"2020-12-08T14:18:30","slug":"68-rocznica-smierci-ppor-zelaznego","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=1736","title":{"rendered":"69. rocznica \u015bmierci ppor. „\u017belaznego”"},"content":{"rendered":"\n
\n
\n
\n
\n
69. rocznica \u015bmierci ppor. Edwarda Taraszkiewicza „\u017belaznego”<\/a><\/strong><\/span><\/span><\/div>\n
 <\/div>\n
\u2026Nie dajmy zgin\u0105\u0107 poleg\u0142ym.<\/em><\/strong>
Zbigniew Herbert<\/div>\n

\"\"\"\"<\/p>\n

Ppor. Edward Taraszkiewicz „\u017belazny” <\/span><\/div>\n
 <\/div>\n
69 <\/span>lat temu, 6 pa\u017adziernika 1951 roku, we wczesnych godzinach rannych <\/span>Grupa Operacyjna „W”, <\/span>z\u0142o\u017cona z dw\u00f3ch batalion\u00f3w I i III Brygady KBW, wzmocniona funkcjonariuszami WUBP z Lublina i PUBP we W\u0142odawie (ok. 600 ludzi), okr\u0105\u017cy\u0142a <\/span>znajduj\u0105ce si\u0119 w Zbere\u017cu<\/a> nad Bugiem [pow. W\u0142odawa<\/a>] <\/span>zabudowania Teodora Kaszczuka, w kt\u00f3rych kwaterowa\u0142 ostatni dow\u00f3dca <\/span>oddzia\u0142u partyzanckiego Obwodu WiN W\u0142odawa ppor. Edward Taraszkiewicz <\/span>„\u017belazny” wraz z trzema \u017co\u0142nierzami: J\u00f3zefem Doma\u0144skim „\u0141ukaszem”, <\/span>Stanis\u0142awem Marciniakiem „Niewinnym” i Stanis\u0142awem Torbiczem „Kazikiem”.<\/span>
\n

\"\"
Ppor. Edward Taraszkiewicz „Grot”, „\u017belazny”. Zima 1946\/1947.<\/p>\n

W trakcie zamykania linii okr\u0105\u017cenia „\u017belazny” podj\u0105\u0142 pr\u00f3b\u0119 przebicia si\u0119 <\/span>przez kordon ob\u0142awy. Ostrzeliwuj\u0105c si\u0119, partyzanci przerwali pierwsz\u0105 <\/span>lini\u0119 okr\u0105\u017cenia, po czym napotkali stoj\u0105ce przy drodze samochody KBW.<\/span>
Podchodz\u0105c do szofer\u00f3w podali si\u0119 za pracownik\u00f3w UB, co zdezorientowa\u0142o <\/span>\u017co\u0142nierzy i pozwoli\u0142o na ich obezw\u0142adnienie. „\u017belazny” kaza\u0142 jednemu z <\/span>nich wie\u017a\u0107 ich poza zasi\u0119g ob\u0142awy, jednak ten skierowa\u0142 samoch\u00f3d wprost na <\/span>operuj\u0105cy w pobli\u017cu 2. pluton 1. kompanii 1. Brygady KBW.<\/span>
Doje\u017cd\u017caj\u0105c do miejsca postoju wojska szofer uspokoi\u0142 „\u017belaznego”, \u017ce <\/span>jest tutaj tylko kilku \u017co\u0142nierzy, nast\u0119pnie nagle zatrzyma\u0142 samoch\u00f3d i <\/span>wyskakuj\u0105c z niego krzykn\u0105\u0142: ognia, w samochodzie banda!…<\/em><\/strong> [google maps]<\/a><\/span>
\"\"
Czerwiec 1947. Od lewej: Henryk Wybranowski „Tarzan” (\u2020 6 XI 1948), Edward Taraszkiewicz „\u017belazny” (\u2020 6 X 1951), Mieczys\u0142aw Ma\u0142ecki „Sok\u00f3\u0142” (\u2020 11 XI 1947), Stanis\u0142aw Paku\u0142a „Krzewina” (skazany na 10 lat wi\u0119zienia).
\"\"
Edward Taraszkiewicz ps. \u201eGrot\u201d, \u201e\u017belazny\u201d, pocz\u0105tek maja 1951 r.

W trakcie <\/span>kr\u00f3tkiego starcia, jakie si\u0119 wywi\u0105za\u0142o, polegli „\u017belazny” i „Kazik”. <\/span>Uj\u0119to ci\u0119\u017cko rannego „\u0141ukasza” i \u201eNiewinnego”. Podczas ostrza\u0142u <\/span>zabudowa\u0144, w kt\u00f3rych ukrywali si\u0119 partyzanci, zostali zabici gospodarze \u2013 <\/span>Teodor i Natalia Kaszczuk. Ze strony komunist\u00f3w zgin\u0119\u0142o 5<\/span> \u017co\u0142nierzy KBW, jeden oficer WUBP, rannych zosta\u0142o trzech <\/span>\u017co\u0142nierzy KBW.<\/span>
\"\"<\/a>
Zbere\u017ce (pow. W\u0142odawa). Miejsce ostatniej walki ppor. „\u017belaznego”. Zdj\u0119cie wykonane przez UB po tragicznych wydarzeniach 6 X 1951 r. Mi\u0119dzy domami widoczna droga, kt\u00f3r\u0105 pr\u00f3bowali si\u0119 przebi\u0107 „\u017belazny” i jego ludzie. Po prawej stronie widoczny dom s\u0119dziego Dremlaka (stoi do dzi\u015b). Czerwonym krzy\u017cykiem oznaczono przybli\u017cone miejsce \u015bmierci ppor. Edwarda Taraszkiewicza „\u017belaznego”, w kt\u00f3rym obecnie stoi pami\u0105tkowa kapliczka. [kliknij w zdj\u0119cie aby powi\u0119kszy\u0107].
\"\"
Obecny widok drogi i domu s\u0119dziego Dremlaka. Dom z lewej strony ju\u017c nie istnieje.
\"\"
Zbere\u017ce (pow. W\u0142odawa). Obecny widok miejsca rozlokowania sztabu Grupy Operacyjnej i \u015bmierci ppor. „\u017belaznego”.<\/p>\n

Po <\/span>likwidacji oddzia\u0142u na podstawie zezna\u0144 zatrzymanych aresztowano <\/span>kilkadziesi\u0105t os\u00f3b, kt\u00f3re pomaga\u0142y \u201e\u017belaznemu”. 7 pa\u017adziernika 1951 r. <\/span>aresztowano Romana Dobrowolskiego \u201eOstro\u017cnego”, u kt\u00f3rego znaleziono <\/span>archiwum oddzia\u0142u. W pokazowym procesie na sesji wyjazdowej w Urszulinie <\/span>skazano go na \u015bmier\u0107 i 3 grudnia 1951 r. zamordowano w wi\u0119zieniu na <\/span>Zamku w Lublinie. Jego siostra Janina Dobrowolska skazana zosta\u0142a na 12 <\/span>lat wi\u0119zienia.<\/span>
\"\"\"\"
Roman Dobrowolski ps. „Ostro\u017cny”, wsp\u00f3\u0142pracownik oddzia\u0142u \u201e\u017belaznego\u201d, aresztowany 7 pa\u017adziernika 1951 r., skazany na \u015bmier\u0107 i 3 grudnia 1951 r. zamordowany na Zamku w Lublinie.<\/p>\n

„\u0141ukasz” i „Niewinny” <\/span>14 sierpnia 1952 r. zostali skazani przez Wojskowy S\u0105d Rejonowy w <\/span>Lublinie, na sesji wyjazdowej we W\u0142odawie, na kar\u0119 \u015bmierci. Wyroki <\/span>wykonano 12 stycznia 1953 r. w wi\u0119zieniu na Zamku w Lublinie. W tym <\/span>samym procesie na kar\u0119 \u015bmierci skazana zosta\u0142a Regina Ozga „Lilka”, <\/span>kt\u00f3rej wymiar kary zamieniono na do\u017cywotnie wi\u0119zienie. Za wsp\u00f3\u0142prac\u0119 z <\/span>oddzia\u0142em „\u017belaznego” skazano r\u00f3wnie\u017c trzech braci Kaszczuk\u00f3w: <\/span>Stanis\u0142awa \u2013 na kar\u0119 do\u017cywotniego wi\u0119zienia; J\u00f3zefa \u2013 na kar\u0119 12 lat <\/span>wi\u0119zienia, i Bronis\u0142awa \u2013 na kar\u0119 10 lat wi\u0119zienia.<\/span>
\"\"\"\"
J\u00f3zef Doma\u0144ski „\u0141ukasz”, zamordowany 12 I 1953 r.
\"\"\"\"
Stanis\u0142aw Marciniak „Niewinny”, zamordowany 12 I 1953 r.<\/p>\n

Ten <\/span>kr\u00f3tki opis ostatnich akord\u00f3w wieloletniej walki „\u017belaznego” i jego <\/span>ludzi z komunistami to si\u0142\u0105 rzeczy suche fakty. Nie pozwalaj\u0105 zrozumie\u0107, <\/span>co czuli ci walcz\u0105cy do ko\u0144ca, bez nadziei na zwyci\u0119stwo, \u017co\u0142nierze <\/span>sprawy wolno\u015bci. By\u0107 mo\u017ce cho\u0107 troch\u0119 pomocne w tym b\u0119d\u0105 wyj\u0105tki z listu <\/span>„\u017belaznego” do siostry Rozalii napisanego na pocz\u0105tku 1951 r., a wi\u0119c <\/span>kilka miesi\u0119cy przed \u015bmierci\u0105:<\/span><\/p>\n

\n
[\u2026] Gdy przypomn\u0119 sobie tylu koleg\u00f3w i naszych najlepszych ludzi, kt\u00f3rzy nam pomagali i kt\u00f3rych ko\u015bci popr\u00f3chnia\u0142y, mimowolnie mnie d\u0142awi, a dla <\/em><\/span>przyk\u0142adu przytocz\u0119 niekt\u00f3re fakty i szczeg\u00f3\u0142y. W roku 1946 grupa nasza <\/span><\/em>liczy\u0142a 48 ludzi, dzi\u015b z nich zosta\u0142em tylko sam jeden, wszyscy niemal <\/span><\/em>z\u0142o\u017cyli swe m\u0142ode \u017cycie na szali Ojczyzny. Wszystkie grupy, kt\u00f3re <\/span><\/em>operowa\u0142y w tym czasie na terenie Lubelszczyzny spotka\u0142 taki sam los i <\/span><\/em>koniec. Ci, co zostali, to tylko jednostki, kt\u00f3re tylko cudem Bo\u017cym \u017cyj\u0105 <\/span><\/em>i dalej nios\u0105 sztandary swoich rozbitych oddzia\u0142\u00f3w.<\/em> [\u2026]. Jakiego <\/em><\/span>trzeba hartu ducha i si\u0142, aby ludzie tacy jak my mogli w tak okropnych <\/span><\/em>warunkach pracowa\u0107, a praca, kt\u00f3r\u0105 wykonali\u015bmy, to praca bezcenna, kt\u00f3ra <\/span><\/em>obecnie nie ma znaczenia, lecz z chwil\u0105 wybuchu b\u0119dzie na pewno mia\u0142a <\/span><\/em>znaczenie bardzo du\u017ce. Czy to jest praca dla swoich w\u0142asnych korzy\u015bci? <\/span><\/em>Na pewno nie!<\/em> [\u2026]. O ile \u017cyj\u0119 <\/em><\/span>do tej pory, przypisuj\u0119 to \u0142asce najwy\u017cszego Boga. Inny cz\u0142owiek na <\/span><\/em>moim miejscu, maj\u0105c bro\u0144 i b\u0119d\u0105c w takim podziemiu, na pewno sta\u0142by si\u0119 <\/span><\/em>wykoleje\u0144cem, jednak gdy chodzi o mnie, to zawsze gor\u0105co Boga prosz\u0119 w <\/span><\/em>codziennym r\u00f3\u017ca\u0144cu, by mi da\u0142 si\u0142\u0119 wytrwa\u0107 w tej ci\u0119\u017ckiej pracy i <\/span><\/em>trudach, kt\u00f3ry d\u017awigam na swych barkach. Widocznie B\u00f3g dobry iskierk\u0119 <\/span><\/em>\u0142aski [ma] dla mnie, bo naprawd\u0119 przez tyle lat walki r\u0119ce moje nie splami\u0142y si\u0119 niczym brudnym czy czyj\u0105\u015b krzywd\u0105. <\/em>[\u2026].<\/span><\/div>\n<\/blockquote>\n

Do dzi\u015b miejsca poch\u00f3wku \u201e\u017belaznego” i zdecydowanej wi\u0119kszo\u015bci jego podkomendnych pozostaj\u0105 nieznane\u2026<\/b><\/span><\/p>\n

<\/div>\n
4 pa\u017adziernika 2018 r., na dwa dni przed 67. rocznic\u0105 \u015bmierci ppor. „\u017belaznego”, w Pa\u0142acu Prezydenckim og\u0142oszono kolejne 21 nazwisk zidentyfikowanych ofiar re\u017cimu komunistycznego oraz niemieckiego<\/a>.<\/b><\/span><\/div>\n
 <\/b><\/span><\/div>\n
W\u015br\u00f3d odnalezionych i zidentyfikowanych znale\u017ali si\u0119 r\u00f3wnie\u017c dwaj ostatni \u017co\u0142nierze ppor. Edwarda Taraszkiewicza „\u017belaznego”: J\u00f3zef Doma\u0144ski „\u0141ukasz” oraz Stanis\u0142aw Marciniak „Niewinny”. Ich szcz\u0105tki odkryto w listopadzie 2017 r. podczas prac ekshumacyjnych prowadzonych przez IPN na Cmentarzu Rzymskokatolickim przy ul. Unickiej w Lublinie.<\/b><\/span>
\"\"<\/div>\n
\"\"<\/div>\n
J\u00f3zef Doma\u0144ski pseud. \u201ePawe\u0142\u201d, \u201e\u0141ukasz\u201d, \u201eZnicz\u201d , \u017co\u0142nierz Armii Krajowej \u2013 Zrzeszenia \u201eWolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107\u201d<\/b><\/span><\/div>\n

<\/b>Urodzi\u0142 si\u0119 2 marca 1920 r. w m. D\u0105bie w pow. \u0141\u0119czyca. By\u0142 synem W\u0142adys\u0142awa i Marii z d. Ga\u0142amon. W lipcu 1946 r. wst\u0105pi\u0142 do oddzia\u0142u J\u00f3zefa Struga pseud. \u201dOrdon\u201d z Obwodu WiN W\u0142odawa. We wrze\u015bniu 1946 r. zosta\u0142 przeniesiony do oddzia\u0142u \u017candarmerii Antoniego Chomy pseud. \u201eBatory\u201d. Po \u015bmierci dow\u00f3dcy, w lutym 1947 r. do\u0142\u0105czy\u0142 ponownie pod komend\u0119 \u201eOrdona\u201d. W czasie amnestii 1947 r. nie ujawni\u0142 si\u0119. Po \u015bmierci \u201eOrdona\u201d pozostawa\u0142 kolejno pod komend\u0105 jego zast\u0119pc\u00f3w Stanis\u0142awa Falkiewicza pseud. \u201eRy\u015b\u201d i Stanis\u0142awa Marciniaka pseud. \u201eNiewinny\u201d. Grupa uleg\u0142a rozpadowi w maju 1948 r. Do jesieni 1949 r. ukrywa\u0142 si\u0119 samotnie w konspiracyjnych kwaterach. W listopadzie 1949 r. do\u0142\u0105czy\u0142 do oddzia\u0142u Edwarda Taraszkiewicza pseud. \u201e\u017belazny\u201d. 6 pa\u017adziernika 1951 r. czteroosobowa grupa \u201e\u017belaznego\u201d zosta\u0142a osaczona w kol. \u017bbere\u017ce w pow. W\u0142odawa przez grup\u0119 operacyjn\u0105 UB-KBW. Rannego w czasie walki J\u00f3zefa Doma\u0144skiego aresztowano i przetransportowano do siedziby Powiatowego Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego we W\u0142odawie. Stamt\u0105d przeniesiono go do Wojew\u00f3dzkiego Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego w Lublinie, a nast\u0119pnie osadzono w wi\u0119zieniu na Zamku. Przeszed\u0142 intensywne i ci\u0119\u017ckie \u015bledztwo. 14 sierpnia 1952 r. zosta\u0142 skazany przez Wojskowy S\u0105d Rejonowy w Lublinie na kar\u0119 \u015bmierci. Wyrok wykonano 12 stycznia 1953 r. na Zamku w Lublinie. Szcz\u0105tki J\u00f3zefa Doma\u0144skiego odkryto w listopadzie 2017 r. podczas prac ekshumacyjnych prowadzonych na Cmentarzu Rzymskokatolickim przy ul. Unickiej w Lublinie.<\/b><\/span>
<\/span><\/b><\/div>\n
\"\"<\/span>
<\/b><\/div>\n
Stanis\u0142aw Marciniak pseud. \u201eNiewinny\u201d, \u201eJanusz\u201d, \u017co\u0142nierz Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich, Armii Krajowej \u2013 Zrzeszenia \u201eWolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107\u201d<\/span><\/b><\/div>\n
 <\/span><\/div>\n
Urodzi\u0142 si\u0119 1 sierpnia 1915 r. w miejscowo\u015bci Drat\u00f3w w powiecie lubartowskim. By\u0142 synem Stanis\u0142awa i J\u00f3zefy z d. Ozga. W latach 1937 \u2013 1938 odby\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 wojskow\u0105 w 12. Pu\u0142ku U\u0142an\u00f3w Podolskich. W okresie niemieckiej okupacji by\u0142 \u017co\u0142nierzem Batalion\u00f3w Ch\u0142opskich na plac\u00f3wce w Abramowie. Od stycznia 1946 r. by\u0142 cz\u0142onkiem oddzia\u0142u J\u00f3zefa Struga \u201eOrdona\u201d. Ujawni\u0142 si\u0119 w 1947 r. przed Powiatowym Urz\u0119dem Bezpiecze\u0144stwa Publicznego w Che\u0142mie, jednak pozosta\u0142 dalej w konspiracji. Po \u015bmierci \u201eOrdona\u201d i jego zast\u0119pcy Stanis\u0142awa Falkiewicza pseud. \u201eRy\u015b\u201d, przej\u0105\u0142 w grudniu 1947 r. komend\u0119 nad oddzia\u0142em. Grupa przetrwa\u0142a w terenie do maja 1948 r., kiedy uleg\u0142a rozpadowi. Marciniak wyjecha\u0142 w\u00f3wczas na Ziemie Odzyskane, a nast\u0119pnie do P\u0142ocka. Pracowa\u0142 w stoczni rzecznej w P\u0142ocku jako stra\u017cak i stra\u017cnik przemys\u0142owy. Poszukiwany przez UB, powr\u00f3ci\u0142 we wrze\u015bniu 1951 r. na Lubelszczyzn\u0119 i do\u0142\u0105czy\u0142 do oddzia\u0142u Edwarda Taraszkiewicza pseud. \u201e\u017belazny\u201d. Zosta\u0142 aresztowany 6 pa\u017adziernika 1951 r. w wyniku ob\u0142awy zorganizowanej przez UB-KBW w kolonii Zbere\u017ce nad Bugiem i przewieziony do Powiatowego Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego we W\u0142odawie. Stamt\u0105d zosta\u0142 przeniesiony do Wojew\u00f3dzkiego Urz\u0119du Bezpiecze\u0144stwa Publicznego w Lublinie, a nast\u0119pnie osadzony w wi\u0119zieniu na Zamku w Lublinie. Przeszed\u0142 intensywne i ci\u0119\u017ckie \u015bledztwo. Wojskowy S\u0105d Rejonowy w Lublinie 14 sierpnia 1952 r. skaza\u0142 Marciniaka na kar\u0119 \u015bmierci, kt\u00f3r\u0105 wykonano 12 stycznia 1953 r. w wi\u0119zieniu na Zamku w Lublinie. Szcz\u0105tki Stanis\u0142awa Marciniaka odkryto w listopadzie 2017 r. podczas prac ekshumacyjnych prowadzonych przez IPN na Cmentarzu Rzymskokatolickim przy ul. Unickiej w Lublinie.<\/b><\/span>
Ppor.<\/span> „\u017belazny” poleg\u0142 maj\u0105c 30 lat, z kt\u00f3rych 6 po\u015bwi\u0119ci\u0142 na bezkompromisow\u0105<\/span> walk\u0119 z komunistycznym zniewoleniem, najpierw jako z-ca dow\u00f3dcy w<\/span> oddziale swojego brata por. Leona Taraszkiewicza „Jastrz\u0119bia”<\/a>, a po jego \u015bmierci 3 I 1947 r. dowodz\u0105c pozosta\u0142ymi u jego boku strace\u0144cami.<\/span> Przez <\/span>p\u00f3\u0142 wieku komuni\u015bci, by zniszczy\u0107 pami\u0119\u0107 o braciach Taraszkiewiczach i<\/span> ich \u017co\u0142nierzach, pi\u00f3rami us\u0142u\u017cnych propagandzist\u00f3w i literat\u00f3w zrobili z<\/span> nich pospolitych bandyt\u00f3w, patologicznych morderc\u00f3w. Dopiero po 1989 r.<\/span> powoli zacz\u0119\u0142a przebija\u0107 si\u0119 do opinii publicznej prawda o tych<\/span> ostatnich bohaterach Antykomunistycznego Powstania, lecz nawet w wolnej<\/span> Polsce potrzeba by\u0142o prawie 20 lat by mogli zosta\u0107 upami\u0119tnieni tak jak<\/span> na to zas\u0142u\u017cyli \u2013 okaza\u0142ym pomnikiem w reprezentacyjnym miejscu ich rodzinnej W\u0142odawy<\/a>, wybudowanym dzi\u0119ki staraniom Fundacji \u201ePami\u0119tamy\u201d<\/a>. [google maps]
<\/strong><\/a><\/span>
Swoistym<\/span> dope\u0142nieniem elementarnej sprawiedliwo\u015bci i oddaniem im ho\u0142du by\u0142o<\/span> nadanie przez Prezydenta RP Lecha Kaczy\u0144skiego,  postanowieniem z dnia<\/span> 20 sierpnia 2009 r. \u201eza wybitne zas\u0142ugi dla niepodleg\u0142o\u015bci<\/span> Rzeczypospolitej Polskiej\u201d, po\u015bmiertnie obu braciom \u2013 \u201eJastrz\u0119biowi\u201d i \u201e\u017belaznemu\u201d \u2013 Krzy\u017cy Wielkich Orderu Odrodzenia Polski \u2013 Polonia Restituta<\/a>,<\/span> jednego z najwy\u017cszych polskich odznacze\u0144 pa\u0144stwowych. 25 wrze\u015bnia 2010<\/span> r. w imieniu dow\u00f3dc\u00f3w odebra\u0142a je ich siostra, Pani Rozalia<\/span> Taraszkiewicz-Otta.<\/span>
\"\"<\/span>
Rozalia Tarszkiewicz-Otta, siostra por. „Jastrz\u0119bia” i ppor. „\u017belaznego”, 25 IX 2010 r.<\/b><\/div>\n
 <\/div>\n
\n

28 wrze\u015bnia 2012 r. na \u015bcianie budynku Urz\u0119du Miejskiego w Parczewie ods\u0142oni\u0119to mural po\u015bwi\u0119cony \u017bo\u0142nierzom Wykl\u0119tym<\/a> z oddzia\u0142u ppor. Edwarda Taraszkiewicza „\u017belaznego”.<\/span>
Uroczysto\u015b\u0107 u\u015bwietni\u0142 swoj\u0105 obecno\u015bci\u0105 mjr Stanis\u0142aw Paku\u0142a „Krzewina”, <\/span>jeden z bohater\u00f3w, kt\u00f3rego wizerunek upami\u0119tniono na muralu, a zarazem <\/span>adiutant i ostatni \u017cyj\u0105cy \u017co\u0142nierz ppor. „\u017belaznego”.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/div>\n
[kliknij w zdj\u0119cie aby powi\u0119kszy\u0107]<\/strong>
\"\"<\/a>
[kliknij w zdj\u0119cie aby powi\u0119kszy\u0107]<\/strong><\/div>\n<\/div>\n
 <\/b><\/div>\n
16 lipca 2017 r. we W\u0142odawie odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci pogrzebowe ppor. Leona Taraszkiewicza „Jastrz\u0119bia.<\/span><\/a>
<\/span><\/b>Jego szcz\u0105tki wydobyto 28 listopada 2016 r. w czasie prac <\/span><\/span>ekshumacyjnych na cmentarzu parafialnym w Siemieniu. Informacj\u0119 o ich<\/span> identyfikacji podano do publicznej wiadomo\u015bci 21 kwietnia 2017 r.<\/span> Dow\u00f3dc\u0119<\/span> oddzia\u0142u partyzanckiego Zrzeszenia „Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107” Obwodu W\u0142odawa pochowano<\/span> na<\/span> Cmentarzu Wojennym we W\u0142odawie, przy ul. Lubelskiej, ok. 300 m od jego<\/span> rodzinnego domu.<\/span><\/span><\/div>\n
Miejsce spoczynku ppor. „Jastrz\u0119bia” jest r\u00f3wnie\u017c symboliczn\u0105 mogi\u0142\u0105 jego brata i zast\u0119pcy ppor. Edwarda Taraszkiewicza „\u017belaznego”, kt\u00f3rego miejsce poch\u00f3wku jak dot\u0105d pozostaje nieznane.<\/span>
\"\"<\/b><\/div>\n
\"\"
<\/b>W\u0142odawa, ul. Lubelska, Cmentarz Wojenny \u017bo\u0142nierzy Wojska Polskiego \u2013 miejsce spoczynku ppor. Leona  Taraszkiewicza „Jastrz\u0119bia” i symboliczna mogi\u0142a jego brata i zast\u0119pcy ppor. Edwarda Taraszkiewicza „\u017belaznego”, kt\u00f3rego miejsce poch\u00f3wku jak dot\u0105d pozostaje nieznane.<\/span><\/div>\n

GLORIA VICTIS !!!<\/span><\/b>\n

Poni\u017cej zdj\u0119cia wykonane przez bandyt\u00f3w z UB 6 pa\u017adziernika 1951 r. na dziedzi\u0144cu PUBP we W\u0142odawie. Le\u017c\u0105 zabici: Stanis\u0142aw Torbicz „Kazik” (z lewej) i Edward Taraszkiewicz „\u017belazny” (z prawej). W \u015brodku siedzi Stanis\u0142aw Marciniak „Niewinny”, skazany na kar\u0119 \u015bmierci, zamordowany wraz z J\u00f3zefem Doma\u0144skim „\u0141ukaszem” 12 stycznia 1953 r. w wi\u0119zieniu na Zamku w Lublinie.
\"\"
\"\"
\"\"
\"\"
Stanis\u0142aw Torbicz ps. „Kazik”. Po\u015bmiertne zdj\u0119cie wykonane przez UB. Na czole widoczna rana po kuli.
\"\"
Po\u015bmiertne zdj\u0119cie ppor. Edwarda Taraszkiewicza „\u017belaznego”, wykonane na dziedzi\u0144cu PUBP we W\u0142odawie 6 X 1951 r. Na ciele widoczny (na granicy zawini\u0119cia koszuli) \u015blad po kuli, kt\u00f3ra go zabi\u0142a.<\/p>\n

\n
\"\"<\/a>
<\/a><\/div>\n

[kliknij, aby obejrze\u0107 program]<\/b><\/span><\/a><\/p>\n

\"\"<\/a>
<\/a><\/p>\n

[kliknij, aby obejrze\u0107 program]<\/span><\/b><\/a><\/div>\n

 <\/p>\n<\/div>\n

Z racji tej tragicznej rocznicy zapraszam do lektury opowie\u015bci przybli\u017caj\u0105cej okoliczno\u015bci, kt\u00f3re doprowadzi\u0142y do osaczenia i \u015bmierci ppor. \u201e\u017belaznego\u201d:<\/b><\/span><\/p>\n<\/div>\n