{"id":113,"date":"2016-09-08T08:15:56","date_gmt":"2016-09-08T06:15:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.podziemiezbrojne.pl\/2016\/09\/08\/70-rocznica-smierci-ppor-lwa\/"},"modified":"2016-09-08T08:15:56","modified_gmt":"2016-09-08T06:15:56","slug":"70-rocznica-smierci-ppor-lwa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wcagowy.pl\/?p=113","title":{"rendered":"70. rocznica \u015bmierci ppor. "Lwa""},"content":{"rendered":"
70. rocznica \u015bmierci ppor. Antoniego Kopaczewskiego "Lwa"<\/b><\/font><\/u><\/p>\n

70 lat temu, 8 wrze\u015bnia 1946 roku, w miejscowo\u015bci Ignasin (Gmina Fajs\u0142awice)<\/a> w walce z grup\u0105 operacyjn\u0105 UB-MO poleg\u0142 podporucznik Antoni Kopaczewski "Lew" wraz z pi\u0119cioma podkomendnymi. <\/b>
\"\"\"\"<\/span>
<\/span>ppor. Antoni Kopaczewski "Lew"<\/b><\/span><\/font>
<\/span><\/font>
<\/span><\/font>Antoni Kopaczewski "Lew"<\/b>
\n – jeden z wielu \u017co\u0142nierzy wykl\u0119tych, urodzi\u0142 si\u0119 w roku 1918 w Majdanie
\n Brzezickim pod Piaskami na Lubelszczy\u017anie. W latach trzydziestych
\nuko\u0144czy\u0142 szko\u0142\u0119 podoficersk\u0105 w Nisku i do 1938 r. pe\u0142ni\u0142 s\u0142u\u017cb\u0119 zawodow\u0105
\n w Wojsku Polskim. Prac\u0119 podj\u0119t\u0105 na kolei w Warszawie przerwa\u0142o
\npowo\u0142anie do 43. pp. w R\u00f3wnem i wybuch wojny. Jeszcze we wrze\u015bniu tego
\nroku Antoni Kopaczewski przedosta\u0142 si\u0119 w rodzinne strony i szybko
\nw\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do pierwszej organizacji konspiracyjnej powstaj\u0105cej na tym
\nterenie – „Baon\u00f3w Zemsty”, zorganizowanej przez miejscowego komendanta
\nZwi\u0105zku Strzeleckiego, Jerzego Drylskiego. Po rozbiciu tej organizacji
\nprzez Niemc\u00f3w, nieustannie ukrywaj\u0105c si\u0119 przed poszukuj\u0105cym go okupantem
\n zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z konspiracj\u0105 ZWZ-AK w Piaskach.
\"\"
Partyzanci z oddzia\u0142u Antoniego Kopaczewskiego "Lwa".<\/span><\/font>
<\/span><\/font>
<\/span><\/font>Po
\n wkroczeniu Armii Czerwonej i aresztowaniu m.in. szefa plac\u00f3wki AK w
\nPiaskach, „Lew” odbudowa\u0142 struktury konspiracyjne. Jesieni\u0105 1945 r. po
\nzdemaskowaniu rzeczywistych intencji autor\u00f3w amnestii og\u0142oszonej dla
\n\u017co\u0142nierzy podziemia niepodleg\u0142o\u015bciowego Antoni Kopaczewski wszed\u0142 do
\norganizacji „Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107”. W ko\u0144cu sierpnia 1946 r. kpt. Zdzis\u0142aw Bro\u0144ski "Uskok"<\/a>, na rozkaz mjr. Hieronima Dekutowskiego "Zapory"<\/a>,
\n przej\u0105\u0142
\nzwierzchnictwo nad licz\u0105cym w\u00f3wczas ok. dziesi\u0119ciu partyzant\u00f3w
\npatrolem Antoniego Kopaczewskiego "Lwa", dzia\u0142aj\u0105cym w\u00f3wczas w powiecie
\nkrasnostawskim, a tym samym\u00a0 podporz\u0105dkowa\u0142 go rozkazom dow\u00f3dcy
\nzgrupowania partyzanckiego Inspektoratu lubelskiego WiN. Oddzia\u0142
\nAntoniego Kopaczewskiego odpowiada\u0142 m.in. za wydawanie konspiracyjnego
\npisma "Wolno\u015b\u0107 i Niezawis\u0142o\u015b\u0107".
\"\"
\u017bo\u0142nierze oddzia\u0142u ppor. Antoniego Kopaczewskiego "Lwa" (stoi pierwszy z lewej). 1946 r.<\/span><\/font>
<\/span><\/font>
<\/span><\/font>8
\n wrze\u015bnia 1946 r. funkcjonariusze UBP z Lublina i Krasnegostawu wsparci
\nprzez milicjant\u00f3w przeprowadzili ob\u0142aw\u0119 na „Lwa” i jego podkomendnych,
\nukrywaj\u0105cych si\u0119 na terenie gospodarstwa zwi\u0105zanej z oddzia\u0142em rodziny
\nDziechan\u00f3w w Ignasinie. W kilkugodzinnej walce, poza dow\u00f3dc\u0105 – ppor. Antonim Kopaczewskim "Lwem", polegli: W\u0142adys\u0142aw Sampolski
\n„Anio\u0142ek”, Stanis\u0142aw P\u0119drak „Poleszuk”, J\u00f3zef Dziachan „Po\u015bcigowy”,
\nTadeusz Dziachan „Le\u015bny”, Wincenty Kisielewski „Lipa”.
W
\n p\u0142on\u0105cych zabudowaniach \u015bmier\u0107 ponie\u015bli tak\u017ce Helena i Stanis\u0142aw
\nDziachan wraz z 4-letni\u0105 c\u00f3rk\u0105 Ann\u0105. Cztery osoby zosta\u0142y aresztowane. Wszyscy uj\u0119ci cz\u0142onkowie i wsp\u00f3\u0142pracownicy oddzia\u0142u otrzymali wieloletnie wyroki wi\u0119zienia.
\"\"
\u017bo\u0142nierze z oddzia\u0142u ppor. "Lwa". Od lewej: Mieczys\u0142aw Pi\u0142at "Rydz", W\u0142adys\u0142aw Sampolski "Anio\u0142".<\/font><\/i><\/p>\n

Przeprowadzenie skutecznej akcji przeciw partyzantom umo\u017cliwi\u0142y bezpiece<\/i> informacje uzyskane od komendanta rejonu organizacji WIN W\u0142adys\u0142awa Zi\u0119tka ps. "Hejna\u0142", "Nieznany", "Kulawy", kt\u00f3ry 8 wrze\u015bnia 1946 r. zosta\u0142 zatrzymany przez U.B. w Lublinie. Podczas brutalnego przes\u0142uchania zezna\u0142, \u017ce w miejscowo\u015bci Ignasin gm. Fajs\u0142awice w gospodarstwie J\u00f3zefa Dziachana cz\u0119sto przebywa Antoni Kopaczewski "Lew" wraz z 5-6 lud\u017ami. Na tej podstawie niezw\u0142ocznie zorganizowano grup\u0119 operacyjn\u0105, z\u0142o\u017con\u0105 z 38 funkcjonariuszy UB i MO i wys\u0142ano j\u0105 na miejsce.<\/p>\n

Oddzia\u0142 „Lwa” posiada\u0142 na Ignasinie dwie wypr\u00f3bowane, sta\u0142e kwatery: zabudowania Joanny Matraszkowej oraz gospodarstwo rodziny Dziachan\u00f3w. Michalina Dziachan\u00f3wna "Sikorka" by\u0142a \u0142\u0105czniczk\u0105 i sanitariuszk\u0105 oddzia\u0142u. 7 wrze\u015bnia dow\u00f3dca partyzant\u00f3w podj\u0105\u0142 decyzj\u0119 o zmianie kwatery; noc z 7 na 8 wrze\u015bnia mia\u0142a by\u0107 ostatni\u0105 sp\u0119dzon\u0105 w gospodarstwie Dziachan\u00f3w. Nad ranem obudzi\u0142y ich odg\u0142osy dalekich strza\u0142\u00f3w. Chwycili za bro\u0144. Za chwil\u0119 z kilku kierunk\u00f3w, ku stodole w kt\u00f3rej spali, posypa\u0142y si\u0119 serie broni maszynowej. Podj\u0119li beznadziejn\u0105 walk\u0119.
Wincenty Kisielewski "Lipa" pierwszy wybieg\u0142 ze stodo\u0142y, prowadz\u0105c na o\u015blep ci\u0105g\u0142y ogie\u0144 ze swego erkaemu. Pad\u0142 martwy po kilkunastu krokach. Wtedy „Lew” krzykn\u0105\u0142 do „Liska”:<\/p>\n

– Le\u0107 do mieszkania! Jak ciebie aresztuj\u0105, powiedz, \u017ce zatrzymali\u015bmy ciebie si\u0142\u0105. Nie znasz nas!<\/i><\/p><\/blockquote>\n

Po tych s\u0142owach „Lew” i „Anio\u0142ek” jednocze\u015bnie wybiegli ze stodo\u0142y, strzelaj\u0105c ze swoich MP-40. Ich automaty umilk\u0142y niemal jednocze\u015bnie, ju\u017c po kilku sekundach. „Lisek” wyjrza\u0142 przez szpar\u0119 w deskach i dostrzeg\u0142 martwego „Lip\u0119”, w innym miejscu nieruchome sylwetki „Lwa” i „Anio\u0142ka”. W \u015brodku pozosta\u0142o ju\u017c tylko dw\u00f3ch – on oraz Tadeusz Dziachan „Le\u015bny”. Ten powiedzia\u0142, rezygnuj\u0105c z ucieczki:<\/p>\n

– Skacz do domu! Ja zostaj\u0119. Mo\u017ce si\u0119 uda…<\/i><\/p><\/blockquote>\n

„Lisek” wypad\u0142 z wr\u00f3t stodo\u0142y i zygzakiem przebieg\u0142 ku mieszkaniu. \u015aciga\u0142 go jadowity syk kul. Dopad\u0142 drzwi sieni, a tam spod jego st\u00f3p dobieg\u0142 go g\u0142os:<\/p>\n

– Tu, do nas!<\/i><\/p><\/blockquote>\n

To by\u0142a piwnica. Skoczy\u0142 do \u015brodka. W p\u00f3\u0142mroku dostrzeg\u0142 sylwetki i twarze ca\u0142ej rodziny Dziachan\u00f3w oraz \u017cony „Anio\u0142ka” – Janiny. Jeszcze nie wiedzia\u0142a, \u017ce od kilku minut jest ju\u017c wdow\u0105.<\/p>\n

Dom podpalony kulami zapalaj\u0105cymi, stan\u0105\u0142 w p\u0142omieniach. To samo sta\u0142o si\u0119 ze stodo\u0142\u0105. Na nieszcz\u0119\u015bcie, w pobli\u017cu otworu piwnicy sta\u0142o kilka work\u00f3w azotniaku. Pod wp\u0142ywem wysokiej temperatury p\u0142on\u0105cego domu, azotniak zacz\u0105\u0142 si\u0119 topi\u0107 wydzielaj\u0105c truj\u0105ce zwi\u0105zki. „Lisek” doradza\u0142, aby trzymali usta jak najbli\u017cej ziemi. Czteroletnia c\u00f3rka Dziachan\u00f3w – Ania, krzycza\u0142a nieprzerwanie, wch\u0142aniaj\u0105c wi\u0119ksze dawki opar\u00f3w azotniaku. Wkr\u00f3tce umilk\u0142a, jak si\u0119 potem oka\u017ce, \u015bmiertelnie zatruta gazem. Jej ojciec uni\u00f3s\u0142 j\u0105 wy\u017cej w nadziei, \u017ce u sufitu piwnicy b\u0119dzie wi\u0119cej czystego powietrza, lecz Ania bezw\u0142adnie ju\u017c zwisa\u0142a z jego ramion. Wkr\u00f3tce i on pad\u0142 nieprzytomny.<\/p>\n

Po dopaleniu si\u0119 ognia, z piwnicy ubecy wydobyli martwych: Stanis\u0142awa Dziachana, jego c\u00f3rk\u0119 Ani\u0119, \u017con\u0119 Helen\u0119 oraz nieprzytomn\u0105 \u017con\u0119 „Anio\u0142a”, a tak\u017ce siostry: Michalin\u0119, („Sikork\u0119”) i W\u0142adys\u0142aw\u0119 Dziachan. „Lisek” wydosta\u0142 si\u0119 o w\u0142asnych si\u0142ach. W \u015bwietle poranka, w otoczeniu ubek\u00f3w ujrza\u0142 „Nieznanego”. Zrozumia\u0142, kto by\u0142 sprawc\u0105 tragedii i jak do niej dosz\u0142o. W pobli\u017cu obory dostrzeg\u0142 kolejn\u0105 ofiar\u0119 pacyfikacji. By\u0142 to J\u00f3zef Dziachan. Noc sp\u0119dza\u0142 w oborze. W trakcie strzelaniny wybieg\u0142 na zewn\u0105trz — i tak ju\u017c zosta\u0142, dziel\u0105c los pozosta\u0142ych ofiar.<\/p>\n

Tadeusz Dziachan „Le\u015bny”, kt\u00f3ry wcze\u015bniej pozosta\u0142 sam w stodole, zaszy\u0142 si\u0119 w s\u0142omie. P\u0142on\u0105ca stodo\u0142a pe\u0142na snopk\u00f3w, ca\u0142kowicie zw\u0119gli\u0142a jego cia\u0142o. Nie pr\u00f3bowa\u0142 ucieka\u0107. Wola\u0142 \u015bmier\u0107 w p\u0142omieniach ni\u017c kule ubek\u00f3w lub tortury. Przez kilka dni nikt nie wiedzia\u0142 czy prze\u017cy\u0142, uciek\u0142, co si\u0119 z nim sta\u0142o. \u017bywiono nadziej\u0119, \u017ce by\u0142 jedynym, kt\u00f3ry zdo\u0142a\u0142 wymkn\u0105\u0107 si\u0119 ze stodo\u0142y. Po kilku dniach, pod szcz\u0105tkami spalonej stodo\u0142y, znaleziono i rozpoznano jego zw\u0119glone zw\u0142oki.<\/p>\n

Po\u015brednim sprawc\u0105 stuprocentowego sukcesu ubek\u00f3w, okaza\u0142 si\u0119 Stanis\u0142aw P\u0119drak "Poleszuk". W nocy zszed\u0142 z warty, uda\u0142 si\u0119 do s\u0105siednich zabudowa\u0144 odleg\u0142ych od Dziachan\u00f3w o oko\u0142o 150 metr\u00f3w. Nad ranem zosta\u0142 zaalarmowany warkotem zbli\u017caj\u0105cych si\u0119 dw\u00f3ch samochod\u00f3w – chevroleta<\/i> i studebakera<\/i>. Na widok wysypuj\u0105cych si\u0119 z nich ubek\u00f3w i kabewist\u00f3w odda\u0142 kilka ostrzegawczych strza\u0142\u00f3w, aby zaalarmowa\u0107 koleg\u00f3w, a nast\u0119pnie p\u0119dem skierowa\u0142 si\u0119 w stron\u0119 lasu. Nie zdo\u0142a\u0142 tam dobiec. Pad\u0142 pod celnym ogniem wroga. Dla \u015bpi\u0105cych w stodole partyzant\u00f3w by\u0142o ju\u017c jednak na ucieczk\u0119 za p\u00f3\u017ano…<\/p>\n

(fragmenty z ksi\u0105\u017cki: Henryk Paj\u0105k, "Oni si\u0119 nigdy nie poddali"<\/a>)<\/p>\n

<\/font><\/b><\/div>\n

\"\"
Zabici
\n podczas walki w Ignasinie \u017co\u0142nierze z oddzia\u0142u "Lwa". Le\u017c\u0105 od
\nlewej:W\u0142adys\u0142aw Sampolski "Anio\u0142", J\u00f3zef Dziachan "Po\u015bcigowy", Stanis\u0142aw
\n P\u0119drak "Poleszuk", Antoni Kopaczewski "Lew", Wincenty Kisielewski
\n"Lipa". Zdj\u0119cie wykonane przez UB, 8 IX 1946 r.<\/span><\/font>
<\/span><\/font>
<\/span><\/font>Najbli\u017csi poleg\u0142ych \u017co\u0142nierzy WiN, w\u015br\u00f3d nich synowie „Lwa”, spotykali si\u0119 z szykanami praktycznie przez ca\u0142y okres PRL.
Dnia
\n 8 wrze\u015bnia 2006 r. na Lubelszczy\u017anie odby\u0142y si\u0119 uroczysto\u015bci
\nupami\u0119tniaj\u0105ce 60. rocznic\u0119 \u015bmierci ppor. Antoniego Kopaczewskiego "Lwa"
\n i jego poleg\u0142ych podkomendnych<\/a>.
\"\"
Pomnik we wsi Ignasin, upami\u0119tniaj\u0105cy miejsce \u015bmierci ppor. „Lwa” i jego podkomendnych w dniu 8 wrze\u015bnia 1946 r., ods\u0142oni\u0119ty w 60. rocznic\u0119 Ich \u015bmierci<\/a>.<\/i><\/font>
\"\"
\"\"<\/p>\n

GLORIA VICTIS !!!<\/b><\/font><\/p>\n

Czytaj r\u00f3wnie\u017c:<\/u><\/font><\/b><\/font><\/p>\n