Mural poświęcony Żołnierzom Wyklętym

Odsłonięcie muralu poświęconego Żołnierzom Wyklętym w Piszczacu – 29 września 2013 r.

Fundacja Grzegorza Biereckiego Kocham Podlasie oraz Stowarzyszenie kulturalno-oświatowe "LOKALNI PL" z siedzibą w Piszczacu serdecznie zapraszają na uroczyste otwarcie muralu poświęconego Żołnierzom Wyklętym – Józefowi Bieleckiemu ps. "Kulik", Stanisławowi Sierocie ps. "Śmiały" i Władysławowi Jasińskiemu ps. "Grab". Jest to już III mural patriotyczny malowany w naszym regionie. Całe wydarzenie objęte jest honorowym patronatem Senatora RP Grzegorza Biereckiego.

Odsłonięcie muralu odbędzie się 29 września 2013 roku o godz. 10.00 na terenie Zespołu Placówek Oświatowych w Piszczacu.

Odsłonięcie muralu poprzedzi msza św. w kościele p.w. Podwyższenia Krzyża Świętego w Piszczacu.

Program uroczystości:

  • Msza Święta godz. 9.00.
  • Uroczysty przemarsz na teren Zespołu Placówek Oświatowych w Piszczacu.
  • Odsłonięcie muralu.
  • Przemówienia zaproszonych gości.
  • Przejście do Sali kolumnowej w Urzędzie Gminy w Piszczacu gdzie odbędzie się część artystyczna i prelekcja wygłoszona przez Pana  Mirosława Barczyńskiego – kierownika Muzeum Martyrologiczno-Historycznego w Białej Podlaskiej na temat: „Żołnierze Wyklęci i ich działalność na terenie gminy Piszczac”.
  • Uroczystościom będzie towarzyszyć wystawa broni z Muzeum Południowego Podlasia, którą będzie można zwiedzać w sali kolumnowej Urzędu Gminy.

Józef Bielecki ("Kulik", "Stary"), żołnierz AK i WiN. W stopniu kaprala 84 pp z Pińska na Polesiu wziął udział w wojnie 1939 r. W kwietniu 1940 r. przeniósł się z rodziną do Piszczaca (pow. Biała Podlaska). W 1942 r. zaprzysiężony pod pseudonimem "Kulik" do Armii Krajowej w placówce Piszczac w Obwodzie AK Biała Podlaska. W grudniu 1943 r. pracując na stacji w Chotyłowie został zatrzymany przez żandarmerię niemiecką. Osadzony początkowo w więzieniu w Białej Podlaskiej, a następnie przewieziony na Zamek w Lublinie. Stąd został zwolniony w lipcu 1944 r. i pozostał w konspiracji. Poszukiwany przez UB razem z synem Władysławem Bieleckim ("Mikołaj") dołączył w 1945 r. do patrolu bojowego rejonu V Obwodu WiN Biała Podlaska pod dowództwem Wacława Boguszewskiego, a po jego śmierci dowodzonego przez Stanisława Sierotę ("Śmiały"). Przebywał w nim do amnestii 1947 r., sam się nie ujawnił i pod przybranym nazwiskiem "Piotrowski" wyjechał na terem województwa bydgoskiego. Ukrywał się z nieujawnionym synem Władysławem do roku 1948. Następnie dotarł do żony mieszkającej we wsi Dobryń (woj. Łódź). I tu nadal utrzymywał kontakty z konspiracją, wyrabiając sobie, po raz drugi, fałszywy dowód osobisty na nazwisko "Józef Borek". Został zatrzymany 4 lipca 1950 r. przez funkcjonariuszy MO w lesie koło wsi Dobryń. W czasie próby wylegitymowania zranił jednego z funkcjonariuszy, a drugiego śmiertelnie postrzelił zanim został ujęty z raną postrzałową stawu biodrowego. Został przekazany do dyspozycji WUBP w Lublinie w listopadzie 1950 r. Umieszczono go w więzieniu w Białej Podlaskiej i po prawie rocznym uwięzieniu i przesłuchaniach połączonych z biciem i wymyślnymi torturami, ostatecznie w sierpniu 1951 r. sformułowano przeciwko niemu akt oskarżenia obciążający aż w 39 punktach. Rozprawa WSR w Lublinie na sesji wyjazdowej w Białej Podlaskiej odbyła się 24-26 września 1951 r. Zapadł wyrok śmierci utrzymany w mocy przez Najwyższy Sąd Wojskowy w Warszawie, a Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa faski wobec oskarżonego. Wyrok został wykonany 19 grudnia 1951 r. w podziemiach więzienia na Zamku w Lublinie. Po aresztowaniu ojca – Władysław Bielecki ("Mikołaj") nadal się ukrywał na terenie województwa bydgoskiego. Aresztowany został na początku stycznia 1952 r. Rozprawa odbyła się w WSR w Bydgoszczy 14 czerwca 1952 r. Sąd wymierzył mu łączną karę śmierci, z utratą praw obywatelskich i przepadkiem całego mienia. Tak, jak w przypadku ojca Najwyższy Sąd Wojskowy wyrok zatwierdził, a wobec nieskorzystania z prawa łaski przez Bieruta, został on wykonany 24 października 1952 r. w Bydgoszczy. Syn przeżył ojca o niecały rok.

Kpr. WP/ppor. cz. w. Stanisław Sierota („Śmiały", "Wiesław"). W roku 1931 przybył z rodzicami na Podlasie i zamieszkał w Trojanowie, a po ukończeniu miejscowej szkoły powszechnej i po okresowej pracy na lotnisku wojskowym w Małaszewiczach, zgłosił się ochotniczo do służby wojskowej w roku 1937. Otrzymał przydział do 15 Pułku Ułanów Poznańskich w Poznaniu. W 1938 r., po ukończeniu szkoły podoficerskiej awansowany do stopnia kaprala, podjął zawodową służbę wojskową. Uczestnik wojny 1939 r. w szeregach Armii "Poznań" po bitwie nad Bzurą wziął udział w obronie Warszawy. Po ucieczce z niewoli niemieckiej, wrócił do rodzinnego domu. 23 kwietnia 1941 r. złożył przysięgę konspiracyjną w ZWZ. Wówczas otrzymał przydział do komendy rejonu V Obwodu ZWZ Biała Podlaska. Wspólnie z komendantem rejonu — st. wachm. Stanisławem Lewickim ("Rogala") i jego zastępcą — ppor. Mieczysławem Szulcem ("Stary") jako członek komendy organizował sekcje bojowe i placówki terenowe ZWZ-AK. Od połowy 1943 r. pełnił funkcję zastępcy dowódcy bojówki rejonowej i brał udział w różnych akcjach wojskowych współdziałając z Kedywem Obwodu AK Biała Podlaska. W kwietniu 1944 r., z kilkoma żołnierzami z rejonu, został skierowany do oddziału partyzanckiego OP I/34 AK pod dowództwem por. Stefana Wyrzykowskiego ("Zenon"). Brał udział w walkach z Niemcami, m.in. w rejonie Łosic, Miedzyrzeca Podlaskiego i Białej Podlaskiej. Po zakończeniu akcji "Burza" wziął udział w koncentracji odtwarzanego 34. pp AK (9. Podlaska DP Piechoty AK) w końcu lipca 1944 r, w okolicach Białej Podlaskiej. Po rozbrojeniu i rozwiązaniu 11 sierpnia 1944 r. zgrupowania, wrócił do Piszczaca i ukrywał się przed grożącym mu aresztowaniem ze strony NKWD i UB. W okresie od września 1944 r. do kwietnia 1947 r. był żołnierzem podziemia antykomunistycznego. Początkowo był dowódcą patrolu bojowego rejonu, a od lipca 1946 r. pełnił funkcję komendanta rejonu V Obwodu WiN Biała Podlaska. W kwietniu 1947 r. ujawnił się w PUBP Biała Podlaska zdając posiadaną broń i amunicję. W latach 1947-1949 pracował dorywczo jako robotnik. W marcu 1949 r. został aresztowany przez "bezpiekę" w Białej Podlaskiej pod zarzutem posiadania broni. Wyrokiem WSR z Lublina na sesji wyjazdowej w Białej Podlaskiej 5 sierpnia 1949 r, został skazany na 2 lata pozbawienia wolności. Przebywał w zakładach karnych w Białej Podlaskiej, Lublinie i Koronowie. W roku 1951 r. został zwolniony z więzienia, był nadal szykanowany przez UB, nie mógł znaleźć stałej pracy. Wyjechał do Gdańska i tam pracował jako robotnik budowlany. Równocześnie uczył się w wieczorowej szkole średniej i zdał maturę w 1955 r.

St. sierż. WP/chorąży AK Władysław
Jasiński ("Grab").
Zaprzysiężony do Polskiej Organizacji Wojskowej w czasie I wojny
światowej. Ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego w 1918 r. W
szeregach 35 pp brał udział w walkach z bolszewikami w latach
1919-1920. We wrześniu 1939 r. walczył z Niemcami w 34. pp na
Pomorzu. Byt dwukrotnie ranny oraz kontuzjowany. Po rozbiciu pułku
ukrywał się w Borach Tucholskich. 8 października dostał się do
niewoli niemieckiej. Był więziony w Świecku, skąd został
zwolniony w grudniu 1939 r. Po przybyciu do Białej Podlaskiej
nawiązał kontakt z kolegami z punktu. W styczniu 1940 r. wstąpił
do SZP. W 1941 r. objął stanowisko kwatermistrza oddziału
specjalnego ZWZ -Związku Odwetu (ZO), podlegającego komendzie
Inspektoratu Rejonowego ZWZ-AK "Radzyn". W maju 1943 r. został
wyznaczony na stanowisko zastępcy komendanta rejonu VII (m. Biała
Podlaska) Obwodu AK Biała Podlaska. Równocześnie był instruktorem
w konspiracyjnej Szkole Podchorążych i Podoficerów AK w
Małaszewiczach. W październiku 1943 r. został przeniesiony do
rejonu VII Obwodu AK Biała Podlaska, w którym był zastępcą
komendanta i szefem Szkoty Podoficerskiej AK w Romanowie. W szkole
tej byt także wykładowcą i instruktorem. Podczas akcji "Burza"
był dowódcą 9. kompanii 34. pp AK. Po wejściu Armii Czerwonej i
rozbrojeniu oraz rozwiązaniu w sierpniu 1944 r. 34. pp AK uniknął
internowania przez NKWD pozostając w konspiracji antykomunistycznej.
We wrześniu 1944 r. został komendantem rejonu IV Obwodu AK, a w
1946 r. – komendantem podobwodu WiN krypt. "Bug" obejmującego
rejony III, IV i V.
W latach
1945-1946
wraz z rodziną mieszkał we wsi Dobryń (powiat Biała Podlaska).
W kwietniu 1947 r., w związku z ogłoszoną
amnestią, ujawnił się w Białej Podlaskiej. Nie dowierzając
zapewnieniom władz bezpieczeństwa, nadal ukrywał się na terenie
Białej Podlaskiej i w okolicach Garwolina. Zmarł 2 listopada 1953
r. w szpitalu powiatowym w Garwolinie. Został pochowany na koszt
szpitala pod fałszywym nazwiskiem "Jan Wandor". Jego
doczesne szczątki zostały ekshumowane i uroczyście pochowane we
wrześniu 1995 r. w rodzinnym grobowcu na cmentarzu rzymskokatolickim
przy ul. Janowskiej w Białej Podlaskiej.

Strona główna>

VIII Rajd Szlakami Żołnierzy mjr. "Ognia"

VIII Rajd historyczny Szlakami Żołnierzy Wyklętych mjr. Józefa Kurasia "Orła", "Ognia" – "Republika Partyzancka", 4–6 października 2013 r.

W dniach 4–6 października 2013 r. odbędzie się VIII edycja rajdu edukacyjnego Szlakami Żołnierzy Wyklętych mjr. Józefa Kurasia „Orła”, „Ognia”, pod hasłem nawiązującym do określenia używanego w okresie okupacji niemieckiej: Republika Partyzancka.

Głównymi organizatorami tegorocznego rajdu są: Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Krakowie, Społeczny Komitet Pamięci Żołnierzy Konfederacji Tatrzańskiej, ROCH-a i Zgrupowania „Błyskawica” w Waksmundzie oraz Fundacja Strzelecka z Łodzi. Inicjatywę wspierają również: Rekonstruktorzy Zgrupowania Partyzanckiego „Błyskawica” – Podhale, Wiejski Ośrodek Kultury w Ochotnicy Górnej, 3. Pułk Strzelców Podhalańskich Powiśle Dąbrowskie. Honorowy patronat nad rajdem objęli: Dyrektor Oddziału IPN w Krakowie dr Marek Lasota, Panowie Zbigniew Kuraś (syn mjr. Józefa Kurasia), Zbigniew Paliwoda ,,JUR” (żołnierz VI kompanii ZP ,,Błyskawica”), Panie Zuzanna Kurtyka (Prezes Stowarzyszenia Rodzin Katyńskich 2010), Anna Paluch (Poseł na Sejm RP) oraz Panowie Andrzej Pająk (Senator RP).

Major Józef Kuraś "Ogień"

Rajd adresowany jest przede wszystkim do młodzieży starszych klas gimnazjalnych oraz młodzieży ponadgimnazjalnej, aczkolwiek mogą w nim wziąć udział także osoby indywidualne, zainteresowane najnowszą historią Małopolski. Wzorem poprzednich lat, uczestnicy – tworząc samodzielne kilkuosobowe patrole – w pierwszym i drugim dniu rajdu będą przemierzać szlaki, wykonując w poszczególnych miejscach wyznaczone przez organizatorów zadania.

Rajd odbędzie się w Gorcach, z bazą w Ustrzyku w Ochotnicy Górnej (z możliwością wyboru noclegu w schronisku lub namiocie). W czasie trwania rajdu uczestnicy poznają dzieje niepodległościowego podziemia zbrojnego z lat 1939–1945 na terenie Podhala i okolic. Dotrą do miejsc i obiektów związanych z historią walk o niepodległość Polski, częściowo osobiście będą mogli uczestniczyć w rekonstrukcji wydarzeń w terenie. Gościem szczególnym, z którym uczestnicy spotkają się drugiego dnia rajdu, będzie żołnierz ZP „Błyskawica”: Zbigniew Paliwoda ps. „Jur”. Będzie również czas na wspólny śpiew przy ognisku.

Zgłoszenia uczestników przyjmowane będą nie dłużej, niż do dnia 30 września 2013 r. przez Społeczny Komitet Pamięci Żołnierzy Konfederacji Tatrzańskiej, ROCH-a i Zgrupowania „Błyskawica” w Waksmundzie, pod adresem:

  • oraz przez Dowódcę Zgrupowania (na czas trwania Rajdu) Jana Dudora: 500 82 20 82.

Liczba miejsc jest ograniczona (70 uczestników + opiekunowie).
Decyduje kolejność zgłoszeń!
Rejestracja może być zakończona po wcześniejszym wyczerpaniu liczby uczestników rajdu!

Do pobrania:

PLAN RAJDU:


Dzień 1, piątek 4 października:

  • Godz. 10.00: zbiórka w Krościenku nad Dunajcem (start) – Marszałek (282 m n.p.m.) – Lubań (1211 m n.p.m.) – Kudów (1025 m n.p.m.) – Studzionki – Przełęcz Knurowska – Ustrzyk (baza)
  • Po oficjalnym rozpoczęciu Rajdu i rejestracji zgłoszeń Patroli oraz przekazaniu niezbędnych informacji i zadań przez Sztab, Patrole będą przemierzać wyżej wymienioną trasę. Po dotarciu do bazy – obiadokolacja, a po niej: projekcja filmowa i kilka słów omówienia. Dzień zakończymy apelem wieczornym.

Dzień 2, sobota 5 października:

  • Ustrzyk (start z bazy) –  Forędówki – Borsuczyny – kapliczka  Jaszcze – miejsce katastrofy Liberatora – Magurki (1101 m n.p.m.) – Borsuczyny – Forędówki – Ustrzyk (baza)
  • Ok. godz. 8.30 śniadanie (Sztab Rajdu zapewnia chleb, herbatę, kawę; dodatki do śniadania we własnym zakresie). Tego dnia Patrole od godz. 10.00 będą wyruszać na wyznaczoną trasę, przebiegającą również szlakiem dydaktycznym GPN. Po powrocie do Obozowiska będzie czas na obiadokolację. Następnie odbędzie się spotkanie ze Zbigniewem Paliwodą ps. ,,JUR”. Dzień zakończymy apelem wieczornym.

Dzień 3, niedziela 6 października:

  • Godz. 7.00: po śniadaniu (Sztab Rajdu zapewnia chleb, herbatę, kawę; dodatki do śniadania we własnym zakresie). Po śniadaniu będziemy składać sąsiadujące ze schroniskiem obozowisko i porządkować teren. Ok. godz. 10.00 planuje się wymarsz do kościoła w Ochotnicy Górnej, na Mszę Św, która rozpocznie się o godz. 11:00. Po Mszy, o godz. 12.00: inscenizacja Bitwy Ochotnickiej, następnie powrócimy do bazy rajdu, gdzie zostaną podsumowane dokonania patroli.

Serdecznie zapraszamy wszystkich Państwa do uczestnictwa, jeżeli z jakichś powodów nie będziecie towarzyszyć nam w całym rajdzie, to dołączcie do nas koniecznie w dniu 6 października w Ochotnicy Górnej, gdzie odbędą się główne uroczystości.


Więcej na temat mjr. Józefa Kurasia "Ognia", Zgrupowania Partyzanckiego "Błyskawica" i oddziału "Wiarusy" czytaj:

Zainteresowanych
historią mjr. "Ognia" i jego Zgrupowania odsyłam do "Biuletynu IPN" nr 1-2/2010 [pobierz PDF>], poświęconemu w całości Podhalu. Oprócz
wielu ciekawych artykułów na ten temat, „Biuletyn IPN” zawiera również
bezpłatny dodatek – płytę DVD z programem „Siła bezsilnych – »Ogień«” i filmem dokumentalnym „My, Ogniowe dzieci”.

W
podwójnym numerze „Biuletynu IPN” przedstawiono najnowsze dzieje
Podhala – od dwudziestolecia międzywojennego aż po czasy „Solidarności” i
stanu wojennego. W numerze zarysowano plany niemieckiego okupanta wobec
regionu, kolaborację i mocną odpowiedź struktur Polskiego Państwa
Podziemnego. Na szczególną uwagę zasługują teksty o oporze wobec
wszelkich prób komunizowania Podhala. Stron 208, cena 8 zł.

Strona główna>